منبع پایان نامه ارشد با موضوع شهر دهلران، روند بارش

دانلود پایان نامه ارشد

2/25و حداقل مطلق درجه حرارت معادل 4/0- و حداکثر مطلق درجه حرارت 6/50درجه سانتيگراد ثبت شده است . ميانگين حداکثر درجه حرارت دهلران در طي سال معادل 3/31درجه سانتي گراد و ميانگين ماهيانه درجه حرارت آن در ماههاي تير و مرداد معادل 7/45و1/45درجه بوده است . با توجه به آمار 20ساله ايستگاه سينوپتيک دهلران متوسط مينيمم دماي هوا در اين دوره معادل 1/19درجه سانتي گراد بوده که در اين ميان حداکثر درجه حرارت مينيمم مربوط به تير ماه و حداقل آن در دي ماه است . بررسي آهنگ ساليانه دماي هوا بيانگر آن است که درجه حرارت از دي ماه به تدريج افزايش يافته تا تير ماه که به حداکثر خود مي رسد سپس اين ميزان کاهش يافته تا در دي ماه به حداقل خود مي رسد .

3- 2- 9-2- روزهاي يخبندان
روز يخبندان به روزهايي گفته مي شود که حداقل دماي هوا به صفر يا کمتر از آن برسد . وقوع يخبندان حاصل نوسانات دمايي است . آگاهي از آن در مطالعات مختلف شهري و روستايي کاربردهاي مختلفي از قبيل دوره يخبندان و اثرات آن در حمل و نقل و آمد و شد ، انتخاب مصالح ساختماني مناسب ، تعيين نوع آسفالت و نظاير اينها دارد . علاوه بر آن آگاهي از تعداد روزهاي يخبندان براي حفاظت تاسيسات شهري نظير لوله هاي آب و غيره در مقابل يخبندان بايد مورد توجه قرار گيرد . (رهنمايي 1369، ص130) بررسي آمار چندين ساله دماي هوا در ايستگاه دهلران نشان مي دهد که دماي هوا در اين منطقه به ندرت به زير صفر مي رسد و از اين نظر مشکلي در منطقه وجود ندارد .

3- 2- 9-3- باد
با تجزيه و تحليل داده هاي آماري ايستگاه سينوپتيک دهلران در خصوص پارامترهاي مربوط به باد ، مشخص مي شود که در طي سال متوسط سرعت باد غالب معادل 3/11نات بوده است .کمترين سرعت باد سالانه در ماههاي مهر و آبان معادل8/8 نات و حداکثر آن در ماههاي دي و بهمن معادل 8/20نات بوده است . بر اساس آمارهاي کسب شده ميانگين ماهانه و حداکثر سرعت باد در هر ماه طي سالهاي مختلف نيز مشخص شده است . جهت باد غالب از سمت غرب به شمال غرب بوده است و در طي ماههاي دي ، بهمن ، اسفند ، آبان و آذر جهت غالب باد عمدتا شرق و جنوب شرق بوده است .

شکل3- 2 – نمودار گلباد شهر دهلران

منبع : اداره کل هواشناسي استان ايلام
بادهاي محلي شهرستان شامل باد شمال ، سموم و سوير است که دو باد اخير در فصول گرم سال از سمت بيابانهاي عراق و عربستان به اين منطقه مي وزند و تاثير زيادي در گرماي هوا دارند . به نحوي که در ماههاي تابستان حداکثرمطلق درجه حرارت از 50 درجه سانتيگراد فراتر مي رود .
3- 2- 9-4- بارش
بارش يا نزولات آسماني به مجموع ريزشهاي جوي که بصورت جامد و مايع مي بارد ، گفته مي شود . اين عنصر اقليمي يکي از مهمترين و در عين حال متغيرترين عنصر اقليمي است که ميزان آن از جايي به جاي ديگر بر حسب شرايط فرق مي کند . اهميت اين عنصر چنان است که بقيه عناصر را هم تحت تاثير قرار مي دهد . اگر چه بقيه عناصر هم به نوبه خود در اين پارامتر اقليمي تاثير مي کنند . مقدار بارش هر ناحيه بيان کننده نوع اقليم حاکم بر آن مي باشد . بنابر اين مطالعه اين عنصر اقليمي مي تواند شناخت لازم را در مورد اقليم منطقه بدست دهد .
بارش در سطح منطقه مورد بررسي بدين صورت است که از اوايل پاييز با پيدايش شرايط جبهه زايي و سيکلون زايي روند بارش شروع شده و در اواخر زمستان به اوج خود مي رسد . و تابستان فصل خشک است . مطالعه آمار چندين ساله بارش در ايستگاه دهلران نشان مي دهد که بيشترين مقدار بارش ماهانه در ماههاي زمستان ، وکمترين آن در تابستان (0ميليمتر) صورت مي گيرد . بررسي اين پارامتر ، معرف شرايط عمومي منطقه مورد مطالعه از نظر حجم ريزشهاي جوي و چگونگي تغييرات آن در سالهاي مختلف بوده و هر گونه برنامه ريزي منطقه اي و ناحيه اي بدون توجه به حجم کلي ريزشهاي جوي ساليانه ، موفق نخواهد بود .
ميزان بارندگي ساليانه در ايستگاههاي واقع شده در شهرستان دهلران از 234ميليمتردر ايستگاه دويرج تا 271ميليمتر در ايستگاه دهلران متغير است . حداکثر بارندگي ساليانه در ايستگاه دهلران 422ميليمترگزارش شده است . حداقل بارندگي در طي سالهاي آمار گيري در ايستگاه دهلران 4/174و در ايستگاه بيات132ميليمتر و در ايستگاه دويرج5/139ميليمتر بوده است . با توجه به وضعيت بارندگي در ايستگاههاي واقع شده در شهرستان دهلران ، ضريب تغييرات بارندگي از سمت شمال به جنوب و از شرق به غرب کاهش مي يابد . براساس مطالعات انجام شده ، وضعيت بارندگي در ايستگاههاي مجاور شهرستان نشان مي دهد که ميزان بارندگي در بخش زرين آباد ، بين 300ميليمتر درشهر پهله تا 400ميليمتر در قسمتهاي کوهستاني متغير است .
در منطقه دهلران ميزان بارندگي کم است و در ريزش آن ، نظم و ترتيب خاصي ديده نمي شود و متوسط بارندگي سالانه معادل 8/210ميليمتر است که بيش از نيمي از آن در فاصله ماههاي دسامبر تا مارس (آذر تا اسفند) ريزش داشته و حداکثر بارندگي در بهمن ماه اتفاق مي افتد و تقريبا ماه هاي تير تا مهر فاقد بارندگي است . به طور کلي مي توان منطقه دهلران را جزء مناطق نيمه خشک به شمار آورد که داراي تابستاني گرم و خشک و زمستاني معتدل است .
شکل 3-3 – نمودار توزيع فصلي بارش دهلران

منبع : اداره کل هواشناسي استان ايلام ، تهيه و ترسيم از نگارنده
3- 2- 9- 5 – تبخير
به دليل فقدان داده هاي مستقيم مربوط به تبخير در ايستگاههاي موجود منطقه ، مقدار ساليانه و تغييرات اين فاکتور مهم به صورت غير مستقيم و از طريق فرمولهاي تجربي موجود محاسبه گرديده است . و نتايج به دست آمده از طريق شواهد ژئومورفولوژيک و منحنيهاي آمبروترميک منطقه کنترل گرديده است . براين اساس متوسط تبخير ساليانه شهرستان دهلران 2841ميليمتر محاسبه گرديده است . بالاترين ميزان تبخير ماهانه در تيرماه وکمترين آن در دي ماه است . ضمن اينکه ازنظر فصل حداکثر تبخير درسطح کل منطقه درفصول بهار و تابستان و حداقل آن در فصل زمستان است .

3- 2- 9- 6 – رطوبت نسبي
رطوبت نسبي عبارت است از نسبت بخار موجود در هوا به مقدار بخار آبي که در همان دما مي تواند وجود داشته باشد. نم نسبي درجه اشباع و توان بارندگي هوا را نشان مي دهد . (عليجاني ، 1371 : 91 ) بررسي هاي تطبيقي در مورد رطوبت نسبي نشان مي دهد که تغييرات اين عامل برشدت و وسعت عملکرد فرايندهاي فرساينده محيطي تاثير مي گذارد و اين موضوع بيانگر اين امر است که مقادير رطوبت نسبي محيط به ويژه درفاصله 5 متر از سطح زمين در طول سال از اين نظر حايز اهميت است . ميانگين نم نسبي در ايستگاه دهلران معادل 36درصد در طي سال است .حدا کثر نم نسبي در دي ماه و ميانگين حداقل آن در مرداد ماه ثبت شده است . اين تغييرات با درجه حرارت محيطي ايام سال و مقدار بارندگي و شدت نزول آن در واحد سطح مستقيما ارتباط دارد و به عبارت ديگر تحت تاثير مستقيم رابطه دما و بارندگي قرار دارد . ضمن اينکه عامل ارتفاع و مورفولوژي محلي نيز به صورت غيرمستقيم اين فاکتور مهم اقليمي را تحت تاثير قرار داده و با افزايش ارتفاع مورفولوژي و ساختار ناهمواريهاي محلي ، بر مقدار نم نسبي محيط و استمرار آن در سطح شهرستان افزوده مي شود . اين الگوي عام در مراحل بعدي تحت تاثير وسعت و عملکرد توده هاي هوايي نفوذ يافته ، دچار تغييرات قابل ملاحظه اي مي گردد .که آثار آن را در روندهاي فرساينده محيطي مسلط در سطح شهرستان و پديده هاي وابسته به آن مي توان مشاهده نمود . بررسي هاي تطبيقي انجام شده از طريق تحليل نمودار رطوبت نسبي در سطح شهرستان دهلران ، نشانگر اين واقعيت است که ماههاي آذر ، دي ، بهمن و اسفند داراي نم نسبي حداکثر و ماههاي تير ، مرداد و شهريور از پايين ترين ميزان رطوبت نسبي برخوردارند . ( اداره کل هواشناسي ايلام )

3- 2- 10- پوشش گياهي
شهرستان دهلران در ناحيه رويشي ايراني – توراني واقع شده است و پوشش گياهي اين تيپ کلي در آن مشاهده مي شود ، هر چند که به علت مجاورت با ناحيه رويشي صحار ، مقداري از عناصر ناحيه اخير نيز دراين ناحيه ديده مي شود . طبعا عرض کم منطقه دشتي و پست و منتهي شدن آن به ارتفاعات زاگرس در محدوده شمالي حوزه مورد بررسي و تغييرات دمايي و کليماتولوژيک در ارتفاعات ياد شده ، موجب تنوع پوشش گياهي بر حسب تغييرات درجات ارتفاع از سطح دريا و به تبع آن تغييرات آب و هوايي در کل منطقه مي باشد . در چنين حالتي عناصر رويشي صحارکه غالبا در مناطق دشتي و پست وگرم و خشک انتشار دارند با رسيدن به مناطق کوهستاني دامنه ، انتشار آنها محدود و متوقف شده و بجاي آنها اجتماعات گياهي ايران و توراني ظاهر گشته و غلبه مي يابند . درسطح اين شهرستان در قسمت اعظم سال بر اساس رابطه دما و بارندگي ، خشکي فيزيکي بر بخش عمده اي حاکم است ،که بر فلور منطقه و نوع آن تاثير بسزايي دارد . درسطح اين شهرستان دو گروه پوشش استپي خشک درمناطق دشتي و پوشش جنگلي نيمه خشک تا نيمه مرطوب در ارتفاعات مشاهده مي شود که تحت تاثير درجه حرارت و ارتفاع ازسطح دريا و تغييرات آب و هوايي ناشي از آن عناصر رويشي دو منطقه مذکور در آنها انتشار دارد . در مجموع در کل شهرستان دهلران مساحت کل جنگلها معادل96549هکتار و سطح کل مراتع 437136هکتار و مساحت کل اراضي زراعي 102050هکتار مي باشدکه گونه هاي مختلف گياهي را شامل مي شوند . بر اساس بررسي هاي انجام شده مجموع 136 گونه در 99 جنس و44خانواده گياهي در سطح شهرستان شناسايي شده که عمدتا متعلق به خانواده نهان دانه گان شامل 20 گونه تک لپه اي و114 گونه دولپه اي مي باشند . از گونه هاي ذکر شده 52 درصد گياهان يکساله و دوساله و43درصد را گونه هاي چند ساله علفي و 5 درصد باقي مانده را ساير گونه هاي چوبي تشکيل مي دهند. بر اساس اطلاعات سازمان حفاظت محيط زيست استان ، مهمترين گونه هاي گياهي شهرستان دهلران به قرار زير است :
کُنار، خارشتر ، پيچک وحشي ،کهورک ، چيچم ، فرفيون ، بلوط ، بنه ،گل گندم ،علف چشمکي ، بارهنگ ، شبدر ،گون ، يولاف ، درمنه ، علف شور ، اسفناج وحشي ،گز و …. .
گياهان علفي يکساله مهمترين نقش را در پوشش سطح زمين و مراتع دارند بطوريکه در صورت برنامه ريزي درست مي توان علوفه تمامي دامهاي منطقه را تامين نمود ، اين گياهان عمدتا به گندميان و نخوديان تعلق دارند . جنگل بلوط يکي از ويژگيهاي مناطق کوهستاني غرب ايران است که در اين منطقه بيشتر در دامنه هاي شرقي کوه اناران ديده مي شود . در دامنه هاي غربي از ارتفاع 1200متري و در دامنه هاي شرقي از ارتفاع 850 متري ديده مي شود و در ارتفاع 1500متر به اوج خود مي رسد . علاوه بر نقش مرتعي گياهان اين منطقه و بهره وريهاي مختلف از درختان بلوط مي توان به اهميت اقتصادي گونه هاي بنه اشاره نمود که در تهيه سقز مورد استفاده قرار مي گيرد . حدود يک سوم از گياهان شناخت شده منطقه که عمدتا شامل گياهان چند ساله ، درختچه و درخت هستند از جهات مختلف مثل زيستگاه و تغذيه حيات وحش منطقه و ايجاد جنگل يا ترکيب مراتع و تثبيت خاک اهميت دارند . مهمترين گونه هايي که داراي کاربردهاي متعدد هستند و از نظر گسترش نيز داراي فراواني قابل توجهي در منطقه اند مي توان از بادام هاي وحشي ، زالزالک ، انجير ، پسته ، پده ، بلوط و کنار را نام برد . برخي از گياهان مزبور منحصرا در مناطق پست وگرم و برخي ديگر در نقاط کوهستاني رشد يافته وگسترش مي يابند . کاربرد گياهان منطقه را مي توان شامل تغذيه انسان (مانند ميوه بلوط ، ميوه کنار ، ميوه زالزالک ، ميوه بنه ، ميوه بادام کوهي) تغذيه دام ، گياهان دارويي ، استفاده صنعتي و توليد چوب و ذغال و حفاظت آب و خاک و همچنين بهبود شرايط زيستي دانست . ( بنياد مسکن ايلام، 1368: 185)

3-3- ويژگيهاي اجتماعي – اقتصادي شهرستان دهلران
3-3- 1- پيشينه تاريخي
دهلران يکي از شهر هاي غربي و مرزي ايران است که يکي از مهمترين شهرستانهاي استان ايلام (پشتکوه) به شمار مي رود . اين شهر و مناطق اطراف

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد حل و فصل اختلافات، قانون نمونه، انصاف و عدالت Next Entries پایان نامه رایگان درمورد قانون حاکم، حل و فصل اختلافات، حق الزحمه