منبع پایان نامه ارشد با موضوع زیرساختها، توسعه گردشگری، مقصد گردشگری، خدمات گردشگری

دانلود پایان نامه ارشد

راهبردی با استفاده از الگوی تحلیلی SWOT
بهرهمندی سلطانیه از عناصر کم نظیر تاریخی و طبیعی و همجواری آن با مراکز جمعیتی بزرگ به عنوان مهمترین مزیتهای شهر و اقامت کوتاه مدت گردشگران و نبود نگرش اقتصادی به گردشگری به عنوان مهمترین تنگناهای آن.
حسینی و همکاران (1391).
5
تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری استان کردستان با استفاده از مدل SWOT
شناسایی مهمترین نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدید استان کردستان جهت ارائه راهکارهای استراتژیک به منظور توسعه بهتر استان.
موحد و همکاران (1389).
6
ارزیابی و تدوین استراتژی مقصد در چارچوب توسعه پایدار گردشگری نمونه مورد مطالعه: کلان شهر مشهد
ارائه استراتژیهای بهینۀ بخش گردشگری کلان شهر مشهد در چارچوب رویکرد توسعه پایدار گردشگری و در الویت بودن استراتژیهای WO جهت تحقق مدیریت یکپارچه گردشگری.

قدمی‌ (1390).
7
برنامهریزی راهبردی توسعه گردشگری بر اساس تحلیل SWOT مطالعه موردی: شهر شیراز
در الویت بودن راهبردهای محافظهکارانه برای برنامهریزی گردشگری شهر شیراز.
هادیانی و همکاران (1391).
8
برنامهریزی راهبردی توسعه گردشگری با استفاده از مدل SWOT مطالعه موردی: شهر سوخته
آسیبپذیری بالای منطقه به علت بالا بودن پتانسیل و جاذبههای گردشگری.
نیاز منطقه به تعیین و توسعه راهکارهای مشخص، توسعه مشارکت محلی، قوانین صریح و محکم، بازاریابی پایدار و برنامهریزی واقع بینانه به منظور دستیابی به پایداری.
شریفینیا و همکاران (1392).
9
ارزیابی کیفیت محصول گردشگری شهری تهران از دید گردشگران درون مرزی
ضعف محصول گردشگری شهر تهران از لحاظ عناصر جانبی ‌(زیرساختها) و در الویت قرار گرفتن بهبود و ارتقای سطح کیفیت این عناصر.
عباسپور (1389).

معرفی یک نمونه خارجی از مقصدهای نوظهور
مدیریت یک مقصد نوظهور، نمونه موردی ناحیه کورکا134، آلبانی135 (آلبانا کول136، 2010):
آلبانی از موقعیت خوبی برای بهرهگیری از مزایای میلیونها گردشگر بین المللی که سالانه به دریای مدیترانه سفر میکنند، برخوردار است. در حال حاضر درصد خیلی کمی از این گروهها، به خاطر سالها ایزوله بودن و تصویر نسبتاً منفیاش به آلبانی سفر میکنند. ناحیه کورکا، در گوشه جنوب شرقی آلبانی در مجاورت کشورهای مقدونیه و یونان قرار گرفته است و از مزیتهایی شامل؛ دریاچه پرسپا137 و اورید138، کوهها، سایتهای باستانی و فرهنگی، کلیسای بیزانتین139، رویدادهای سنتی، غذا و فستیوالها، جهت توسعه گردشگری فرهنگی و طبیعی برخوردار است.
بازدیدکنندگان معمولاً قبل از سفر به منطقه ساحلی آلبانیای جنوبی و تیرانا140 (پایتخت آلبانی)، یک یا دو شب را در ناحیه کورکا می گذرانند و شمار گردشگران ورودی “مستقل” به آلبانی، به خاطر جذابیت و هیجان آن به عنوان یک مقصد “ناشناخته141” به تدریج در حال افزایش میباشد.
ناحیه کورکا برای توسعه گردشگری با چالشهای مهمی مواجه میباشد؛ علی رغم اینکه مردم آلبانی گرم و مهماننواز هستند، آگاهی از صنعت گردشگری و همچنین درک مفهوم بازار محوری، هم در آلبانی هم در ناحیه کورکا محدود میباشد. بسیاری از هتلهای تجاری، رستورانها و کافی شاپها، بدون تحلیل محیط بازار توسط ساکنان بومی تأسیس میشوند و در نهایت بقای چندانی ندارند. در حالی که بخش عمومی به رشد و پیشرفت بخش گردشگری تعهد دارد اما مدیریت بخش گردشگری ضعیف است؛ بنابراین اداره گردشگری از نظر سیاسی قوی نمیباشد و نیاز به ساختار مدیریتی مستقل و غیر سیاسی در ناحیه کورکا برای کمک به رشد و پیشرفت بخش گردشگری احساس میشود.
سازمان توسعه نیدرلند (SNVs)142 با همکاری وزارت گردشگری، فرهنگ، جوانان و ورزش و با مشارکت سازمان جهانی جهانگردی، برای گردشگری پایدار-حذف اساس فقر (ST-EP)143 و اجرای برنامه مدیریت و توسعه ناحیه کورکا به طور موفقیت آمیز فعالیت میکند. هدف کلی این برنامه، تبدیل ناحیه کورکا به یک مقصد گردشگری داخلی و بین المللی، استفاده از جاذبههای طبیعی و فرهنگی ناحیه، توانمندسازی مدیریت مقصد در رابطه با ذینفعان گردشگری منطقهای در بخش عمومی، خصوصی و تشکلهای غیر دولتی مرتبط میباشد. برنامهای سه ساله در دسامبر 2008 آغاز شد. اهداف برنامه به شرح زیر میباشد:
1. بازاریابی اثربخش ناحیه کورکا؛ بر اساس محصولات منطقهای با دوام بالا در بازارهای گردشگری داخلی و بین المللی که منجر به ورود گردشگران، تشویق گردشگری منطقهای محلی و توسعه خدمات گردشگری میشود.
2. توسعه محصولات گردشگری منطقهای محلی بازار محور144 که منجر به اشتغال و بهبود کیفیت زندگی ساکنان محلی میشود.
3. ایجاد زنجیرۀ ارزش گردشگری پایدار و سودآور در ناحیه کورکا که خدمات و محصولات گردشگری منطقهای محلی را ارتقا دهد و منجر به اشتغال و بهبود کیفیت زندگی ساکنان محلی شود.
4. توسعه محیط زیست پایدار ناحیه کورکا؛ که صنعت گردشگری در آن توسعه پیدا کند و فرصتهایی برای اشتغال ساکنان محلی فراهم کند.
در طول مرحلهی اول برنامه استراتژیهای بازاریابی و توسعۀ محصول ناحیه کورکا، با همکاری کارشناسان بین المللی و حدود 50 نفر از ذینفعان گردشگری منطقهای از بخش دولتی و خصوصی تدوین شد. توصیه مهم و کلیدی آن ایجاد یک سازمان مدیریت مقصد با هدف مدیریت توسعۀ مقصد گردشگری کورکا بود. در طول زمان انتظار میرود که سازمان مدیریت مقصد نیروی قوی و دارای نفوذ برای توسعه و مدیریت بخش گردشگری ناحیه کورکا باشد.
مهمترین نقشهای کلیدی سازمان مدیریت مقصد، شامل؛ تدوین سیاست گردشگری منطقهای و برنامهریزی استراتژیک، بازاریابی و ترویج مقصد، جمعآوری و ارائه اطلاعات به بازدیدکنندگان، توسعه محصولات، تحقیقات بازار، تسهیل سرمایهگذاریهای بخش خصوصی در گردشگری، توسعه مشارکت بخش عمومی و خصوصی میباشد.
پایگاه اطلاعاتی گردشگری منطقهای ناحیه کورکا از سپتامبر 2009 به منظور مدیریت و برنامهریزی بهتر و مؤثرتر شروع به فعالیت کرده است و ابزار مفیدی برای بخش دولتی و بخش خصوصی محسوب میشود. برای این منظور گردهماییهایی در شهرهای کورکا و پوگرادس با همکاری صاحبان تسهیلات و خدمات گردشگری و تأسیسات اقامتی به منظور توضیح فرایند به اتمام رساندن مطالعات و جلب مشارکت صاحبان اقامتگاهها برگزار شد و بررسیهایی از بازدیدکنندگان به منظور تخمین میزان هزینهکرد بازدیدکنندگان به عمل آمده است.
استراتژیهای توسعه، روی توسعۀ گردشگری شهری، فرهنگی، طبیعی و صنایع دستی تمرکز نمودهاند. برنامه عملیاتی گردشگری برای کورکا، پوگرادس145 و کولونجا146 تدوین شده است؛ دورههای آموزشی برای تولیدکنندگان صنایعدستی و بخش خصوصی به منظور آموزش دادن آنها در زمینه فراهم کردن خدمات گردشگری برگزار شده است. نتایج تحلیل اطلاعات، افزایش 20٪ درصدی بازدیدکنندگان یا 60000 هزار گردشگری را که در هتلها اقامت داشتهاند، را نشان میدهد.
نتیجه برنامهی ST-EP (گردشگری پایدار- حذف اساس فقر) و همکاریهای سازمان توسعه نیدرلند و سازمان جهانی جهانگردی (UNTWO)147 نشان میدهد که شمار گردشگران داخلی و بین المللی افزایش یافته است و مزایای اقتصادی و اجتماعی برای شهروندان در سراسر آلبانی، به ویژه در مناطق روستایی به همراه داشته است.
پس از اجرای فعالیتهای مختلف در طول برنامه ST-EP، نقاط یادگیری کلیدی برای کنشگران عبارت بودند از:
1- توجه به رویکرد بازار محوری؛
2- نقش مهم سازمان مدیریت مقصد و مراکز اطلاع رسانی گردشگری در توسعۀ گردشگری منطقهای؛
3- اهمیت درک رقابت؛
4- اهمیت چالشهای بازارها/ بازاریابی آینده صنعت گردشگری؛
5- اهمیت مدیریت مقصد؛
6- اهمیت تبلیغ و ترویج رویدادها و پکیج های گردشگری.

بررسی کاربرد چرخۀ عمر و استراتژیهای انتخاب شده در مقصد گردشگری مالزی‌(هوسین، 2014):
• مرحلۀ اولیه مقصد گردشگری (برنامۀ اول تا چهارم مالزی)
آغاز مرحلۀ درگیری یا اکتشاف مدل باتلر را میتوان در برنامۀ اول مالزی شناسایی کرد (1970-1966) که در آن زیرساختهای اولیه (هتلها، حمل و نقل، تسهیلات گردشگری و امکانات رفاهی) در چهار ناحیۀ اصلی شهرداری (سواحل غربی، کوالالامپور، پنانگ148، پاهنگ149، لپو150) توسط ذینفعان بخش عمومی و خصوصی به طور عمده توسعه داده شد و بخش دولتی به منظور توسعه زیرساختهای حمل و نقل در ایالتهای توسعه نیافته (از جمله ساحل شرقی شبه جزیرۀ مالزی و سابا151، ساراواک152) و مناطق روستایی آغاز به کار کرده است. نتیجه آن هجوم گردشگران خارجی زیادی به این مناطق بود.
در رابطه با فعالیتهای ترویجی باید اذعان کرد که دپارتمان گردشگری، روشهای تبلیغی گوناگونی را از طریق ارائه خدمات متمایز به گردشگران داخلی و بین المللی و پرسنل تجاری سفر (آژانسهای مسافرتی، روزنامهنگاران و غیره) اتخاذ کرده است. تاکتیک تمایز بین گردشگران و پرسنل تجاری جهت حصول اطمینان از موفقیت برنامۀ بازاریابی و با هدف جذب گردشگران بالقوه به مالزی، توسط انجمن مسافرتی آسیا و اقیانوسیه (PATA)153 پیشنهاد شده است. در پایان برنامۀ اول ورود گردشگران خارجی به مالزی از 23.225 در سال 1965 به 76.384 در سال 1970 افزایش یافته است.
در طول برنامۀ دوم مالزی (1975-1971) توسعه زیرساختها و تسهیلات گردشگری در همۀ ایالتهای مالزی گسترش یافته است؛ مشوقهایی برای ساخت هتلهای جدید و ارتقای تسهیلات هتلهای موجود بر طبق استانداردهای بین المللی، در ساحل شرقی در مقایسۀ با ساحل غربی به منظور تشویق مشارکت بخش خصوصی جهت توسعۀ زیرساختها الویت بیشتری داده شده است و سرمایهگذاری در پروژههای بزرگ ساخت و ساز جادهها (از جمله بزرگراه شرق به غرب، بزرگراه آسیایی، (بزرگراه کوانتان- سگامیت)154 و (بزرگراه کوالالامپور/سریمبان)155 در برنامۀ سوم مالزی به پایان رسید (1980-1976). احداث این بزرگراهها به توسعۀ مناطقی که در امتداد بزرگراه بودند و دسترسی آسان به منطقه منجر شده است. یک طرح بازاریابی سازمان یافته و کارآمد در می 1975 به منظور پیگیری میزان موفقیت کنفرانس انجمن مسافرتی آسیا و اقیانوسیه که در چند سال اخیر برگزار شده است، اجرا شده است. ساختار طرح جهت حصول اطمینان از تداوم تقاضا برای هتلها و مراکز اقامتی، مطابقت آنها با استاندارهای توسعه و تنوع بخشی به تسهیلات و خدمات گردشگری بود. همراه با توسعۀ سایتهای گردشگری و توسعۀ تسهیلات هتلها و زیرساختهای حمل و نقل در هر ایالت، تمرکز روی فعالیتهای بازاریابی نظیر برنامههای مهماننوازی، نمایشگاههای تجاری، روابط عمومی و تبلیغات (به سمت بازار بزرگ مالزی از جمله ژاپن، انگلستان، استرالیا و بازارهای بالقوه مانند آلمان، فرانسه و سوئد و دفاتر بین المللی هنگکنگ) بوده است. با این حال در طول اجرای برنامه؛ توسعۀ تسهیلات اقامتی به طور کامل قابل دستیابی نبود و با ارائه خدمات عمومی و توسعۀ زیرساختها هماهنگ نبود به دلیل اینکه بر فعالیت بخشها ذیربط نظارت نشده است و هر بخش صلاحیت و اختیار خود را داشته است. بنابراین قانونی قطعی برای ایجاد تسهیلات گردشگری به تصویب رسید و توسعۀ ناهماهنگ فقط تا پایان برنامۀ چهارم مالزی به طول انجامید (1985-1981).
ویور156 و اپورمن157، (2000) اظهار داشتهاند: تمرکز روی دو بخش اصلی از جمله کالاها و تولید از برنامۀ اول تا چهارم مالزی، بیانگر این است که مقصد در مرحلۀ درگیری معمولاً توسط اقتصاد که وابسته به کشاورزی و بخشهای محلی دیگر میباشد، قابل شناسایی است. حتی علیرغم کاهش وابستگی به این بخشها زمانی که در نیمۀ 1980 رکود اقتصادی رخ داده است، هنوز به عنوان یکی از عوامل اصلی اقتصادی دیده میشود.
• مرحلۀ توسعه (برنامۀ پنجم تا نهم مالزی)
رکود اقتصادی منطقۀ آسیا در سال 1980، به اقتصاد مالزی صدمه رساند. به دنبال این در برنامۀ پنجم مالزی (1990-1986) دولت در زمینۀ شناسایی پتانسیلهای گردشگری جهت تولید درآمد، آغاز به کار کرده است. تجدید نظر در قانون سرمایهگذاری جهت توسعۀ واحدهای اقامتی استاندارد متوسط که هم به بودجۀ کمتری نیاز دارد و هم جهت خدماترسانی به گردشگران داخلی سودمند میباشد، در برنامۀ پنجم مالزی به یک امر حیاتی تبدیل شد و وابستگی به بودجه بالا را کاهش داد و در

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع توسعه گردشگری، مقصد گردشگری، چرخه عمر، محصول گردشگری Next Entries منبع پایان نامه ارشد با موضوع زیرساختها، توسعه گردشگری، جامعه محلی، صنعت گردشگری