منبع مقاله درمورد ورزشکاران، درصد چربی بدن، آنتروپومتریک، سرسختی ذهنی

دانلود پایان نامه ارشد

ترتیب 66/1 ± 01/21، 05/1 ± 13/19 و 21/4 ± 43/23 سال تشکیل میدادند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که در مقایسه تیپ بدنی آزمودنیها اختلاف معنیداری وجود ندارد. در مقایسه میانگین دادههای آنتروپومتریکی جودو و ووشو تفاوت معنیدار مشاهده نگردید. در مقایسه میانگین دادههای بیومکانیکی تکواندو و ووشو، در میانگین استقامت عضلانی اندام تحتانی، چابکی و تعادل ایستا تفاوت معنیدار مشاهده گردید، به طوری که هر سه متغیر در ووشوکاران بهتر بود. در مقایسه میانگین دادههای بیومکانیکی جودو و ووشو، در میانگین استقامت عضلانی اندام تحتانی و ناحیه مرکزی، توان اندام تحتانی و چابکی تفاوت معنیدار مشاهده گردید، به طوری که هر چهار متغیر در ووشوکاران بهتر بود (99).
نیکولایدیس و همکاران (2011)، در تحقیقی تحت عنوان “تفاوتهای متغیرهای نیرو- سرعت اندام فوقانی و تحتانی کیکبوکسرهای مرد قفقازی” 14 مرد قفقازی (میانگین سنی 19/5 ± 77/21 سال، میانگین قد 067/0 ± 78/1 متر و میانگین وزن 9/8 ± 4/75 کیلوگرم) را که بصورت تفریحی ورزش میکردند؛ مورد مطالعه قرار دادند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که درصد چربی بدن آزمودنیها 5 ± 14%، و سوماتوتایپ آنان برای اندومورف، مزومورف و اکتومورف به ترتیب 5/3، 9/4 و 3/2 میباشد (6).
کروپالیجا و همکاران (2011)، در تحقیقی تحت عنوان “تاثیر متغیرهای ریختشناسی136 بر کارایی عناصر تکنیکی اجرا137 در کیکبوکسینگ” به اندازهگیری قد، وزن، طول بازو و طول پای این دسته از ورزشکاران پرداختند. آزمودنیهای این تحقیق را 78 کیکبوکسر (دامنه سنی 33-18 سال) تشکیل میدادند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که متغیرهای مذکور بر عملکرد این دسته از ورزشکاران در مسابقه تأثیر معناداری ندارد (5).
میرزایی و همکاران (2011)، در تحقیقی تحت عنوان “نیمرخ آنتروپومتریکی و آمادگی جسمانی قهرمانِ کشتیِ فرنگیِ چهار دورهی جهان” به اندازهگیری درصد چربی بدن، انعطافپذیری، استقامت عضلانی و چابکی این ورزشکار پرداختند. آزمودنی این تحقیق را یک کشتیگیر ایرانی وزن 55 کیلوگرم (سن 24 سال، قد 167 سانتیمتر، وزن 61 کیلوگرم) تشکیل میداد. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که درصد چربی بدن، انعطافپذیری کمر و همسترینگ، امتیاز آزمون دراز و نشست و زمان چابکی 9×4 متر آزمودنی به ترتیب 4/8، 45 سانتیمتر، 77 تکرار و 6/7 ثانیه میباشد (100).
اسچیک و همکاران (2010)، در تحقیقی تحت عنوان “نیمرخ فیزیولوژیکی ورزشکاران رزمی MMA” با هدف ارزیابی ترکیب بدن، پرش عمودی، انعطافپذیری و قدرت پنجه دست، 11 ورزشکار آماتور MMA(با میانگین سنی 7/5 ± 5/25 سال، میانگین قد 3/5 ± 8/174 متر و میانگین وزن 4/11 ± 4/77 کیلوگرم) را مورد مطالعه قرار دادند. محققین گزارش کردند که ورزشکاران مورد نظر؛ درصد چربی بدن مشابهی (0/4 ± 7/11%) با جودوکاران (4/8 ± 4/11%) داراند، اما درصد چربی بدن آنان از کشتی گیران (4/3 ± 6/7%) و کانگفوکاران (3/6 ± 5/9%) بیشتر است. انعطافپذیری آنان (6/10 ± 3/30 سانتیمتر) کمتر از کانگفوکاران (1/6 ± 5/45 سانتیمتر) و بیشتر از کشتیگیران (8/5 ± 8/30 سانتیمتر) است. ارتفاع پرش عمودی آنان (3/7 ± 6/57 سانتیمتر) کمتر از کشتیگیران (10 ± 60 سانتیمتر) و بیشتر از کانگفوکاران (1/6 ± 5/45 سانتیمتر) میباشد. قدرت دست آنان (2/6 ± 8/45 کیلوگرم) کمتر از بوکسرها (9/6 ± 2/58 کیلوگرم) میباشد (101).
سوزانا و همکاران (2009)، در تحقیقی تحت عنوان “نیمرخ مهارتهای حرکتی تکواندوکاران جوان و بزرگسال” به اندازهگیری انعطافپذیری، استقامت عضلانی، توان انفجاری و تعادل ایستا این دسته از ورزشکاران پرداختند. آزمودنیهای این تحقیق را 10 تکواندوکار مرد بزرگسال (میانگین سنی 23/1 ± 2/21 سال، میانگین قد 45/8 ± 9/173 سانتیمتر، میانگین وزن 59/19 ± 3/73 کیلوگرم) و 10 تکواندوکار جوان (میانگین سنی 2/1 ± 9/15 سال، میانگین قد 98/7 ± 8/166 سانتیمتر، میانگین وزن 86/16 ± 9/65 کیلوگرم) مالزیایی تشکیل میدادند که به صورت تفریحی ورزش میکردند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که انعطافپذیری بزرگسالان و جوانان بهترتیب 54/6 ± 83/16 و 19/3 ± 2/17 سانتیمتر، ارتفاع پرش عمودی بزرگسالان و جوانان بهترتیب 04/7 ± 5/55 و 83/2 ± 3/51 سانتیمتر، تعادل لکلک بزرگسالان و جوانان بهترتیب 48/25 ± 5/87 و 17 ± 6/89 ثانیه، و امتیاز آزمون دراز و نشست بزرگسالان و جوانان بهترتیب 5/39 و 5/33 تکرار میباشد. بین متغیر استقامت عضلانی تکواندوکاران جوان و بزرگسال تفاوت معنیداری وجود دارد، بدان معنا که بزرگسالان در یک دقیقه تعداد تکرار بیشتری را نسبت به جوانان انجام دادند. در سایر متغیرها، بین گروه جوانان و بزرگسالان تفاوت معنیداری مشاهده نگردید (102).
پیتر و همکاران (2009)، در تحقیقی تحت عنوان “سوماتوتایپ ورزشکاران نخبه ورزشهای مبارزهای” به ارزیابی و مقایسهی سوماتوتایپ ورزشکاران نخبه بزرگسال ورزشهای مبارزهای138 پرداختند. آزمودنیهای این تحقیق را اعضای تیمهای ملی بزرگسال کاراته و پنکاکسیلات139 مرد فیلیپین (30 نفر مرد، میانگین سنی 66/4 ± 27/24 سال، میانگین قد 09/5 ± 85/168 سانتیمتر و میانگین وزن 63/10 ± 88/64 کیلوگرم) و زن (6 نفر زن، میانگین سنی 72/3 ± 33/24 سال، میانگین قد 04/6 ± 25/153 سانتیمتر و میانگین وزن37/8 ±25/54 کیلوگرم) تشکیل دادند. برای کاراتهکاران برای اندومورفی، مزومورفی و اکتومورفی به ترتیب 72/0 ± 42/2، 95/0 ± 7/4 و 1/1 ± 55/2، و برای سیلاتکاران 71/1 ± 2/3، 63/1 ± 58/5 و 08/1 ± 02/2 بدست آوردند (13).
آرتیولی و همکاران (2008)، در تحقیقی تحت عنوان “نیمرخ فیزیولوژیکی، عملکردی، و تغذیهای ووشوکاران برزیلی” به ارزیابی ترکیب بدن، پرش عمودی، و انعطافپذیری 14 ووشوکار عضو تیم ملی برزیل (10 نفر مرد، با میانگین سنی 4 ± 26 سال، میانگین قد 9/6 ± 178 سانتیمتر، میانگین وزن 3/11 ± 9/76 کیلوگرم، و 4 نفر زن، با میانگین سنی 4 ± 25 سال، میانگین قد 6/4 ± 5/164 سانتیمتر میانگین وزن 5 ± 1/60 کیلوگرم) پرداختند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که درصد چربی بدن، انعطافپذیری و ارتفاع پرش عمودی برای ووشوکاران مرد به ترتیب 3/6 ± 5/9%، 1/6 ± 5/45 و 4/8 ± 7/37 سانتیمتر میباشد (4).
کارکاسی و کالو (2005)، در تحقیقی تحت عنوان “متغیرهای آنتروپومتریکی و ترکیب بدن ورزشکاران پرورشاندام و کیکبوکسینگ” به اندازهگیری درصد چربی بدن این دسته از ورزشکاران پرداختند. آزمودنیهای این تحقیق را 22 پرورشاندامکار و 24 کیکبوکسر (میانگین قد 45/6 ± 94/172 سانتیمتر، میانگین وزن 67/8 ± 3/68 کیلوگرم) تشکیل میدادند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که درصد چربی بدن کیکبوکسرها بر اساس روش سه نقطهای جکسون و پولاک 32/2 ± 7/7% و بر اساس روش چهار نقطهای دورنین و ومرسلی140 99/2 ± 53/11% میباشد (46).
زابکوویچ و تایدوس (1995)، در تحقیقی تحت عنوان “نیمرخ فیزیولوژیکی و آنتروپومتریکی کیکبوکسرهای نخبه” به ارزیابی درصد چربی بدن و تیپ بدنی چهار کیکبوکسر نخبه کانادایی (میانگین سنی 27 سال، میانگین قد 7/176 سانتیمتر) پرداختند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که درصد چربی بدن آزمودنیها 1/8 میباشد، و برای اندومورفی، مزومورفی و اکتومورفی به ترتیب 6/2، 3/4 و 5/2 را گزارش کردند (34).
2-7-2- پژوهشهای روانشناختی
ستوده و همکاران (2012)، در تحقیقی تحت عنوان “مقایسه منتخبی از مهارتهای روانی تکواندوکاران مرد و زن نخبه و غیرنخبه” به مقایسه مهارتهای روانی این دسته از ورزشکاران پرداختند. آزمودنیهای این تحقیق را 88 تکواندوکار مرد (میانگین سنی 40/4 ±60/21 سال) و 54 تکواندوکار زن (میانگین سنی 77/4 ± 71/21 سال) تشکیل میدادند. نتایج تحقیق بیانگر آن بود که تکواندوکاران نخبه نسبت به غیرنخبه در مهارتهای طرح مسابقه، تعیین هدف، انرژی روانی، آرمیدگی، اعتماد به نفس و تعهد؛ امتیاز بالاتری کسب کردند. بیشترین امتیاز مربوط به مهارت اعتماد به نفس در مردان نخبه؛ و کمترین امتیاز مربوط به مهارت واکنش به استرس در زنان نخبه میباشد (91).
تجاری (1391)، در تحقیقی تحت عنوان “نیمرخ مهارتهای روانی جودوکاران نخبه ایران” به مقایسه مهارتهای روانی این دسته از ورزشکاران پرداخت. آزمودنیهای این تحقیق را 218 نفر جودوکار نخبه بزرگسال، جوان و نوجوان (میانگین سنی بزرگسالان: 9/4 ± 7/25 سال، میانگین سنی جوانان: 4/1 ± 9/18 سال، میانگین سنی نوجوانان: 7/0 ± 7/15 سال) تشکیل میدادند. نتایج تحقیق نشان داد که میان سه گروه سنی (بزرگسالان، جوانان و نوجوانان) از نظر مهارتهای روانی (انگیزش، تمرکز، اعتماد به نفس، تنظیم سطح انرژی روانی، تصویرسازی ذهنی، و هدف چینی) اختلاف معنیداری وجود ندارد، و در گروههای سنی (بزرگسالان، جوانان و نوجوانان) میزان مهارتهای انگیزش، اعتماد به نقس و هدف چینی در سطح عالی و مهارتهای تمرکز، کنترل حالات روانی و تصویرسازی ذهنی در سطح خوب قرار داشتند (103).
فرخی و همکاران (1390)، در تحقیقی تحت عنوان “مقایسهی سرسختی ذهنی زنان و مردان ورزشکار رشتههای تماسی و غیرتماسی در سطوح مختلف مهارتی” به مقایسه سرسختی ذهنی 300 ورزشکار مرد و زن در سه رشته تماسی (ووشو، کیکبوکس و تکواندو) و سه رشتهی غیرتماسی (بدمینتون، تنیس و اسکواش) پرداختند. نتایج اثر نوع رشتهی ورزشی نشان داد که ورزشکاران رشتههای تماسی در تمامی خرده مقیاسهای سرسختی ذهنی که شامل اطمینان141، کنترل142 و پایداری143 است، نسبت به ورزشکاران رشتههای غیرتماسی به شکلی معنیدار نمراتی بالاتر کسب کردهاند. همچنین نتایج تحقیق در مورد عامل سطوح متفاوت مهارت نشان داد که ورزشکاران نخبه نسبت به غیرنخبه و مبتدی به شکلی معنیدار در تمامی خرده مقیاسهای کنترل، اطمینان و پایداری نمراتی بالاتر کسب کردهاند (21).
میرزایی و همکاران (1387)، در تحقیقی تحت عنوان “مقایسه نیمرخ مهارتهای روانی کشتیگیران تیمهای ملی جوانان و بزرگسالان در دو رشته آزاد و فرنگی” به مقایسه مهارتهای روانی این دسته از ورزشکاران پرداختند. آزمودنیهای این تحقیق را 285 نفر از کشتیگیران تیم ملی تشکیل میدادند. نتایج تحقیق نشان داد که میان آزمودنیهای چهار گروه؛ در بین مهارتهای روانی انگیزش، تمرکز، اعتماد به نفس و هدفچینی اختلاف معناداری وجود ندارد، و اختلاف مشاهده شده در دو مهارت کنترل روانی و تصویرسازی ذهنی میباشد. اختلاف مشاهده شده مربوط به گروه کشتیگیران آزاد جوانان میباشد که از میانگین نمرههای پایینتری نسبت به سه گروه دیگر برخوردار بودند (104).
کان و روی (2007)، در تحقیقی تحت عنوان “سرسختی ذهنی و تأثیر آن بر عملکرد ووشوکاران” به ارزیابی مهارتهای روانی این دسته از ورزشکاران پرداختند. آزمودنیهای این تحقیق را 40 ووشوکار مالزیایی (21 مرد و 19 زن، میانگین سنی 66/1 ± 21 سال) تشکیل میدادند. نتایج تحقیق نشان داد که ووشوکاران مدالیست144 از غیرمدالیستها145 در دو مهارت اعتماد به نفس و کنترل انرژی منفی در سطح بالاتری قرار دارند (19).
دونپورت (2006)، در تحقیقی تحت عنوان “درک میزان مشارکت علم روانشناسی در موفقیت کیکبوکسرهای نخبه” متغیرهای روانشناختی سه کیکبوکسر نخبه را مورد ارزیابی قرار داد، و گزارش کرد که سرسختی ذهنی یکی از عوامل اساسی و مهم در موفقیت کیکبوکسرهای نخبه بود. علاوه بر خودکارآمدی146 و انگیزش، آزمودنیها سرسختی ذهنی را شرط موفقیت در رشته ورزشی خود اظهار نمودند. با وجود نقش مهارتهای روانی و متغیرهای روانشناختی در موفقیت، آزمودنیها بر اهمیت توسعهی سبک مبارزه شخصی147 و آمادگی روانی148 تاکید کردند (18).
2-8- جمعبندی
با مرور تحقیقات و مطالعات انجام شده در داخل و خارج کشور این چنین استنباط میشود که متغیرهای آنتروپومتریکی رشتههای رزمی کمتر با هم مقایسه شدهاند، و تحقیقات موجود در این زمینه، بیشتر تعیین سوماتوتایپ یک رشته را در بر میگیرد. این پژوهشها نتوانستند پاسخگوی این پرسش باشند که متغیرهای آنتروپومتریکی، بیومکانیکی و روانی رشتههای رزمی با هم چه تفاوتهایی دارند؟ در زمینه قیاس و حتی تعیین متغیرهای

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درمورد ورزشکاران، تصویرسازی، روانشناسی، تصویرسازی ذهنی Next Entries منبع مقاله درمورد بیومکانیک، ورزشکاران، سوماتوتایپ، آنتروپومتریک