منبع مقاله درمورد مواد مخدر، مصرف مواد، خودپنداره، عزت نفس

دانلود پایان نامه ارشد

است و بيان کنندهي موفقيت آموزش در کاهش امتياز مربوط به مؤلفههاي سلبي ميباشد. با توجه به ماهيت مؤلفههاي سلبي، هرچه امتياز اين مؤلفهها زيادتر باشد، نشان دهندهي آن است که فرد مورد بررسي توانايي مقابله با هيجان، خشم و استرس را ندارد. به طور کلي، نتايج اين پژوهش نشان مي دهد که قبل از آموزش، مهارتهاي زندگي در کليهي گروههاي زنداني مورد بررسي شامل زندانيان عادي، جوانان، اشرار و معتاد در سطح پاييني قرار دارد و آموزش ميتواند اين مهارتها را تا حد قابل قبولي افزايش دهد.
باريکاني (1387) در پژوهشي با عنوان “رفتارهاي پرخطر در نوجوانان مدارس راهنمايي و دبيرستانهاي شهر تهران”، تعداد 700 دانش آموز دختر و پسر را در مناطق 10، 13 و 18 آموزش و پرورش شهر تهران، به روش نمونهگيري چندمرحلهاي تصادفي مورد آزمون قرار داده است. نتايج نشان دهندهي وجود رفتارهاي پرخطري مانند مصرف سيگار، الکل و ساير مواد در بين دانش آموزان مي باشد. 12 درصد پاسخگويان سيگار مصرف ميکرده اند، 6/30 درصد تجربهي مصرف قليان را داشته اند، 10 درصد الکل و 2 درصد نيز هرويين مصرف مي کرده اند.
زاده محمدي و احمدآبادي (1387) در مطالعهاي با عنوان “هموقوعي رفتارهاي پرخطر در بين نوجوانان دبيرستانهاي شهر تهران”، با روش نمونهگيري طبقهاي و متناسب با حجم، تعداد 807 دانش آموز دختر و پسر دبيرستاني شهر تهران را انتخاب و مورد بررسي قرار دادهاند. يافتهها نشان داده است که برحسب يک مقياس 5 قسمتي، ميانگين خردهمقياسهاي گرايش به جنس مخالف 24/3، رابطه و رفتار جنسي 15/2، مصرف الکل 00/2، مصرف سيگار 87/1 و مصرف مواد مخدر و روانگردان 74/1 بوده است. همچنين نتايج حاکي از اين ميباشد که بين تمامي رفتارهاي پرخطر رابطه مثبت و معناداري برقرار است. مصرف الکل، دوستي با جنس مخالف و مصرف مواد مخدر و روانگردان به همراه جنسيت(پسر)، تحصيلات مادر(دانشگاهي)، رشته تحصيلي(انساني) و درآمد خانواده(زير 200 هزار تومان) بيشترين واريانس خطرپذيري جنسي نوجوانان را تبيين نموده است.
جلايي پور و حسيني نثار (1387) در پژوهشي به بررسي عوامل اجتماعي مؤثر بر بزهکاري نوجوانان در شهر رشت پرداختهاند. يافتهها نشان ميدهد که نوجواناني که خويشتنداري ضعيفي دارند، پيوند اجتماعي آنها نيز ضعيف است و بزهکاري بيشتري را مرتکب ميشوند. مدل رگرسيوني نيز نشان ميدهد که دو متغير خويشتنداري و پيوند اجتماعي، 24 درصد تغييرات متغير وابستهي پژوهش يعني بزهکاري نوجوانان را تبيين ميکند.
سليماني نيا (1386) در پژوهشي به بررسي تفاوتهاي جنسيتي نوجوانان در ارتکاب انواع رفتارهاي پرخطر پرداخته است. به همين منظور 6 حوزه از رفتارهاي پرخطر شايع در ميان نوجوانان شامل خشونت، خودکشي، مصرف سيگار، الکل، مواد و رفتار جنسي ناايمن مورد ارزيابي قرار گرفت. نمونهي مورد پژوهش شامل 385 نوجوان دختر و پسر 14 تا 19 ساله دبيرستانهاي منطقه 5 تهران بوده است. نتايج به دست آمده نشان داده است که شايعترين رفتار پرخطر در بين نوجوانان، مصرف الکل، و پس از آن به ترتيب، مصرف سيگار، رفتار جنسي ناايمن، خشونت، مصرف مواد و اقدام به خودکشي بوده است. يافتهها همچنين بيانگر تفاوت معنادار پسران و دختران در رابطه با رفتارهاي پرخطري مانند مصرف سيگار، مصرف الکل و مواد مخدر بوده است، اما در رابطه با خشونت، خودکشي و رفتار جنسي ناايمن تفاوت معناداري مشاهده نگرديد.
نادري و همکاران (1386) در مطالعهاي با عنوان “تأثير آموزش مهارتهاي اجتماعي بر سازگاري فردي-اجتماعي، پرخاشگري و ابراز وجود دانشآموزان دختر در معرض خطر مقطع متوسطه شهر اهواز”، تعداد 60 دانشآموز را به صورت تصادفي چندمرحلهاي انتخاب و به دو گروه 30 نفري آزمايش و گواه تقسيم نموده اند. ابزار اندازهگيري پژوهش، پرسشنامه بوده است که پيش آزمون براي هر دو گروه اجرا گرديد. سپس گروه آزمايش 20 جلسه يک ساعته تحت آموزش مهارتهاي اجتماعي قرار گرفت. پس از اعمال مداخله بار ديگر از هر دو گروه آزمون به عمل آمد. نتايج آزمون تحليل واريانس چندمتغيره نشان داده است که آموزش مهارتهاي اجتماعي باعث افزايش سازگاري فردي-اجتماعي، کاهش پرخاشگري و افزايش ابراز وجود در دانش آموزان دختر در معرض خطر مقطع متوسطه شهر اهواز گرديده است.
احمدي و ايمان (1384) در مطالعه‌اي با استفاده از روش پيمايشي و با شيوه خود-گزارشي‏، اطلاعات مورد نياز در مورد ويژگي‏هاي جمعيت‏‌شناختي، اقتصادي و اجتماعي پاسخگويان، مؤلفه‏هاي فرهنگ‏ فقر و گرايش جوانان به رفتار بزهکارانه را جمع‏آوري نموده‌اند. جامعهي مورد مطالعه پژوهش آن‌ها، جوانان 11 تا 18 ساله منطقه حاشيه‏نشين ده‏پياله شهر شيراز مي‌‏باشد. يافته‏ها‏ بيانگر رابطهي معني‏داري بين حاشيه‏نشيني و مؤلفه‏هاي فرهنگ فقر و کمبود حمايت خانواده با گرايش به رفتار بزهکارانه و تعامل بين حاشيه‏نشيني و مؤلفه‏هاي فرهنگ فقر در رابطه با رفتار بزهکارانه جوانان مي‌‏باشد.
احمدي و همکاران (1380) در پژوهشي به بررسي تطبيقي رفتار بزهکارانهي دانشآموزان دبيرستانهاي نظام قديم و جديد شهر شيراز با توجه به ميزان کنترل اجتماعي اين مدارس بر روي رفتار بزهکارانه پرداختهاند. برنامه‏هاي مدارس نظام قديم و جديد با يکديگر به لحاظ نقش اين برنامه‏‌ها در کنترل دانش‏آموزان و نظم اجتماعي و گرايش آن‌ها به رفتار بزهکارانه مقايسه شده است. يافته‏هاي پژوهش نشان مي‌‏دهد که درصد بزهکاري در دانش‏آموزان نظام جديد، نسبت به دانش‏آموزان نظام قديم بيشتر است. بنابراين ميزان کنترل اجتماعي مدارس نظام جديد بر بزهکاري نوجوانان کمتر از نظام قديم مي‌باشد.
احمدي و همکاران (2000) در پيمايشي، نقش تقيدات به نهادهاي اجتماعي اوليه، سازمان‌ها و گروههايي نظير خانواده، مذهب، مدرسه و تأثير گروههاي همسالان در تبين رفتار بزهکارانهي گروه سني 19-14 شيراز را مورد بررسي قرار دادهاند. در اين پژوهش، يک رويکرد خود-گزارشي که به شکلي پيمايشي به کار رفته است، براي جمع‏آوري اطلاعات لازم مورد استفاده قرار گرفت. بيشترين پايداري و يافته‏هاي اصلي در اين بزهکاري خود-گزارشي آن است که رابطهي معني‏داري بين تقيدات به مدرسه و مذهب از يک سو، و رفتار بزهکارانه از سوي ديگر وجود دارد. همچنين روابط مشابهي بين تقيدات به خانواده و مذهب، مدرسه و گروههاي همسالان، مذهب و گروههاي همسالان، خانواده و مدرسه و رفتار بزهکارانه مشاهده شده است.
به طور کلي، پژوهش هاي داخلي را مي توان به سه بخش تقسيم نمود:
– الف) پژوهش هايي که به بررسي يک يا چند نوع مهارت اجتماعي و رابطهي آنها با رفتارهاي پرخطر(يا يکي از انواع رفتارهاي پرخطر) پرداخته اند؛ مانند احمدي طهور سلطاني و همکاران(1392)، بهرامي و همکاران(1392)، بهزادپور و همکاران(1392)، رمضاني و همکاران(1391)، مقتدايي و همکاران(1390)، رئيسي(1388)، نادري و همکاران(1386).
– ب) پژوهش هايي که رابطهي بين يک يا چند متغير غير از مهارت هاي اجتماعي و رفتارهاي پرخطر(يا يکي از انواع رفتارهاي پرخطر) را بررسي نموده اند؛ مانند سلماني و همکاران(1393)، کاظميني و مدرس غروي(1392)، پروين و علي بابايي(1392)، بوستاني(1391)، عليوردي نيا و همکاران(1390)، باريکاني(1387)، زاده محمدي و احمدآبادي(1387)، سليماني نيا(1386).
– ج) پژوهش هايي که رفتارهاي بزهکارانهي نوجوانان و جوانان را عمدتأ در شهر شيراز بررسي نموده اند؛ مانند خواجه نوري و هاشمي نيا(1390؛1389)، احمدي و کوناني(1389)، احمدي و همکاران(1388؛1380؛2000)، جلايي پور و حسيني نثار(1387)، احمدي و ايمان(1384).
2-4- پيشينه خارجي

وونگ تونگکام و همکاران43 (2014) در پژوهشي، تأثير عوامل حفاظت کننده و مخاطره آميز در حوزههاي فردي، همسالان و مدرسه را در ارتباط با مصرف الکل و مواد مخدر توسط نوجوانان تايلندي مورد بررسي قرار دادند. به همين منظور تعداد 1778 نفر دانشآموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. يافتهها نشان داده است که تعهد کم نسبت به مدرسه داراي همبستگي قوي با مصرف مواد مخدر بوده است. همچنين داشتن دوستان داراي رفتارهاي بزهکارانه، خطر استفاده از الکل و مواد مخدر را افزايش ميدهد. در رابطه با عوامل حفاظت کننده، 40 تا 60 درصد از دانشآموزاني که داراي سطوح بالاي باور اخلاقي بودند، در فعاليتهاي مذهبي مشارکت ميکردند و از مهارتهاي اجتماعي برخوردار بودند، احتمال کمتري داشته است که الکل مصرف نمايند. به طور خلاصه ميتوان گفت که تأثير همسالان يک عامل مهم براي مشارکت کردن نوجوانان تايلندي در سوء مصرف مواد بوده است، ضمن اينکه دينداري به نوجوانان کمک ميکند تا ابعاد منفي مواد مخدر برايشان دروني شده و آنها را تشويق ميکند که از مصرف مواد مخدر و الکل اجتناب کنند.
تاکر و همکاران44 (2014) در پژوهشي، تأثير همسالان بر مصرف ماري جوانا را در اشکال مختلف رابطهي دوستي مورد مطالعه قرار دادند. محققان با استفاده از دادههاي طولي يک ساله که از مطالعهي طولي ملي سلامت نوجوانان به دست آمد، به بررسي اين مسأله پرداختند که آيا اشکال سه گانه دوستي، تأثير دوستان بر مصرف ماري جوانا در بين نوجوانان را تعديل مينمايد؟ اشکال سه گانهي دوستي شامل اينکه دوستي متقابل باشد، مشهور و معروف بودن دوستان و تفاوت معروفيت/منزلتي بين دوستان و نوجوانان بوده است. نمونهي پژوهش تعداد 1612 نفر شامل دانشآموزان پايه 11/10 در موج اول و پايه 12/11 در موج دوم که از دو مدرسهي بزرگ انتخاب شده بودند. يافتهها نشان داده است که در يک مدرسه، تأثير دوستان بر مصرف ماري جوانا در دوستيهاي متقابل و دوطرفه که در آنها اعتماد و صميميت وجود دارد، در مقايسه با روابط غيرمتقابل و يک طرفه از احتمال بيشتري برخوردار بوده است. در مدرسهي ديگر، تأثير دوستان زماني که آنها در محيط مدرسه نسبتاً معروف بودند يا از خود نوجوانان معروفيت بيشتري داشتند، قويتر بوده است. در اين شرايط، به نظر ميرسد رفتارهاي دوستان نوعي استراتژي براي به دست آوردن منزلت اجتماعي باشد.
هولت و همکاران45 (2014) در پژوهشي به بررسي تأثير خود-کنترلي و بينظمي محلهاي بر قرباني شدن زورگويي پرداختند. تعداد 1792 دانشآموز به صورت تصادفي از مدارس مناطق پايين شهر انتخاب شدند. سطوح خود-کنترلي به عنوان يک عامل سطح فردي و بيسازماني محلهاي به عنوان يک عامل سطح محلهاي در ارتباط با قرباني شدن زورگويي در ابعاد کلامي، فيزيکي و سايبري مورد سنجش قرار گرفتند. يافتههاي به دست آمده نشان مي دهد که خود-کنترلي پايين و بينظمي محلهاي با هر کدام از ابعاد قرباني شدن زورگويي رابطه دارد. اثر خود-کنترلي زماني که براي تجربههاي قرباني شدن چندگانه کنترل گرديد، تعديل شد. شبکهي اين کنترلها، بي نظمي محلهاي را گسترش مي دهد که با افزايش معنادار آماري در احتمال قرباني شدن زورگويي همراه است.
يو46 (2014) در پژوهشي به دنبال بررسي اين مسأله بوده است که آيا خود-کنترلي پايين، افشاي داوطلبانهي اطلاعات شخصي در اينترنت را تبيين ميکند؟ خود-کنترلي پايين منجر به انواع رفتارهاي مجرمانه و مخاطرهآميز ميشود. در واقع، ارائهي اطلاعات شخصي در اينترنت به ساير افراد دربرگيرندهي خطرهاي زيادي است. نتايج به دست آمده نشان داده است که خود-کنترلي پايين، حتي بعد از کنترل متغيرهايي مانند سن، جنسيت، نژاد و تحصيلات، داراي ارتباط قوي با خودافشايي ميباشد.
فريرا و همکاران47 (2014) در پژوهشي به بررسي تأثير خودپنداره و عزت نفس بر دانش نوجوانان در مورد اچ.آي.وي/ايدز پرداختند. محققان نمونهي 971 نفري از نوجوانان 14 تا 21 ساله پرتغالي را انتخاب نمودند. يافتهها نشان مي دهد که پاسخگويان داراي خودپنداره و عزت نفس بالايي مي باشند. همچنين، نوجوانان داراي عزت نفس بالا از آگاهي و دانش بيشتري در مورد ايدز برخوردار مي باشند. در مورد خودپنداره نيز، نوجوانان داراي خودپندارهي بالا دانش بيشتري در مورد اچ.آي.وي و ايدز داشته اند. به عبارت ديگر، نوجوانان با خودپندارهي پايين، از دانش کمتري در مورد ايدز برخوردار بوده اند. بنابراين، رفتارهاي پرخطر جنسي در بين

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درمورد آموزش مهارت، گروه کنترل، پسران نوجوان، کارگران مهاجر Next Entries منبع مقاله درمورد مواد مخدر، سلسله مراتب، عوامل خطر، رفتار پرخطر