منبع مقاله درمورد صورتهای مالی، صورت های مالی، تعدیلات سنواتی

دانلود پایان نامه ارشد

تواند از آنها استفاده کند. اطلاعات توانایی ایجاد تفاوت در تصمیم را دارد حتی اگر استفاده کنندگان از آنها استفاده نکنند یا از آن مطلع نباشند. (رحمانی،1390)
قابل اتکا بودن: اطلاعاتی قابل اتکا است که عاری از تعصب و خطای با اهمیت باشد و زمانی که استفاده کننده از آنها بتواند اطمینان داشته باشد که صادقانه بیانگر چیزی هستند که مدعی آن می باشند.(شرودر،1388)
خصوصیات کیفی اصلی مرتبط با ارائه اطلاعات
قابل مقایسه بودن: استفاده کنندگان صورتهای مالی باید بتوانند صورتهای مالی واحد تجاری را طی زمان جهت تشخیص روند تغییرات در وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی واحد تجاری مقایسه نمایند. استفاده کنندگان هم چنین باید بتوانند صورت های مالی واحدهای تجاری مختلف را مقایسه کنند تا وضعیت مالی ، عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی آن ها را نسبت به یکدیگر بسنجند. نیاز به قابلیت مقایسه را نباید با یکنواختی مطلق اشتباه گرفت. این خصوصیات نباید مانع از بکارگیری روش های بهبود یافته حسابداری گردد. هر گاه رویه حسابداری مورد استفاده با خصوصیات کیفی “مربوط بودن” و” قابل اتکا بودن” سازگار نباشد، برای واحد تجاری ادامه ی استفاده از آن رویه مناسب نخواهد بود. به گونه ای مشابه ، در صورت وجود رویه های جایگزین ” مربوط بودن” و” قابل اتکا تر” ، برای واحد تجاری مناسب نخواهد بود که در رویه های حسابداری مورد عمل تغییر ندهد.( کمیته تدوین استانداردهای حسابداری،1391)
ثبات رویه :
قابل مقایسه بودن مستلزم این امر است که اندازه گیری وارائه اثرات مالی معاملات وسایر رویداد های مشابه در هر دوره حسابداری واز یک دوره به دوره بعد با ثبات رویه انجام گیرد وهمچنین هماهنگی رویه توسط واحدهای تجاری مختلف حفظ شود. مفهوم ثبات رویه، شخصیت حسابداری را ملزم میکند تا هنگامی که روشی را برای انجام یک رویداد مالی انتخاب می نماید، برای کلیه رویدادهای مشابه و دوره های مالی بعد نیز آن روش را به کار برد، مگر اینکه دلایل قابل قبولی برای تغییر آن وجود داشته باشد. اگر یک شخصیت حسابداری روش های خود را برای اندازه گیری و ثبت رویدادها به تکرار تغییر دهد، مقایسه نتایج یک دوره مالی با دوره های مالی بعد و همچنین صورتهای مالی دیگر شرکتها امکان پذیر نخواهد بود.همواره این فرض اساسی وجود داشته که اصول حسابداری به طور یکنواخت نسبت به دوره های مالی قبل به کار گرفته میشود اما به دلیل تغییرات مداوم و مستمری که در شرایط اقتصادی و اجتماعی صورت می گیرد ممکن است فرض فوق صادق نباشد و تغییر در اصول و روشهای حسابداری جهت هماهنگ کردن واحد تجاری با شرایط جدید، ضرورت یابد. (فایلز و همکاران،2008)
قابل فهم بودن: اطلاعات باید به گونه ای ارائه شوند که افراد با دانش معقول درباره حسابداری، فعالیتهای اقتصادی و شرکت بتوانند از آنها استفاده نمایند و وهمچنین نباید مبهم و پیچیده باشد، زیرا برخی از استفاده کنندگان از صورتهای مالی نمی توانند آنها را درک نمایند.(شرودر،1388)
تجدید ارائه صورت های مالی
به منظور حفظ قابلیت مقایسه و تحلیل معنادار روند فعالیت ها، واحد های تجاری باید رویه های یکسانی را برای اندازه گیری وارائه آثار مالی معاملات و سایر رویدادها ، درهر دوره حسابداری و از دوره ای به دوره ی دیگر بکار گیرند. علی رغم تاکید اساسی برثبات رویه ، ممکن است به دلایلی از جمله تغییر استانداردهای حسابداری ،تغییر رویه اجتناب ناپذیر شود . در صورت تغییر رویه باید به گونه ای عمل شود که قابلیت مقایسه اطلاعات لطمه ای نبیند. هم چنین ممکن است در تهیه صورتهای مالی اشتباهی رخ دهد که در آینده کشف شود. نحوه ی برخورد با اشتباهات رخ داده در دوره (دوره های) قبل که در دوره جاری کشف می شود، بر ارقام سنوات قبل (اقلام مقایسه ای) موثر است و نیاز به تجدید ارائه صورت های مالی دارد.(نجف تومرایی ،1391)
هنگامی که شرکتی صورتهای مالی خود را تجدید ارائه می کند، می پذیرد که اشتباه با اهمیت یا رویه ای نادرست در صورت های مالی دوره یا دوره های گذشته خود داشته است لذا، تعدیلات سنواتی به معنی عدم قابلیت اتکای کافی صورتهای مالی دوره یا دوره های گذشته است. از آنجا که سودآوری آینده واحد تجاری ودرنتیجه جریان های نقدی وارزش واحد تجاری در آینده با استفاده از سودهای گزارش شده در دوره های گذشته ارزیابی می شود، تجدید ارائه صورتهای مالی دوره های گذشته که در نتیجه آن سودهای گزارش شده در دوره های قبل اصلاح می شود، به شدت کارایی گزارشگری مالی را به عنوان ابزاری برای پیش بینی آینده مخدوش می کند. همچنین تجدید ارائه صورت های مالی میتواند نشان دهنده ی وجود ضعف در سیستم حسابداری، گزارشگری مالی، کنترهای داخلی شرکت، تلاش مدیریت شرکت برای دستکاری سود از طریق استفاده از روش های حسابداری نامناسب، عدم شناسایی هزینه ها به صورت عمدی یا شناسایی درآمدهای واهی باشد. لذا تجدید ارائه صورتهای مالی و وجود تعدیلات سنواتی به معنی عدم قابلیت اتکاء کافی صورت های مالی تهیه شده توسط مدیریت واحد تجاری در دوره یا دوره های گذشته بوده که حسابرس مستقل نسبت به مطلوبیت آن اظهار نظر نموده است. بنابراین، بطور کلی عکس العمل استفاده کنندگان صورتهای مالی نسبت به این موضوع منفی است. تحقیقات نشان داده است شرکت هایی که اقدام به تجدید ارائه صورت های مالی می کنند، بلافاصله پس از تجدید ارائه صورتهای مالی متحمل هزینه های سنگینی می شوند.(ذکریائی،1390)
ارائه مجدد صورتهای مالی زمانی رخ میدهد که یک شرکت یا بطور داوطلبانه و یا به درخواست حسابرسان و یا قانون گذاران حسابداری، به اصلاح اطلاعات مالی عمومی که قبلا گزارش شده است می پردازد. ارائه مجدد به این دلیل انجام می گیرد که قانون اوراق بهادار، شرکتها را ملزم به اصلاح هرگونه اشتباهات، اطلاعات گمراه کننده و یا اطلاعات نادرست در صورتهای مالی شان نموده است.به عبارت دیگر هدف از ارائه مجدد مالی، ایجاد اطمینان از این است که اطلاعات صورتهای مالی که ممکن است نادرست تهیه شده باشد، پس از آن اصلاح گردیده و این اطلاعات اصلاح شده برای استفاده سرمایه گذاران، قانونگذاران و طلبکاران شرکتها ایجاد شده است.(نیوبری و پارتاسراتی5،2009)
پالمرز وهمکاران ، در تحقیق خود افت قابل توجه ارزش بازار بلافاصله پس از تجدید ارائه صورتهای مالی را نشان دادند. (پالمرز وهمکاران6،2004)
پژوهشگران استدلال می کنند که از دست دادن ارزش را می توان به چندین عامل نسبت داد: تجدید نظر در مورد انتظارات از سودهای گذشته و مورد انتظار آینده، تجدید نظر در مورد انتظارات از چشم انداز رشد شرکت، ارزیابی مجدد از صداقت مدیریت و تجدید نظر در مورد ادراک از کیفیت گزارشگری مالی شرکت. (ذکریائی،1390)
هریبار وجنکینز معتقدند که شرکت ها بلافاصله پس از تجدید ارائه صورت های مالی افزایش در هزینه های سرمایه را تجربه می کنند. (هریبار و جنکینز7،2004)
نتایج تحقیق تامسون ولارسون(2004)، بیان کرد که انبوه تجدید ارائه های متوالی صورت های مالی موجب تردید استفاده کنندگان از صورت های مالی نسبت به جایگاه گزارشگری مالی و بویژه فرایند حسابرسی درحفاظت از منافع عمومی شده است. (ذکریایی ،1390)
ارائه مجدد به شهرت شرکت و مدیران آن به عنوان ارائه دهندگان اطلاعات مالی قابل اعتماد، آسیب می رساندکه منجر به افزایش عدم تقارن اطلاعات و ریسک اطلاعات می شود که با واکنش منفی بازار همراه است. پس از ارائه مجدد، مدیران به منظور ترمیم اعتبار خود، قصد دارند به سرمایه گذاران اطمینان بدهند که آنها همچنان در ارتباطی آشکار و صادقانه با یکدیگر هستند. از اینرو برای کاستن از این افزایش عدم تقارن و ریسک اطلاعات ، دست به افشای داوطلبانه بیشتری می زنند.( ایترگ و همکاران8،2012)
شرکتهایی که بیش از یکبار تجدید ارائه میشوند، به احتمال زیاد انگیزه های قویتری برای مدیریت سود یا ایجاد محیط های کسب وکار پیچیده که ذاتاً حساب معاملات در آنها دشوارتر است و یا هر دو مورد دارند. پس از انتشار یک اعلامیه ارائه مجدد حسابداری، سرمایه گذاران انتظار دارند که شرکت برای حل مشکلات گزارشگری مالی خود تلاش کند. عدم انجام این کار، پس از تجدید ارائه های متعدد نمایان میشود و سیگنالی را منتشر میسازد مبنی بر اینکه ریسک اطلاعاتی این شرکتها بیش از شرکتهایی است که فقط یکبار تجدید ارائه شده اند.(کراوت و شولین9،2009)
تعدیلات سنواتی
مطابق استاندارد حسابداری شماره 6 ایران در تعریف تعدیلات سنواتی داریم:
“تعدیلات سنواتی یعنی اقلام مربوط به سنوات قبل که در تعدیل مانده سود(زیان) انباشته ی ابتدای دوره منظور می گردند و به اقلامی محدود می شود که از ” تغییر در رویه حسابداری” و” اصلاح اشتباه” ناشی گردند. اثر تعدیلات سنواتی باید از طریق اصلاح مانده ی سود(زیان) انباشته ی ابتدای دوره در صورتهای مالی منعکس گردد. اقلام مقایسه ای صورتهای مالی نیز باید ارائه مجدد شود. مگر آنکه این امر عملی نباشد، درچنین شرایطی موضوع باید در یادداشتهای توضیحی افشا شود. همچنین میزان وماهیت اقلام تشکیل دهنده ی تعدیلات سنواتی ودلایل توجیهی تغییر در رویه حسابداری و هم چنین این امر که اقلام مقایسه ای صورتهای مالی ارائه مجدد شده است ( یا عملی نبودن ارائه مجدد) باید در یادداشتهای توضیحی افشا گردد.”(کمیته تدوین استانداردهای حسابداری،1391)
تعدیلات سنواتی به تنهایی خبر نگران کننده ای نیست، بلکه آگاهی از دستکاری سود در صورتهای مالی دوره های گذشته است که موجب نگرانی استفاده کنندگان می شود. تجدید ارائه صورتهای مالی دوره های قبل که در پی تعدیلات سنواتی انجام میشود ،روشی برای اصلاح مانده سود(زیان) انباشته ابتدای دوره و ارائه مجدد صورتهای مالی دوره های گذشته به صورت صحیح است. برهمین اساس، تعدیلات سنواتی جزء اطلاعاتی است که سازمان بورس اوراق بهادار ، ناشران اوراق بهادار را موظف به افشای فوری آن نموده است. (ذکریایی ،1390)
علل تجدید ارائه صورت های مالی
ارقام مقایسه ای سال مالی قبل یا صورتهای مالی سال قبل در اثر وجود اشتباهات زیر با عبارت ” تجدید ارائه شده” در بالای آن ارائه می گردند. این اشتباهات شامل: (نجف تومرایی،1391)
الف) اشتباهات ریاضی ومحاسباتی
ب) اشتباه در اعمال رویه های حسابداری
ج) تغییر نادرست یا نادیده گرفتن واقعیتهای موجود در زمان تهیه صورتهای مالی
د) تغییر از یک رویه غیر استاندارد حسابداری به یک رویه استاندارد
ه) تقلب
– براساس تحقیق کراس وهمکاران مهمترین علل تجدید ارائه صورتهای مالی ، شامل موارد زیر هستند:
شناسایی درآمد: عمده موارد تجدید ارائه در شناسایی درآمدها مربوط به حوزه های پیمانکاری، فروش با حق برگشت ، قراردادهای خرید مجدد، شناسایی درآمد در هنگام تحویل کالا( انتقال مخاطرات)، فروش به شرط تایید مشتری و فروش دانش فنی است.
ذخایر عمومی: این ذخایر بعضاً به منظور هموارسازی سود در سالهای پر رونق جهت جبران ضعف عملیات در سالهایی که رونق عملیات در نظر گرفته می شوند و باعث انتقال سود از یک دوره مالی به دوره مالی دیگری می شوند.
بیش از اندازه گزارش نمودن دارایی : مانند اشتباه در ارزشگذاری موجودی کالا و یا دارایی های ثابت پایان دوره و در نتیجه در سرفصل بهای تمام شده ویا هزینه عملیات دوره.
سرمایه ای نمودن نادرست برخی مخارج: این نوع تجدید ارائه ها زمانی اتفاق می افتد که شرکت خواهان پاکسازی ترازنامه از اقلام راکد باشد. این عمل را اصطلاحا ” حساب شویی” می نامند. (کراس و همکاران10،2004)
هم چنین نتایج تحقیق وو حاکی از آن است که ، شرکت ها با درجه اهرم بالا وشرکت های زیان ده ، انگیزه ی بیشتری برای تجدید ارائه صورت های مالی خود دارند. ( وو11 ،2002)

تحقیقات نشان می دهد که واکنش بازار سرمایه به تجدید ارائه صورتهای مالی ناشی از 2 عامل اصلی زير است: (پالمرز و همکاران12،2004)
تنزل چشم انداز آتی شرکت
افزایش عدم اطمینان در مورد این چشم انداز

یافته های تحقیق کاظمی بیان می دارد عواملی که می توانند باعث افزایش سطح تحریف

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درمورد تامین مالی، صورتهای مالی، منابع مالی Next Entries منبع مقاله درمورد صورتهای مالی، صورت های مالی، کمیته حسابرسی