منبع مقاله درمورد ساختار داده، مکان کنترل، مدل جاذبه

دانلود پایان نامه ارشد

کلاسيک تحليل تقاضاي سفرهاي شهري وجود دارد تحليل رفتار سفرهاي بين شهري را امکانپذير ميسازد.
يک شيوه جايگزين براي مدلهاي 4مرحله اي استفاده از مدلهاي مستقيم تقاضا است که شامل زير مدلهاي توليد سفر،توزيع سفر،شيوه سفر (تفکيک مد به صورت همزمان)و تخصيص است.مشکل اصلي اين مدلها ذر آن است که به تعداد زيادي از پارامترهاي مختلف نياز دارد تا بتوان به همه مزاياي مذکور دست يافت.اگر تعداد متغيرها افزايش يابد ،کاليبره نمودن مدلهاي مستقيم تقاضا دشوار خواهد شد و اگر تعداد متغيرها کم باشد، نتايج حاصل از مدلها از قدرت کافي در پيش بيني تقاضاي آينده برخوردار نخواهد بود.چنانچه بتوان بر اساس يک روش علمي تعداد بيشتري از متغيرها را در مدل وارد نمود و فرايند کاليبره نمودن را با موفقيت به پايان رساند ميتوان بر مشکل مدلهاي مستقيم تقاضاي سفرها فائق آمد. لذا با استفاده از تکنيک تحليل عاملي ،متدولوژي جديدي جهت ارزيابي پارامترهاي موثر بر تقاضاي سفرهاي بين شهري جهت به کار گيري در مدلسازي تقاضاي سفرها ارائه شده است
( Li, Guilin: 2004,45).
براساس متدولوژي ارائه شده در اين تحقيق ،ابتدا تعداد متغيرهاي زيادي جهت مدلسازي تقاضاي سفرها انتخاب شده، سپس با استفاده از تکنيک تحليل عاملي يک الگوي جديد از متغيرها ساخته و آزمايش شده است.پس از اتمام فرايند کاهش ساختار داده ها با استفاده از تکنيک تحليل عاملي و حصول نتايج آن ،نسبت به ساخت يک مدل مستقيم تقاضاي سفرها به شيوه رگرسيون خطي اقدام گرديده است.(هومن: 1380 ،24)
تحقيقات در زمينه سفرهاي بين شهري نيازمند درک اولويت هاي مورد نظر مسافرين و شرايط به وجود آورنده ي نارضايتي آنان در زمان انتخاب يک مد از بين مدهاي موجود يا بالقوه نظير اتومبيل شخصي، اتوبوس بين شهري، خطوط معمولي راه آهن ،خطوط سريع السير راه آهن، قطارهاي مغناطيسي، و خطوط هوايي است.
استفاده از شيوه هاي مدلسازي تقاضاي سفر جهت شناخت رفتار مسافرين شبکه حمل و نقل و برنامه ريزي ارائه تسهيلات مناسب تر به مسافرين به عنوان يکي از ابزارهاي مهم در برنامه ريزي حمل و نقل استراتژيک شبکه کشور ميباشد.
مهمترين و متداولترين پارامترهاي کلاسيک موثر برايجاد سفرهاي بين شهري مسافري را ميتوان در مرحله توليد سفر شامل درآمد ، مالکيت اتومبيل ، ساختار خانواده ، بعد خانوار ، ارزش زمين ، تراکم محلهاي سکونت و قابليت دسترسي دانست.
چهار عامل اول از موارد مذکور در بيشتر مطالعات توليد سفر به کار رفته اند. پرکاربردترين عامل در مدلهاي جذب سفر، ميزان فضاي مسقف در دسترس براي فعاليت هاي صنعتي،تجاري و ساير خدمات است.عامل ديگري که در برخي از مطالعات به کار گرفته شده ميزان اشتغال در هر ناحيه است.در تعداد محدودي از مطالعات نيز سعي شده است که از قابليت دسترسي استفاده شود.
متدولوژي پيشنهادي(استفاده از تکنيک تحليل عاملي) امکان کنترل پارامترهاي بيشتري را در اختيار مدلساز قرار ميدهد و نهايتا بر قابليت اطمينان نتايج حاصل از پيش بيني مدلهاي منتج از اين پارامترها مي افزايد.بدين ترتيب ميتوان با به کار گيري متدولوژي پيشنهادي براي ارزيابي عوامل موثر بر تقاضاي سفرهاي بين شهري در کريدورهاي کشور به منظور ايجاد امکان بررسي تاثير پارامترهاي بيشتري در مدلسازي سفرها بسيار مناسب دانست.( افندي زاده و رحيمي:1387، 23)

2-3-11 مولفه هاي كيفيت و كارايي حمل و نقل عمومي
كيفيت حمل و نقل عمومي جزء اساسي آن به شمار ميرود. بنابراين كيفيت و كارآيي سامانه حمل و نقل براساس فاكتورهاي متفاوتي شامل كيفيت و كارايي خدمات ارائه شده و خدمات رساني شركت هاي مسئول، بايستي مورد بررسي قرار گيرد . براي مثال از ديد سانتوس ويژگيهاي حمل ونقل عمومي كارا و مطلوب عبارت است از:
1-دسترسي به سامانه حمل و نقل كه براساس طول سفر از مقصد افراد تا ايستگاه و فاصله تا ايستگاه بعدي و از آ نجا به مقصد نهايي تعيين مي شود. هر چه اين مسير كوتاهتر باشد ، دسترسي به آن بيشتر خواهد بود و در نتيجه محدوده خدمات رساني سامانه حمل و نقل افزايش مييابد.
2-زمان سفر، توسط سرعت و نوع مسير مشخص ميشود كه به سرعت، فاصله، وضعيت ترافيكي و كيفيت جاده ها بستگي دارد.
3-قابليت اطمينان، توسط زمانبندي سامانه حمل ونقل تعيين ميشود تا تأخيرها به حداقل برسند.
4-فاصله زماني بين هر وسيله، توسط فاصله بين مسيرهاي هر سفر تعيين مي شود، استفاده كنندگان بايستي از جدول زمانبندي مطلع شوند.
5-حداكثر ظرفيت استفاده كنندگان، توسط تعداد مسافران در ساعات اوج به ظرفيت وسيله نقليه تعيين ميشود.
6-مشخصات، عمر وسيله، نحوه نگهداري و تكنولوژي آن در ايجاد آسايش مسافران مؤثر است.
7-اطلاعات كافي و تسهيلات خدمات رساني، مانند ايستگاه هاي سرپوشيده، اطلاعات زمان بندي و مشخصات ايستگاه ها بايد مورد توجه قرار گيرد.
8-تسهيل رفت و آمد يعني كه مسيرها بايد طوري طراحي شوند كه تمام فضا را تحت پوشش قرار داده و به مسافران حق انتخاب مسيرهاي مناسب تر را بدهند. .(Sampaio, Breno Ramos, Neto, Oswaldo Lima and Sampaio, Yony , 2008)
همانطوركه ملاحظه مي شود، عوامل متعددي بر افز ايش كارايي و كيفيت يك سامانه حمل و نقل عمومي موثر هستند . اما نكته قابل بررسي در اين تحقيق، توجه به ميزان رضايت گروههاي استفاده كننده از سفر با مترو و عوامل موثر بر اين رضايتمندي است . بنابراين هدف خاص اين تحقيق نه بررسي عوامل فني، برنامه ريزانه، اجرايي است كه در كيفيت و كارايي مترو موثرند، بلكه بررسي تاثير ويژگيهاي فردي گروههاي استفاده كننده از سامانه مترو شهري تهران بر ميزان رضايت از سفر با مترو است (Lancaster,k:1966,125).
استفاده كنندگان با ويژگي هاي فردي متفاوت، درك متفاوتي از مطلوبيت، ترجيح و رضايت دارند؛ به عبارتي عينك هاي ذهني كه افراد از پس آن به موضوعات مي نگرند، سبب مي شود كه با ديد متفاوتي به موضوعات و محيط اطراف نگاه كنند. بررسي نمونه ها اين امكان را مي دهد تا ساختار غالب بر ذهن افراد يك جامعه شناسايي شود . بنابراين بررسي تاثير ويژگي هاي فردي اين امر را ممكن مي سازد تا عوامل فردي تاثيرگذار بر رضايت سفر از مترو مشخص شود . براي نمونه، بررسي و تعمق در گزارش ها نشان ميدهد به جز مواردي كه به طور خاص بر مسئله نيازمندي ها و نحوه استفاده گروه هاي خاص مانند سالمندان و معلولان تاكيد شده است، ويژگي هاي استفاده كننده از مترو و تاثير آن بر ميزان رضايت از سفر مورد بررسي قرار نگرفته است . بنابراين هدف اين مقاله بررسي اين موضوع است كه آيا رضايت از سفر با مترو تحت تاثير ويژگي هاي مانند جنسيت، سن، تحصيلات، شغل، مكان اشتغال، فاصله از ايستگاه مترو است؟ بدين ترتيب نتيجه اين بررسي اهميت توجه به نيازهاي گروههاي خاص سني، جنسي و ساير عوامل تاثيرگذار را مشخص مينمايد.( علوي : 1382، 82)

2-3-12 اهميت حمل و نقل پايدار شهري در توسعه پايدار شهري
در توسعه پايدار شهري، تداوم زندگي شهروندان توأم با رفاه اجتماعي و بالندگي مورد توجه است.
در تعريف توسعه پايدار در كميسيون براتلند در سال 1987 ، آمده است كه توسعه پايدار به مفهوم رفع نياز امروز ، بدون كاهش توانايي آيندگان براي تامين نيازهايشان ميباشد. (لقايي و همكاران: 1378،45)
در ديدگاه سازمان هاي بين المللي ارتقا كيفيت زندگي شهري از طريق حمل و نقل همگون با اقتصاد همساز با محيط زيست و اجتماعي مدار از مهمترين مسائل مديريت طراحي حمل ونقل شهري است(اردلان:1386،65)
به طور كلي حمل و نقل پايدار براساس بيانيه بانك جهاني (1996) داراي سه ركن اقتصادي، زيست محيطي و اجتماعي است:
1-ركن اقتصادي ومالي شامل مناسب بودن ساختار سازماني، اقدامات و سرمايه گذاري براي زيرساختهاي حمل ونقل ميباشد.
2-ركن زيست محيطي و بوم شناسي كه شامل بررسي چگونگي سرمايه گذاري براي حمل و نقل و انتخاب اشكال حمل و نقل كه بر روي كاهش مصرف انرژي و انتشار آلاينده ها اثر ميگذارد، ميباشد.
3-ركن اجتماعي كه بر كافي بودن دسترسي به خدمات حمل و نقل براي همه اقشار جامعه تاكيد دارد.
سياست حمل و نقل پايدار با اتخاذ استراتژيهايي چون توسعه كيفي و كمي حمل و نقل عمومي، افزايش قابليت پياده روي يا افزايش پتانسيل استفاده از سيستمهاي غيرموتوري شامل پياده روي و دوچرخه سواري، مديريت تقاضاي سفر، كاهش استفاده از خودروي شخصي (يا جلوگيري از افزايش استفاده از خودروي شخصي) در كل يا بخشهايي از شهر در اوقات و ايام خاص و ارتقاء فرهنگ ترافيك تحقق مييابند. به عبارتي حمل و نقل پايدار با هدف تحقق به ابعاد مختلف توسعه پايدار شهري برآن است تا بوسيله رويكردهاي توسعه حمل و نقل عمومي هم در افزايش كيفيات زيست محيطي موثر بوده و هم در تحقق ابعاد اجتماعي و اقتصادي گام بردارد. به طور كلي يك سيستم حمل ونقل پايدار داراي ويژگيهاي زير است:
-نياز به دسترسي افراد و جامعه را براي رسيدن به امنيت را در روشي توام با سلامت انسان و بوم فراهم كند.
– نحوه انتخاب سامانه حمل ونقل را پيشنهاد نموده و از اقتصاد پويا حمايت كند.
– مصرف منابع تجديدناپذير را به حداقل رسانيده و در حد رسيدن به پايداري محدود كند . اجزاء را بازيافت كند و استفاده از زمين و توليد صدا را به حداقل برساند. .(www.cstctd.org)
مهمترين اهداف و خدمات يك سامانه حم ل و نقل پايدار موارد زير را دربرميگيرد
1- تامين حداكثر ايمني و امنيت قابل اجرا براي زندگي و ساختمانها
2-حمايت از رفاه اقتصادي و كيفيت پايدار زندگي
3-توجه به ميراث محيطي براي نسلهاي آينده
4-دسترسي عادلانه به سامانه حمل و نقل ملي در مناطق دور افتاده
5-تأمين مناسب دسترسي براي افراد ناتوان بدون هيچ مانعي
6-مشاركت و همكاري با دولت و بخش خصوصي براي تحقق نظام سياسي حمل و نقل منسجم و هماهنگ
مهمترين راهكارهاي تحقق حمل ونقل پايدار عبارتند از : حمل ونقل عمومي، طراحي و برنامه ريزي جزييات براي تردد پياده و تردد دوچرخه است (جهانشاهلو و همكاران، 1385 ) قابل ذكر ا ست كه تلفيقي از راهكارهاي ارائه شده نيز مي تواند به تحقق چنين رويكردي منجر شود. ( محمدي ، عباس زادگان و رضازاده : 1389 ، 17)
2-3-13 حل مسائل پيش بيني توزيع سفر در شبكه هاي حمل ونقل با پارامترهاي غير دقيق
براي حل مسائل پيش بيني توزيع سفر در مدل جاذبه موجود ، از روش هيورستيكي استفاده مي گردد كه روابط بين اين پارامترها تواما در نظر گرفته نمي شوند و در نتيجه تعداد مراحل تصحيح و زمان حل افزايش مي يابند. در اين مقاله مدل رياضي جديدي ارائه مي گردد كه اين ضعف روش موجود را برطرف كرده است.از طرف ديگر، در دنياي واقعي ، پارامتر هاي يك شبكه حمل و نقل از قبيل زمان طي كردن فاصله بين هر دو منطقه را نمي توان به طور دقيق و قطعي يک تعريف نمود ، لذا لازم است زمان طي كردن اين فاصله بين هر دو منطقه را بصورت يك بازه زماني تعريف نمود كه اين بازه زودترين و ديرترين زمان طي شدن مسافت بين دو منطقه را نشان مي دهد لذا در مدل پيشنهادي ،به هر پارامترها يك توزيع امكان تخصيص داده ميشود.( Breuss, F. and Egger,P :1999,84)

در اين روش ،تعداد سفرهاي رد و بدل شده بين هر دو منطقه از رابطه زير محاسبه مي گردد:

در تحليل كردن روش موجود ، اين روش در واقع به دنبال تأمين كردن محدوديتهاي ذيل مي باشد . مجموع تعداد سفرهاي توزيع شده از هر منطقه جذب كننده در شبكه هاي حمل و نقل بايد برابر تعداد سفرهاي جذب شده آن منطقه باشد و در ضمن توزيع فراواني زمان سفر بدست آمده در مدل پيشنهادي برابر توزيع داده شد ه در شبكه براي زمان حال باشد.مشكلات روش موجود عبارتند از:
1- محدوديتهاي فوق بطور همزمان و توأم مدنظر قرار نگرفته اند و تأمين كردن هر يك از آنها ، يكي پس از ديگري و بصورت هيورستيك انجام مي شود. كه به علت وابستگي پارامترهاي شبكه به يكديگر در صورت تأمين كردن يكي از محدوديتهاي فوق ، ضمن تلاش براي تأمين كردن محدوديتهاي ديگر ، محدوديتهاي قبلي ديگر برقرار نخواهد بود . لذا به اين دليل تعداد دفعات تكرار لازم براي دستيابي به اين محدوديتها در اين روشها ، بالاخص در شبكه هاي

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درمورد شهر اصفهان، رفتار سفر، توسعه مدل Next Entries منبع مقاله درمورد توسعه مدل