منبع مقاله درمورد دوران باستان، اوقات فراغت، زبان فارسی، حضرت آدم (ع)

دانلود پایان نامه ارشد

ز موجب مرگ زود رس می شود.
تاریخچه کشتی :
ورزش کُشتى از دوران باستان به شکل‌هاى مختلف در اکثر کشورها، شهرها، و قبايل، براى مردم آشنا و شايد از دوران‌هاى نخستين ظهور انسان، بر روى کرهٔ زمين بوده، و در اوقات فراغت يا در جنگل‌ها به شکل طبيعى و غريزى اجراء مى‌شده است. بخشى از اوقات فراغت انسان‌هاى اوليه به‌منظور کسب مهارت و آمادگى لازم، به کُشتى گرفتن اختصاص مى‌يافت، زيرا، موقعيت و مقام مردانى که زورمندتر از بقيه بودند بيشتر بود تا جائى که اينان رئيس و فرماندهٔ بقيه مى‌شدند.
در جنگ‌هاى دوران باستان، ابتدا پهلوانانِ هر لشکر، براى کُشتى گرفتن به ميدان مبارزه مى‌رفتند. در قصص انبياء، سخن از پهلوانى به‌نام «سامسون» به ميان مى‌آيد که قدرت بدنى خارق‌العاده‌اى داشت و مى‌توانست با حيوانات نيرومندى مانند؛ شير، کُشتى بگيرد و آنها را مغلوب قدرت خود سازد. کُشتى را نيز به انبياء و اولياء خدا نسبت مى‌دهند، نقل است که هنر کُشتى گرفتن از اولاد يعقوب پيغمبر(ع) بوده و حضرت يعقوب (ع) اين علم را مى‌دانسته و به فرزندان خود، به‌منظور گرفتن و دفع دشمن آموخته است. گفته‌اند که حضرت آدم (ع)، ۴۴۰ هنر مى‌دانسته، از جملهٔ اين هنرها، هنر کُشتى گرفتن بوده است و در روايات آمده که حضرت حمزهٔ سيدالشهداء که با کافران جنگ مى‌کرد، اکثر دشمنان را با کُشتى بر زمين مى‌زد. و همچنين نقل ديگرى است که امام حسن (ع) و امام حسين (ع) را با يکديگر کشتى مى‌گرفتند و مشوقين آنها حضرت رسول (ص) و جبرئيل (ع) بوده‌اند .
کشتى ميان دو پهلوان به نام‌هاى« اوليس» و« آژاکس» از جالبترين قصه‌هاى هومر شاعر يونان باستان است .

تاريخچهٔ کشتى در جهان
بسيارى از کتيبه‌هائى که روزگاران قديم و حدود پنج‌هزار سال پيش به‌جاى مانده ثابت مى‌کند که کشتى در ميان مصريان و آشوريان رواج بسيار داشته است. در کتيبه‌هائى که در دهکدهٔ بنى‌حسن، در کنار رود نيل، از دوران مصر باستان به‌دست آمده، صدها نقاشى از حالات مختلف کشتى گرفتن ديده مى‌شود، و هر تصوير بيانگر اجراء يک فن خاص کشتى است. در سال ۱۹۳۸ ميلادي، در ويرانه‌هاى معبد کيافاج (در بين‌النهرين، نزديک بغداد) دو لوح سنگى و برنزى به‌دست آمد که بر روى آن شکل‌هاى برجسته‌اى از مبارزهٔ کشتى‌گيران ديده مى‌شود. اين لوح‌ها متعلق به سومريان در سه هزار سال پيش از ميلاد است.

كشتي در يونان : از بين النهرين و مصر ، فنون كشتي به مناطق دور و نزديك آسيا و روم و يونان راه پيدا كرد و در هر جا گسترش و تكامل بيشتري يافت . مربيان كشتي در يونان باستان ، مراحل اجراي هر فن كشتي را به صورت چند نقاشي در حالات مختلف بر روي صفحات كاغذ پاپيروس يا پوست نقاشي مي‌كردند و به كمك انهاشاگردان خود را تعليم مي دادند .
با رواج كشتي در يونان ، مسابقات مربوط به آن نيز از سال 704 قبل از ميلاد به مواد پنجگانه بازيهاي المپيك باستان افزوده شد . كشتي گيران يوناني ، بدن خود را با روغن زيتون چرب مي كردند تا به آساني به جنگ حريف نيفتند و هنگام گير افتادن همچون ماهي رها شوند و اگر كشتي گيري زمين خورد ذرات خاك به بدن او چسبيده و همين نشانه و مدركي محكم بر شكست او باشد .
« قوانين اولية كشتي در يونان باستان ، چنين بود كه هركسي سه بار زمين بخورد مغلوب به حساب آيد » ولي در بيشتر كشتيهاي باستاني رسم بر اين بود كه اگر ، هر قسمت از بدن ( بجز كف پاها ) با زمين تماس پيدا كند ، ان كشتي گير با زنده اعلام شود . از مشهورترين كشتي‌گيران يونان در قرن ششم يونان در قرن ششم پيش از ميلاد پهلواني به نام « ميلو » از اهالي «كروتون » بود . « ميلو » در شش دورة پياپي بازيهاي المپيك به مقام قهرماني رسيد . و در 32 مسابقة بزرگ ، حريفان خود را شكست داد و پر آوازه ترين كشتي گير دوران خود بود .
در يونان باستان ، نوعي مسابقه به نام « پانكرانيوم » به معني باتمام قدرت ، متداول بود كه تركيبي از كشتي و مشت زني بود و بيشتر به يك نزاع خونين و خطرناك شباهت داشت ، كه اغلب به صدمات سنگين بدني تا حد مرگ مي‌انجاميد .
كشتي در مغلوستان :
در مغولستان ، كشتي ورزشي عبادي و سنتي است كه همراه با مراسم خاص برگزار مي شود و همة پسران بايد فنون اين ورزش را از سنين كودكي بياموزند .
كشتي در ژاپن :
در يكي سندها كه متعلق به قرن ششم ميلادي است ، از كشتي گير هميشه پيروزمندي به نام ، «سوكون» ياد مي شود . در قرن هشتم ميلادي ( حدود 1200 سال قبل ) بنا به فرمان « شومو» امپراطور ژاپن ، كشتي گرفتن هم به شمار مراسم مذهبي و عبادي درآمد . در سال 858 ميلادي ، دو پسر امپراطور « بونئوكيو » با يكديگر كشتي گرفتند تا هركس كه پيروز شد ، صاحب تاج و تخت پدر شود .
از سال 1600 ميلادي به بعد ، چون حكمرانان محلي ژاپن ، براي دفاع از منافع خود ، كشتي گيران و پهلوانان را با حقوق زيادي استخدام مي كردند ، ورزشهاي رزمي در ژاپن رواج فراوان يافت ، و جنگجوياني موسوم به « سامورايي » ظهور كردند كه در فنون كشتي مهارت بسيار داشتند و علاوه بر اين ، شمشير زن و سوار كار نيز بودند . به اين ترتيب ، رفته رفته كشتي در ژاپن به دو شاخه تقسيم شد ، يك شاخه كه به طور عمده جنبه زورگري داشت ، به كشتي « سومو» شهرت يافت و شاخة ديگر را كه تركيبي از فنون جنگي و مهارتهاي رزمي بود ،«جو جيستو » ناميدند . جودو و كاراته ، ريشه در كشتي رزمي « جو جيستو » دارند .
امروزة كشتي سومر در ژاپن ، به ويژه در نزد پيروان مذهب « شنيتو » بسيار مورد احترام است ، و هر بار كه كشتي گيران سومر براي زورآزمائي به ميدان مي‌آيند. انبوه مردم در سكوت كامل به تماشاي مسابقات آنان مي ننشينند . كشتي گيران سومر باي نيرومند شدن خود ، آنقدر غذا مي‌خوردند كه وزن آنها گاه به 25 كيلو هم مي‌رسد . در كشتي سومر هر يك از دو حريف كه بتواند ديگري را به زمين بزند يااز روي تشك كشتي به خارج پرتاب كند ،برنده محسوب مي‌شود .

كشتي در هندوستان :
در هندوستان يك نوع كشتي پهلواني كه بين حريفان سنگشن وزن و كوه پيكر ، انجام مي شود ، طرفداران بسيار دارد ، كه به آن « بن جز » مي گويند .
كشتي در سوئيس :
در كشور سوئيس ، نوعي كشتي سنتي به نام « شوينگن » متداول است . در اين كشتي ، دو حريف لباس مخصوص مي پوشند و كمربندهاي محكم به كمر مي‌بندند . در اين كشتي، گرفتن كمربند حريف و برهم زدن تعادل و سپس بر زمين ردن او اهميت بسيار دارد و اوج هيجان تماشاگران موقعي است ، كه يكي از دو حريف بتواند ديگري را بر سر دست بلند كند و به زمين بكوبد .
كشتي در ايسلند :
در ايسلند كشتي جالبي كه كم و بيش كشتي « شوينگن » است رواج دارد . با اين تفاوت كه حريفان كمربند و براق چرمين به بدن محكم مي كنند و با گرقتن اين بندها به زور آزمايي مي‌پرازند .
كشتي در انگلستان :
در انگلستان ، كشتي سنتي « كورن وال » بيشتر در منطقه اي به همين نام، در جنوب غربي انگلستان طرفدار دارد . هانري ششم پادشاه انگلستان خود از كشتي گيراني بود كه « كورن وال» را به خوبي و با قدرت اجرا مي كرد .

كشتي در آمريكا :
در آمريكا ، قبايل سرخ پوست در ميان خود به زورآزمائي مي پرداختند كه با آمدن سفيدپوستها به اين قاره به تدريج از ميان رفت و به جايش نوعي كشتي به نام كشتي « كج» در آمريكا رواج يافت . كشتي كج ورزشي است بسيار خشن كه در آن استفاده از هر فن ، حتي آزار دادن و شكنجه رساندن براي پيروزي بر حريف مجاز است و امروزه جنبة نمايشي دارد .
كشتي در ساير كشورها :
كشتي هاي محلي كه در ديگر كشوره هاي جهان وجود دارد عيارتند از :
« ساميو » ( شوروي ) ، « زاياسو » ( چكسلواكي سابق ، چك و اسلواني فعلي ) . « لوچا »
( اسپانيا) « كخ » ( ارمنستان شوروي ) ، « بورتنينگ » (سوئد ) . « سومن » ( فنلاند ).
کشتى جهان و معروفترين کشتى‌گيران آن
در مسابقات جهانى و بازى‌هاى المپيک، هر بار حدود ۵۰۰ کشتى‌گير قدرتمند، از سراسر دنيا قدم به ميدان مسابقه مى‌گذارند که در آن ميان، کشورهاى شوروى (روسيه و کشورهاى تازه استقلال يافتهٔ آن)، آمريکا، آلمان، بلغارستان، ترکيه و ايران از قدرت‌هاى برتر کشتى جهان به‌شمار مى‌روند. معروف‌ترين کشتى‌گيران جهان عبارتند از:
– جورج هاکن اشميدت، معروف به شير روسي. اين پهلوان به مدت ده سال (از سال ۱۸۹۸ تا سال ۱۹۰۸) از هيچ حريفى شکست نخورد. هاکن اشميدت در سال ۱۹۶۸ در سن ۹۱ سالگى درگذشت.
– ياشار دوغو، کشتى‌گير معروف ترکيه و فاتح مدال طلاى المپيک ۱۹۴۸
(در وزن ۷۳ کيلوگرم) و قهرمان جهان در سال ۱۹۵۱.
– حميد کاپلان (ترکيه)، کشتى‌گير سنگين‌وزن و قهرمان المپيک ۱۹۵۶ و قهرمان جهان در سال ۱۹۵۸.
– الکساندر مدويد (شوروي)، برندهٔ مدال طلا در المپيک‌هاى ۶۴، ۶۸، ۷۲ و قهرمان دنيا در سال‌هاى ۶۲، ۶۳، ۶۷، ۶۹، ۷۰ و ۷۱. افتخارات و پيروزى‌هاى مدويد در تاريخ کشتى جهان بى‌نظير است.
– واتانابه (ژاپن)، تنها کشتى‌گير بدون شکست جهان و قهرمان المپيک و دنيا در سال‌هاى ۶۴-۶۳-۱۹۶۲. واتانابه در طى سال‌هاى ورزش خود ۱۸۶ کشتى در ميدان‌هاى ملى و بين‌المللى گرفت و در هيچ‌يک از آنها مغلوب نشد.

کشتی در ایران

پارسیان و زرتشتیان هنگام غروب آفتاب بندی به کمر خود می بستند و در برابر کانون آتش به دعا خواندن می پرداختند . آن کمربند کستی نامیده می‌شد و کشتی‌ گرفتن هم از این کلمه آمده است و به معنی کمریکدیگر را گرفتن است. به عبارت دیگر نام کشتی از نام کمربند مخصوص زرتشتیان می آید که اصل آن در زبان پهلوی، کستیک kostik و در زبان فارسی دری، گشتی خوانده می‌شود.

ورزش كشتي در ايران در زندگي و سنتهاي ماايرانيان به قدري ريشه دوانيده كه تبديل به يك ورزش ملي شده است . دربارة كلمة كشتي و اينكه به چه معني است و از كجا ريشه گرفته است ، بايد گفت كه زرتشتيان و پارسيان باستان هنگام غروب آفتاب بندي به كمر خود مي‌بستند و در برابركانون آتش به دعا خواندن مي پرداختند آن كمربند گستي ناميده مي شد و كشتي گرفتن هم از اين كلمه آمده به معني كمر يكديگر را گرفتن ، در كتاب زرتشتيان آمده است كه شال با كمربند يك پهلوان كه به ورزش كشتي مي پردازد ، از جنس ابريشم يا پشم گوسفند و بدست زن موبدي بافته مي شود ، كه داراي 72 نخ و سمبل 72 فصل كتاب مقدس است و 6 رشته دارد به نام 6 بخش كتاب اوستاو يا اينكه به 6 گاهنبار ( جشنهاي ديني سال ) اشاره دارد . و هر رشته 12 تا مي خورد به نام 12 ماه سال ، اين شال سه دور به دور كمر بسته مي‌شود ، كه اشاره به كردار نيك ، پندار نيك ، و گفتار نيك دارد .
در شاهنامة فردوسي ، دربارة كشتي بسيار گفته شده و از صفات رستم و ديگر پهلوانان شاهنامه ، كشتي گرفتن ، مهارت و قدرت فراوان آنهادر اين فن است .
كشتي در بين ايرانيان از همان روزگاران نخست ، كه مردم براي حفظ جان خود از دست دشمنان و خطرات گوناگون در پي ابداع لوازم جنگي بوده‌اند به صورت درگيري و تلاش رواج داشته وگاه به‌كشتن پهلوانان مغلوب مي انجاميده است ، ولي چنانكه از شاهنامه استنباط مي‌شود ، كشتي با قواعد و مقرراتي به طور سواره يا پياده و يا گاهي در چند نوبت انجام مي‌شده است ، و مترجمان كه همراه دو پهلوان به محل كشتي مي رفتند تقربياً به طور غير مستقيم در طرز اجراي كشتي ، نظارت و داوري داشته اند .
از آنجا كه پهلوانان در بين اهل ديوان و ساير طبقات محبوبيتي داشته اند ، جوانان نوخاسته مي‌كوشيدند يا پيروي از راه و روشي مطلوب در رديف پهلوانان صاحب نام قرار گيرند و صاحب زنگ و ضرب شوند .
بعضي از استادان فن كشتي ، با پي گيري خاص ، شاگرداني را كه از استعدادهاي استثنايي و اندامي مناسب برخوردار بودند . مورد تشويق و آموزش فنون مخصوص ، و تمرينات منظم قرار داده ، براي پيشرفت آنها از فنون نامتداول سود مي بردند و چه سالها چنين بوده است و كمتر كسي مي توانست اين فنون استثنائي را بدل كند . استادان فن با در نظر گرفتن خصوصيات بدني هر كشتي گير ، فنون خاصي به آنها مي آموختند تا بتوانند بر حريفان خود پيروز شوند

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درمورد جامعه بشری، مسابقات ورزشی، ارزش های اجتماعی، رسانه های گروهی Next Entries منبع مقاله درمورد ناصرالدین شاه، کشتی گیران، ورزش باستانی، دوره قاجاریه