منبع مقاله درمورد استان فارس، مواد مخدر، گروه همسالان، آموزش معلمان

دانلود پایان نامه ارشد

مداخله اي ثانويه و ثالث براي کساني که در معرض اين رفتارها قرار دارند يا مرتکب اين رفتارها شده اند، به کار برده شود تا از شيوع و گسترش اين نوع رفتارها جلوگيري شود.

6-3- پيشنهادها

با توجه به نتايج به دست آمده، پيشنهادها در دو بخش اجرايي و پژوهشي ارائه مي گردد:

6-3-1- پيشنهادهاي اجرايي

1- با توجه به نقش بازدارندگي مهارت هاي اجتماعي و ارتباطي در رابطه با رفتارهاي پرخطر، پيشنهاد مي شود آموزش اين مهارت ها در دستور کار برنامه هاي آموزشي مدارس و دانشگاهها قرار بگيرد. اگرچه محرز است که ساير نهادها و کارگزاران جامعه پذيري نيز در اين زمينه مهم هستند، اما به نظر مي رسد با در نظر گرفتن شرايط موجود و ضعف خانواده در ايفاي وظايف خود، آموزش رسمي مؤثرتر باشد.
2- جامعه پذيري اوليه که در خانواده و در سال هاي ابتدايي زندگي اتفاق مي افتد، نقش مهمي در آيندهي هر فرد ايفا مي کند. افرادي که فرآيند جامعه پذيري مناسبي را طي کردهاند، در نوجواني و جواني به سادگي تسليم رفتارهاي بزهکارانه نمي شوند. بنابراين، آموزش خانوادهها چه از طريق برنامه هاي صدا و سيما و چه از طريق سمينارها و کارگاه هاي مختلف براي اعمال نظارت صحيح بر رفتار بچه ها مي تواند مؤثر باشد. مثلاً خانواده ها مي توانند رفت و آمد و ارتباطات فرزندان خود را به روشي مناسب و بيشتر به شکل رابطهي صميمانه کنترل کنند، اوقات فراغت آنها را با برنامه هاي مختلف و مفيد پر کنند و مهارت هاي اجتماعي آنها را افزايش دهند.
3- برقراري روابط صميمانه از سوي والدين در محيط خانه و اختصاص وقت براي صحبت کردن با اعضاي خانواده و به ويژه بچه ها. احساس صميميت و يگانگي عاطفي والدين و رفتار توأم با عشق و احترام والدين و فرزندان از ارتکاب رفتارهاي بزهکارانه جلوگيري مي نمايد.
4- تلاش و توجه بيشتر والدين در جهت دروني ساختن ارزشهاي مذهبي و هنجارهاي اجتماعي. دين و باور به اصول اخلاقي يکي از مهمترين منابع کنترل دروني افراد مي باشد. ضمن اينکه شرکت در اعمال و مناسک ديني هم باعث پيدا کردن دوستان مثبت و قانونمند گرديده و هم وقت کمتري براي رفتارهاي انحرافي باقي ميگذارد.
5- اعمال نظارت بيشتر والدين بر روي فعاليتهاي فرزندانشان و داشتن ارتباط مستمر با مدرسه. پيوند نزديک بين والدين و مدرسه(مديران و معلمان) بر روي عملکرد تحصيلي فرد تأثير مي گذارد و خود-کنترلي و خودپندارهي وي را تقويت مي کند.
6- سهم مدرسه و مراکز آموزشي را در جامعه پذيري نوجوانان و جوانان نبايد ناديده گرفت. وقتي که مدرسه محيط مناسبي براي فعاليت هاي دانش آموز باشد و ارتباط مناسبي با معلم و همکلاسي هايش داشته باشد، کمتر به سمت رفتارهاي بزهکارانه مي رود. آموزش معلمان براي برخورد مناسب با دانش آموزان و برقراري رابطهي صميمي و دوستانه نه تحکم آميز با آنها به طوري که بتوانند به راحتي مشکلات خود را با معلمان در ميان بگذارند، مفيد است. همچنين، نظارت بيشتري توسط کارگزاران مدرسه در محيط مدرسه صورت گيرد تا دسترسي به مواد مخدر آسان نباشد.
7- فراهم کردن زمينهي مشارکت فرزندان در برنامههاي مختلف مذهبي، ورزشي و علمي و تشويق و ترغيب آنها براي شرکت در اين فعاليتها. درگير کردن بچه ها در فعاليت هاي مختلف، وقت کمتري براي مشارکت در رفتارهاي بزهکارانه باقي مي گذارد.
8- آشنا ساختن فرزندان با اصول اخلاقي و تأکيد بر رعايت آنها تا به عنوان منبع کنترل دروني مانع گرايش افراد به سوي رفتارهاي پرخطر گردد. رعايت هنجارها و اصول اخلاقي توسط ديگران مهم و گروه مرجع مي تواند زمينهي انجام آن ها توسط ساير افراد را فراهم نمايد.
9- کمک به فرزندان جهت انتخاب دوستان و کنترل روابط آنها با دوستانشان تا در صورتي که تأثيرات رابطهي دوستي منفي باشد، از ادامهي آن جلوگيري شود. يکي از مواردي که بر روي رفتار افراد تأثير مي گذارد، کسب تأييد گروه همسالان است. در صورتي که گروه همسالان داراي رفتارهاي نابهنجار و بزهکارانه باشند، فرد براي کسب تأييد و تحسين آن ها، اقدام به ارتکاب رفتارهاي انحرافي مي نمايد. لذا توجه به گروه هاي همسالان و دوستاني که فرد با آنها در تعامل است، بسيار مهم مي باشد.
10- حمايت دولت از خانواده هاي محروم و فقير. هم در اين پژوهش و هم ساير پژوهش ها، رابطهي معناداري بين شرايط اقتصادي نامناسب و بزهکاري مشاهده شد. خانواده هايي که فاقد خانه هاي شخصي هستند، يا متعلق به طبقه پايين مي باشند، از ميزان رفتارهاي پرخطر بيشتري برخوردار بودند.
11- پيشنهاد مي شود با توجه به ميانگين بالاتر رفتارهاي پرخطر پسران در مقايسه با دختران، والدين نظارت و کنترل بيشتري بر رفتارهاي فرزندان پسر خود داشته باشند و رويه هاي متعادل(نه افراط و نه تفريط) را در برخوردهاي خود با فرزندان(چه پسر چه دختر) به کار بگيرند.
12- با توجه به شيوع بالاي مصرف قليان در بين جوانان(شايع ترين مادهي مصرفي در اين پژوهش)، پيشنهاد مي شود برنامه هاي آگاهي بخش براي خانواده ها توسط صدا و سيما توليد و پخش شود تا نسبت به مصرف قليان همانند سيگار و ساير مواد مخدر حساسيت بيشتري به وجود آيد و والدين رويکرد سخت گيرانه اي نسبت به مصرف آن به ويژه در بين دختران اتخاذ نمايند.

6-3-2- پيشنهادهاي پژوهشي

1- پيشنهاد مي شود با توجه به ابعاد گستردهي مهارت هاي اجتماعي و ارتباطي و رفتارهاي پرخطر، پژوهشگران رابطه ي بين يک بعد از مهارت هاي اجتماعي و ارتباطي را با يک مقوله از رفتارهاي پرخطر(مانند رفتارهاي مرتبط با فضاي مجازي) که کمتر مورد بررسي قرار گرفته است، بسنجند.
2- از آنجايي که بيشتر پژوهش هاي اين حوزه با روش کمي و تعداد کمي با روش کيفي صورت گرفته است، پيشنهاد مي شود با روش ترکيبي اقدام به مطالعهي رفتارهاي پرخطر گردد.
3- پيشنهاد مي شود پژوهشگران به مطالعهي رفتارهاي پرخطر و به ويژه سبک زندگي پرخطر در بين گروه هاي مختلف سني مانند سبک زندگي پرخطر دانشجويان و يا در محيط هاي مختلف مانند زندان ها يا خوابگاه ها پرداخته و عوامل مرتبط با آن را مورد بررسي قرار دهند.
4- انجام مطالعات تطبيقي چه از بعد شرايط اقتصادي، چه از نظر منطقهي محل سکونت مانند شهر و روستا نيز پيشنهاد مي گردد. انجام مطالعات تطبيقي در تبيين عوامل مرتبط با رفتارهاي پرخطر مي تواند بسيار مفيد و مؤثر باشد.
5- با توجه به اين نکته که در اين پژوهش از روشي واحد(روش گزارش فردي) براي جمع آوري اطلاعات استفاده شده است، پيشنهاد مي شود در پژوهش هاي بعدي از روش هاي مختلف در جمع آوري اطلاعات استفاده شود و آمارهاي به دست آمده از روش هاي مختلف باهم مقايسه گردد.

6-4- محدوديت هاي پژوهش

اين پژوهش مانند هر پژوهش ديگري داراي محدوديت هايي بوده است که به شرح زير ارائه ميشود:
1- فقدان چهارچوب نمونه گيري دقيق با مشخصات جزيي و نقشهي راهنماي جامع براي پوشش مناطق مختلف شهر شيراز، انتخاب افراد نمونه را با مشکل جدي مواجه مي سازد. علاوه بر اين، عدم همکاري سازمانهاي ذيربط مانند شهرداري جهت در اختيار قرار دادن آمار و اطلاعات لازم، اين مشکل را مضاعف مي کند.
2- عملياتي نمودن متغيرهاي مطرح شده در رابطه با رفتارهاي پرخطر و مهارت هاي اجتماعي و ارتباطي يکي ديگر از محدوديت هاي پژوهش بوده است. هر دو مفهوم از مفاهيمي هستند که به ندرت در جامعه شناسي مورد سنجش تجربي قرار گرفته اند. بنابراين، سنجش تجربي اين مفاهيم و به ويژه معرف هاي رفتارهاي پرخطر با در نظر گرفتن زمينهي فرهنگي جامعه ما مشکل آفرين بود.
3- جا نيفتادن مقولهي پژوهش به طور کلي در کشور ما و اينکه ارائهي آمار صحيح مي تواند هم در برنامهريزي و هم اجراي برنامه ها در عرصه هاي مختلف نقش مهمي داشته باشد، از ديگر محدوديت هاي پژوهش بود. اين مشکل باعث مي شد تا بسياري از افراد تمايلي به پاسخگويي نداشته باشند و اين خود منجر به اتلاف وقت بيشتري مي گرديد.
4- يکي از مشکلات ديگر اين پژوهش، محدوديت در شيوهي جمع آوري اطلاعات است.در پژوهش هاي جامعهشناسي انحرافات و جرم شناسي، از روش هاي مختلفي مانند اسناد و دادههاي رسمي جنايي، گزارش فردي و روش پيمايش قربانيان جرايم براي جمع آوري اطلاعات مربوط به رفتار بزهکارانه استفاده مي شود. هيچ کدام از اين روش ها به تنهايي نمي توانند براي جمع آوري داده هاي مربوط به جرم و بزهکاري با توجه به اهداف گوناگوني که پژوهش هاي اجتماعي در زمينهي جرم و جنايت و بزهکاري دارند، مناسب باشد(احمدي، 1376). در اين پژوهش به دليل محدويت هاي موجود، صرفاً از روش گزارش فردي استفاده شده است.
5- حساسيت هايي که افراد نسبت به برخي از موضوعات(مانند رفتارهاي بزهکارانه و مسائل جنسي) دارند، آنها را از پاسخگويي صحيح برحذر مي داشت. اگرچه با به کار گيري پرسشگران کارآزموده و مجرب تلاش شد تا اين نقيصه برطرف گردد، با اين وجود، برخي از پاسخگويي به اين طيف سؤالات واهمه داشتند. از طرف ديگر، طولاني بودن پرسشنامه نيز مزيد بر علت شده بود.
6- عدم حمايت مالي از دانشجويان، يکي ديگر از محدوديت هاي پژوهش است. پژوهش هايي از اين دست نيازمند صرف هزينه هاي مختلفي است، اما سازمان هاي ذيربط يا دانشگاه حمايت چنداني از فعاليت هاي پژوهشي دانشجويان به عمل نمي آورند.

منابع و مأخذ

الف: منابع فارسي

احمدي، حبيب (1384). جامعه شناسي انحرافات. تهران: انتشارات سمت.
احمدي، حبيب (1377). نظريه هاي انحرافات اجتماعي. شيراز: انتشارات زر.
احمدي، حبيب (1376). “رهيافت جامعه شناختي بر بزهکاري جوانان طبقه متوسط.” نشريه دانشکده ادبيات و علوم انساني دانشگاه کرمان، سال اول، شماره 2، صص 1-13.
احمدي، حبيب؛ بيژن خواجه نوري و سيد مجيد موسوي (1388). “عوامل مرتبط با بزهکاري دانشآموزان دبيرستاني.” فصلنامه علمي- پژوهشي رفاه اجتماعي، سال نهم، شماره 33، صص 105- 122.
احمدي، حبيب و سلمان کوناني (1389). “اوصاف و ويژگيهاي شخصيتي نوجوانان پسربزهکار.” تعالي حقوق، سال دوم، شماره 7، صص 99- 115.
احمدي، حبيب؛ علي اصغر مقدس و بيژن خواجه نوري (1380). “بررسي تطبيقي رفتار بزهکارانه دانشآموزان دبيرستانهاي نظام قديم و جديد شهر شيراز.” مجله علوم انساني و اجتماعي دانشگاه شيراز، شماره 32، صص 193- 206.
احمدي، حبيب؛ علي عربي و علي روحاني (1390). “اعتماد اجتماعي، رضايت از پليس و احساس امنيت: مطالعه موردي دانشجويان دانشگاه شيراز”. مجموعه مقالات برگزيده همايش علمي استان فارس، نظم و امنيت. به کوشش فرماندهي انتظامي استان فارس، دفتر تحقيقات و مطالعات کاربردي، صص 103-122. شيراز: تخت جمشيد.
احمدي، حبيب و محمدتقي ايمان (1384). “فرهنگ فقر، حاشيه نشيني و گرايش به رفتار بزهکارانه در ميان جوانان حاشيه نشين دهپياله شيراز.” مجله علوم انساني دانشگاه اصفهان، شماره 19، صص 99- 118.
احمدي طهور سلطاني، محسن؛ محمد عسگري و امينه توقيري (1392). “اثربخشي آموزش مهارت هاي زندگي بر کاهش عوامل خطرساز و افزايش عوامل محافظت کننده سوء مصرف مواد در نوجوانان کانون اصلاح و تربيت.” اعتياد پژوهي، سال هفتم، شماره 27، صص 149-160.
اعتماد، کورش؛ حسن افتخار اردبيلي؛ عباس رحيمي؛ محمد مهدي گويا؛ عليرضا حيدري و محمدجواد کبير (1390). “بررسي ميزان آگاهي و نگرش افراد HIV+ در مقايسه با افراد داراي سابقه رفتار پرخطر در استان گلستان و رابطه آن با مشخصه هاي اقتصادي-اجتماعي در سال 1386.” مجله تخصصي اپيدميولوژي ايران، دوره 7، شماره 1، صص 23-31.
آلبوکردي، سجاد؛ علي محمد نظري و ربابه نوري (1390). “نقش خانواده و همسالان در تبيين بزهکاري نوجوانان.” مجله تحقيقات علوم پزشکي زاهدان، سال سيزدهم، ويژه نامه 1. ص 20.
ايمان، محمدتقي (1388). مباني پارادايمي روش هاي تحقيق کمي و کيفي در علوم انساني. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
باريکاني، آمنه (1387). “رفتارهاي پرخطر در نوجوانان مدارس راهنمايي و دبيرستانهاي شهر تهران.” مجله روانپزشکي و روانشناسي باليني ايران، سال چهاردهم، شماره 2، صص 192-198.
بال، ري و همکاران

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درمورد عوامل خطر، آموزش مهارت، اجتماع محو، عزت نفس Next Entries پایان نامه با کلید واژگان هویت فرهنگی، روزنامه نگاران، روزنامه نگاری، نامه نگاری