منبع مقاله درباره ورزشکاران، فیزیولوژی، تمرین قدرتی، سوخت و سازی

دانلود پایان نامه ارشد

رواني، سلامت اخلاقي و تكامل جسماني بايد به طور هماهنگ تلاش كنند. تكامل جسماني بر پيشرفت چند جانبه و هماهنگ دلالت دارد. ورزشكاران بايد مهارتهاي متنوع و صحيح را به دست آورند، از خصوصيات رواني مطلوب برخوردار باشند و سلامت خود را به ميزان زيادي حفظ كنند. همچنين، ورزشكار ميآموزد كه در تمرين و مسابقه با محركهاي فوق العاده پر تنش چگونه دست و پنجه نرم كند. برتري جسماني با يك برنامه تمريني سازماندهي شده و با طرح مناسبي و بر مبناي حجم بالايي از تجربه عملي به دست ميآيد. براي افراد مبتدي و حرفهاي مهمترين اولويت فعاليتهاي تمريني عبارت است از: هدفهاي دست يافتني، برنامهريزي با توجه به تواناييهاي فردي، ويژگيهاي جسماني و محيط اجتماعي (6).
1-2-6- اصل اضافه بار- اصل ویژگی
اصل اضافه بار بيان مي دارد كه ميتوان در تمرين از الگوهاي سنتي استفاده كرد. طرفداران اين اصل معتقدند كه عملكرد ورزشكار، زماني افزايش مييابد كه وي با ظرفيت بيشينه خود در مقابل بارهاي فعاليت، فراتر از باري فعاليت كند كه در شرايط عادي با آن مواجه ميشد (هلبرانت7 و هاوتز81956، لانگ9، 1919). تحقيقات نشان دادند كه بار تمرين بايد در سرتاسر برنامه تمرين افزايش يابد (11). از اصول عمومی دیگر تمرینهای ورزشی، اصل ویژگی تمرین یا اختصاصی بودن است. در تمرینهای ورزشی منظور از ویژگی تمرین عبارت است از: سازگاریهای سوخت و سازی عصبی– عضلانی بعضی از سیستمهای ویژه بدن در پاسخ به نوع خاصی از اضافه بار. یک فشار تمرینی نظیر تمرینهای قدرتی گروه خاصی از عضلات، سازگاریهای قدرتی ویژهای را در این گروه از عضلات سبب میشوند. درراستای موثر واقع شدن و همچنین سازگاری بالاتر، تمرین بایستی به طور ویژه موجب توسعه سیستم انرژی مورد نیاز شده و همچنین در راستای بهبود عوامل اجرای جسمانی ورزش مورد نظر هدفچینی شود. برابر با این امر، برنامههای تمرینی بایستی با نیازهای جسمانی ویژه ورزش یا رشتهای که ورزشکار در آن مهارت دارد، پیوند داشته باشد. از دیدگاه فیزیولوژیکی، چنین نیازهای به موردهای زیر اشاره دارند:
سیستم انرژی غالب: در مورد تمرینهای پلایومتریک، انرژی به وسیله سیستمهای غیرهوازی با اسید لاکتیک و بدون آن فراهم میگردد .
گروههای عضلانی ویژه درگیر بعلاوه مشخصههای الگوهای حرکتی (113).

1-2-7- کاربرد تمرینهاي قدرتی و پلایومتریک در فوتبال
زانو یکی از مهمترین مفاصل بدن است که در جابجایی، تحرک و ورزش از آن استفاده زیادی می شود عضلات همسترینگ، چهار سر رانی نقش بسزایی در ثبات این مفصل دارند و به تبع آن تضعیف و تحلیل هر یک از این عضلات نیز می تواند زمینههای ایجاد آسیب را در آن افزایش دهد. تمرینات با وزنه و پلایومتریک دو شیوه تمرینی متفاوتی هستند که به منظور توانمند ساختن عضلات پایین تنه مورد استفاده قرار می گیرند (43) .
در اغلب ورزشها، ورزشكاران تمرينات قدرتي را به اشكال مختلفي انجام ميدهند و بازيكنان امروزي فوتبال، بيش از فوتباليستهاي گذشته با تمرينات قدرتي درگيرند. گرچه تمرينات قدرتي داراي ارزش فراواني است، اما آنچه داراي اهميت بيشتري است، تبديل قدرت به توان است. برطبق يافتههاي علمي، قدرت، نقش مهمي در افزايش توان و سرعت دارد. بسياري از فعاليتهاي فوتبال مثل تكل كردن، پريدن، ضربه زدن، دويدن و تغيير جهت دادن، از نوع فعاليتهاي پر قدرت و انفجاري به شمار ميرود. هنگام چنين فعاليتهايي، بازده تواني به قدرت عضلات درگير بستگي دارد. بنابراين داشتن قدرت بالاي عضلاني كه ميتواند با تمرينهاي قدرتي به دست آيد، براي بازيكنان فوتبال ارزشمند است (26و28).
يكي از مهمترين عملكردهاي عضلاني عبارت است از نگهداري و ثابت كردن مفصلهاي سيستم اسكلتي. بنابراين تمرينهاي قدرتي براي پيشگيري از آسيبها و نيز ممانعت از وقوع مجدد آسيبها مهم میباشند. يك دوره طولاني بي فعاليتي، مثل هنگام بازيافت و رهايي از آسيب، عضلات را تا حد زيادي ضعيف ميكند. بنابراين، پس از پشت سر گذاشتن دوره آسيب ديدگي و قبل از آنكه بازيكن به ميدان فوتبال بازگردد، اجراي يك دوره تمرينات قدرتي و استقامت عضلاني ضروري به نظر ميرسد و ورزشكاران تا زماني كه قدرت و استقامت آنها به سطح قبل از مصدوميت نرسيده است نبايد در مسابقات شركت كنند (25). يكي از روشهاي بهبود قدرت، استفاده از روشهاي ايزوتونيك است. تعداد تكرارها براي افزايش قدرت، در منابع مختلف متفاوت است. برخي از منابع تعداد تكرار را براي افزايش قدرت 6 تا 10 تكرار در نظر گرفتهاند و برخي كمتر از 6 تكرار را مناسبتر ميدانند (73).
اكثر فوتباليستها در صورتيكه جهت استفاده از تمرينات مقاومتي به باشگاههاي بدنسازي مراجعه نمايند با سردرگمي در نحوه اجراي تمرينات با وزنه مواجه خواهند شد. اين سردرگمي در منابع مختلف نيز ديده ميشود. بيشتر برنامههاي تمرين مقاومتي كه به اين ورزشكاران ارائه ميشود بدون در نظر گرفتن شرايط و وضعيت ورزشكار است. برخي تكرارهاي كمتر از 12 و برخي ديگر بالاي 15 تكرار را به فوتباليستها پيشنهاد ميكنند و در برخي موارد حتي حركات پيشنهادي بدون در نظر گرفتن ويژگي رشتهي فوتبال طراحي ميشود. انتخاب نادرست تكرارها ممكن است ورزشكار را به هدف خود نرساند. فوتباليست بايد تعادل مشخصي را در كيفيت هاي جسماني به وجود آورد، به طوريكه روي يك كيفيت مجرد بيش از حد متمركز نشود، به ياد داشته باشيم كه هدف ما وزنه بردار شدن نيست، اما براي دستيابي به تركيب مناسب از اين كيفيتها، بايد از اين تمرينات در فوتبال بهره برد. در بسياري از ورزشها تركيبي از عناصر آمادگي عضلاني مورد نياز است. براي مثال فوتباليستها براي موفقيت در شوت و دريبل به تركيبي از تمرينات قدرتي و استقامتي كوتاه مدت نياز دارند (26).
در بسیاری از ورزشها، ورزشکاران تمرینات قدرتی را به شکلهای مختلفی انجام میدهند، و بازیکنان فوتبال، امروزه بیش از گذشته به این تمرینات نیاز دارند. اگر چه تمرین قدرتی مهم است، ولی هیچ چیز مهمتر از تبدیل قدرت به توان نیست. قدرت، به تنهایی برای بیشتر حرکات ورزشی ناکافی است. قدرت مطلق، نیروی زیاد ولی آهسته است. در بیشتر حرکات فوتبال، این توان است که برنده یا بازنده بازی را مشخص میکند. تعاریف و تفاسیر بسیاری برای عبارت توان وجود دارد. برخی از واژهها و عباراتی که استفاده شده عبارتند از: پویا، پرتابی، قدرتمند، انفجاری، قدرت در سرعت و در واقع ایجاد بیشترین نیروی ممکن در کمترین زمان. مثالهای فوتبالی توان شامل دوهای کوتاه، پرشها، شیرجه زدن، شوتهای سریع به دروازه، پرتابهای بلند، شتاب سریع از سرعتهای مختلف، تغییر مسیر و ضربات (شوت) هوایی توسط دروازهبان (مثل دراپ) است. توان باید آخرین و اساسیترین هدف در توسعه تمرین باشد. چهار راه برای توسعه و بهبود توان وجود دارد که شامل: کار با وزنه، تمرین سرعتی، تمرین قدرتی و پلایومتریک است. مقدار کار انجام شده در مدت زمان کوتاه، دقیقاً نشان دهنده آن چیزی است که توان نامیده میشود. بلند کردن وزنه به سبک المپیکی 10 نیرومندترین حرکتی است که میتواند توسط انسان انجام شود. حرکات این حرکت از روی زمین تا بلند کردن، عضلات خیلی زیادی مثل، عضلات پایین کمر، عضلات سرینی، همسترینگ و چهار سر رانی را که در فوتبال اهمیت دارند، به کار میگیرد. به طور خاص، این حرکت به واسطه توسعه قدرت انفجاری عضلات پشتی بزرگ11، سرینی12 و همسترینگ13 به افزایش پرش عمودی و استارتهای انفجاری کمک میکند (43).
تغییر در سرعت انقباض عضلانی، نیاز به انجام حرکات سریع و انفجاری دارد. این فعالیتها باید اجازه دهند که تماس دستها یا پاها با زمین به حداقل برسد. تمرینات پلایومتریک، بهترین پاسخ به این نوع از نیازهای ورزشی است. فعالیتهای پلیومتریک پایین تنه بر روی حرکات سریع پا و توانایی جدا شدن سریع بدن از زمین تکیه دارد. چو14 در سال (1983) کشش سریع تارهای عضلانی را قبل از انقباض عضله به عنوان مرحله برون گرا و دوره زمانی کوتاه بین شروع این مرحله و مرحله انقباض بازتابی عضله را به عنوان مرحله توقف و خود انقباض را مرحله درون گرا نامید. در یک تعریف ساده، پلایومتریک شامل فعالیتهای: لی لی کردن، جست و خیز کردن، پریدن و پرتاب کردن میباشد، که به منظور افزایش سرعت طراحی میشود. در بین روشهای تمرینی مختلف، یکی از موثرترین آنها، به ویژه برای پرورش قدرت، سرعت و در نهایت توان ورزشکاران، تمرینات پلایومتریک است. تاثیر تمرینات پلایومتریک بر عوامل جسمانی و حرکتی لازم در رشته فوتبال بر روی ورزشکاران این رشته کمتر بررسی شده است و اصولاً در باشگاههای ورزشی اهمیت زیادی به تمرینات پلایومتریک داده نمیشود (16).
تمرینهای پلیومتریک یکی از آخرین روشهای تمرینی است که از آن برای افزایش توان انفجاری، سرعت و پرش عمودی در ورزشها استفاده میشود. رادکلیفز15 (2003) پایه اصلی تمرین پلیومتریک را فرایند چرخه کشیده شدن و کوتاه شدن انقباض عضلانی میداند (78). این مطلب را رابرت16 و هوجینگ17 (2004) چنین بیان میکنند: عضلهای که تحت کشش قرارمیگیرد، میتواند نیرویی بیش از عضلهای که کشیده نشده اعمال کند. انقباضکوتاه شوندهای که بلافاصله پس از یک انقباض طویل شونده صورت می گیرد، انرژی انعطافی را که طی زمان کشش ذخیره شده، مورد استفاده قرار میدهد. بهکارگیری این انرژی انعطافی نیز به نوبه خود نیروی بیشتری را در دوره زمانی کوتاهتری تولید میکند که سبب میشود توان انفجاری عضله افزایش یابد (95).
برای مثال، چو (2005) به این نتیجه رسید که پرش عمقی میتواند در افزایش و بهبود قدرت و سرعت موثر باشد. او چنین اظهار میدارد که دامنه عکس العمل مفصل زانو با پرش از بالا به پایین افزایش مییابد (49). مایر و همکاران18 (2006) نیز نشان دادند که با اجرای تمرینهای پلیومتریک علاوه بر افزایش پرش عمودی و توان هوازی پاها، میتوان از صدمههای وارده به زانو هنگام فرود نیز جلوگیری کرد (87). شاجی و سالوجا19 (2009) نیز بهبود پرش عمودی و چابکی بازیکنان مرد بسکتبال را بر اثر تمرینهای پلیومتریک گزارش کردند (100). نتایج یافتههای بسیاری نشان میدهند که کار مستقیم عضلانی و عوامل عصبی– عضلانی با تمرینهای پلیومتریک قابل پیشرفت و توسعه است (106و50). تمرینهای پلیومتریک در یک رشته ورزشی سرعتی – انفجاری (مثل بسکتبال) میتواند ضمن کاهش آسیبهای احتمالی در تمرینها، قدرت انفجاری و توان عضلانی بازیکنان را افزایش دهد و سرانجام به بهبود مهارتهای بازیکنان کمک کند. بلنک20 (1989) اظهار میدارد با اینکه بازیکنان میتوانند از طریق تمرینهای بدنسازی و آمادگی جسمانی، میزان قدرت و استقامت عضلانی خود را افزایش دهند، ولی مربیان به تمرینهای اختصاصیتری برای افزایش توان انفجاری عضلات پا و ایجاد هماهنگی بین اعصاب و عضلات نیاز دارند (6). دوچاتو21 و هاینوت22 (1984) در مطالعهای نقش فشار تمرین بر توان انفجاری عضلات پا به هنگام شرکت ورزشکاران درتمرینهای پلیومتریک رابررسی کردند. آنها به این نتیجه رسیدند که این نوع تمرینها موجب شد توان انفجاری عضلاتشان افزایش یابد (53).
فوتبال یک ورزش متناوب است که نیازمند اجزا فیزیولوژیکی مختلف است. در فوتبال مدرن، ملاحظات فیزیولوژیکی، به طور فزاینده برای عملکرد بهینه ضروری هستند نه تنها در بزرگسالان بلکه در بچهها نیز قابل اهمیت است. پیشنهاد شده که ظرفیت بازیکنان فوتبال در مسابقات برای تولید عملکردهای انفجاری و نیروهای متنوع مانند سرعت، پرش، شوت، چرخش، تکل و تغییر فضا فاکتورهای مهمی هستند. ظرفیت در تکرار توان انفجاری پی در پی در تعیین عملکرد بازیکنان مهم است و این با توان هوازی بالا ارتباط دارد. با این حال توانایی تولید عملکرد انفجاری به اندازه توان هوازی در فوتبال مهم میباشد. برای مثال داشتن حداکثر سرعت به تنهایی 3% از سهم کل مسافت پیموده شده در بازی بچهها را تامین میکند با این حال بیشتر حرکات تعیین کننده در فوتبال از قبیل گرفتن توپ از حریف، حمل توپ و … به آن وابسته است. شتاب اولیه، پرش و چابکی اعمال انفجاری متنوعی هستند و هنگامی که بازیکن در بازی سریع

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درباره دانش آموزان پسر، دوران باستان، اندام تحتانی، فوتبالیست Next Entries منبع مقاله درباره حداکثر قدرت، اندام تحتانی، سیستم عصبی، ورزشکاران