منبع مقاله درباره لَكُمْ، مِنْكُمْ، ياري

دانلود پایان نامه ارشد

بِأَنْفُسِهِمْ وَ أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ?44، به اين صفت اشاره شده است. خداوند اعمال نادرستي که نشان از کفران دارد و در پنهان صورت مي گيرد، آگاه مي باشد و بر اساس علمش به چنين اعمالي، نعمتها را دگرگون مي کند و از انسان مي گيرد.
در آيه 60? وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْ‏ءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ ?45 نيز، به علم خداوند اشاره شده است. خداوند به دشمنان خويش و دشمنان مؤمنين و دشمناني که مؤمنان آنها را نمي شناسند، آگاه مي باشد.
آيه 61 ? وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ?46 علم خداوند را بيان کرده است. گاه دشمن ابراز صلح مي کند و گاه تمايل به صلح دارد اما هنوز بيان نکرده است. از سوي ديگر گاه مؤمنين توکل خود را بر زبان مي آورند و گاه در ذهن خود مي گذرانند و به صورت قلبي توکل مي کنند، لذا خداوند به همه اينها آگاه هست.
در آيه 66 ?الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ?47 به اين اشاره شده است که خداوند به ضعف ايمان افراد آگاه مي باشد:? وَ عَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً ?.
آيه 70? يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرى‏ إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ?48، علم خداوند به قلوب اسيران را خاطر نشان ساخته است.
درآيه 71 ? وَ إِنْ يُرِيدُوا خِيانَتَكَ فَقَدْ خانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ?49 و در آخرين آيه سوره، يعني آيه 75 ? وَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولئِكَ مِنْكُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‏ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ?50 به عليم بودن خداوند اشاره شده است.
2-1-1-5-2- بصير
آيه 39 و آيه 72 بصير بودن خداوند را بيان کرده اند.
درآيه 39 ? وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ?51 و آيه 72 ? إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يُهاجِرُوا ما لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ حَتَّى يُهاجِرُوا وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلى‏ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ?52 به بصير بودن (بينايي) خداوند در برابر اموري که بندگان انجام مي دهند، اشاره شده است.
عبارت ?بِما يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ? يعني خداوند به آنچه بندگان مي كنند آگاه و بيناست و مطابق اعمالشان، آنها را جزا خواهد داد.53
2-1-1-5-3- محيط
تنها آيه 47 به اين موضوع اشاره کرده است.
آيه 47 ? وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ?54 به احاطه و آگاهي خداوند نسبت به آنچه که بندگان انجام مي دهند، اشاره مي کند55.
2-1-1-6- سمع
آياتي که به اين موضوع پرداخته اند عبارتند از:”17-42-53-61″.
سميع بودن خداوند بدين معناست که اقوال و گفته هاي بندگانش را مي شنود و اين بيانگر حضور دائمي خداوند در همه احوال مي باشد.
آيات 17 ?فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى‏ وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ?56، 42 ?إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا وَ هُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوى‏ وَ الرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَ لَوْ تَواعَدْتُمْ لاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعادِ وَ لكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كانَ مَفْعُولاً لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى‏ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ?57، 53 ? ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلى‏ قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ?58 و 61 ? وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ?59، سميع بودن خداوند را متذکر شده اند .لازم به ذکر است که در تمام موارد مذکور، سميع با عليم همراه شده است و سميع بودن خداوند هنگامي است که موضوعي را بيان مي کنند و خداوند آن را مي شنود و عليم بودن خداوند آنجا است که اگر چيزي را به زبان هم نياورند، خداوند آن را مي داند.

2-1-1-7- مکر
آيه 18 و آيه 30 به اين موضوع پرداخته اند.
آيه 18? وَ أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكافِرِينَ?60، خداوند را در هم شکننده کيد و مکر کافران معرفي کرده است. خداوند در برابر کساني که مکر مي زنند، مکر متقابل مي زند بدون اينکه خود پي ببرند.
خير الماکرين بودن خداند نيز در آيه 30? وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ?61 اشاره شده است.
2-1-1-8- همراهي و ياوري62
آيات”19-26-46-62-66″، ياري و همراهي خداوند را متذکر شده اند.
در آيه 19? انْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئاً وَ لَوْ كَثُرَتْ وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ?63، خداوند خود را همراه و ياور مؤمنان دانسته است.
آيه 26? وَ اذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآواكُمْ وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ?64، ياري خداوند در دوران استضعاف مؤمنان را ياد آور شده است که چگونه به ياري خداوند آنها از شر کفار نجات يافتند.
ياري و همراهي خداوند در آيه 46? وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ?65 نسبت به صابران بيان شده است.
در آيه 62 ? وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ ?66 ياري خداوند به پيامبر9و مؤمنان در برابر خدعه و خيانت دشمن ذکر شده است.
بار ديگر همراهي خداوند نسبت به صابران در آيه 66? الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ?67 بيان شده است.
2-1-1-9- عدل
آياتي که به عدل خداوند اشاره کرده اند عبارتند از:”51-60-68″.
آيه 51 ?ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ?68 صريحاً به اين مطلب اشاره مي کند که خداوند هرگز به بندگانش ظلم نمي کند و عذابها و کيفرها تنها نتيجه عملکرد خود انسانها مي باشد.
عبارت ?وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ? در آيه 60 ? وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْ‏ءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ?69 بيانگرعدل خداوند مي باشد. گرچه انسان با انفاق کردن در راه خدا به ظاهر چيزي را از دست مي دهد اما در حقيقت، به او باز مي گردد و عملش حبط نمي شود. و اين ريشه در عدل خداوند دارد.
آيه 68? لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ?70 دال براين است که خداوند تا زماني که حکمي را تبيين نکرده و از طريق رسولان، حجت را تمام نکرده باشد، عذابي نازل نمي کند. پس از اين آيه نيز مي توان عدل خداوند را نتيجه گرفت71.

2-1-1-10- مولا
تنها آيه 40 به ولايت الهي اشاره کرده است.
ولايت خداوند را، آيه 40?وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلى‏ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ?72 بيان کرده است. و اين هنگامي است که ديگران روي گردانده اند.
2-1-1-11- اجابت کننده
آيه 9 استجابت الهي را به تصوير کشيده است.
آيه 9 ? إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ?73، خداوند را اجابت کننده دعا و استغاثه مؤمنان بيان کرده است.
2-1-1-12- الفت دهنده
آيه 63 تنها آيه اي مي باشد که به اين موضوع پرداخته است.
خداوند در آيه 63 ? وَ أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ما أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ?74، تنها خود را تأليف دهنده قلوب معرفي کرده است.

2-1-1-2- امدادهاي الهي
يکي از مهمترين نکاتي که در اين سوره به چشم مي خورد، يادآوري عنايات و امدادهاي الهي به پيامبر9و مؤمنان مي باشد.
اين موضوع، در آيات” 7- 9- 10- 11- 12- 17-19- 26- 30- 40-42-43-44-46-62- 63- 64-66 ” ذکر شده است.
در آيه 7 ? وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَ يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرِينَ?75، خداوند وعده غلبه بر يکي از دو کاروان – کاروان تجاري و نظامي- را يادآور شده است. که اراده خداوند بر اين بود که مؤ منان بر کاروان نظامي پيروز شوند اما برخي از اطرافيان پيامبر9به خاطر دنياگرايي و راحت طلبي خواهان کاروان تجاري بودند.
ياري خداوند به مؤمنان با هزار فرشته، يکي ديگر از عناياتي است که خداوند در عرصه جنگ بدر به آنها نموده است و آيه 9 ? إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ?76 به اين موضوع اشاره کرده است.
نزول ملائکه در جنگ بدر که از جمله امدادهاي الهي مي باشد تنها به منظور بشارت و آرامش قلب مؤمنان صورت گرفت:? وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلاَّ بُشْرى‏ وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ? (10)77.
براي جلوگيري از اين تصور که ملائکه عامل اصلي پيروزي بوده اند، به نقش اساسي خداوند در پايان آيه اشاره مي شود:? وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ?78. و اين بدين معناست که پيروزى جز از ناحيه خداوند نيست زيرا خداوند آن چنان قادر و قوى است كه هيچكس نمى‏تواند در برابر اراده او ايستادگى كند و آن چنان حكيم و دانا است كه يارى خود را جز در مورد افراد شايسته قرار نخواهد داد.79
و آيه 11 ? إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ وَ لِيَرْبِطَ عَلى‏

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد با موضوع قانون مجازات، حقّ ارتفاق، ارتکاب جرم Next Entries منبع مقاله درباره عدل و داد