منبع مقاله درباره دانش آموزان پسر، دوران باستان، اندام تحتانی، فوتبالیست

دانلود پایان نامه ارشد

ه نوع برنامه تمريني دارد (3). قدرت، توانايي لازم و ضروري براي اجراي بيشتر حركات و فعاليتهاي بدني است. شالوده و اساس بيولوژيك قدرت، ساختمان عضلاني است كه بزرگترين سيستم در بدن است. حدود 35 درصد وزن بدن زنان و 45 درصد وزن مردان از بافت عضلاني تشكيل شده است (17و 81).
در طي پنجاه سال گذشته تحقيقات انجام شده زيربناي علمي و محكمي در رابطه با تمرينهاي مقاومتي و كاربرد آن در سلامتي و ورزش فراهم نموده است. يافتهها و پيشرفتهاي گوناگون، در زمينه قدرت عضلاني، باعث تكميل برنامههاي تمريني در رشتههاي مختلف ورزشي شده است (2).
يافتهها و پيشرفتهاي گوناگون، در زمينه قدرت عضلاني، باعث تكميل برنامههاي تمريني در رشتههاي مختلف ورزشي شده است. يافتههاي علمي مختلف كه برخي از آنها گروه سني دانش آموزي را بررسي ميكند، بيانگر اثرات مثبت و مهم تمرينات مقاومتي در پيشرفت عملكرد ورزشي است و تمرين قدرتي پيشرونده، منجر به افزايش در قدرت حداكثر و توده عضلات تمرين كرده حتي در زنان و مردان مسنتر ميشود (26و81 و60). تحقيقات داخلي حاكي از عدم قدرت و توان كافي در بالا تنه دانش آموزان مقاطع مختلف تحصيلي دارد. از جمله ایرجی (1387) در تحقيقي که بر روي پسران 17-9 ساله انجام داد، به اين نتيجه رسيد كه ميانگين كشش بارفيكس در تمام این گروههاي سني در مقايسه با همسالان خود در مدارس آمريكايي در سطح پايينتري قرار دارد (4).
انجمن ملي قدرت و آمادگي جسماني ارتوپدي طب ورزشي آمريكا3 و آكادمي بيماريهاي كودكان4 نشان دادهاند كه دانش آموزان ميتوانند از شركت در يك برنامه تمرين مقاومتي كه به طور صحيح برنامهريزي شده بهره ببرند. مزاياي استفاده از چنين برنامهاي عبارت است از: افزايش قدرت عضلاني، توان و استقامت موضعي عضلات، كاهش صدمات در ورزشها و فعاليتهاي تفريحي، افزايش عملكرد در ورزش و فعاليت هاي تفريحي، هايپرترفي عضلاني، افزايش انعطافپذيري، بهبود مطلوب تركيب بدن، كاهش چربي خون، كاهش فشار خون و بهبود عملكرد قلبي تنفسي (1و49).
با توجه به اهميت تمرينات مقاومتي و پلیومتریک در رشته ورزشي فوتبال و تاثير فوايد اين نوع تمرينات بر آن شديم تا، ببینیم آیا تاثير این دو نوع شیوه تمرينی مقاومتي و پلیومتریک منتخب 4 هفتهاي همراه با بازی فوتبال میتواند بر برخي از فاكتورهاي عملکردی توان بي هوازي، هوازی و آمادگي عضلاني دانش آموزان پسر فوتباليست 15 تا 17 سال تاثيرگذار باشد واینکه آیا ترکیب این نوع تمرینات با تمرینات فوتبالیستها مزیتی نسبت به اجرای صرفاً تمرین فوتبال در عملکرد آنها خواهد داشت یا نه؟
1-2- مباني نظري پژوهش
1-2-1- مقدمه
پيشرفتهاي معجزهآسايي كه در برخي از علوم ديده ميشود، همه حاصل تلاش و مجاهدتهاي انديشمندان و صاحبنظران پيشين است و مقدمهاي نوين براي آيندگان خواهد بود. بررسيهاي جديد و مقايسه آنها با مطالعات پيشينيان، توافقها و اختلاف نظرهايي را فراهم ميسازد، كه ميتوان به واسطه اين نظريات فرضيهاي را اثبات يا رد كرد. نظر به اهميت مطالعات و بررسي پيشينيان، در اين فصل از تحقيق به بررسي و مطالعه انجام شده درباره موضوع پژوهش پرداخته و ابتدا در خصوص مباني نظري تمرين قدرتي و پلیومتریک و تاثير آنها بر متغيرهاي مختلف ساختاري، فيزيولوژيكي و تواناييهاي فني بحث و بررسي ميشود. سپس در پايان به بررسي برخي پژوهشها و مطالعات انجام شده در خصوص تاثير تمرينات قدرتي و تمرینات پلیومتریک بر برخي از فاكتورهاي آمادگي عضلاني و توان بي هوازي و عملكرد فوتباليستها بررسي ميشود.
1-2-2- مباني علم تمرين
از چند سال گذشته تاكنون، عملكرد ورزشي به طور چشمگيري پيشرفت كرده است. سطح عملكردي كه در گذشته غير قابل تصور بود، امروزه عادي و پيش پا افتاده به نظر ميرسد و تعداد ورزشكاراني كه قادرند نتايج برجستهاي كسب كنند افزايش يافته است. دليل اين پيشرفتهاي برجسته چيست؟ يكي از عوامل را مي توان، اينگونه عنوان كرد كه مربيگري از نظر همكاري متخصصان و دانشمندان ورزشي بسيار ارتقاء يافته است. امروزه، فعاليت ورزشي بر علوم ورزشي متمركز شدهاند. در واقع تحقيقات علوم ديگر، باعث تقويت نظريه روششناسي تمرين شدهاند كه دانش ما را تشكيل ميدهند. امروزه مبناي علمي گستردهاي در مورد ورزشكاران وجود دارد. علوم ورزشي از جنبههاي توصيفي به جنبههاي علمي ارتقاء يافته است (6). تمرين ذهني نيز نوعي ديگر از تمرين است كه چون باعث فعاليتهاي عضلاني بسيار ريز ميشود و با تعريف بالا هماهنگي دارد، ميتوان آن را شكلي از تمرين در نظر گرفت (1).
تمرين شامل توالي سازمان يافتهاي از فعاليتهاي ورزشي است كه باعث پيشرفت يا سازگاري آناتومي و فيزيولوژي ميشود. بسته به كيفيت تمرين و فاصله زماني بين هر جلسه از فعاليت ورزشي، پيشرفتهاي حاصل از تمرين گسترش مييابند و حفظ ميشوند. بنابراين تحمل فعاليت ورزشي را افزايش ميدهند. در بيشتر مواقع افزايش تحمل فعاليت ورزشي، باعث گسترش عملكرد ورزشي ميشود (2). بنابراين فعاليت زماني تمرين تلقي ميشود كه فعاليت عضلاني وجود داشته باشد. ورزشكار، هنگام تمرين به محركهاي زيادي واكنش نشان ميدهد و شايد بتوان به تعدادي از آنها با اطمينان بيشتري نسبت به بقيه اشاره كرد. اطلاعات فيزيولوژيك، روانشناختي، اجتماعي و روششناسي از فرايند تمرين جمعآوري شدهاند. مربيان براي شناخت واكنشپذيري ورزشكاران و كيفيت تمرين و طراحي مناسب برنامههاي آينده، بايد همه بازخوردهاي ناشي از فرايند تمرين را ارزيابي كنند. با توجه به اين موضوع روشن است كه مربيان به حمايتهاي علمي نياز دارند. برنامهای كه زمان طولانی را به دويدن های استقامتی و با شدت پايين اختصاص ميدهد، ويژه فوتبال نيست، زيرا سرعتهای انفجاری و جهشهای كوتاه كه بخش عمدهای از بازی فوتبال هستند را ناديده گرفته است. برنامه تمرين با وزنهای كه برای تقويت قدرت پاها و افزايش توان آنها طراحی شده باشد يك برنامه ويژه فوتبال خواهد بود، چرا كه اين برنامه اهميت قدرت اندام تحتانی در بازی فوتبال را شناخته است (44).
1-2-3- اصول تمرين
یک برنامه تمرین موثر ترکیب سازمان یافته و ویژهای از نوع تمرین، شدت، مدت و تعداد جلسات تمرین برای افزایش سازگاریهای مثبت تمرین است. تئوري و روش شناسي تمرين، واحد متمايزي از تربيت بدني و ورزش به شمار ميرود كه بر مبناي علوم بيولوژيك، روانشناختي و تربيتي اصول ويژهاي دارد. راهبردها و مقرراتي كه به طور منظم، براي هدايت تمرين به كار ميروند، اصول تمرين شناخته شدهاند. اين اصول ويژه، نشان دهنده جزئيات مهم و مؤثر در هدفهاي تمريني، يعني افزايش سطح عملكرد و مهارت هستند. برخي از اصول تمرين عبارتند از:
مشاركت فعال، پيشرفت همه جانبه، اختصاصيسازي، ويژگيهاي فردي، تنوع، الگوسازي، پيشرفت بار (113).
1-2-4- متغيرهاي تمرين
هر فعاليت بدني موجب تغييرات آناتوميكي، فيزيولوژيكي، زيست شيميايي و روان شناختي ميشود. كارايي هر فعاليت بدني حاصل مدت زمان، مسافت و تكرار (حجم)، بار و سرعت (شدت) و تعداد آن عملكرد است (تراكم). هنگام طراحي نحوه تغييرات تمرين، همه جنبهها را، بايد براي متغيرهاي تمرين در نظر گرفت به غير از نوع تمرين، متغيرهای ديگری نيز هستند كه ميتوانند در يك برنامه تمرينی دستكاری شوند (62).
1-2-4-1- حجم تمرين
حجم تمرين شاخص كمی فعاليت است. حجم، در تمرينات با وزنه با تعداد تكرارها، در دويدن با مسافت و تكرارها و در برنامه پلايومتريك با تعداد عكس العملها محاسبه ميشود. تاثير استفاده دامنهای از حجمها در تمرين مهم است. تمرينات با حجم بالا (شدت پايين) معمولاً برای ايجاد ساختارهای پايه ورزشكار استفاده ميشوند. تغييراتی كه اغلب رخ ميدهند، افزايش توده عضلات با استفاده از تمرين با وزنه و بهبود ظرفيت هوازی با فعاليتهای قلبی- عروقی است. كارهای تمرينی با حجم پايين (شدت متوسط تا زياد) با افزايش در توان، سرعت و قدرت مطلق همراه است و اغلب ويژگيهای بیهوازی نيز با شدت بالا همراه هستند. شدت پايين تا متوسط و حجم پايين فعاليت ويژه دوره حفظ آمادگی يا در طی دوره استراحت تنظيم شده پس از يك فعاليت شديد است. معمولاً حجم زياد با شدت پايين همراه است و بالعكس (99).

1-2-4-2- شدت تمرين
شدت، شاخص كيفيت تمرين است و به نظر میرسد شدت و نه حجم تمرين، بيشترين تاثير را بر بدن داشته باشد. برای يك برنامه دويدن، سرعت دويدن، مسافت و دورههای استراحت بين دويدنها، شدت دويدن را تعيين خواهد كرد. يك مثال برای دويدن با شدت صددرصد، دويدن با حداكثر تلاش در بهترين زمان ممكن است. شدت تمرين با وزنه معادل با مقدار وزنه بلند شده در هر تكرار و يا ميانگين وزنههای بلند شده در يك تمرين معين بر اساس تكرار بيشينه ورزشكار خواهد بود. اگر ورزشكار بتواند 200 پوند (91 كيلوگرم) اسكات5 بزند، بلند كردن 100 پوند (45 كيلوگرم) شدت 50% برای اوست. به عبارت ديگر، ما ميتوانيم شدت تمرين با وزنه را به صورت تركيبی از وزنه بلند شده و مقدار استراحت بين دورهها تعيين كنيم. براي فعاليت قلبی- عروقی غير دويدنی، شدت به وسيله ضربان قلب هنگام فعاليت ورزشی اندازهگيری ميشود. برخی مربيان عقيده دارند تنها راه پيشرفت انجام تمرينات تا سرحد ناتوانی عضلانی است. اين يك استدلال غلط است. برخي اوقات ممكن است ورزشكار نياز به اجراي يك برنامه با 80% شدت و برای 6 تكرار داشته باشد. همان تمرين میتواند با 80 % براي يك تا سه تكرار انجام شود تا برگشت به حالت اوليه يا سرعت حركت افزايش يابد. هر جلسه تمرين نقش ويژهاي در رسيدن به اهداف تمرينی بازی ميكند. تغيير از شدت زياد به كم به صورت هفتگي يا ماهانه، سازگاری مطمئن و پايداری در فاكتورهای سرعت، قدرت، توان و استقامت را به ارمغان ميآورد. كوتاه كردن زمان اجرای يك فعاليت توسط ورزشكار، میتواند شدت يك فعاليت معين را افزايش دهد. تعداد و حجم شدت تمرين را به ما میدهد و اغلب به عنوان تمرين دوم دشواری يا سختی تمرين را به كار ميرود (110).
1-2-4-3- تراكم (فراواني) تمرين
تراكم (تعداد) تمرين كه به صورت مقدار كار اجرا شده در واحد زمان تعريف میشود، اغلب نقش موثری در شدت كل تمرين بازی ميكند.تكرار، تعداد تمريناتی است كه انجام میشود. در خارج از فصل معمولاً تكرار بالای تمرين اعمال ميشود، كه تغييرات زيادی در بدن فرد رخ دهد. تكرار تمرينی كمتر در داخل فصل رخ خواهد داد تا بيشتر روی مهارتها و استراتژيهای فوتبال كار شود و ديگر اينكه شيوههای گوناگون تمرينی نيازمند تكرارهای مختلف هستند (6).
1-2-4-4- مدت تمرين
مدت، طول زمانی است كه در آن يك دوره تمرين يا مجموعهای از حركات ورزشی در آن اجرا و كامل شود. معمولاً مدت به عنوان زمان به كار رفته برای پايان يك تمرين، خواه تمرين با وزنه، پليومتريك، چابكی، تمرين مهارتی يا كششي در نظر گرفته میشود. تعداد تمرين نقش مهمی در مدت تمرين دارد. مدت و تعداد تمرين بستگی به شدت و نوع تمرين انجام شده دارند. يك تمرين طولانی مدت مثل جاگينگ6 سبك يا تمرين با وزنه با تكرارهای زياد بايد شدت پايينی داشته باشد، دويدن با سرعت زياد و يا كار با وزنه بيشينه، بسيار خسته كننده است و در نتيجه فقط برای مدت كوتاهی قابل تحمل خواهند بود (1).
1-2-5- قلمرو تمرين
تمرين اكتشاف جديدي به شمار نميرود، در دوران باستان افرادي براي فعاليتهاي نظام المپيك به طور منظم تمرين ميكردند. امروزه ورزشكاران، با تمرين خود را براي هدفي معين، آماده ميكنند. هدف فيزيولوژيكي تمرين، بهبود عملكرد بدن و بهينهسازي عملكرد ورزشي است. حوزه اصلي اين فعاليت تمرين، افزايش قابليتهاي كاري و مهارتي و همچنين گسترش ويژگيهاي قوي روانشناختي است. مربي تمرين را طراحي، سازمان دهي و رهبري (هدايت) ميكند و ورزشكار را آموزش ميدهد. در اين زمينه متغيرهاي فيزيولوژيكي، روانشناختي و جامعه شناختي زيادي دخالت دارند. به طور كلي تمرين، فعاليت ورزشي منظم و بلند مدت است كه به تدريج و بر اساس ويژگيهاي فردي درجه بندي ميشود. اميد دستيابي به نتايج فوق العاده در مسابقهها، ميتواند دقيقا با برتري جسماني ارتباط تنگاتنگي داشته باشد. افراد براي يكپارچگي روحي و

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درباره پیش آزمون، فوتبالیست، آمادگی جسمانی، آمادگی هوازی Next Entries منبع مقاله درباره ورزشکاران، فیزیولوژی، تمرین قدرتی، سوخت و سازی