منبع مقاله درباره تمرینات مقاومتی، تمرین مقاومتی، آمادگی جسمانی، ورزشکاران

دانلود پایان نامه ارشد

2005). بنابراین عملکرد در مسافتهای بالای 10 متر و کمتر از آن و سرعت در گامهای اولیه به عنوان شاخصهای کلیدی و بالقوه یک بازیکن فوتبال به حساب میآیند (چیلی8 و همکاران، 2010). هر مسابقه، همچنین نیازمند حرکات انفجاری (نظیر 15 تکل،10 ضربه سر، حرکت با توپ و تغییر مسیر) است (بنگسبو، 2006؛ استالن و همکاران، 2005). البته توانایی پریدن و عملکرد بیهوازی نیز برای یک بازیکن فوتبال حیاتی است (استالن و همکاران، 2005).
تمرین مقاومتی بالستیک9 به عنوان یک روش ویژه سرعت بهینه نسبت به تمرین مقاومتی انفجاری استاندارد در بعضی ورزشها بیان شده است (فلیک10 و کرامر11، 2004؛ گرابر12 و همکاران، 2007؛ مانجین13 و همکاران، 2008). از جهت دیگر تمرین مقاومتی بالستیک، با پرتاب هندبال قابل مقایسه است چون یک پرتابه در پایان دامنه حرکتی رها میشود (ساندن14، 2009). تمرین بالستیک، روشی است که بین تمرین پلایومتریک و وزن ورزشکار ارتباط برقرار میکند اما تا حدی شامل وزنههای سبک و با سرعتهای بالا میباشد. تمرین بالستیک یکی از روشهای استفاده شده برای غلبه بر کمبود سرعت در تمرین سنتی از طریق دامنه حرکتی کامل میباشد (امام15، 2010).
از آن جایی که برای داشتن بهترین عملکرد در فوتبال بایستی به شیوههای تمرینی و متغیرهای مربوط به آن شیوهها توجه خاصی شود، بنابراین بررسی تأثير تمرینهای مختلف بر توسعه و بهبود توان انفجاری و بیهوازی و سرانجام شناسایی و معرفی روش برتر و بهتر، میتواند مناسبترین ابزار را در اختیار مربیان و بازیکنان قرار دهد تا بتوان به اهداف فوق دست یافت. لذا این سؤال در ذهن محقق وجود دارد که آیا بین اثر یک دوره تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر برخی شاخصهای آمادگی جسمانی در بازیکنان فوتبال تفاوت وجود دارد؟
1-2. ضرورت تحقیق
در ورزش فوتبال، قدرت عضله و انعطافپذیری مفصل، دو عامل ایمنی به شمار میروند. چنانچه بین سطوح قدرت اعضای بدن بیتوازنی به وجود آید، احتمال آسیبپذیری افزایش خواهد یافت. اطلاعات موجود نشان میدهد که مقایسه قدرت پاهای چپ و راست، در پیشبینی احتمال آسیب سودمند است. توماس16 به نقل از دانینگ در تجزیه و تحلیل شماری از آزمونهای قدرت و توان عضلانی بازیکنان حرفهای انگلیس دریافت که در سرتاسر فصل مسابقات فوتبال، در ورزشکاران قویتر، میزان آسیبدیدگی کمتر بوده است (دانینگ17 و همکاران، 1995). در طی بازی فوتبال، بازیکنان حدود 50 چرخش و انقباضات مؤثر را برای حفظ تعادل و کنترل توپ در مقابل فشار مدافع انجام میدهند (ویسلاف18 و همکاران، 2004؛ استالن و همکاران، 2005). بنابراین قدرت و توان، اهمیت زیادی در بازیکنان فوتبال دارد. توان، یک چرخش سریع است که به قدرت بیشینه وابسته است. یک ارتباط معنادار بین یک تکرار بیشینه و شتاب و سرعت حرکت مشاهده شده است. رکوردهای دو آزمون پرش و 30 متر دوی نشان داد که بین عملکرد توان و قدرت بیشینه ارتباط وجود دارد (ویسلاف و همکاران، 2004).
بهبودهایی در عملکرد بعد از تمرینات مقاومتی بالستیک در تمام ادبیات تحقیق مشاهده شده است و معمولا شامل افزایش در حداکثر برونده توانی (کورمی19 و همکاران، 2010؛ هریس20 و همکاران، 2009؛ مک براید21 و همکاران، 2002؛ وینچستر22 و همکاران، 2008)، میزان افزایش نیرو (وینچستر و همکاران، 2008)، سرعت حرکت (وینچستر و همکاران، 2008؛ مک براید و همکاران، 2002؛ کورمی و همکاران، 2010)، پرش ارتفاع (مک براید و همکاران 2002؛ کورمی و همکاران، 2010) و عملکرد در دوی سرعت میباشد (هریس و همکاران، 2009؛ مک براید و همکاران، 2002). تمرینات مقاومتی با وزنههای سنگین (برای مثال 80 درصد یک تکرار بیشینه) معمولا برای افزایش عملکرد ورزشکار به وسیله بهبود قابلیت عضله برای اعمال حداکثر نیرو در هر سرعتی از حرکت استفاده شده است (کانکو23 و همکاران، 1983). افزایش قدرت حداکثر از طریق بعضی تمرینات، نشان داده است که اثر معناداری بر عملکرد ورزشکاران دارد (ویلسون و همکاران، 1997). بعد از دورههایی از تمرینات قدرتی سنگین در افراد ورزشکار هم بهبودهایی در برونده توان (ویلسون و همکاران، 1993)، سرعت حرکت (کانکو و همکاران، 1983) و پرش ارتفاع (ویلسون و همکاران، 1997)، مشاهده شده است. مطالعات گذشته، تأثیر تمرینات مقاومتی بالستیک و تمرینات مقاومتی سنگین را در بهبود عملکرد ورزشکاران مقایسه کردهاند (ویلسون و همکاران، 1993؛ کورمی و همکاران، 2010). ویلسون و همکاران (1993) در پژوهشی گزارش کردند که تمرینات مقاومتی بالستیک ]پرش اسکات24(SJ) در 30 درصد حداکثر نیروی ایزومتریک[ بهبودهایی را در پرش عمودی با کمک دستها25 (CMJ) و ارتفاع پرش ایستا، گشتاور ایزوکنتیک، اوج توان26 در طی یک آزمون دوچرخه 6 ثانیهای نشان میدهد. تمرینات وزنه سنگین منجر به بهبود در CMJ و SJ و همچنین اوج توان در طی یک آزمون دوچرخه 6 ثانیهای شد. درصد تغییرات در پرش ارتفاع هم در CMJ و هم SJ به طور معناداری برای گروه تمرینات مقاومتی بالستیک بیشتر بود (ویلسون و همکاران، 1993). به طور مشابهی، هریس و همکاران (2000) بهبودهایی را در ارتفاع CMJ و تست پله مارگاریا کالامن بعد از تمرینی با تمرکز بر نیروی بالا (برای مثال تمرینات مقاومتی) مشاهده کردند، درحالی که تمرین با تأکید بر توان بالا، بهبودهایی را در ارتفاع CMJ، پرش طول ایستاده و تست توانی پله مارگاریا کالامن در مردهایی که قبلا تمرین قدرتی داشتهاند، نشان داد. با این حال تفاوت معنیداری در اندازه و بزرگی بهبود عملکرد بین دو گروه مشاهده نشد(هریس و همکاران، 2000). نتایج هردو روش تمرینی، عملکرد ورزشی پویا را بعد از مداخله کوتاه مدت (9 تا 10 هفته) در مردان نسبتا تمرین کرده نشان داد و اینکه تمرینات مقاومتی بالستیک ممکن است بهبود بیشتری در عملکرد ورزشکاران در طی این دوره کوتاه نشان دهد. اگرچه این مطالعات بینش مهمی را نسبت به انتقال اثر تمرین ارائه میدهند، اما هنوز هیچ مطالعهای از تمرینات متنوع در برنامه تمرین مقاومتی بالستیک استفاده نکرده است و مطالعات پیشین بر اجرای یک حرکت (به طور مثال پرش اسکات) تمرکز داشتهاند. تا جایی که ما مطالعه کردیم هیچ تحقیقی به مقایسه تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک در بازیکنان فوتبال نپرداخته است. با توجه به مطالب فوق، هدف از پژوهش حاضر این است تا به مقایسه تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر برخی شاخصهای آمادگی جسمانی بازیکنان فوتبال بپردازد.
1-3. اهداف تحقیق
1-3-1. هدف اصلی
مقایسه اثر تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر برخی شاخصهای آمادگی جسمانی بازیکنان فوتبال
1-3-2. اهداف اختصاصی
1-3-2-1. مقایسه اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر توان بیهوازی بازیکنان فوتبال
1-3-2-2. مقایسه اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر قدرت پای بازیکنان فوتبال
1-3-2-3. مقایسه اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر سرعت دویدن بازیکنان فوتبال
1-3-2-4. مقایسه اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر چابکی بازیکنان فوتبال
1-3-2-5. مقایسه اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر مهارت (چابکی با توپ) بازیکنان فوتبال
1-3-2-6. مقایسه اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر توان عضلانی پایینتنه بازیکنان فوتبال
1-3-2-7. مقایسه اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر توان عضلانی بالاتنه بازیکنان فوتبال
1-4. فرضیههای تحقیق
1-4-1. بین اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر توان بیهوازی بازیکنان فوتبال تفاوت معناداری وجود دارد.
1-4-2. بین اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر قدرت پای بازیکنان فوتبال تفاوت معناداری وجود دارد.
1-4-3. بین اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر سرعت دویدن بازیکنان فوتبال تفاوت معناداری وجود دارد.
1-4-4. بین اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر چابکی بازیکنان فوتبال تفاوت معناداری وجود دارد.
1-4-5. بین اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر مهارت (چابکی با توپ) بازیکنان فوتبال تفاوت معناداری وجود دارد.
1-4-6. بین اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر توان عضلانی پایینتنه بازیکنان فوتبال تفاوت معناداری وجود دارد.
1-4-7. بین اثر شش هفته تمرینات مقاومتی و مقاومتی بالستیک بر توان عضلانی بالاتنه بازیکنان فوتبال تفاوت معناداری وجود دارد.
1-5. تعاريف عملياتي واژهها
تمرین مقاومتی: تمریناتی که در مقابل یک مقاومت مانند وزنه انجام میشود و موجب افزایش قدرت، توان و استقامت عضلانی میشود (ساباپاتی27 و همکاران،2010). در پژوهش حاضر، تمرینات مقاومتی شامل حرکات پرس پا، فلکشن و اکستنشن زانو، پرس سینه و اسکات بود. این تمرینات توسط آزمودنیهای گروه تمرین مقاومتی انجام گرفت.
تمرین مقاومتی بالستیک: یکی از اصلیترین نوع تمرین قدرت در سرعت28 برای توسعه بخش درونگرای قابلیتهای توانی میباشد. این شکل تمرینی از این نظر منحصر به فرد است که بار در انتهای حرکت رها میشود یا پرتاب میشود. این ویژگی، به تمرین مقاومتی بالستیک نسبت به تمرینات قدرتی سنتی در توسعه عناصر توان عضلانی انفجاری برتری خاصی بخشیده است (کرونین29 و همکاران، 2003). در پژوهش حاضر، تمرینات مقاومتی شامل حرکات شامل پرتاب مدیسنبال، پرش طول جفت پا از حالت خمیده همراه با مکث بین هر حرکت با حمل وزنه یک کیلوگرمی در هر دست، پرش به سمت بالا از حالت خمیده همراه با مکث بین هر حرکت و حمل وزنه یک کیلوگرمی در هر دست، حرکت پلانتار فلکشن با تلاش بیشینه و پرش اسکات بود. این تمرینات توسط آزمودنیهای گروه تمرین مقاومتی بالستیک انجام گرفت.
فاکتورهای آمادگی جسمانی: شاخصهایی شامل توان بیهوازی، قدرت، سرعت دویدن، چابکی، توان عضلانی پایینتنه و بالاتنه که در موفقیت بازیکنان فوتبال نقش بسزایی ایفا میکند (قراخانلو و همکاران، 1390). در پژوهش حاضر، شاخصهای توان بیهوازی، قدرت پا، دوی سرعت، چابکی و توان انفجاری به عنوان فاکتورهای آمادگی جسمانی مورد ارزیابی قرار گرفتند.
1-7. محدودیتهای تحقیق
1. عدم کنترل دقیق رژیم غذایی، خواب، فعالیتهای جسمانی، شغل آزمودنیها
2. میزان انگیزش آزمودنیها به هنگام شرکت در تمرین و آزمون قابل کنترل نبود.

فصل دوم
مروری بر مبانی نظری و پیشینه تحقیق

2-1. مقدمه
هر تحقيقي از لحاظ علمي بايد پشتوانههايي داشته باشد تا نظرات ديگر محققان و پژوهشگران را با معرفي منابع موجود عنوان و اعتبار و پشتوانهاي براي يافتههاي پژوهشي فراهم نموده و به تبيين بهتر موضوع كمك نمايد. اين فصل به بررسي پيشينه تحقيق ميپردازد.
2-2. مبانی نظری
2-2-1. تمرین مقاومتی
از جمله تمریناتی که ورزشکاران برای بهبود عملکرد از آنها بهره میگیرند، تمرینات مقاومتی میباشد. تمرینات مقاومتی از لحاظ تاریخی مفهوم افزایش قدرت و اندازه عضلانی را داشتهاند. تمرین مقاومتی، به عنوان مؤثرترین روش توسعه قدرت عضلات اسکلتی معرفی شده است و در حال حاضر به وسیله بسیاری از سازمانهای مهم سلامتی به منظور بهبود آمادگی جسمانی و سلامتی توصیه میشود (اسکلامبرگر30 و همکاران، 2001). تمرینات مقاومتی از طریق افزایش قدرت عضله، توان و سرعت، هایپرتروفی، استقامت عضلانی، عملکرد حرکتی، تعادل و هماهنگی نقش مهمی در بهبود عملکرد ورزشی بر عهده دارد (نورشاهی و همکاران، 1389؛ کرامر و راتامس، 2004). علاوه بر پیامد اصلی تمرین مقاومتی که بهبود قدرت و استقامت عضلانی میباشد، ورزشکار با توسعه قدرت بیشینه از سایر خصوصیات عملکردی از قبیل توان، عملکرد استقامتی (زمان تا واماندگی) بهرهمند میشود. همچنین تمرینات مقاومتی که گروههای عضلانی بزرگ را دربرمیگیرد و حجم بالایی داشته باشد، استقامت قلبی- عروقی را افزایش داده و فشار خون سیستولی زمان استراحت را کاهش میدهد (تن31، 1999).
2-2-1-1. ویژگیهای اصلی تمرین مقاومتی
ویژگیهای اصلی که تحت تأثی

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درباره تمرین مقاومتی، فیزیولوژی، تمرینات مقاومتی، آمادگی جسمانی Next Entries منبع مقاله درباره تمرینات مقاومتی، تمرین مقاومتی، بهبود عملکرد، ورزشکاران