منبع مقاله درباره امام صادق، صنعتی شدن، آسیبهای اجتماعی، آیات و روایات

دانلود پایان نامه ارشد

و به محتوای آن عمل نمیکردند لذا آیه 43 سوره نساء: (( یا ایهاالذین امنوا لا تقربوا الصلوه و انتم سکری حتی تعلم ما تقولون ولا جنباً….. .))
نازل گردید. آیه صریحاً از اقدام به نماز در حال مستی نهی کرده است. در واقع در آیه اشارهای ضمنی بر تحریم ((سکر))قبل از نماز رفته است چرا که روی آوردن به نماز در درگاه الهی، با عملی که به وسیلهی ((سکر))باطل شود، منافات دارد.
در این آیه گفته شده است که شما نمیتوانید مست شوید و همزمان برای نماز رو به سوی خدا نمائید، چرا که نماز برای انسان متعبد جایگاهی بس رفیع دارد و شایسته است هماره با طهارت روحی و بدنی همراه باشد. نماز اساساً حضور قلب را میطلبد و کسی که عقلش زایل شده، شعوری برایش متصور نیست تا بتواند چیزی را که میگوید، درک کند، چه رسد به حضور قلب، این بدان معنی نیست که اگر نماز در حال مستی باشد، اما آنچه را میگوید، بفهمد و درک کند نمازش درست است. در آیه دلالتی است که نماز شخص مست صحیح نمیباشد و عالمان بر این امر که چنین نمازی باید قضا شود، اجماع کردهاند)) (طبرسی، 1379، ص53).
و در تفسیر عیاشی از امام باقر (ع) نقل شده که فرمودند ((در حال تنبلی و کسالت و بی حالی به نماز نیاستید، زیرا این حالات از آثار نفاق هستند. لذا خداوند مؤمنان را نهی فرمودند که در حال ((سکاری)) هم به نماز نیاستید (طباطبایی، 1383، ص361).
مرحله آخر یا همان پنجمین مرحله از دیدگاه این گروه: آیهای در زمینه ((تحریم خمر)) نازل شده، این کلام الهی، آیه:
(( یا ایها الذین امنوا انما الخمر و المیسر والانصاب والازلام رجسن من عمل الشیطان فاجتنبوه لعلکم تفلحون)). (( انما یرید الشیطان أن یوقع بینکم العداوه و البغضاء فی الخمر والمیسر ویصدکم عن ذکر الله وعن الصلوه فهل انتم منتهون.)) مائده/90-91.
این دو آیه به انضمام آیات قبل از آنها که از تحریم خمر سخن میگویند، همه و همه ناظر به این نکتهاند که جریان تحریم، توسط شارع مقدس، جریان تدریجی و گام به گام بوده است. البته این روند تدریجی به معنای سکوت گذاردن حرمت در مراحل مختلف تحریم نمیباشد، بلکه در هر مرحلهای تنها بر((اثم)) بودن ((خمر)) بسنده کرده، بدون آنکه حرمت را به آن مترتب سازد.
چنین بود که پس از آن حرمت، پرداختن به نماز در حال ((سکر))تشریع شد وعقلها ضرورت اجرای این امر الهی را احساس کرد، حکم نهی مطلق نازل شد و تمام حدود و ثغور و ابعاد و زوایای آن در این دو آیه ترسیم گردید. در این آیات هم ((خمر))را عمل پلیدی به شمار آورد که خاص شیطان است و عمل شیطانی هم زائیدهای جز گمراهی ندارد.
خداوند سبحان این حقیقت را با ((انما)) تأکید کرده است و با امری قاطع دوری جستن از آن را بازخواسته و امید صلاح و سعادت ابدی را به دوری جستن از آن، مترتب ساخته است (طبرسی، 1379، ص103).
در پایان این نکته قابل ذکر است که، کسانی که سیر تحریم را تدریجی میدانند، در معرفی مراحل مختلف آن اتفاق نظر ندارند، مثلاً به نظر سید قطب مرحله از تحریم خمر با نزول آیه 67 سوره نحل آغاز میشود (سید قطب، 1967 ،ص32).
و اساساً سخنی از آیه 33 اعراف در این سیر تدریجی به میان نمیآورد و قرطبی نخستین آیه در این زمینه تدریج آیه 219 سوره بقره میداند (قرطبی، بی تا، ص286).
و هیچ گونه اشارهای به آیات سوره اعراف و نحل ندارد. شاید این نحوه برخورد با این مطلب گواه روشنی باشد بر این که هر یک بر حسب سلیقه و نهایتاً اجتهاد خود به نظر رسیده باشند آنچه مسلم است تدریجی بودن تحریم خمر در شرع اسلام است.

د) تحریم خمر در روایات
تصویر روایات در تحریم خمر و بیان جنبههای منفی و پلیدی آن، بسی هول انگیز است. بدان جهت که شرابخواری را زشتترین گناهان تلقی مینماید، که در اینجا برخی از آنها را ذکر میکنیم:
1-قال رسول(ص): ((یا علی شارب الخمر کعابد وَ ثَن)). ((ای علی نوشنده شراب همچون پرستندهی بت است (عاملی،1413، ص221).
2- قال الصادق(ع): قال رسول الله (ص): ((مد من الخمر یلقی الله کعابد وَ ثَن.))
امام صادق (ع) به نقل از پیامبر اکرم (ص) میفرماید: شخصی که دائم الخمراست، خداوند را مانند پرستندهی بت ملاقات میکند (عآملی، 1413، ص252).
3-قال ابوعبدالله (ص): ((ان الله حرم الخمر بعینها فقلیلها و کثیرها حرام کما حرم المیته و الدم و لحم الخنزیر))
از امام صادق (ع) روایت شده که خداوند، نفس شراب را حرام نموده، پس کم و زیاد آن حرام است، همچنانکه مردار، خون و گوشت خوک حرام است (مجلسی،1983، ص 102).
4- عن ابی عبدالله (ص) قال: قال رسول الله (ص): ((و من شرب خمراً حتی یسکر لم یقبل منه صلاته اربعین صباحاً.))
از امام صادق (ع) روایت شده که ایشان فرمود پیامبر اکرم (ص) فرمود: کسی که شراب بنوشد، تا اینکه مست شود، نمازش برای مدت چهل روز پذیرفته نیست (عاملی، 1413، ص 238).
5-عن محمد بن الحسین رفعه القال؟: قیل لامیرالؤمنین (ع) : انک تزعم أنّ شراب الخمر اشد من الزنا و السرقت قال : (( نعم إن صاحب الزنا لعله لا یعدوه الی غیره و إن شارب الخمر اذا شرب الخمر زنا و سرق و قتل النفس التی حرم الله و ترک الصلاه.))
به امیرالمؤمنین (ع) گفته شد آیا شما گمان میکنید نوشیدن خمر از زنا و دزدی شدیدتر است؟ ایشان فرمودند: آری، چون زناکار چه بسا از غیر زنا تجاوز نکرده باشد، اما شارب خمر وقتی شراب مینوشد (ممکن است) هم مرتکب زنا شود، هم دست به دزدی بزند، هم قتل نفسی را که خداوند آن را حرام نموده است، مرتکب شود و هم نماز را ترک نماید. [بنابراین نوشیدن شراب شدیدتر و بدتر از زنا و دزدی است] (عآملی، 1413، ص252).
6- عن أبی جعفر(ع) فی قول تعالی: ((انّما الخمر و المیسر….)): (أمّا الخمر فکلّ مسکر من الشراب اذا أخمر فهو خمر و ما اسکر کثیره فقلیله حرام.)
از امام باقر(ع) نقل شده است که: امّا شراب، هر نوع نوشیدنی که بعد از نوشیدن ایجاد سستی نماید، آن ((خمر)) است. و هر چیزی که ایجاد مستی نماید، اندکش حرام است (مجلسی،1983، ص103).
بنابراین از آنچه در روایات آمده نکات فراوان و بسندهای وجود دارد برای کسانی که گوش جان خویش را بدانها بسپارند و در حالت هوشیاری و آگاهی باشند.
خمر ضررهایی دارد از جمله :1-آسیبهای اجتماعی 2- زیانهای خانوادگی، 3- ضررهای فردی که خود شامل زیانهای بهداشتی و زیانهای اخلاقی-زیانهای عقلی- زیانهای روحی و روانی و زیانهای مالی میگردد.
شیخ انصاری در مورد خمر در کتاب مکاسب خود در این باره میگوید:
((تجارت و خرید و فروش هر مایع مسکر به مقتضای نصوص آیات و روایات و اجماع و فتاوای فقیهان حرام است)) (انصاری، 1375، ص6).
همچنین آیت الله سیستانی در این باره مینویسد: ((کسب درآمد به وسیله خمر و سایر مواد مستی آور جایز نیست. در این میان، بین انواع درآمدها در این راستا از جهت خرید و فروش یا اجاره یا معاوضه یا جعاله (قرارداد) و غیر اینها از انواع مبادلات مثل: مهر قراردادن در ازدواج یا به جای فدیه از طلاق خلع تفاوتی وجود ندارد. و ظاهراً بخشش یا دادن آن بدون عوض هم شامل همین حکم است (سیستانی، 1417، ص5).
-اولین منهیات نبی اکرم (ص) پس از هجرت، شرب خمر و دشمنی و عدوات مردان با یکدیگر بود (الغدیر، 1967، ص 101).
در پایان باید افزود که شراب به خاطر مستی آور بودنش تحریم شده است و بنابراین هر چیز دیگری که مستی آور باشد نیز حرام است. پس ویسکی، آبجو و سایر مشروباتی که برخی به گزاف آنها مشروبات روحی مینامند، همگی حرامند؛ چرا که به ماده مربوط میباشند و هیچ گونه ارتباطی به صفای روحی ندارند، بلکه این معنانی، عمدتاً تعابیر و مفاهیم غربی هستند که کاربرد آن بر شرق تحمیل شده است. از سوی دیگر این حرمت، بر اصل ((حجیت قیاس منصوص العله)) که فقیهان شیعه بدان معتقدند، استوار میباشد زیرا علت و انگیزهی تحریم خمر مستیآور بودن آن است. بنابراین هر مستی آوری حرام است، هرچند اسم و انواع مختلف و متعدی داشته باشد و یا ترکیباتش متفاوت باشد(سیستانی،1417، ص80).
2ـ الکل:
از نقطه نظر تاریخی برخی گفتهاند: درخت مو از شش هزار سال قبل از میلاد مسیح در شرق نزدیک به منظور تهیه شراب کاشته شده است و انسانهای عصر حجر از خاصیت مست کنندگی انگور و سایر میوه های تخمیر شده مطلع بوده اند و آنها را با عسل مخلوط کرده، می خورده اند
نخستین بار ابوبکر بن زکریای رازی، پزشک و شیمیدان ایرانی در قرن سوم هجری، از تقطیر شراب ماده ای به دست آورد و نام آن را الکل گذاشت.
الکل، در اصطلاح پیشینیان، به معنای سرمه است که برای زینت و چهره آرایی به چشم می مالیده و برای آن خاصیت دارویی باور داشته اند. بعدها در درمان بیماریهای چشم، از برخی سنگهای معدنی نیز استفاده می کردند. و از دیگر سو، چون بیشتر داروهای چشمی ان زمان از منابع طبیعی، به ویژه از سنگهای معدنی تهیه می شدند و بعنوان جوهر معروف بودند. به نظر می رسد ابوبکر زکریای رازی نیز عنوان کحل را به معنی جوهر یا مادۀ اثر گذار در نظر گرفته و سپس آن را به صورت اسم خاص برای مادۀ اثرگذار در شراب برگزیده است (خورگامی، 1379، ص114).
در علم شیمی، هر جسم شیمیایی که از یک هیدروژن و یک اکسیژن تشکیل یافته الکل می گویند و از این روست که از نظر علم شیمی، بسیاری از ماده ها، مانند اسید تارتریک موجود در آبغوره و تارترانهای موجود در انگور و کشمش و دوشاب و سرکه و گلیسرین موجود در روغن و کره ها و گلسرین خالص طبی را نیز، علم شیمی الکل می نامند ( قضایی، 1387، ص 318 ).
الکل خطرناک ترین آفتهای اجتماعی است و الکلیسم همیشه به صورت های گوناگون وجود داشته است. اما در سده نوزدهم بصورت یک آفت عمومی و وحشتناک درآمده و میتوان گفت آن واکنش تمدن جدید و صنعتی شدن کشورها و به طور کلی ماشینیزم بوده است. زیرا صنعتی شدن تولید الکل خود موجب گردیده که به هر اندازه و به هر کیفیت تولید میسر شود و به قیمت ارزان در خدمت مردم قرار گیرد ( کی نیا،1386، ص 390 ).
الکل ( اتانل ) به دلیل اثری که بر نسوج و بافتهای بدن دارد و نیز نقش مهمی در بروز جرایم، تصادف و نزاع و درگیری ها ایفا می کند. نوشابه های الکلی پس از استعمال سریعاً وارد خون می شود و خون در مسیر خود مغز را نیز بی نصیب نمیگذارد و به عبارت دیگر الکل عالیترین اعمال مغزی یعنی قوه عاقله را فلج می کند و مستی حاصل می شود فیزیولوژیست نامی فرانسه ( گلودبرنارد ) گفته است الکل کاملترین سم برای سلسله اعصاب می باشد او می گوید الکل زهری است بیهوش کننده و خواب آور و میتواند رشته های عروق سطحی را که بدن به کمک آنها تعادل طبیعی خود را حفظ میکند فلج نماید. الکل سخت سلسله اعصاب را تحریک میکند و در نتیجه فزونی حرکات قلب و ریه بظاهر توانایی عضلات و فعالیتهای دفاعی افزایش مییابد. ولی بلافاصله چند دقیقه همه رو به نقصان نهاده، ضعف و سستی آشکار می شود. و عضلات تعادل خود را از دست میدهند و مست تلوتلو میخورد ( همان، ص 831 ).
به هر حال موارد ذیل راهنمای کلی در زمینه ایجاد علائم مستی ناشی از مصرف الکل است:
30 – 50 میلی گرم درصد : اختلال در رانندگی و مهارتهای مشابه
50 – 100 میلی گرم درصد : کاهش کنترل، پرحرفی، خنده، اختلالهای خفیف حسی
150- 200میلی گرم درصد : مستی واضح، تهوع، عدم تعادل
200 – 300 میلی گرم درصد : استفراق، منگی، احتمالاً کما.
300 – 350 میلی گرم درصد : خطر بلع مواد مسفرقه ورود آنها به مجاری تنفسی، منگی یا کما.
بالای 350 میلی گرم درصد : خطر پیش روندۀ مرگ در اثر فلج تنفسی.
تمامی انواع سوانح و حوادث جاده ای در افراد مست بیشتر رخ می دهد احتمال سقوط از ارتفاع و افتادن در میان جاده و تصادف با سایر اتومبیل ها مطرح است ( گودرزی و کیانی، 1389، ص 362 ).
راه های جذب الکل :
جذب الکل از سه راه ممکن است انجام گیرد :
تنفس، پوست، خوراکی. سرعت جذب با مقدار الکل خون بستگی دارد. اندازۀ الکل خون علاوه بر مقدار الکل خورده شده به عوامل دیگری نیز بستگی دارد که عبارتند از : همراه بودن غذا با خوردن الکل یا خوردن الکل به طور

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درباره تصادف رانندگی، تعالیم وحیانی، پیامبر (ص)، علوم تجربی Next Entries منبع مقاله درباره مواد مخدر، مواد روان گردان، مصرف کننده، مسئولیت کیفری