منبع مقاله با موضوع مسئولیت اجتماعی، مسئولیت اجتماعی شرکت، سیاست گذاری، کارآفرینی

دانلود پایان نامه ارشد

روی سلامت و رفاه عمومی جامعه و افراد تاثیر گذار باشد، و همچنین قابلیت تاثیر گذاری بر روی جریان های بزرگ اجتماعی را دارند. امیدوار(1387) در مقاله خود به اهمیت مسئولیت اجتماعی شرکت ها در جامعه اشاره می کند و بیان می کند که با توجه به تاثیر گذاری شرکت ها حل مشکلات بدون مشارکت شرکت ها غیر ممکن است. شرکت های بزرگ با تاسیس بنیادها و سازمان های خیریه و شرکت های کوچک تر نیز می توانند از طریق راه هایی چون کمک مالی به موسسات خیریه به بخشی از تعهد و وظیفه خود پاسخ دهند. شرکت ها باید این موضوع را بپذیرند که مشکلات جامعه بخشی از مشکلات آنها نیز می باشد، چون اگر محیط این شرکت فقر و بیماری وجود داشته باشد در نهایت این مشکلات گربیان گیر این شرکت ها نیز می شود. شرکت هایی که مسئولیت اجتماعی خود را بپذیرند شاهد ارتقاء عملکرد مالی خود خواهند بود و همچنین خواهند توانست باعث اعتماد مردم و بازار، مشتریان و جامعه را نسبت به محصولاتشان فراهم کنند. و همچنین با عث کاهش هزینه های عملیاتی می شود. در ایران نیز مسئولیت اجتماعی شرکت ها در قالب مفاهیمی چون وقف و وام های قرض الحسنه و غیره نمود یافته است. و بسیاری از صاحبان شرکت ها و تجار بر اساس باورهای مذهبی و اخلاقی عمدتا مسئولیت و نقش اجتماعی خویش در قالب های نیکوکارانه و مذهبی ایفا می کردند، در حالی که مسئولیت اجتماعی شرکت ها به طور سنتی به عنوان فعالیتی به شمار می رود که شرکت ها به صورت داوطلبانه درگیر آن هستند. خواجه پور خویی(1387) همچنین نقشهای مختلفی برای افزایش مسئولیت اجتماعی بیان می کند. 1. نقش هدایت کننده: کلیه عوامل حکومتی یعنی دولت، قوه قضاییه و مجلس بایستی با تدوین قوانین، آئین نامه ها و استانداردهای معین و قابل اجرا، شرکت را در امر توسعه مسئولیت اجتماعی توانمد سازند. 2. نقش راهبردی: شرکت های غیر دولتی هنگامی قوانین، استانداردها و الگوهای رفتاری موجود را جدی تلقی می کنند که خود دولت نیز نه تنها به همان قوانین احترام بگذارد، بلکه در حیطه رفتار مدیریتی خود از آن قوانین نیز فراتر رفته و با ابتکار عمل در حوزه هایی همچمون آموزش، حفاضت از محیط زیست، احترام به خواسته های اجتماعی و غیره الگوهای رهبردی بیافریند. 3. نقش تسهیل کننده: نهاد های حکومتی باید با استفاده از ابزار حاکمیتی تعامل و همکاری را گسترش دهند( مثلا ابزار مالیاتی). این گونه تسهیلات بدون شک به روان سازی تعامل مفید و مثمر ثمر بین شرکت و گروه های مختلف اجتماعی کمک کند.4. نقش کاتالیزور: دولت می تواند با ایجاد زیر ساخت های مناسب برای ترویج مشئولیت اجتماعی بستر سازی کند. با این حال عنوان می کند که دولت نباید به دنبال پررنگ تر کردن نقش خود باشد و بهتر در تمام حوزه هایی که می تواند نظارت را به نهاد های غیردولتی واسپاری کند. و عدم دخالت دولت در آن قسمت از مسئولیت اخلاقی و اجتماعی که جایگاه خود را در فرهنگ عمومی و فرهنگ مدیریتی پیدا کرده است.
دولت نیز باید سیاست گذاری های انجام دهد تا باعث تشویق شرکت ها برای انجام فعالیت های داوطلبانه باشد. مانند ترکیبی از سیاست های تشویق مالیاتی و پرداخت یارانه و الزام شرکت ها به مشارکت در هزینه های عمومی و اقدامات انگیزیشی و نظارتی و همچنین تصویب قوانین برای تسهیل. مسئولیت اجتماعی شرکت ها روش مهمی است که دولت ها را قادر می سازد رقابت های اقتصادی را افزایش دهند و در کنار آن بازده اجتماعی خوبی را تضمین کند. مثلا هنگامی که فعالیت هایی مانند نیکوکاری شرکت ها، سرمایه گذاری اجتماعی و کارآفرینی اجتماعی در چارچوب سیاست گذاری اجتماعی قرار گیرد، اقدامات اجتماعی شرکت ها می تواند در مقابل فقر، و نابرابری موثر باشد. در واقع اقدامات شرکت ها می تواند مکمل اقدامات دولت ها باشد. دولت می تواند با ظرفیت سازی و توانمند کردن کارآفرینان اجتماعی این بخش را به عنوان بازوی مکمل در سیاست گذاری های خود استفاده کنند. می توان با ایجاد فرهنگ احترام متقابل به تمام ابعاد زندگی انسانی در جوامع امروزی مسئولیت اجتماعی شرکت ها را تکامل بخشید و باعث تقویت مشارکت داوطلبانه شرکت ها برای اهداف بشردوستانه در بنیاد های خیریه و یا موسسات شد (امیدوار،1387). و همچنین می توانند با ایجاد بنیادهای خیریه وقفی در جهت ایجاد زمینه های توسعه رفاه اجتماعی بیشتر مسئولیت اجتماعی خود را افزایش دهند. و شرکت ها همچنین می توانند طرح های داوطلبانه برای کارکنان خود داشته باشند. موسسات می توانند شرکت ها باید بدانند که سرمایه گذاری اجتماعی یک هزینه نبوده، بلکه یک سرمایه گذاری دراز مدت است(امیدیانی،1387). دراکر می گوید، در جامعه پلورالیسمی، مسئولیت ارتقاء و بهبود اجتماع، معضل و مقوله ای دائمی است که هیچ گاه حل نمی شود. بخشی از این مسئولیت، در چارچوب انچه گفته می شود، متوجه بنگاه و بخشی از این متوجه نهاد های ذی صلاح- دولت و سازمان های وابسته به آن- است. آنها باید امکان تبدیل پروژه «حل یک معضل و نابسامانی اجتماعی» به «فرصت کار و کاسبی» را بررسی کنند. به نظر دراکر، مدیران هرگز از این نگرانی ها و مسئولیت ها فارغ نیستند. نکته اساسی در نظریات دراکر این است که هر کس باید به کاری بپردازد که اهلیت و اقتدار و مشروعیت آن را داشته باشند. بنگاها و مدیران باید در دادستد و کسب و کار، به اصول اخلاقی متعارف جامعه احترام گذاشته و خود را به آن مقید و پایبند بدانند(خلیلی،1387)
وقف
در مدل نهایی تحقیق در حال حاضر تنها درصد بسیار کمی از موسسات از این سنت پسندیده برای تامین نیازهای خود استفاده می کنند و این با تحقیق امیدیانی (1387) که در مقاله خود عنوان می کند که در کشور های پیشرفته بعضی از بنیاد های خیریه از محل کمک های وقفی اداره می شوند، و همچنین انگلستان با طراحی صندوق وقفی، منابعی را برای سرمایه گذاری در امور خیریه جمع آوری می کند، هر جند که موسسات بزرگتر بیشتر از این روش استفاده می کنند سازگاری دارد ولی این به دلیل سنتی بودن وقف در کشور تامین مالی از این روش بسیار کمتر از مورد انتظار می باشد در حالی که در کشور ما با توجه به باورها و اعتقادات مردم بستر مناسبی در این زمینه وجود دارد. نگاهی گذارا به گذشته و حاضر فرهنگ ها و تمدن انسان ها آثار و برکات مادی و معنوی وقف در کشورها را می توان دید. به عنوان مثال موسسه فورد در آمریکا که در سال 1936 تاسیس شد. یکی از بزرگترین خیریه در جهان می باشد. بدون شک با راه اندازی صندوق وقف در بازار سرمایه، شرایط برای حضور بیشتر خیران در امور خداپسندانه از طریق این بازار نیز فراهم خواهد شد. وقف را می توان به عنوان یکی از عناصر فعال و زمینه ساز بریایه مشارکت آحاد جامعه در توسعه کشور مورد توجه قرار داد. با وقف می توان بخش قابل توجهی از کمبودها و تنگناهای جامعه را شناخت و در جهت رفع آن ها به کار بست. وقف می تواند یک منبع حمایت کننده مالی موسسات باشد که همواره پشتوانه مردمی داشته است که منشا خیر و برکت می باشد. در همه‏ کشورهای دنیا، ثروتمندان به ویژه در سنین بالا، تمایل  دارند تا بخشی از ثروت خود را در زمان حیات خود، به مصرف اهداف خیرخواهانه‏ای تخصیص دهند که پس از درگذشت آنان نیز پایدار بماند. این حقیقت نشانه فطری بودن وقف و ریشه داشتن فرهنگ نوع دوستی در نهاد آدمی است. به طور کلی، اوقاف از نظر درآمد و بهره مستمر، از بهترین و بیشترین منابع درآمدی بریایی موسسات است. سلارزهی(1390) وقف را پشتوانه مناسب برای عمق بخشیدن به کارآفرینی اجتماعی و کنش های خیر خواهانه می داند و آن را کارگشای کارآفرینی اجتماعی می داند. وقف و اموال و دارایی های مردم نیکوکار را داوطلبانه در جهت رفع مشکلات آن ها به کار می بندد، وقف می تواند یک ابزارهای مهم تامین مالی خیریه باشد. ماسفانه در کشور ما وقف از حالت سنتی خارج نشده است، هر چند که همایشایی هم در زمینه وقف انجام می شود و عملا کاری انجام نمی شود و کمتر هم وقف به سمت کارآفرینان اجتماعی سوق داده می شود و تنها از طرف کسانی که خود در این زمینه آشنایی دارند صورت می گیرد و هیچ فرهنگ سازی در این زمینه انجام نشده و اکثر واقفین هیچ آشنایی در مورد کارآفرینان اجتماعی ندارند. هر چند که با توجه به باورهای مذهبی و فرهنگ وقف یکی از درآمدهای دولت و راه حل مسائل و مشکلات جامعه در گذشته بوده ولی متاسفانه در زمان های اخیر کمتر شده و حتی کشورهای پیشرفته نیز در این زمینه از ما پیشی گرفته اند. مشکلات و معظلاتی که در زمینه های مختلف گریبان گیر مردم است تنها به وسیله دولت و دستگاه های اجرایی قابل حل نبوده و مشارکت و یاری خود مردم است که مشکلات را از سر راه رشد و توسعه بر خواهد داشت و وقف نیز به تنهایی و بدون توجه به مشارکت بخش تجاری و دولتی تاثیر قابل توجه ای بر توسعه اجتماعی ندارد. موسوی(1392) وقف به عنوان یکی از مهمترین ابزار اقتصادی است که توسط خود مردم مورد بهره برداری قرار می گیرد. دولت می تواند با ایجاد نهاد های سازمان یافته از ظرفیت های مشارکت خیرین و گروه های داوطلب برای توسعه و رفاه همگانی استفاده نمایند. وقف می تواند زمینه ای را برای توزیع ثروت در جامعه و با به کارگیری دارایی ها و اموال خیرین در راستای اهداف انسان دوستانه فراهم کند. و همچنین با بکار گیری همزمان مهارتهای تجاری و نوآوری های کارآفرینانه برای اهداف فقر زدایی و رفاه اجتماعی نیازمندان مورد استفاده قرار گیرد. وقف کامل ترین و ماندگارترین مصداق صدقه می باشد. ولی با وجود اهمیت آن، متاسفانه آن طور که شایسته است نقش آن در ابعاد مختلف ناشناخته مانده است. اگر مقوله وقف، به طور همه جانبه نگریسته شود و اهمیت آن آشکار شود، سهم عمده ای در تحول ساختار فرهنگی و توسعه کشور ایفا خواهد کرد. دولت می تواند با شناسایی درآمد های بالقوه موقوفات به طور مستقیم و غیر مستقیم بخشی ار نیازهای موسسات را تامین کند. وقف به دلیل ماندگاری که دارد می تواند از بهترین و پایدارترین منابع مالی و حمایت کننده موسسات باشد. با آموزش های عمومی می توان به معرفی بیش از پیش آثار و نقش وقف در جامعه شد، و با شناساندن ضرورتهای جامعه از برکات آن بیشتر بهرمند شد. وقف نباید در حوزه سنتی خود باقی بماند، زیرا جامعه نیازمند این است که با پیشرفت اقتصادی این سنت پسندیده را توسعه دهد و از منافع آن برای افزایش حمایت و کمک به جامعه به خصوص حل مشکلات افراد کم درآمد استفاده کند. فرهنگ وقف می تواند یکی از زمینه های همکاری جامعه و شرکت ها بستری مناسب برای توسعه اقتصادی جامعه باشد. وقف سنت پسندیده ای است که می تواند ایجاد کننده ثروت و برطرف کننده بسیاری از مشکلات باشد. ارتقای فرهنگ صحیح وقف و برطرف نمودن خلاءهای قانونی می تواند شکوفایی و رشد اقتصادی را سرعت بخشد(انجوی نژاد، امامی،1383).
در نهایت موسسات با مشارکت دولت می توانند با فرهنگ سازی و ایجاد بستر مناسب می توانند از وقف به عنوان یکی از مهمترین منبع درآمد موسسات باشد.
اهدای زمان
در مدل نهایی تحقیق مقدار صرفه جویی در استفاده از داوطلبان و مهارتهای کارکنان و کارکنانی که در ازای دریافت دستمزد کمتر در موسسات خیریه 21 درصد می باشد، از این رو می توان به اهمیت کار داوطلبانه پی برد و این با تحقیقات آنهیر(2005) که به تامین منابع مالی از طریق منابع انسانی و جگریس (2000) با به اهمیت صرفه جویی هزینه ها در موسسات می پردازد و پیتر فرامکین و مارک کیم(2000) در تحقیق خود بهترین استراتژی برای کارآفرینان اجتماعی را صرفه جویی می داند سازگاری دارد، ولی در کشورهای پیشرفته برای کارهای داوطلبانه مزایای زیادی در نظر می گیرند و حتی ورکر(2007) در تحقیق خود بیان می کند که تعداد کارکنانی که در سازمان های غیر انتفاعی با مدرک دانشگاهی کار می کنند رو به افزایش است و بسیاری از موسسات کوچک و بزرگ از کارکنان حرفه ای به صورت داوطلبانه استفاده می کنند در حالی که این در کشور ما صدق نمی کند به دلیل اینکه در کشور کارهای داوطلبانه : فاقد ارزش بودن کار داوطلبانه، فقدان پشتوانه برای کار داوطلبانه( در کشور هیچ موسسه یا

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله با موضوع تامین مالی، کسب و کار، منابع مالی، تجاری سازی Next Entries منبع مقاله با موضوع تامین مالی، کسب و کار، نوع دوستی، شبیه سازی