منبع مقاله با موضوع صاحبان سهام، حقوق صاحبان سهام، کسب و کار، ساختار سرمایه

دانلود پایان نامه ارشد

در عین حال پتانسیل بازگشت بالایی نیز دارند. سرمایه دار ریسک پذیر فردی است که چنین سرمایه گذاری های پر مخاطره ای را انجام می دهد(آراستی،1391).
بیش از این، کارآفرینی تجاری را از کارآفرینی اجتماعی فقط بر اساس نوع بازگشت یعنی بازگشت مالی در برابر بازگشت اجتماعی متمایز می کردند. پایه های فلسفی و عملی کارآفرینی در هر دو یکسان هستند. سرمایه ریسک پذیر نیز مفهوم مشابهی دارد: نیکوکاری ریسک پذیر. نیکوکاری ریسک پذیر به سرمایه ی نیکوکارانه برای مشاغل اجتماعی اشاره دارد و معمولا به تعلق گرفتن سرمایه جدید به کارآفرینان تجاری اطلاق می شود که بازگشت بالایی را در مشاغل خود تجربه کرده اند و با ریسک نسبتا بالایی به راحتی فعالیت می کنند. این اهداکنندگان به عنوان نیکوکاران ریسک پذیر شناخته می شوند. نیکوکاری، گفتگوی بین بخش های دولتی و خصوصی را امکان پذیر می سازد و بیان می کند که چگونه منابع جدید و گران بها را برای ارتقا مدارس، بهداشت و دیگر سیستم های خدماتی جهت رفع نیازهای اساسی انسان به کار گرفت و امیدوار بود که منجر به تغییرات دگرگون کننده ای شوند(آراستی،1391).
ریسک یک بنگاه اجتماعی برای نیکوکار ریسک پذیر بیشتر مربوط به توسعه کسب و کار و نیز مدیریت آن می شود. در تئوری، ریسک پذیرترین کسب و کار و در نتیجه با کمترین احتمال سرمایه گذاری، کسب و کاری است که در آن کارآفرین اجتماعی به تنهایی کار می کند و کسب و کار با کمترین ریسک و در نتیجه بیشترین احتمال سرمایه گذاری نیز کسب و کاری است که با به کارگیری ظرفیت معقول آن دایر و در حال خدمت رسانی به مشتری است و دارای تیم مدیریتی است. کارآفرین اجتماعی می تواند برای پیش بینی احتمال دریافت سرمایه از یک نیکوکار ریسک پذیر استفاده کند. داده های مربوط به سرمایه گذاران ریسک پذیر نشان می دهد که آنها قبل از سرمایه گذاری در یک بنگاه به دنبال چهار چیز هستند:
ویژگی های مطلوب کارآفرین، سرمایه گذارن ریسک پذیر به دنبال تحصیلات بالا هستند ولی نه لزوما کارآفرینان مسن تر یا با تجربه ی بیشتر
ویژگی مطلوب بنگاه، سرمایه گذاران ریسک پذیر به دنبال کسب و کارهایی هستند که به اندازه کافی برای ایجاد آتیه ای خوب توسعه یافته اند و از بخش رو به رشد اقتصاد محسوب می شوند.
درخواست خوب، سرمایه گذاران ریسک پذیر تمایل دارند روی پیشنهادات با کیفیت بالا و طرح تجاری قابل قبول سرمایه گذاری کنند که به مبلغ مناسبی از سرمایه نیاز داشته باشند.
مشاوره خوب، سرمایه گذاران ریسک پذیر نیاز دارند که کارافرینی که برای آنها سرمایه گذاری می کنند مشاوره های مالی، مدیریتی و فنی خوب دریافت کنند(آراستی،1391).

تجزیه و تحلیل سرمایه گذاری در سازمان های اجتماعی
آیا هیچ نشانه ای از میزان نرخ بازگشت مورد نیاز وجود ندارد هنگامی که مدیران سازمان های اجتماعی تصمیم به سرمایه گذاری می گیرند؟ در این مورد تنها یک مطالعه تجربی وجود دارد(کاماث و اوبرست،1992)52. در بررسی های بدست آمده از 67 سازمان نسبتا بزرگ ایلات متحده(1989)، آنها به طور متوسط نرخ بازگشت مورد نیاز را در این جدول معرفی کردند. برای نمونه نرخ بازگشت مورد نیاز سازمان های اجتماعی پایین تر از نرخ بازگشت مورد نیاز از سازمان های انتفاعی می باشد، حداقل این ایده منطبق است که بازگشت مورد نیاز در حقوق صاحبان سهام پایین تر است برای سازمان های انتفاعی، و این واقعیت که سازمان های اجتماعی می تواند بدهی های غیر بازاری را جذب کند، به خصوص اگر آن می توان فرض کرد که لازم است هیچ تفاوت قابل توجهی در هزینه بدهی بازار بین دو شکل سازمانی وجود ندارد(کاماث و اوبسرت،1992؛210).
جدول (2-4)میزان برگشتی مورد نیاز در تصمیمات سرمایه گذاری(در 67 سازمان ایلات متحده،1989)
میزان بازگشت مورد نیاز(%)
سازمان های عمومی 8.19
سازمان های غیر مذهبی 9.75
سازمان های مذهبی 10.36
سازمان های سودآور 12.50
منبع:(کاماث و اوبسرت،1992؛210)
ساختار سرمایه
واقعیت این است که برای سازمان های اجتماعی هزینه حقوق صاحبان سهام پایین تر از هزینه بدهی است که نشان دهنده این است که ساختار سرمایه ای که فقط شامل حقوق صاحبان سهام باشد کارآمدتر است. اما این نیز یک واقعیت است که تقریبا همه سازمان ها (اجتماعی) متعهد به بدهی هستند(ویدیگ و همکاران،1988؛21).
تعداد زیادی از سازمان های اجتماعی معتبر: کمی بیش از 50 درصد از 22766 سازمان اجتماعی در سال1999 (ورچرن و جگریس،2006)53 بدهی را نشان می دهد، و کمتر از 20 درصد آنها دارای بدهی های مالی گوناگون هستند(اوراق قرضه معاف از مالیات، رهن، و پرداخت های دیگر)(ورسچیرن و جگریس،2006؛320)، بیکن(1992) و بومن(2002)، در یررسی 200 نمونه تصادفی انتخاب شده در سازمان های مستقل ایلات متحده(درسال1989)، و از 1393 سازمان اجتماعی ایالات متحده(1994-1991)، به ترتیب، دو نظریه ساختار سرمایه سازمان های غیرانتفاعی کلاسیک را مطرح کرد: نظریه تجارت استاتیک( با توجه به معافیت مالیاتی سرمایه گذار معادل مالیاتی سازمان انتفاعی) و نظریه سلسه مراتبی(ایده ای که ارزان ترین منابع از وجوه برای اولین باراز آن استفاده خواهد شد). نتیجه ها متفاوت هستند: بیکن(1992:88) نتیچه می گیرد که نظریه سلسله مراتبی را به کار می برند(سازمان های اجتماعی) و معاوضه استاتیک….برای توصیف رفتار تامین مالی واقعی به نظر نمی رسد(سازمان های اجتماعی)(باکون،1992؛88)54. در حالی که بومن می گوید که “ظاهرا مدیران اجتماعی با استفاده از قانون تجارت استاتیک تصمیم گیری می کنند”(بوومن،2002؛308).
احتمالا هیچ توجیهی در مورد ساختارسرمایه سازمان های اجتماعی وجود ندارد، سوال در مورد تئوری ساختار سرمایه سنتی، به عنوان اهداف و انگیزه بازیکنان کلیدی و سازمان هایی که تفاوت قابل ملاحظه در محیط سود آور دارند، وجود دارد. تئوری ساحتار سرمایه که خاص سازمان های اجتماعی باشد توسط جگرس و وقسچرن(2006:312-314) توضیح داده شده است. آنها سه گروه از دلایل را که میزان بدهی را در سازمان های اجتماعی توضیح می دهد، در نظر می گیرند. استدلال سلسله مراتب استاندار(میرس،1984)55، سیاست های تامین مالی سازمان های اجتماعی این مفهوم را می رساند: اجتناب از اندازه بدهی که امکان دارد هزینه های کلی بدهی را به حداقل برساند، و توسل به بدهی تنها زمانی که سهام موجود(کمک های مالی، هدیه، یارانه ها ، حفظ درآمد،سهم) نیازهای مالی سازمان را تحت پوشش نمی دهد(جگریس،2008).
دلیل دوم ناشی از مشکلات بالقوه سازمان است. دلیل سوم بهره مند شدن از حقوق نظارت. کاهش متعاقب آن هزینه های عامل براساس قرارداد پاداش های مدیریتی مبتنی برانگیزه می باشد، در سازمان های انتفاعی به صورت روش استاندارد، و در سازمان های غیر انتفاعی کمتر قابل تصور است، اما صدور بدهی به عنوان یک راه غیر مستقیم عمده برای توانایی نظارت مدیران است که ممکن است این کار را انجام دهند(جانسون،1986)56. باز پرداخت و تعهد پرداخت، و غربالگری همزمان توسط وام دهندگان را می توان برای محدود کردن اختیارات مدیریت آزمایش کرد. سازمان های اجتماعی با محدویت های حقوق صاحبان سهام روبه رو نیستند که دسترسی به بدهی(بازاری و غیر بازاری) را داشته باشند. این یکی از دلایل درست یا غلط سازمان های اجتماعی در نظر گرفته شده با “ریسک خوب” توسط وام دهندگان بالقوه و “ریسک بد” توسط دیگران. سازمان های اجتماعی به ناحق جزو ریسک بد در نظر گرفته شده اند و در معرض محدودیت های استقراض هستند(کالم و ریزو،1996)57. این داستان مانند آینه ای است که تصویری از استدلال محدویت های تامین مالی در سازمان های انتفاعی را که توسط فازری و همکاران(1996) توضیح داده شده است (جگریس،2008).
جگریس و ورچرن(2006) بیش از این دو سوال مطرح کردند که چگونه می توان حضور بدهی را توضیح داد، و سازمان بدهی خود را به دوش بکشد، چگونه می توان میزان بدهی را درک می کنند؟ نتیجه گیری اول این است که مکانیزم حاکم بر تصمیم قرض گرفتن متفاوت از مکانیزم تعیین مقدار برای وام گرفتن است، پس از آنکه تصمیم به قرض گرفتن، گرفته شد. حجم، به عنوان مثال اثر مثبت بر تصمیم گیری استقراض دارد، اما ارتباط منفی با مقدار قرض گرفتن دارد(ورچرن و جگریس،2006؛322).
نتایج مربوط به سه گروه دلایل را که در بالا به صورت ترکیبی توضیح داده شده است، احتمالا با توجه به پروکسی که تا به حال مورد استفاده قرار گرفته است. مشکلات بالقوه سازمان اثر افزایش بدهی سازمان در نظر گرفته می شود(به جز بر میزان بدهی مالی)، در حالی که با شدت کمتر محدودیت های حقوق صاحبان سهام کاهش میزان بدهی را، به جز در سطوح بسیار کم از محدودیت های حقوق صاحبان سهام در نظر گرفته شده است(جگریس،2008).
2-2-3-3 کمک های مالی
اغلب مشاغل اجتماعی و دیگر سازمانهای کارافرینی اجتماعی درآمریکا به حمایت های اهدایی متکی هستند. به طور مثال، کمک های اهدایی 16 درصد درآمد سازمان های آموزشی غیرانتفاعی،20 درصد درآمد خیریه های خدمات انسانی، 44درصد درآمد موسسات هنری و 84 درصد درآمد موسسات مذهبی را تشکیل می دهند. مشاغل محلی و کوچک بیشتر به حمایت های اهدایی متکی هستند، زیرا از کمک های دولتی و درآمد محروم اند. نتیجه کلی این است که بدون کمک های خیریه خصوصی ، بسیاری از خدمات مهم از بین می روند و بسیاری از نیازها نیز برآورده نخواهد شد. مسلم است که بخش دولتی نمی تواند و نمی خواهد قدم پیش بگذارد و تمام سرمایه ای را که شهروندان خصوصی در حال حاضر به موسسات و انجمن های خیریه سراسر کشور اهداء می کنند، تأمین نمایند. اهدایی های خیریه از چهار منبع اصلی حاصل می شوند: اشخاص، موسسات، ارثیه، شرکتها، و وقف. برای بسیاری از کارافرینان تعجب آور است که موسسات و شرکتها را به عنوان منابع اجتماعی کمک های اهدایی قبول کنند. در واقع، موسسات کمتر از 12درصد و شرکتها حدود 5 درصد از کل اهدایی ها را تأمین می کنند. از اینجا می توان دریافت که کارآفرینان اجتماعی نباید نقش افراد را در افزایش سرمایه نادیده بگیرند، اهدایی های خصوصی باید در هر اقدام جدی افزایش سرمایه در درجه اول اهمیت قرار بگیرند(آراستی،1391).
کمک های خیریه همچنین تحت تأثیر تغییر ثروت(ارزش پس انداز، سرمایه گذاری و اموال افراد) هستند. اقتصاددانان برآورد می کنند که 10درصد افزایش در میزان ثروت افراد باعث افزایش3 درصد اعانه ی آنها شده است. اغلب اقتصادانان معتقدند که ثروت، کمتر از درآمد بر صدقه ها تأثیر می گذارد، زیرا افراد پس اندازهای خود را برای تضمین یک منبع درآمد در آینده در بنگاه های اجتماعی حفظ می کنند(آراستی،1391).
2-2-3-3-1 جمع آوری کمک های مالی
بدون شک تعداد زیادی از سازمان های اجتماعی فقط به دلیل این که هدیه دریافت می کنند، باقی می مانند، به صورت نقدی با جنسی. کار داوطلبانه، و یا کمک مالی(گریکا مارسیولو،2002؛آکرمن،1996؛702)58 اما امکاناتی دیگر از قبیل وجود کمپین های تیلیغاتی تولید رایگان و یا کاهش قابل ملاحظه قیمت توسط سازمان های بازاریابی مشهور، استفاده از امکانات بدون هزینه، و یا کارکنانی از سازمان های انتفاعی که به نمایندگی در سازمان های اجتماعی کار می کنند. سه منبع کمک های مالی مانند اهداکنندگان: مقامات در تمام سطوح، افراد و سازمان های خصوصی(هم انتفاعی و هم اجتماعی)، کمک های مالی توسط مقامات، که به طور مشروط یارانه نامیده می شود. جذب اعانه ها را می توان به عنوان یک فعالیت بازاریابی برای سازمان های اجتماعی در نظر گرفت. هاگر و همکاران(2002)، نشان داند که سازمان اجتماعی آمریکا برای انجام وظایف به روش های مختلف به جمع آوری اعانه و یارانه می پردازد(هاگر و همکاران،2002:312).
آنها روی این موضوع با کارکنان خاص و یا داوطلبان تمرکز می کنند، و یا با مشاوران خاص تمرکز می کنند، تعدای از اعضای سازمان را

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله با موضوع حقوق صاحبان سهام، صاحبان سهام، آسیب پذیری، هزینه سرمایه Next Entries منبع مقاله با موضوع دارایی ها، مراکز آموزشی، شورهای اسلامی، کسب و کار