منبع مقاله با موضوع توسعه گردشگری، توسعه ی گردشگری، گردشگری ایران، میراث فرهنگی

دانلود پایان نامه ارشد

ها توصيف مي شوند، به همين دليل اين نوع تحقيقات به نام كيفي معروف شده اند (ظهور، کریمی، 1382: 109). در تحلیل های کیفی، عقل، منطق، تفکر و استدلال است؛ یعنی محقق با استفاده از عقل و منطق خود، اسناد موجود را بررسی و درباره ی آن ها اظهار نظر می کند (حافظ نیا، 1387).

9. روایی و اعتبار پژوهش
اعتبار و روایی پژوهش (Validity) از نوع اعتبار صوری است. یعنی مبتنی بر پژوهش های پیشین در زمینه ی موضوع پژوهش خواهد بود. اعتبار صوری این مطلب را مد نظر دارد که سؤالهای آزمون تا چه حد در ظاهر شبیه به موضوعی هستند که برای اندازهگیری آن تهیه شدهاند. در واقع روایی صوری نمیتواند نوعی روایی باشد، بلکه تنها یک ویژگی آزمون است که در پارهای مواقع وجود آن مفید است (بیابانگرد،1384: 337). البته اعتبار پژوهش با مصاحبه و در اختیار قرار دادن نتایج پژوهش به اساتید مجرب نیز آزمون خواهد شد.
بكر، تحليل ثانويه را چنين تعريف مي كند: ” استفاده مجدد از داده هاي علوم اجتماعي پس از آنكه پژوهشگر گردآورنده آنها را كنار گذاشته است. پژوهشگر اصلي يا شخص ديگري كه به هيچ طريقي در طرح تحقيقاتي اوليه شركت نداشته است، ممكن است از داده ها استفاده مجدد كند. پرسش هاي تحقيق كه در تحليل ثانويه بررسي مي شود، ممكن است به فعاليت پژوهشي اصلي مربوط باشد يا كاملاً با آن متفاوت باشد” (گنجی و مقدم،1391: 261). از این رو بنابر تعریف تحلیل ثانویه، اعتبار پژوهش بر اساس تحقیقات قبلی مورد ارزیابی قرار می گیرد. در این رساله سعی شده است از مقالات، کتب و سایت های رسمی فرهنگی و گردشگری برای این موضوع استفاده شود؛ از این رو اغلب مقالات از ژورنال های ISI، آمارها از سایت های رسمی آمار و گردشگری، مقالات و آمارهای سایت های UNWTO و UNESCO برداشت شده است تا میزان روایی این پژوهش را قوت بخشد.

10. نتیجه گیری
بنا به آنچه در بالا گذشت، می توان گفت تحقیق حاضر از نوع ترکیبی (کیفی و کمی) بوده و پژوهشی توصیفی است و برای انجام این پژوهش از روش تحقیق تطبیقی و مقایسه ای در زمینه چگونگی ارتباط میان تنوع فرهنگی و توسعه گردشگری در سه کشور ایران، انگلستان و مالزی بهره گیری می شود. عمده اطلاعات اولیه از مدارک موجود در سازمان های گردشگری سه کشور به صورت حضوری و یا اینترنتی جمع آوری شده است. همچنین مصاحبه هایی با گردشگران ( ذی نفعان) و مدیران بخش گردشگری در تهران ( شامل دو آژانس مسافرتی)، برای اطلاع از انگیزه های سفر صورت گرفته است که در لابه لای این مصاحبه ها اطلاعای راجع به ارتباط تنوع فرهنگی و توسعه گردشگری یافت شده است. داده های خام به روش های ذکر شده در بالا تجزیه و تحلیل شده و با نمودار و جداول مختلف نمایش داده شده است. از این رو در فصل بعدی نتایج حاصل از این پژوهش در قالب توصیف جملات و آمار های توصیفی سعی در بررسی نقش تنوع فرهنگی در توسعه گردشگری سه کشور یاد شده دارد.

شکل شماره 3-2: روش شناسی پژوهش

فصل چهارم
داده های تحقیق و تجزیه و تحلیل داده ها

1. مقدمه

آنچه در این فصل گردآوری شده است، به دنبال چرایی و دلیل توسعه ی گردشگری از طریق تنوع فرهنگی نیست، بلکه تنها به مواضعی اشاره دارد که چگونگی ارتباط این دو متغیر را به هم می سنجد. از آنجایی که توسعه ی گردشگری به ارکان بسیار زیادی وابسته است نمی توان به طور اخص، متغیرهایی را به عنوان دلایل توسعه ی گردشگری معرفی کرد. لذا در این رساله نیز ارتباط و همبستگی تنوع فرهنگی با توسعه ی گردشگری مد نظر می باشد. به طور کل این فصل به دو بخش گردشگری و تنوع فرهنگی تقسیم می شود.
در بخش اول این فصل به ابعاد مختلفی که از طریق داده های مختلف جمع آوری شده است، می پردازیم. در ابتدا نگاهی کوتاه به صنعت گردشگری سه کشور ایران، انگلستان و مالزی پرداخته و آمارهایی راجع به رتبه، سهم گردشگری، درآمد سالانه و اطلاعاتی از این دست را بررسی می نماییم. بررسی روند تاریخی گردشگری در سه کشور به لحاظ جایگاه و اهمیت گردشگری بیان می شود. گردشگری فرهنگی، مذهبی و غذایی، سه نوع گردشگری هستند که به سبب ماهیت آنچه که به گردشگران می فروشند، در این رساله با توجه به موضوع تحقیق مهم قلمداد می شوند. روند هر یک از این گردشگری ها در هر سه کشور به طور جداگانه مورد توجه قرار می گیرد و کم و کیف آن و همچنین مدارک و آمار رسمی که به تنوع فرهنگی موجود در این نوع گردشگری ها وجود دارد، توصیف و تبیین می شود.
در بخش دوم این فصل، به ارکان تنوع فرهنگی هر یک از کشورها که شامل: تنوع قومی یا نژادی، مذهبی، زبانی، سیاست گذاری های فرهنگی و مهاجرت است، پرداخته می شود. هر یک از این ارکان بواسطه اسناد، مدارک و آمارهای رسمی، بیان شده و میزان تنوع فرهنگی هر کشور بازگو می شود. در قسمت انتهایی ارتباط تنوع فرهنگی با توسعه گردشگری بر پایه ی تحلیل آمار توصیفی و تحلیل تفسیری اسناد و مصاحبه ها بررسی شده است. در این حین از جداول آماری و نمودارهای مختلف برای تفسیر دقیق محتوای اطلاعات اولیه پژوهش استفاده شده است تا ارتباط میان تنوع فرهنگی و توسعه گردشگری به درستی توصیف و تفسیر گردد.

نمودار شماره 4-1 : روند گردشگری بین سال های 1978 تا 2010 جهان منبع: (UNESCO,2011)

نمودار شماره 4-2: پراکندگی گردشگری بر اساس مناطق جغرافیایی (همان)

نمودار شماره 4-3: تعداد گردشگران ورودی سال 2011 (منبع: برگرفته از آمارهای رسمی (UNWTO, 2012, p. 8, 9)

شکل شماره 4-1: ارکان تنوع فرهنگی

2. گردشگری در ایران
آمارهای گردشگری ایران از چند منبع منتشر می شود که هر یک از این منابع اطلاعاتی اطلاعات متناقضی با هم در اختیار عموم قرار می دهند. با این حال سعی کرده ام دقیق ترین آمار منتشر شده را بیان کنم.
منوچهر جهانیان در گفت‌وگو با خبرنگار جامعه فارس، اظهار داشت: طی 6 ماه نخست سال 1391، 2 میلیون و 469 هزار و 246 نفر گردشگر خارجی به ایران وارد شده است که در مقایسه با مدت مشابه 41 درصد رشد را نشان می‌دهد. وی در ادامه افزود: درآمد حاصل از ورود این گردشگران معادل 4.5 میلیون دلار است و متوسط اقامت شب حضور در ایران 3.5 شب بوده است. به گفته معاون گردشگری کشور بیشترین گردشگران، از کشورهای عراق، آذربایجان، ترکیه، افغانستان، پاکستان، ترکمنستان، عربستان، کویت، هند و بحرین بوده است. معاون گردشگری کشور بیشترین استان‌هایی را که این گردشگران بازدید کرده‌اند به ترتیب خراسان رضوی، ایلام، آذربایجان غربی، اردبیل، آذربایجان شرقی، تهران، خوزستان، گیلان، سیستان و بلوچستان و کردستان اعلام کرد.
وی درباره میزان تأثیرگذاری تبلیغات و شناخت از ایران گفت: 81 درصد گردشگران ورودی شناخت قبلی و آشنایی با ایران داشتند، 14.5 درصد از طریق تورهای گردشگری و رایزنان به ایران جذب شده‌اند، 4 درصد بر اثر تبلیغات ماهواره‌ها و تنها نیم درصد از طریق نمایشگاه‌های خارجی تمایل به سفر به ایران را پیدا کرده‌اند(خبرگزاری فارس، 1392).
جدول 4-2-1 : ورود گردشگران بین المللی به کشور بر اساس مدل سفر در سال ۱۳۸۸   و ۱۳۸۹
سال
گردشگران ورودی
ورود زمینی
هوایی
دریایی
۱۳۸۸
۵۷۵/۲۷۲/۲
۳۱۱/۶۲۱/۱
۵۲۲/۶۳۴
۷۴۲/۱۶
۱۳۸۹
۲۸۲/۱۲۱/۳
۱۳۵/۴۷۴/۲
۶۲۲/۶۲۸
۵۲۴/۱۸
منبع: اداره آمار و اطلاعات سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

2-1 تاریخچه گردشگری ایران
هر يك از محيط هاي طبيعي، جغرافيايي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي زمينه ساز فعاليتهاي گوناگوني هستند، كه توريسم نيز از جمله اين فعاليتها محسوب مي شود. شدت و ضعف فعاليتهاي جهانگردي به طور نسبي متأثر از كاركردهاي فوق الذكر و امكانات و توانمنديهاي موجود در هر يك از اين زمينه ها است؛ لذا به همان نسبت كه حوزه هاي زيست محيطي و اماكن جغرافيايي هر كدام داراي خصوصيات و ويژگيهاي منطقه اي خاص خود هستند، حوزة فعاليتهاي توريستي نيز متنوع بوده و از حوزه اي به حوزة ديگر متفاوت است ( عیسی زاده، 1386: 98).
سرزمين ايران با آثار تاريخي، هنر و ميراث گرانسنگ فرهنگي خويش بطور قطع براي جهانگردان عهد قديم، يكي از بهترين مقصدهاي توريستي، محسوب مي شده است. اين مهم را مي توان از آثار هردودت56، اراتوستين57 و ديگران در قبل از اسلام (Bunbury, 1883 & Baker, 1948) و سياحان مسلمان، عرب و اروپايي بعد از اسلام، بخوبي فهميد ( اسطخري، 1347 ؛ ابن حوقل، 1345 ؛ گيرشمن، 1364 ؛ كريستين سن، 1345 و غيره). در اين خصوص مي توان بسياري از جاذبه هاي توريستي و چگونگي گردشگري در ايران را در قرون اوليه اسلامي در آثار متعدد سياحان مسلمان همچون مقدسي، ياقوت حموي، ابن بطوطه، ابودلف و ديگران جستجو نمود. در عين حال جاذبه ها و جايگاه گردشگري ايران در قرون وسطي تا دورة متأخر را نيز در آثار مستشرقين و اروپائياني همچون پيترودلاواله، ژان شاردن،كمپفر، تاورنيه، شرلي، ديولافوا، هانري رنه، پيرلويي و غيره پي جو يي كرد (بديعي، 1362: 522). با اين وجود ايران از روند شتاباني كه در دهه هاي اخير در صنعت توريسم در جهان اتفاق افتاده دور مانده و عليرغم اينكه جزو يكي از10 كشور اول جهان به لحاظ اكوتوريسم و دارا بودن مواريث فرهنگي غني تلقي مي گردد، ليكن از نظر جذب توريسم در رديف شصتم جهان قرار دارد؛ اين مهم ضرورت بازنگري اساسي در برنامه ها و سياست گذاري ها و عطف توجه جدي مسئولين به اين صنعت را بيش از پيش مي طلبد ( عیسی زاده، همان: 99).
همانگونه که بیان شد گردشگری پدیده‌ای است که از زمانهای بسیار دور، در بین انسانها وجود داشته و این پدیده کم‌کم رواج داشته تا امروز با توجه به تحولات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به صورت کنونی رسیده است. ایران یکی از ده کانون مهم شکل‌گیری تمدن بشری در جهان بوده است و نخستین آثار مدنیت که در این سرزمین کشف شده، به هزاره‌ی پنجم پیش از میلاد مسیح تعلق دارد (محلاتی،270:1380).
به لحاظ تاریخی، بررسی روند رشد گردشگری در ایران به چند دوره تقسیم می شود. هر یک از دوره ها دارای مظاهر خاص گردشگری خود می باشد که متناسب با تحولات زمان خود از محبوبیت بیشتری برخوردار است. جالب است که بدانیم در تمامی این دوره ها توجه به فرهنگ ایرانی به عنوان شاخص ترین ویژگی گردشگری ایران با در نظر گرفتن تنوع فرهنگی موجود در آن همواره لحاظ شده است. در ادامه ی بحث هر یک از این دوره ها به دقت مورد واکاوری قرار می گیرد و آثار و مستندات جهت نزدیک شدن به موضوع این رساله پیگیری می شود.
ورود آریایی‌ها در هزاره‌ی دوم پیش از میلاد به ایران و حکومت عیلامی‌ها، مادها، هخامنشیان، ساسانیان و … حکایت از ایجاد تمدن پربار و دیرینه در این سرزمین دارد. در عین حال ایران در طی دوره‌های مختلف مورد توجه بسیاری از افراد بوده که به منظورهای خاصی از تجارت و دادوستد، تفریحی، فرهنگی و … به آن مسافرت می‌کرده‌اند و همین طور وجود رسوم‌ مختلف در این کشور از جمله پناه بردن به طبیعت در ایام مختلف سال به صورت دسته‌جمعی و گروهی، نشان از وجود روحیه‌ی گردش و تفریح را در بین مردم این سرزمین داشته است (مهدوی،31:1383-30). هرچند مطالعات و تحقیقات انجام شده در زمینه‌ی گردشگری و مسافرت و شیوه و قوانین مربوط به آن در ایران باستان و حتی در ایران پس از اسلام بسیار اندک است، ولی آنچه مسلم است اینکه در ایران قبل از اسلام و حتی قبل از ورود آریایی‌ها به این سرزمین، مسافر و جهانگرد دارای حقوق و امتیازات ویژه‌ای بود که در حکومتهای مختلف در شکل‌های مدنی هر دوره حدود و میزان آن یکسان و مشابه نبوده است، بلکه با توجه به انگیزه و هدف مسافر یا جهانگرد، آن حقوق و حدود آن تعیین و اجرا می شده است (محقق داماد،32:1377). علاوه بر این ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص و وجود فرهنگ و آداب و رسوم، آثار تاریخی، هنری و میراث فرهنگی خود به طور قطع برای جهانگردان و

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله با موضوع توسعه گردشگری، توسعه ی گردشگری، توزیع فراوانی، گردشگری ایران Next Entries منبع مقاله با موضوع گردشگری ایران، گردشگری فرهنگی، میراث فرهنگی، نواحی روستایی