منبع مقاله با موضوع ارتباطات سازمانی، انتقال اطلاعات، مدیریت ارتباطات، ارتباط درون فردی

دانلود پایان نامه ارشد

است. یک کارمند به طور ساختاری نمی تواند در یک واحد کاری، کاری را انجام دهد، مگر اینکه بداند چه چیزی را باید انجام دهد، چه زمان وظیفه باید انجام پذیرد و چه شخص دیگری می بایست دخیل باشد.
ارتباطات امکان برقراری و حفظ روابط درون شخصی و گوش فرادادن به یکدیگر را فراهم می نماید و علاوه بر این، اطلاعات مورد نیاز جهت ایجاد یک محیط کاری الهام بخش را کسب می نماید. هیچ مدیری بدون برقراری ارتباط نمی تواند تعارض را رفع نماید، در داد و ستد موفق باشد و در نهایت یک رهبر موفق باشد (امین شایان جهرمی و همکاران، 1388).

2-2-1-2- تعاریف ارتباطات:
واژه ارتباطات که به معنای عمومی کردن و یا سهیم شدن می باشد(پیترز، 1999، ویلیامز، 1985) ابتدا برای نشان دادن استفاده از ارتباطات فیزیکی مانند جاده ها و راه آهن، صنعت رسانه، (ویلیامز، 1985) و همچنین شرکت در جلسات برنامه ریزی شده میان فراماسونها (مبلغان مسیحی) مانند آئینهای مذهبی(ارتباطات104، 2010) استفاده می گردید (پاساتری105، 2012). پیشوند com که از زبان لاتین رم قدیم cum گرفته شده است به معنی با می باشد و munus مربوط به خدماتی در جهت فرهنگ است. از ترکیب قسمت اول و دوم کلمه در زبان انگلیسی واژه communication بدست می آید که در مفهوم وسیع به معنی تقسیم تجارب به طور عام به منظور بهبود عمومی است (امین شایان جهرمی و همکاران، 1388).
تعاریف فعلی از ارتباطات در فرهنگ لغت آکسفورد، آن را به سه دسته طبقه بندی می نماید:
1. معانی مربوط به وابستگی یا اتحاد،
2. معانی مربوط به سهیم شدن یا انتقال چیزی، و
3. معانی مربوط به دسترسی داشتن (پاساتری، 2012)
دانس106 (1970) برای روشن شدن تفاوتهای میان تعاریف ارائه شده از مفهوم ارتباطات، به سه نکته اشاره میکند: وی ابتدا، سطح مشاهده و یا انتزاع را مدنظر قرار داده است. برخی از تعاریف، گسترده (و در نتیجه فراگیر) و برخی دیگر محدود تر می باشند. دوم، تعاریف ارتباطی ابعاد متفاوتی را در برمی گیرند. برخی از تعاریف تنها شامل پیامهای هدفمند هستند، در حالی که دیگر تعاریف قائل به چنین محدودیتی نیستند. و آخرین نکته اینکه، در این تعاریف از معیارهای متفاوتی برای قضاوت استفاده شده است. برخی از تعاریف ارتباطات صحیح یا اثربخش را در برمی گیرند، در حالیکه تعاریف دیگر مفهوم کلی ارتباطات را مدنظر قرار می دهند (پاساتری، 2012).
برخی از تعاریف ارائه شده در مورد ارتباطات عبارتند از:
• فرایندی که بوسیله آن، اطلاعات از طریق نظام عمومی نمادها، علائم یا رفتار قابل مشاهده بین افراد مبادله می شود (وبستر،2012).
• انتقال یا اشتراک موفقیت آمیز ایده ها و احساسات (آکسفورد، 2012).
• هر عملی که از طریق آن فردی درباره نیازها، امیال، انتظارات، دانش یا موضوعات مهم، اطلاعاتی را به فرد دیگری ارائه داده یا از وی دریافت نماید. این فرایند می تواند عمدی یا غیر عمدی باشد، شامل علائم قراردادی یا غیر قراردادی باشد، وابسته به اشکال زبان شناسی باشد یا نباشد و ممکن است از طریق صحبت یا طرق دیگری صورت گیرد(کمیته مشترک نیازهای مؤثر افراد107 ، 1992).
• مبادله افکار، احساسات، عقاید و معانی بین دو نفر از طریق علائم و اشارات (میرسپاسی، 1391).
• انتقال اطلاعات از فرستنده به دریافت کننده، به طوریکه اطلاعات برای فرستنده و گیرنده قابل درک باشد (رضائیان، 1389).
• انتقال و فهم معنا بین اشخاص، یا فراگرد دادن و ستاندن اطلاعات(علاقه بند،1386).
• ارتباط عبارت است از: انتقال اطلاعات از یك منبع به منبع دیگر و درك آن توسط آن منبع، و چهار عامل در این عمل نقش فعال دارند كه عبارتند از: فرستنده، دریافت كننده، مجاری ارتباط، و نمادها (جاسبی، 1386).
• انتقال و تبادل باواسطه یا بی واسطه اطلاعات، معانی و مفاهیم و احساسها بین افراد (الوانی،1385).
• ارتباط فرایندی است اجتماعی كه به وسیله آن، اطلاعات، افكار، عقاید و احساسات یك فرد یاگروه یا زبان یا رفتار مشترك به طرف دیگر انتقال داده می شود تا سبب تفاهم، هماهنگی و ادراك یا رفتار واحد بین گیرنده و فرستنده شوند (میركمالی، 1380).
• ارتباطات میان فردی یك تعامل گزینشی نظام مند منحصر به فرد و رو به پیشرفت است كه موجب شناخت طرفین از یكدیگر می شود و معانی مشتركی در بین آن ها خلق می کند (وود، 1379).
• ارتباطات فرایندی آگاهانه یا ناآگاهانه، عمدی یا غیرعمدی است، که در آن احساسات و ایده ها به صورت پیامهای کلامی و غیرکلامی ارسال، دریافت و درک می شود (برکو و همکاران، 2007).
به طور کلی می توان گفت ارتباطات عبارتست از فرایند تبادل پیام و اطلاعات از فرستنده به گیرنده به نحویکه پیام ارائه شده برای فرد قابل درک باشد و بتواند معنایی را از آن دریافت کند. این فرایند می تواند آگاهانه یا ناآگاهانه، تصادفی یا عمدی، کلامی یا غیرکلامی باشد.

2-2-1-3- سطوح ارتباطات:
ارتباطات در سطوح درون فردی108، بین فردی109 و عمومی110 صورت می گیرد. ارتباط درون فردی، ارتباط فرد با خودش است و شامل فعالیتهایی مانند اندیشه پردازی، تصمیم گیری شخصی، گوش دادن و تعیین خودپنداره می باشد. ارتباط بین فردی، به روابطی اشاره دارد که بین دو یا چندنفر که فعالیت ارتباطی را شکل می دهند اتفاق می افتد. اشکال ارتباط بین فردی شامل گفتگوی چهره به چهره یا باواسطه، مصاحبه و بحث در گروههای کوچک می شود. ارتباط عمومی از طریق ارسال پیام از گوینده به مخاطب مشخص می شود و می تواند مانند ارسال پیام از گوینده به مخاطب، چهره به چهره و مستقیم، و یا مانند ارسال پیام از طریق رادیو و تلویزیون، غیرمستقیم باشد.

2-2-1-4- ارتباطات سازمانی:
ارتباط سازمانی فرایندی است که مدیران را برای دریافت اطلاعات و تبادل معنی با افراد داخل و افراد خارج از سازمان توانا می سازد (فولادگر، 1384). افراد در سازمان‌ها ارتباط را در شماری از راه‌ها تجربه می‌کنند. پيام‌ها به سمت بالا و پائين بين سطوح سلسله مراتبی و سطوح افقی، ميان افراد شکل می‌گيرد (دییر111، 2002؛ گلدهابر112، 1993 و پس و فائلز113، 1994). بسیاری از ارتباطات رو به پایین، برنامه ها، بازخورد عملکرد، تفویض و آموزش را نشان می دهد. بسیاری از ارتباطات رو به بالا به عملکرد، شکایت و تقاضاها برای کمک مربوط می شود. ارتباطات افقی بر هماهنگی وظایف یا منابع تمرکز دارد. زنجیره فرماندهی، ویژگی ارتباطات عمودی است. کارگروهی و تعاملات، نمایشگر تلاشهای افقی و جنبی ارتباط است. هماهنگی تلاشها بین هم قطاران یا کارمندان رده های یکسان و مقامات بیانگر این کانال ارتباطی است. بازخورد از زیردستان به مافوق نشانگر ارتباطات رو به بالاست (شایان جهرمی و همکاران، 1388).
برخی از تعاریف ارائه شده در مورد ارتباطات سازمانی عبارتند از:
• ارتباطات سازمانی عبارتست از فرایندهایی که افراد سازمان از طریق آن در پیامها و اطلاعات، ایده ها و احساسات یکدیگر سهیم می شوند. این فرایند نه تنها گفتار و نوشتار، بلکه زبان بدن، سبک و منش فردی (هر چیزی که معنایی را به پیام بیافزاید) را نیز شامل می شود (هبلس و وور114، 2001)
• پردازشی که توسط افراد در سازمان انجام گرفته و پیامها را رد و بدل می کند (کُری،1995؛ سِیبُلد و شیا، 2001؛ استُل و چِنی،2002).
• ارتباطات سازمانی، به ارتباطات و تعاملات بین کارمندان یا اعضای سازمان برمی گردد (برگر 2008).
• فرایندی که از طریق آن اطلاعات، به گونه ای بین افراد و سازمانها انتقال می یابد، که که به پاسخی قابل فهم بیانجامد (لتل، 1983).
به طورکلی می توان گفت ارتباطات سازمانی عبارتست از فرایندها و تعاملاتی که بین افراد در سازمان صورت گرفته و پیامها و اطلاعات از طریق آن رد و بدل می شود. این فرایندها می تواند آگاهانه یا ناآگاهانه، تصادفی یا عمدی، کلامی یا غیرکلامی باشد.

2-2-1-5- متغیرهای ارتباطات:
در ارتباطات معمولا سه متغیر دخیل هستند که به جذابیت و فهم مطالب کمک می کنند:
1- محتوای پیام : مطلب و موضوع پیام در هر زمینه ای که باشد در زمان ارتباط جاری می شود و در قالب محتوا ی ارتباط می باشد.
2- ساختار پیام: سازماندهی و طبقه بندی پیام به تأثیرگذاری آن کمک می کند.
3- سبک پیام: محتوای پیام هرچه باشد اگر به صورت شخصی، غیرشخصی، حاشیه ای، ساده، فلسفی یا شاعرانه بیان شود بر جذابیت پیام مؤثر است (شایان جهرمی و همکاران، 1388).

2-2-1-6- فرايند ارتباطات115:
ارتباطات برای هر سازمانی مانند جریان خون در بدن است. کارآمدترین مدیران کسانی هستند که ارتباطات را درک می کنند و آن را در محیط سازمانی خود به کار می برند (فیضی، 1383). با وجود تنوع براشت ها از ارتباطات، ما در مدیریت ارتباطات را انتقال اطلاعات، مفاهیم و معانی بین افراد سازمان تعریف می کنیم و منظورمان از اطلاعات تنها وقایع و نظرات نبوده بلکه احساسات و عواطف را نیز شامل می شود(الوانی، 1385). نمودار (2-1) فرایند ساده ارتباطات را نشان می دهد. ارتباطات در این نمودار به سه مؤلفه اساسی تقسیم می شود: ارسال کننده پیام، پیام و گیرنده پیام.

نمودار (2-1): الگوی ساده ارتباطات. اقتباس از الوانی (1385)
در نمودار (2-2) فرایند کاملتر ارتباطات نشان داده شده است. این نمودار بیان میکند که فرستنده فرد، بخش یا واحدی از یک سازمان است که آغازگر پیام می باشد. وی از کلمات و نمادها جهت انتقال اطلاعات استفاده می کند. سپس گیرنده پیام را دریافت، رمزگشایی و تفسیر می کند. با این حال، تجارب قبلی گیرنده و چهارچوب فکری وی، تفسیر او را تحت تأثیر قرار می دهد. همچنین، موانع محیطی و شخصی می تواند در فرایند ارتباط اختلال ایجاد کند. برای حصول اطمینان از اینکه مقصود پیام به طور صحیح دریافت شده است، ارائه بازخورد ضروری است. گیرنده قبل از انتقال بازخورد به فرستنده، آن را به عنوان پیامی جدید ایجاد و کدگذاری می کند. سپس فرستنده بازخورد را دریافت و کدبرداری می کند(کرتو116، 1992). بازخورد عنصری مهم در ارتباطات است که اجازه می دهد تا اطلاعات بین گیرنده و فرستنده در ارتباطی دوسویه به اشتراک گذاشته شود (گائو و سنچز117، 2005).

نمودار (2-2): مدل ارتباطات سازمانی. اقتباس از مک شین و گیلنو (2003)

2-2-1-7- اجزای فرایند ارتباطات:
در فرآيند ارتباط نه عنصر زیر وجود دارند که به شرح آنها می پردازیم :
1. فرستنده یا منبع پيام118:
فرایند ارتباطات زمانی آغاز می شود که فرستنده، منبع، یا آغازگر پیام، آگاهانه یا ناخودآگاه، بوسیله رویداد، موضوع یا ایده ای برانگیخته می شود. وی سپس به جستجوی زبان مناسب (کلامی، غیرکلامی، یا هردو) جهت کدگذاری پیام می پردازد (برکو و همکاران، 2007). فرستنده کسی است که قصد دارد عقیده یا مفهومی را به فرد دیگری که به دنبال اطلاعات است، انتقال دهد و یا فکر یا احساسی را بیان کند (دفت و مارکیک119،2010).
همچنین اگر فرستنده پيام از نظر گیرنده اعتبار زيادى داشته باشد، پيام او جدى گرفته مى شود و مورد قبول قرار مى گيرد. به عبارت ديگر، وقتى دريافت كننده ، اعتماد، اطمينان و احترام براى فرستنده قائل باشد، كشف و تفسير پيام به معنا و مفهومى منجر مى شود كه هماهنگ با مقصود فرستنده است. برعكس ، چنانچه فرستنده پيام مورد اعتماد نباشد، دريافت كننده پيام، آن را زير ذره بين مى گذارد و عملا معانى و مفاهيمى را دنبال مى كند كه مورد نظر گوينده نبوده است و با اين كار، سعى مى كند مقصود گوينده را لوث كند يا انجام آن را به تاخير اندازد (پیروز، خدمتی، شفیعی، بهشتی نژاد، حسینی فر، و الوانی، 1391).
2. گيرنده پيام120:
اطلاعات ارسال شده توسط فرستنده، بوسیله گیرنده دریافت و تفسیر می شود (اسلتر، 2010). گيرنده پيام فردى است كه پيام را دريافت نموده و مورد استنباط قرار می دهد (دوویتو، 1986، پیروز و همکاران، 1391). ممكن است يك پيام در آن واحد براى عده زيادى ارسال شود؛ مثلا اطلاعيه اى كه براى آگاهى همه كاركنان در كنار درب ورودى سازمان نصب مى شود، يا سخنرانى

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله با موضوع تعهد سازمانی، ارتباطات سازمانی، تعهد مستمر، انواع ارتباطات Next Entries منبع مقاله با موضوع ارتباطات سازمانی، ساختار سازمانی، رادیو و تلویزیون، انتقال اطلاعات