منبع تحقیق درمورد نقض حقوق، مدت استفاده، حقوق مرتبط

دانلود پایان نامه ارشد

محدوديت ها و استثناهاي حقوق پديدآورنده نرم افزار ، در موافقت نامه تريپس به تبعيت از كنوانسيون برن ، وسيع تر از حقوق ما است چرا كه :
1 – بر اساس بند 2 ماده 2 مكرر كنوانسيون كه براي اعضاي تريپس لازم الاتباع است ، كشور هاي عضو مي توانند شرايطي را مقرر كنند كه به موجب آن ، عرضه عمومي برنامه رايانه اي به عموم با هدف آگاه سازي عمومي توسط جرايد و راديو و تلويزيون بدون لزوم كسب اجازه از دارنده حق ، مجاز باشد . اين شرايط در قوانين داخلي ما از جمله قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرم‌افزارهاي رايانه‌اي پيش بيني نشده است .
2 – بحث صدور مجوز اجباري و اقسام آن در خصوص پخش آثار ادبي و هنري توسط راديو و تلويزيون و عرضه عمومي آنها كه در بند 2 ماده 11 مكرر كنوانسيون برن پيشبيني شده و هم چنين پيش بيني شرايطي براي عرضه نرم افزار با هدف آگاه سازي عمومي توسط روزنامه ها و مجلات ، راديو و تلويزيون بدون لزوم كسب اجازه از دارنده حق ، در حقوق ايران ديده نمي شود “.178
الف) از نقض حقوق مالكيت فكري اعضاي ساير كشورهاي عضو موافقت نامه در ايران چنانكه امروز بسيار رايج مي باشد جلوگيري بعمل خواهد آمد .
ب) اتباع ساير اعضاي كشورهاي عضو موظف به رعايت و پاي بندي به اصول موافقت نامه بوده و آثار اتباع ايراني در خارج از مرزهاي كشور ، مورد حمايت جدي قرار خواهد گرفت .
ج) هيچ يك از اعضاي كشورها و قوانين آنها تا مادامي كه عضو موافقت نامه تريپس مي باشند حق نقض حقوق پديدآورندگان ايراني را نخواهند داشت ؛ ضمن اينكه با توجه به حضور فراوان انديشمندان ايراني در خارج از مرزها ، حقوق مادي فراواني را در پي خواهد داشت .
د) در مورد حقوق مادي و معنوي آثار سينمايي ايراني در خارج از كشور، آنها مي توانند از حمايت هاي تريپس بهر ه مند شده و اعضاي موافقت نامه موظفند نسبت به تكثير ، توزيع و پخش غير مجاز آنها جلوگيري به عمل آورند .

فصل چهارم : مدت حمايت
مبحث نخست : در قوانين ايران
گفتار نخست : در حقوق مادي
الف ) در اثرهاي عمومي
يكي از مواد تاثير گذار موافقت نامه تريپس بر حقوق ايران در صورت الحاق به موافقت نامه ، بحث مدت زمان حمايت از آثار ادبي و هنري مي باشد . ” منظور از مدت حمايت ، مدت زماني است كه اثر در قلمرو مالكيت خصوصي قرار دارد و حقوق مادي برشمرده شده در انحصار پديدآورنده اثر يا انتقال گيرندگان و پس از مرگ نيز در اختيار وراث يا موصي له مي باشد و در صورت نقض اين حقوق ، دارندگان حق مي توانند دعواي شخصي در خصوص مطالبه حقوق تضييع شده اشان اقامه نمايند . با انقضاء مدت حمايت ، اثر هنري و ادبي در قلمرو عموم قرار مي گيرد و حقوق فردي به نفع حقوق جامعه ساقط مي شود و از اين پس هر كسي مي تواند بدون نياز به كسب مجوز از آن استفاده نمايد “.179 مدت حمايت از حقوق مادي پديدآورندگان بي انتها نبوده بلكه در قوانين مختلف كشورها و مجامع مربوطه مدت زمان معيني را به كار مي گيرند كه در خلال آن دوره براي پديدآورنده حقوقي متصور مي شود . اين مدت مي تواند به صور مختلف محاسبه گردد .
در قوانين ايران حقوق مادي پديدآورندگان بر اساس ماده 12 قانون حمايت از حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان كه ” به موجب وصايت يا وراثت منتقل مي شود از تاريخ مرگ پديدآورنده سي سال است و اگر وارثي وجود نداشته باشد يا بر وصايت به كسي منتقل نشده باشد براي همان مدت به منظور استفاده عمومي در اختيار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي قرار خواهد گرفت “.
بر اساس اصلاحيه اي كه مجلس شوراي اسلامي در اين باره در تاريخ 31/05/89 به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيده و در تاريخ 07/07/89 توسط رياست محترم جمهور جهت اجرا به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ابلاغ شده است تغييراتي را به دنبال خواهد داشت : اولين قسمت از اين مصوبه از نظر حقوقي ، حقوق مادي مولف ، مصنف و هنرمند كه به موجب وصايت و يا وراثت منتقل مي شود را از سي سال به پنجاه سال افزايش داد كه اين قدمي مهم در راستاي هماهنگ نمودن قوانين مالكيت فكري با كنوانسيون برن و موافقت نامه تريپس مي باشد . دومين تغيير ؛ اينكه در قانون ، درصورت عدم وصايت يا وراثت ، اثر براي استفاده براي استفاده عموم دراختيار وزارت فرهنگ قرار مي گرفت كه از تاريخ اين مصوبه در اختيار حاكم اسلامي ( ولي فقيه ) قرار خواهد گرفت .
قانون ترجمه و تكثير كتب ،نشريات و آثار صوتي هم به دنبال قوانين فوق الاشاره در ماده 1 ، مدت استفاده از اين حقوق كه به وارث منتقل مي شود را از تاريخ مرگ مترجم به مدت سي سال دانسته است . حقوق مذكور در اين ماده قابل انتقال به غير است و انتقال گيرنده از نظر استفاده از اين حقوق قائم مقام انتقال دهنده براي استفاده از بقيه مدت از اين حق خواهد بود .
لايحه جامع قانون حمايت از حقوق مالكيت ادبي و هنري و حقوق مرتبط نيز در ماده 44 مدت حمايت از حقوق مادي پديدآورنده را از زمان خلق اثر تا پنجاه سال پس از مرگ او پيش بيني نموده است .

ب ) در اثرهاي مشترك
در قانون حمايت حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان در ماده 6 به تعريفي از آثار مشترك پرداخته و آن را عبارت از ” اثري كه با همكاري دو يا چند پديدآورنده بوجود آمده باشد و كار يكايك آنان جدا و متمايز نباشد و حقوق ناشي از آن حق مشاع پديدآورندگان باشد ” ، دانسته است . در تبصره ماده 12 به مدت حمايت از آثار مشترك اشاره شده و مقرر مي دارد : ” مدت حمايت اثر مشترك موضوع ماده 6 اين قانون سي سال بعد از فوت آخرين پديدآورنده خواهد بود . به موجب ماده 11 آئين نامه اجراييي حمايت از نرم افزارهاي رايانه اي هرگاه اشخاص متعدد در پديدآوردن نرم افزار مشاركت داشته باشند، چنانچه سهم مشاركت هر يك در پديدآوردن نرم افزار مشخص باشد، حقوق مادي حاصل از آن به نسبت مشاركت به هر يك تعلق مي گيرد. در صورتي كه كار يكايك آنان جدا و متمايز نباشد اثر مشترك ناميده مي شود و حقوق ناشي از آن حق مشاع پديدآورندگان است.پس از تصويب اصلاحيه ماده 12 در مجلس شوراي اسلامي كه اكنون لازم الاجرا گرديده است ، مدت حمايت اثر مشترك موضوع ماده 6 به پنجاه سال بعد از فوت آخرين پديدآورنده تغيير يافته است . بنابر اين ماده 45 قانون لايحه جامع كه مدت حمايت از حقوق مادي اثر مشترك را از زمان خلق اثر تا پنجاه سال پس از مرگ آخرين پديدآورنده پيش بيني شده است ، تحقق يافته است . قانون ترجمه و تكثير ، مدت حمايت از آثار مشترك در ترجمه وتكثير كتب و نشريات و آثار صوتي مقرره اي ندارد .
قابل ذكر است در مصوبه اخير مجلس مشخص نشده است كه مدت حمايت 50 سال شامل پديدآورندگان نرم افزارهاي راينه اي نيز خواهد شد يا خير ؟

ج ) دراثرهاي بي نام يا با نام مستعار
در اين خصوص هيچ يك از قوانين ايران در بعد مالكيت ادبي و هنري به آن اشاره نكرده اند . و لذا در صورتي كه اثري بي نام يا با نام مستعار ارائه گردد مطابق قاعده كلي ، ‌حقوق مادي براي پديدآورنده اثر سي سال مي باشد . اما در لايحه پيش نويس در مواد 47 و 48 به آن پرداخته است . در ماده 47 مقرر شده است : ” در خصوص اثر مستعار يا اثر بي نام ، مدت حمايت از حقوق مادي پنجاه سال از تاريخ انتشار مجاز اثر مي باشد . هر گاه قبل از انقضاء مدت مذكور ، هويت پديدآورنده افشا يا در مورد هويت او ترديد زايل شود ، حسب مورد ، مفاد مواد اين فصل اعمال خواهد شد . همچنين ماده 48 ، اختصاص به عدم انتشار اثر در مدت مقرر دارد و اشعار مي دارد : ” در مورد ماده فوق ، در صورت عدم انتشار اثر در مدت ياد شده ، شروع مدت حمايت از زمان خلق اثر محاسبه خواهد شد .
در قانون ايران مدت حمايت بر اساس قرارداد را نيز مقرر داشته است . بر اساس ماده 14 قانون حمايت حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان ” اگر بهره برداري مالي از اثر به موجب قرارداد به ديگري منتقل شده باشد ، انتقال گيرنده مي تواند تا سي سال پس از واگذاري اثر از آن بهره برداري كند ، مگر اينكه براي مدت كمتري توافق شده باشد “. ” پس از انقضاي مدت مذكور در صورت حيات پديدآورنده ، حق متعلق به خود او و در غير اين صورت تا سي سال پس از فوت پديدآورنده ، متعلق به ورثه يا موصيٌ له خواهد بود “.180

د ) در آثار عكاسي
” در مورد آثار سينمايي يا عكاسي و هم چنين هر گاه اثر متعلق به شخص حقوقي باشد يا حق استفاده از آن به شخص حقوقي واگذار شده باشد ، حقوق مادي پديدآورنده به مدت سي سال از تاريخ نشر يا عرضه اثر مورد حمايت خواهد بود “.181 قانون تشكيل سازمان نظام سينمايي و حمايت از حقوق مادي و معنوي آثار سينمايي ، مدت حمايت از آثار سينمايي را در ماده 78 به مدت حمايت از حقوق مادي مي پردازد : ” مدت استفاده از حقوق مادي پديدآورنده موضوع اين قانون كه به موجب وصايت منتقل مي شود از تاريخ مرگ پديدآورنده پنجاه سال و استفاده به موجب وراثت از تاريخ مرگ پديدآورنده ، سي سال است و در صورت مشاع بودن ، فوت آخرين شريك ملاك محاسبه مي باشد و چنانچه وارثي وجود نداشته باشد و يا به وصايت به كسي منتقل نشده باشد براي مدت سي سال بمنظور استفاده عمومي در اختيار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي قرار مي گيرد “. در ماده 79 حمايت همين قانون نيز آمده است : ” حقوق مادي آثار سينمايي كه به سفارش شخص حقيقي يا حقوقي پديد آمده باشد از تاريخ نشر تا سي سال متعلق به سفارش دهنده است مگر آنكه توافق كمتري شده باشد “. اين ماده نيز علاوه بر حمايت از شخص حقيقي ، مدت حمايت را شامل شخص حقوقي نيز دانسته است .

ه ) در اثرهاي سفارشي
مدت حمايت از اثرهايي كه در نتيجه سفارش پديد مي آيد تا سي سال از تاريخ پديد آمدن متعلق به سفارش دهنده است ، مگر آن كه براي مدت كمتري يا ترتيب محدود تري توافق شده باشد .182 ” پس از اتمام اين مدت ، حقوق مذكور در صورت حيات پديدآورنده ، متعلق به خود او و در غير اين صورت تا مدت سي سال بعد از فوت پديدآورنده ، از آن ورثه او يا موصيٌ له خواهد بود “. در قانون ترجمه و تكثير به مدت حمايت در اين زمينه اشاره نكرده است . قانون جامع حمايت در ماده 46 در خصوص اثر عكاسي و اثرهاي جمعي آورده است : ” در خصوص اثر عكاسي ، اثر ديداري – شنيداري ، اثر ناشي از سفارش و اثر ناشي از استخدام ، اثري كه حق استفاده آن به شخص حقوقي واگذار شده باشد ، اثر متعلق به شخص حقوقي و اثر جمعي ، مدت حمايت از حقوق مادي پنجاه سال از تاريخ پديد آمدن اثر ، تاريخ نشر يا عرضه هركدام كه آخرين تاريخ باشد ، است . نرم افزار ممكن است به سفارش شخص حقيقي يا حقوقي پديد آمده باشد. بر اساس ماده 10 حقوق مادي نرم افزارهائي كه مطابق ماده (6) قانون پديد مي آيند به مدت مقرر در ماده (1) قانون (30 سال) متلعق به سفارش دهنده است، مگر اينكه براي مدت كمتر يا ترتيب محدودتري توافق شده باشد ولي حقوق معنوي نرم افزارها متعلق به پديدآورنده است.

و ) در نرم افزارهاي رايانه اي
در قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرم افزارهاي رايانه اي مدت حقوق مادي سي سال از تاريخ پديدآوردن نرم افزار دانسته اند. ماده 9ايين نامه اجرايي هم حقوق مادي و معنوي نرم افزار به پديدآورنده تعلق دارد. استفاده از تمام يا قسمتي از حقوق مادي موضوع قانون براي مدت 30 سال يا كمتر، با قيد شرط يا بدون شرط به اشخاص ديگر قابل نقل و انتقال مي باشد. اشخاصي كه به ترتيب فوق اجازه نشر يا عرضه يا اجراي نرم افزاري را كه ديگري پديدآورده است به دست آورده اند مكلفند نام پديدآورنده را نيز در نسخ عرضه شده ذكر نمايند مگر اينكه با پديدآورنده به گونه اي ديگر توافق شده باشد.
گروهي معتقدند علت كوتاه بودن مدت زمان حمايت از برنامه هاي رايانه اي ، كوتاه بودن عمر مفيد اين برنامه ها قانون گذار را مجاب كرده است كه در مقايسه با ديگر آثار ادبي و هنري ، مدت زمان كوتاه تري را براي حمايت از حقوق مادي لحاظ كند “.183 لايحه جامع در ماده 155 مدت زمان را با هماهنگي بيشتر با كنوانسيون برن و موافقت نامه تريپس تا پنجاه سال پس از انتشار اثر و در صورت عدم انتشارتا پنجاه سال پس از خلق اثر مقرر داشته است . ماده 156 همين لايحه مدت حمايت براي اثرهايي را كه

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق درمورد سازمان تجارت جهاني، حقوق مرتبط، حل اختلاف، نقض حقوق Next Entries منبع تحقیق درمورد آموزش و پرورش، سازمان تجارت جهاني، حقوق مرتبط