منبع تحقیق درمورد فیبرینوژن، تمرین هوازی، فعالیت جسمانی، زنان یائسه

دانلود پایان نامه ارشد

2/1 مایل در ساعت) برای 30 دقیقه شرکت دادند. مقدار D-dimer بعد از تمرین افزایش یافت و در طول 1 ساعت اول ریکاوری مقدار آن ثابت ماند. فعالیت باعث کاهش معنا‌دار PTT شد. و این تغییر تا یک ساعت پس از ورزش یعنی در حالت استراحت نیز ماندگاربود (75).
ون دن برگ54(2000) تأثیر ورزش و فعالیت بدنی بر هموستاز خون را در مردان سالم و غیر ورزشکار 3 گروه سنی جوان (20 تا 30 سال)، میانسال (35 تا45 سال) و مسن ( 50 تا60 سال) مقایسه کردند. این افراد به مدت 12 هفته روی دوچرخه ثابت با شدت HRmax%70-60 برای 1 ساعت ورزش کردند. کاهش aPTTدر هر سه گروه کاملاً واضح بود. D- dimer در هیچ کدام از گروه‌ها تغییر خاصی نشان نداد. ون دن برگ بر مبنای همین یافته‌ها اعلام کرد؛ فعالیت بدنی باعث تشدید پتانسیل انعقاد و فیبرینولیز به دنبال ورزش شدید می‌شود و تأثیر آن در افراد مسن بیشتر است (76)
استراتون55 و همکاران (1991)، 10 آزمودنی مرد جوان(دامنه سنی30-24 سال) و 13 آزمودنی سالمند (دامنه سنی 82-60 سال) را بعد از شرکت 6 ماه تمرین استقامتی با شدت زیاد مقایسه کردند. مقدار فیبرینوژن در گروه سالمند تا 13% کاهش یافت و در گروه افراد جوان هیچ تغییر قابل ملاحظه ای در فیبرینوژن مشاهده نشد. محققان مذکور نتیجه گرفتند که تمرینات با شدت بالا در افراد سالمند تأثیر بیشتری دارد و فعالیت فیبرینوژن را کاهش می‌دهد (77).
چای سبز + فاکتورهای انعقادی و شاخص‌های آنتروپومتری
وِیرونگ‌کای56 و همکاران (2013) در پژوهش آزمایشگاهی خود اثر پلی‌ساکارید TPS-4 حاصل از عصاره چای سبز بر روی PT و PTT بررسی کردند و نشان دادند که این پلی‌ساکارید، زمان PTT را افزایش معنا‌داری داد ولی بر روی PT تغییر معنا‌داری نداشت و پیشنهاد شد که TPS-4 می‌تواند بعنوان یک ضد‌انعقاد طبیعی مورد پژوهش قرار گیرد (78).
وِرتولی57 و همکاران (2013) در مطالعه ای بر روی 25 نفر از بیماران دیالیزی،مصرف روزانه یک کپسول حاوی یک گرم چای سبز را بمدت شش ماه بررسی کردند.نتایج این پژوهش کاهش معنا‌دار در مقادیر CRP و فیبرینوژن را نشان داد و پیشنهاد شد که احتمالا چای سبز تاثیر مثبتی بر روی روند بهبودی بیماران مبتلا به آترو اسکلروز دارد (79).
چِن58 و همکاران (2013) نیز در پژوهشی به مقایسه سه دوز مصرفی (gr/kg.d 1و 5/0، 25/0) از EGC (تهیه شده از چای سبز) بر روی موش‌ها پرداختند و این نتیجه حاصل شد که در هر سه دوز مصرفی مکمل، PTT طولانی‌تر شد. هرچند این مکمل اثر برجسته ای روی میزان PT و فیبرینوژن نداشت و نشان داده شد که فعالیت ضد‌انعقادی و ضد پلاکتی EGC وابسته به روش دوز مصرفی ‌است (22).
استوت59 و همکاران (2012) در مطالعه ای به مقایسه تاثیر 5 روز مکمل دهی چای سبز ( 2/1 گرم چای در 150 میلی لیتر آب جوش) و کاکائو به میزان دو نوبت در روز بر روی 20 مرد و زن بزرگسال 25 تا 55 ساله پرداختند. نتایج حاکی از کاهش معنا‌دار غلظت فیبرینوژن در اثر مکمل دهی چای سبز به نسبت مکمل دهی با کاکائو بود (80).
ریچاردز60 و همکاران (2010)، تاثیر مصرف کوتاه مدت EGCG را بر حداکثر اکسیژن مصرفی در 19 فرد بالغ بررسی کردند. آزمودنی‌ها، هفت قرص (هر قرص 135میلی‌گرم) EGCG را 48 ساعت قبل از آزمون به صورت سه قرص در هر روز استفاده کرده و آخرین قرص را دو ساعت قبل از انجام تست مصرف کردند. یک آزمون افزایشی بر دوچرخه کارسنج تا رسیدن به خستگی ارادی انجام شد. نتایج نشان داد که مصرف EGCG با عث افزایش VO2max می‌گردد (81).
دیپ ونز61 و همکاران ( 2005)، اثر مصرف چای سبز (1125میلی‌گرم + 225میلی‌گرم کافئین در روز) را طی یک رژیم غذایی کم کالری بر هزینه انرژی استراحت و اکسیداسیون سوبسترا و وزن بدن بررسی کردند. آزمودنی‌ها زنان دارای اضافه وزن بودند که به مدت دوازده هفته تحت تاثیر این برنامه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که وقتی مصرف چای سبز با یک رژیم کم کالری همراه باشد، تاثیری بر وزن یا ترکیب بدن ندارد (82).
وینسون62 و همکاران (1998) در تحقیق خود، 6 گروه 6تایی از همستر که به مدت 14روز یک رژیم غذایی با کلسترول طبیعی یا بالا همراه با نوشیدن چای سبز یا سیاه داشتند را بررسی کردند. نتایج کاهش فیبرینوزن را در هر دو گروه مصرف‌کننده چای سبز و سیاه نشان داد ولی این کاهش در گروه مصرف‌کننده چای سبز معنا‌دار بود به ‌طور کلی چای سبز موثرتر از چای ‌سیاه است (19).
جمع بندی پژوهش های انجام شده
هدف کلی این تحقیق بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی در آب با و بدون مصرف چای سبز بر برخی فاکتورهای انعقادی زنان یائسه غیر فعال است. با مروری بر ادبیات پیشینه مشخص می‌شود که طبق یافته‌های محقق پژوهشی که تأثیر تمرین هوازی در آب و مصرف مکمل چای سبز را همراه با هم بر تغییرات سیستم انعقادی بررسی کند یافت نشده است. همچنین از بین انواع ورزش‌ها تاثیر ورزش‌های آبی بر عوامل انعقادی بررسی نشده است. بیشتر تحقیقات صورت گرفته در رابطه با تاثیر تمرین هوازی یا مصرف چای سبز بر عوامل انعقادی نتایج مبهم و متناقضی را در برداشته‌اند. غالب تحقیقاتی که به‌ بررسی تاثیر تمرین هوازی بر عوامل انعقادی پرداختند کاهش فیبرینوژن، تعداد پلاکت، PT و PTT را بعد از دوره تمرینی گزارش کرده‌اند. معدودی از تحقیقات عدم تغییر یا افزایش این فاکتورها را نشان داده‌اند. تحقیقات بیان کردند که تمرینات با شدت بالا در افراد سالمند تاثیر بیشتری دارد و فیبرینوژن را کاهش می‌دهد. نتایج تحقیقات در مورد مصرف چای سبز بر عوامل انعقادی ضد و نقیض است برخی تحقیقات بیان می‌دارند که مصرف چای سبز باعث کاهش فیبرینوزن، PTو PTT می‌شود. در جایی دیگر مصرف چای سبز باعث افزایش PTT و عدم تغییر در فیبرینوزن و PT می‌شود وبرخی معتقدند نتایج در مورد چای سبز وابسته به دوز مصرفی و مدت زمان مصرف است این در حالی‌است که تحقیقات متضادی نیز یافت می‌شوند. از این رو این تحقیق اطلاعات جدید و مفیدی را در رابطه با تاثیر تمرین هوازی و مصرف چای سبز بر سطوح این ریسک ‌فاکتورهای قلبی-عروقی در زنان یائسه غیر فعال ارائه می‌دهد.

روش پژوهش
این تحقیق از نوع تحقیقات نیمه تجربی با سه گروه آزمودنی (تمرین ‌هوازی‌ در آب، تمرین‌ هوازی در آب + مصرف چای سبز و مصرف چای سبز) و طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بوده که در زمره تحقیقات کاربردی قرار دارد. در این تحقیق تاثیر هشت هفته تمرین ‌هوازی در آب با و بدون مصرف چای سبز بر برخی عوامل انعقادی خون زنان یائسه غیر فعال مورد مطالعه قرار گرفت.
جامعه آماری، نمونه آماری و شیوه نمونه گیری
پس از فراخوان عمومی و ثبت نام اولیه از زنان یائسه علاقمند به همکاری، اطلاعات لازم درباره ماهیت و نحوه اجرای تحقیق، خطرات احتمالی و نکات ضروری جهت شرکت در تحقیق، به صورت شفاهی به آن‌ها داده شد. سپس براساس اطلاعات به دست آمده از پرسشنامه‌های اطلاعات فردی و سوابق پزشکی (پیوست شمارة 2)، پرسشنامه وضعیت یائسگی ماساچوست63(پیوست شمارة 3)، پرسشنامه درمان جایگزین هورمونی روسرت64(پیوست شمارة 4) و پرسشنامه ارزیابی فعالیت جسمانی کیزر65(پیوست شمارة 5)، 27 نفر از زنان یائسه علاقمند که معیارهای ورود به تحقیق را داشتند و رضایت نامه شرکت و همکاری در کار تحقیقی (پیوست شمارة 1) را تکمیل کرده بودند، به روش هدفدار و دردسترس گزینش و به صورت تصادفی به سه گروه تمرین ‌هوازی در آب (9 نفر)، تمرین‌ هوازی در آب + مصرف چای سبز (10نفر) و مصرف چای سبز (8نفر) تقسیم شدند.

معیارهای ورود به پژوهش
1. زنان با دامنه سنی بین 50 الي 65 سال
2. گذشت حداقل یک سال از زمان آغاز یائسگی افراد
3. برخورداری از سلامت کامل و عدم ابتلا به بیماری‌های تاثیرگذار بر متغیرهای تحقیق
4. عدم‌مصرف سيگار و الكل
5. نداشتن سابقه بيماري خاص
6. عدم استفاده از هیچ گونه مکمل (مثل کافئین) و یا داروهای اثر‌گذار بر متغیر‌های تحقیق (مثل آسپرین)
7. نداشتن فعاليت هوازي منظم در شش ماه گذشته
8. داشتن درصدچربی بالای 35 درصد
9. اعلام رضایت‌نامه کتبی
متغیرهای پژوهش
متغیرهای مستقل
1. مکمل چای سبز
2. تمرین هوازی در آب
3. تمرین هوازی در آب + چای سبز
متغیرهای وابسته
1. BMI
2. WHR
3. درصدچربی
4. حداکثر اکسیژن مصرفی
5. سطوح فیبرینوژن
6. تعداد پلاکت خون
7. زمان پروترومبین (PT)
8. زمان نسبی ترمبوپلاستین PTT))

ابزار و امكانات مورد استفاده
الف – پرسشنامهها
فرم رضایت‌نامهى شرکت در پژوهش (پیوست شمارة 1).
فرم مشخصات فردی و سوابق پزشکی (پیوست شمارة 2).
پرسشنامه وضعیت یائسگی ماساچوست (پیوست شمارة 3)
پرسشنامه درمان جایگزین هورمونی روسرت (پیوست شمارة 4)
پرسشنامه ارزیابی فعالیت جسمانی کیزر (پیوست شمارة 5)
پرسشنامهی وضعیت تغذیه (پیوست شمارة 6)

ب – ابزار و لوازم آزمایشگاهی
1. قد سنج و ترازو با مارک seca ساخت کشور آلمان.
2. دستگاه سنجش تركيب بدني با مارك (Inbody 720 Body Composition Analyzer) ساخت کشور کُره جنوبی.
3. دستگاه ورزشی تردمیل با مارک تکنو جیم66(دارای قابلیت نمایش میزان ضربان قلب در هر لحظه و میزان توان هوازی فرد با استفاده از آزمون‌های استاندارد جهانی) ساخت کشور ایتالیا.
4. ضربان سنج با مارك پولار67 ساخت کشور فنلاند

روش جمع‌آوری داده‌ها
الف-پرسشنامه‌های مورد استفاده برای اطلاعات فردی
پرسشنامه‌ی مشخصات فردی و سوابق پزشکی: با تکمیل کردن فرم مربوط به مشخصات فردی و سوابق پزشکی توسط آزمودنی‌ها، اطلاعاتی در خصوص سن، وضعیت تأهل، تعدا فرزندان، شغل، میزان تحصیلات و سوابق پزشکی فردی و خانوادگی آن‌ها جمع‌آوری شد (پیوست شمارة2).
پرسشنامه‌ی وضعیت یائسگی: وضعیت یائسگی زنان مطایق معیار به کار گرفته شده در مطالعة سلامت زنان ماساچوست (پیوست شمارة 3) مشخص شد. بر اساس این پرسشنامه فقظ زنانی می‌توانستند در پژوهش شرکت کنند که در مرحلة پس از یائسگی قرار داشتند. همچنین این پرسشنامه علت یائسگی را مورد ارزیابی قرار می‌دهد که براساس آن، زنانی که به دلایلی غیر از یائسگی طبیعی، یائسه شده بودند (مانند: برداشتن رحم، برداشتن تخمدان‌ها، شیمی درمانی، پرتودرمانی و غیره) از این پژوهش حذف شدند.
درمان جایگزین هورمونی68: درمان جایگزین هورمونی مطابق معیار به کار گرفته شده در پرسشنامة درمان جایگزین هورمونی روسرت مشخص شد که شامل اطلاعات مربوط به مصرف هورمون‌ها و یا عدم استفاده از آن‌ها، مصرف گذشته و فعلی و سایر موارد می‌شد. براساس اطلاعات به دست آمده از این معیار فقط افرادی که هرگز از هورمون‌های ویژة کاهش علائم استفاده نکرده بودند و یا اینکه اگر در گذشته مصرف کرده بودند، حداقل شش ماه از آخرین استفادة آن‌ها گذشته بود، شامل این پژوهش می‌شدند (پیوست شماره 4).
سطح فعالیت جسمانی: سطح فعالیت جسمانی افراد با استفاده از پرسشنامة ارزیابی فعالیت جسمانی کیزر مشخص شد. این پرسشنامه عادات و الگوهای فعالیت جسمانی را به ویژه در زنان، ارزیابی می‌کند و شامل چهار بخش: فعالیت‌های مربوط به امور خانه و مراقبت از خانواده، فعالیت‌های شغلی، عادات زندگی فعال و مشارکت در ورزش می‌باشد. این ابزار اندازه‌گیری توسط آینس‌ورث69 و همکاران در سال (2000) در مورد زنان گروه سنی 20 تا 60 سال تأیید شد و اعتبار درونی آن نیز مناسب بود (83/0=α کرونباخ) (83). بر اساس این پرسشنامه زنانی که در امور عادی و روزمرة زندگی خود فعالیت جسمانی کمی داشتند و غیر ورزشکار بودند یعنی 3 تا 5 سال سابقة ورزشی منظم نداشتند و در شش ماه اخیر به فعالیت ورزشی منظمی نپرداخته بودند، شامل این پژوهش می‌شدند (پیوست شمارة 5).
وضعیت تغذیه: وضعیت تغذیه افراد با استفاده از پرسشنامة وضعیت تغذیه مشخص شد. بر این اساس از آزمودنی‌ها خواسته شد تا پیش از نمونه‌گیری اولیه سه روز برنامه تغذیه خود را یادداشت نمایند و در دوره بعدی خونگیری بر همین اساس تغدیه خود را رعایت نمایند. همچنین به آزمودنی‌ها تاکید شد تا شب قبل از خونگیری در هر دو مرحله پیش‌آزمون و

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق درمورد فیبرینوژن، تمرین هوازی، عروق کرونر، اضافه وزن Next Entries منبع تحقیق درمورد فیبرینوژن، تمرین هوازی، زنان یائسه، شاخص توده بدنی