منبع تحقیق درمورد فضای مجازی، قانون نمونه، آنسیترال، مصرف کنندگان

دانلود پایان نامه ارشد

دیجیتالی پیچیده تر است. معمولاً کارتی هوشمند به ورودی سخت افزاری که متصل به رایانه است، داخل شده و کلید رمز آن به سندی که روی نمایشگر است منتقل گردیده و آن را امضاء می کند. اما دارنده کلید می بایست از کجا بداند که امضاء او ذیل همان سندی است که روی نمایشگر درج شده نه بر روی سندی دیگر؟ یا دارنده کلید رمز از کجا می تواند مطمئن باشد که کلید رمز به گونه ای در جایی ذخیره نشده که امکان جعل آن را برای سایر کاربران همان رایانه فراهم آورد و اگر در نقطه پایانی، یک قرارداد فروش می بایست گواهی گردد، مشتری یا تاجر چگونه می بایست بداند که پایانه رایانه به نحوی طراحی نشده که یکی از آنها یا هر دوی آنها را فریب دهد؟
فرآیند امضاء دیجیتالی در مقایسه با امضای سنتی ( دست نویس )، تبیین دو اصل حصول اطمینان از صحت گواهی امضاء و دقت آن را نیز دشوار می سازد. اگر این موضوع در دادگاه طرح شود اثبات اعتبار فرآیند امضای دیجیتالی کار آسانی نخواهد بود. چک کردن امضاء مندرج در یک سند، بخش مهمی از فرآیند تایید امضا است و این بدان معنا است که پایانه های تایید امضاء نیاز به دسترسی به تعدادی از کلید تایید امضاء دارند.115
در انتهای مجموعه گواهی ها، کلیدی وجود دارد که نمی تواند امضاء شود و قابلیت اعتماد به آن کلید می بایست از راه دیگری احراز گردد. بنابراین تمامی ایستگاه های تایید امضاء ، عموماً شامل یک کلید مورد اعتماد هستند که برای کامل کردن آخرین حلقه ارتباط در سلسله گواهی ها مورد استفاده قرار می گیرد. مثلاً ممکن است یک پایانه فروش کلید تایید امضایی را برای کارت اعتباری همانند مستر کارت و تمامی کارت های اعتباری که این شرکت شناسایی نموده در نظر بگیرد. می توان این کلید ها را مستقیماً در خود شرکت تهیه نمود و در نتیجه به اصالت آنها اطمینان داشت اما از کجا باید مطمئن بود که ارزش رایانه ای کلید پس از ساخت پایانه تغییر نکرده است؟116
سازنده پایانه می تواند این کلید را امضا و در پایانه، کلید تایید امضایی نصب نماید که برای تایید امضاء بکار می رود. اما اکنون نیازمند اطلاع از عدم تغییر کلید تایید امضا هستیم. این بدین معناست که می بایست حداقل یک کلید تایید در اختیار باشد که مطمئن باشیم از زمان ساخت تغییر نکرده و مبنای اعتماد در پایانه قرار گرفته است. از آنجا که باید قویاً از این امر مطمئن بود، لذا لازم است کلید به گونه ای وارد پایانه گردد که تغییر آن به راحتی صورت نگیرد. حتی اگر به نحوه نگهداری کلید تایید توسط پایانه مطمئن باشیم، موارد بسیار زیادی هم وجود دارد که باید در خصوص آنها اطمینان حاصل نمود. باید مطمئن شد، آنچه که بر روی صفحه نمایشگر درج گردیده واقعاً همان سندی است که امضاء شده و کلید رمزهای امضاء به هیچ وجه تحریف نشده اند. پس امنیت پایانه، علاوه بر گواهی امضاء ها به عوامل دیگری نیز بستگی دارد. بویژه مطمئن باشیم که نرم افزار و سخت افزار مربوطه دقیقاً و منحصراً همان چیزی را انجام می دهند که ما از آنها انتظار داریم. همچنین باید بدانیم که سخت افزار رایانه، بویژه در زمان امضاء بوسیله شخص مذکور، بطور صحیح فعال شده و نرم افزار آن مجموعه مورد تایید بوده که اجزاء آن به نحو قابل اعتمادی طراحی و پس از ساخت تغییر داده نشده است. در مقایسه با گواهی امضاهای سنتی، گواهی امضاهای دیجیتالی فرایند ابهام آمیز و پیچیده تری دارند که اعتماد به آنها را دست کم در سطح مصرف کنندگان شخصی مشکل می کند مگر اینکه نهاد ویژه ای، خطرات ناشی از چنین امضاهایی را تحت پوشش بیمه ای خود قرار دهد.
بند چهارم : طرف های معتمد
برای درک بهتر عناصر موجود در یک معامله متضمن امضاء دیجیتالی، جا دارد تا روند انجام آن را شرح داده شود. ممکن است یک مشتری کارت اعتباری از صادر کننده کارت درخواست نماید تا پیش از تصمیم راجع به اعطا یا عدم اعطای کارت نکاتی را کنترل کند. به این ترتیب هر گاه کارت صادر شود از مشتری انتظار می رود تا آن را امضا کند اما شرکت در پی تایید مستقل انتساب حقیقی امضاء به مشتری نیست.
این امر در مورد امضاهای سنتی صورت نمی پذیرد و دلیل روشنی در دست نیست تا در مورد امضاهای دیجیتالی نیز اعمال شود. مهم این است که رابطه مشتری و شرکت، تابع یک رابطه دو سویه و تحت حاکمیت قراردادی قرار گیرد تا این رابطه، شرایط استفاده از کارت و امضاهای دیجیتالی مربوطه را تشریح کند، به همین ترتیب، شرکت صادر کننده کارت های اعتباری، قراردادی دو جانبه با تجار منعقد خواهند نمود که مبین شرایط پرداخت مبالغ خرج شده با این کارت ها است. در این قرارداد می توان نحوه استفاده از امضاهای دیجیتالی را نیز معین نمود. بنابراین مشاهده می نماییم که به جای یک رابطه باز سه طرفه، اعتماد به امضاهای دیجیتالی بر مبنای روابط بسته و دوجانبه شکل می گیرد. از آنجا که در این نوع معاملات، تمامی روابط می تواند تحت اراده شرکت صادر کننده کارت اعتباری یا بانک های ذی مدخل قرار گیرد، لذا نیازی به زیرساخت هایی نظیر مراجع گواهی کننده احساس نمی شود. در اینجا نقش عمده شرکت تولید کننده کارت اعتباری، دادن تضمین برای تعهدات مالی هر یک از تجار و مصرف کننده در مقابل یکدیگر است.
یکی از راه های اعطای چنین تضمینی، استفاده از گواهی امضاء الکترونیکی برای امضای هر دو طرف می باشد. وقتی دو طرف به امضا الکترونیکی یکدیگر اعتماد کنند، می توانند اطمینان داشته باشند که منافع مال شان با گواهی امضاء صادره از طرف شرکت صادر کننده کارت اعتباری تضمین خواهد شد. این شیوه ای است که بوسیله آن گواهی امضاء برای دادن تضمین مورد استفاده قرار می گیرد.117
گفتار هفتم : آثار حقوقی امضاء
امضای الکترونیکی دارای تمام آثار حقوقی مقرر برای امضای سنتی می باشد. چنانچه در ماده 7 قانون نمونه آنسیترال(1996) 118و ماده 3 قانون نمونه آنسیترال (2010)119 ، اصل اتحاد آثار امضا و مدارک الکترونیکی و سنتی مورد تاکید قرار گرفته است. ” امضاهایی که در روی نوشته یا سندی باشد بر ضرر امضاء کننده دلیل است. “120 بنابراین هرگاه بر اساس مطالبی که تاکنون گفته ایم، امضاء بودن نوشته ای محرز شود سندی که به وسیله آن امضا شده می تواند علیه امضاء کننده مورد استفاده قرار گیرد.
همچنین اهمیت ندارد که سند امضاء شده به خط امضا کننده باشد یا به خط دیگری یا تایپ شده باشد یا اینکه قبلاً چاپ گردیده باشد121. در پاسخ به این پرسش که آیا امضای سند حتماً باید بر روی خود سند نوشته شود یا می توان آن را بر روی برگ دیگری نیز نگاشت. ” هر گاه امضای تعهدی در خود تعهد نامه نشده و در نوشته علیحده شده باشد آن تعهد نامه بر علیه امضاء کننده دلیل است در صورتی که در نوشته مصرح باشد که به کدام تعهد یا معامله مربوط است “122. زمانی می توان یک نوشته را سند تلقی نمود که این نوشته امضا شده باشد123. بنابراین امضا به عنوان یکی از ارکان اساسی سند نقش مهمی در پذیرش یا عدم پذیرش یک نوشته به عنوان سند ایفا می کند.
گفتار هشتم : انتساب اسناد تجاری
آنچه از لحاظ حقوقی موضوعيت دارد آن است كه بتوان عمل يا سندی را به شخصی منتسب نمود. به همين دليل امروزه امضای الكترونيک يكی از عوامل مهم و تعيين كننده در اعتبار اسناد شناخته می شود. اما واضح است كه هرگونه امضای الكترونيكی قدرت اعتبار بخشيدن را به اسناد ندارد و شرايط خاصی در مورد اين فناوری وجود دارد كه فقط با جمع بودن كليه شرايط امضای الكترونيكی به سند اعتبار خواهد بخشيد.

سرويس های ديجيتال زمان كار
در بحث امضاهای سنتی، سردفتر اسناد رسمی بسياری از مشكلات حقوقی را با ثبت امضاها و تاريخ نگاری آنها حل می كند. اين درحالی است كه در فضای گسترده مجازی امضاهای ديجيتالی و حتی مراجع صدور گواهينامه بدون پشتوانه های خاص قادر به حل اين مشكلات نيستند.
مشكل بزرگی كه در فضاهای الكترونيكی وجود دارد مسئله مديريت كليد خصوصی می باشد. زيرا، اگر شخصی غير از مالك به كليد دسترسی پيدا كند، قادر خواهد بود اسنادی را به عنوان مالك امضا كند. بعلاوه اگر شخص مالك نيز در مواردی بخواهد امضای خود را انكار كند، می تواند از مسئله فاش شدن هويت كليد استفاده كند،حتی اگر حقيقتاً اين طور نباشد. در اينجاست كه مسئول كنترل امضاهای الكترونيك بايد بتواند اين امر را اثبات كند كه آيا امضا كننده حقيقی بوده است يا خير؟ سرويس های ديجيتال زمان نگار،اين مشكل را حل می كنند.
می توان گفت كه مهر زمان به طور ساده قسمتی از وظايف سردفتر اسناد رسمی را انجام می دهد و نقش بسيار عمده ای در تامين امنيت اسناد الكترونيكی دارد تا جايی كه می توان گفت اگر به يك سند الكترونيكی مهر ثبت زمان ضميمه نشده باشد، آن سند اعتبار حقوقی نخواهد داشت.
الف – مهرهای ثبت زمان:
مهمترين مزايای داده های ديجيتال اين است كه با حجم كم و سرعت انتقال زياد قادر به ابقا و نگهداری برای مدت طولانی نيز می باشند. روش های معمول اثبات قانونی قضايا كه در دنيای حقيقی رايج است اغلب در فضای الكترونيكی منجر به شكست می شود. اثبات زمان ها و اثبات سن اشخاص و همچنين اثبات هويت اشخاص مشكل بزرگی است كه در فضای تجارت الكترونيك همواره وجود دارد. با توجه به اين قضايا می توان گفت مهرهای ثبت زمان خدمت ويژه ای به دنيای تجارت الكترونيك كرده اند.
ب – سيستم ثبت زمان
در يك سند تجاری الكترونيكی در مورد امضای خاص آن چند مسئله مهم وجود دارد كه نياز به اثبات دارد:
1. سند به وسيله چه كسی امضا شده است؟ ( تشخيص هويت )
2. سند در چه زمانی امضا شده است؟ (تشخيص اهليت شخص و تاييد اعتبار امضا )
3. سند در چه مكانی امضا شده است؟ ( تشخيص قانون حاكم محل تنظیم سند )
به طور كلی پاسخ سوالات فوق در مرحله ايجاد امضا مجهول است، مگر اينكه شخص ثالث امينی بر اين مرحله نظارت دقيق داشته باشد. در اين مورد سرويس هاي زمان نگار اين وظيفه را بر عهده دارند.
مهرهای ثبت زمان به وسيله اين سرويس ها به اسناد ضميمه می شوند. بدين صورت كه شخص قبل از امضای داده های الكترونيكی خود از سرويس دهنده زمان نگار در خواست تاييديه می كند كه نوعی نشانه الكترونيكی است و قبل از امضای داده ها بايد به آنها ضميمه شود. سپس شخص،‌داده های الكترونيكی خويش را امضا كرده و در اين بخش به داده هایش بوسيله سرويس مزبور مهر ثبت زمان كه غير قابل تغيير است را ضمیمه می کند و اين زمان بوسيله سرويس دهنده نيز ثبت می گردد.
هر چند در هر مباحثه ای از اين نوع، سرويس در قسمت خاص وظايف خود می تواند همچون يك دفتر اسناد رسمی عمل نمايد.124
گفتار نهم : علل استفاده از امضای الکترونیک
برای درک اهمیت موضوع باید به این مورد بپردازیم که چرا به امضای الکترونیکی نیاز داریم؟در دنیای تجاری حقیقی اعتبار اسناد به طرق خاصی اثبات می شود و شرایطی برای استناد به آن وجود دارد که با عدم وجود آن شرایط آن اسناد سندیت خود را از حیث دلالت از دست می دهند. در فضای مجازی به دلیل موجودیت خاص، شرایط خاص نیز وجود دارد و بالتبع باید قوانین خاصی نیز برآن حاکم باشد. می توان گفت علل استفاده از امضای الکترونیک در فضای مجازی همان عللی است که در امضاهای سنتی و در جهان مادی رایج است با این تفاوت که شرایط اعمال و اثبات آنها متفاوت است. با این حال برای درک بهتر موضوع به این علل می پردازیم . از بین علل مختلفی که موجود است شاید چهار عامل برجسته باشند.

بند اول : ابراز قصد انشا
در حقیقت امضاء انشای آخرین اراده شخص به طور مکتوب است. اولین و مهم ترین علت امضا ابراز این قصد می باشد. ابراز این قصد می تواند یک معامله را کاملاً تغییر دهد. در فضای مجازی به طور دائمی اسناد زیادی رد و بدل می شود و به دلیل حضور عمومی و دخالت همگانی در این فضا شناخت اسناد واقعی از هرزنامه ها گاهی مشکل و گاهی غیر قابل تشخیص است.لازم است که دریک معامله تجاری طرفین دلایلی بر ابراز این قصد از سوی طرف مقابل داشته باشند امضای الکترونیکی در درجه اول به عنوان یک نشانه خاص که در انحصار طرف مقابل است این نیازها را رفع می کند.

بند دوم : تحقق آثار حقوقی
برای این

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق درمورد تجارت الکترونیک، تجارت الکترونیکی، قانون تجارت الکترونیکی، کارتهای اعتباری Next Entries منبع تحقیق درمورد اسناد الکترونیکی، شخص حقوقی، اشخاص حقوقی، قانون ایران