منبع تحقیق درمورد عدم قطعیت، زنجیره تأمین، مدل سازی، حمل و نقل

دانلود پایان نامه ارشد

بدست آمده، تعریف مینماید.
در دنیای واقعی در یک زنجیره تأمین انواع مختلفی از عدم قطعیتها وجود دارند که فرآیندهای تولیدی و غیر تولیدی را تحت تأثیر قرار میدهند. برای مثال هو10 (1989) عدم قطعیت را به دو دسته کلی طبقه بندی نموده است:
1- عدم قطعیت محیطی11(EU)
2- عدم قطعیت سیستم تولیدی12(SU)
عدم قطعیت محیطی، شامل عدم قطعیتهایی است که در ورای فرآیند تولید وجود دارند، نظیر عدم قطعیت موجود در عرضه13(SLU) و تقاضا14 (DU).
عدم قطعیت سیستم، مربوط به عدم قطعیت موجود در فرآیند تولید نظیر عدم قطعیت بازدهِ عملیات 15(OYU)، عدم قطعیت زمان تدارک16 تولید (LTU)، عدم قطعیت کیفیت 17(QU)، خرابی سیستم تولیدی و تغییرات در ساختار محصول میگردد.
1-3- بيان مساله
برنامهریزی تولید ادغامی یکی از ارکان مهم تولید است و قدمت آن به آغاز کار شرکتهای تولیدی باز میگردد، جائی که شرکت ها میبایستی برنامهریزی تولید و فروش یکسال خود را انجام میدادند و ناگزیر بودند که بر اساس هزینههای مرسوم در بخش تولید، مثل هزینههای تولید، نگهداری موجودی، هزینههای پرسنلی، استخدام و اخراج، هزینههای راه اندازی، هزینههای سفارشات عقب افتاده و محدودیت هایی نظیر ظرفیت تولید، ظرفیت انبار و غیره تصمیم گیری نمایند و برنامه تدوین شده را در افق برنامهریزی مربوطه اساس کار خود قرار دهند. در این حوزه مدل سازیهای متنوعی صورت پذیرفته و به تدریج فضای واقعی محیطهای تولیدی وارد مدل سازی گشته و مدلهای پیچیدهتری ارائه گردیده است. یکی از واقعیتهای غیرقابل انکار محیطهای تولیدی، عدم قطعیت است.
عدم قطعیت در همه ارکان تولید از جمله زمان فرآیندهای تولیدی، میزان تقاضا، زمان تدارک تولید، زمان تدارک در زنجیره تأمین، کیفیت محصول، بهرهوری و بازده تولید، خرابی سیستم تولیدی و غیره وجود دارد. اولین و مهمترین تأثیری که این عدم قطعیتها در سیستمهای تولیدی میگذارند، برنامهریزی است. برنامهریزی قرار است تقاضا، فروش، ظرفیت و بطور کلی رفتار عرضه و تقاضا را در سال آتی پیش بینی نماید و بر اساس این پیش بینی ها راهکارهایی را پیش روی تولیدکننده قرار دهد. چنانچه برنامهریزی نتواند عدم قطعیت ها را پیش بینی نماید برنامه قابل اطمینانی نخواهد بود.
مهمترین چالش رو در روی برنامهریزی تولید، شناسایی عدم قطعیتها و انتخاب رویکرد مناسب در مواجهه با این پدیده است. با گسترش شرکتهای تولیدی و متنوع تر شدن محصولات به مرور زمان شرکتهای تولیدی از حالت منفرد خارج شده و به زنجیره ای از عرضه کنندگان و مصرف کنندگان تبدیل گشته که گاهاً در سرتاسر دنیا پراکنده شده اند و تحت عنوان زنجیره تأمین چند ملیتی شناخته میشوند. برنامهریزی تولید در چنین وضعیتی دیگر منحصر به یک شرکت منفرد و یا حتی یک مجموعه واحد از قوانین و مقررات نیست و بایستی یک برنامهریزی تولید ادغامی برای کل زنجیره و بالاخص توسط رهبر و شرکت اصلی این زنجیره بصورت متمرکز صورت پذیرد تا چنین برنامه ای با در نظر گرفتن شرایط تمام حلقه ها، برنامهای واقعبینانه و قابل اجرا باشد.
به عنوان مثال یکی از تأمین کنندگان ممکن است در یک کشور و تأمین کننده دیگر در یک کشور دیگر باشد، مسافت بین کارخانههای تولیدی تا تأمین کنندگان و همینطور مسافت بین تولید کنندگان تا نقاط تقاضا که مستقیماً در زمان تدارک اثر میگذارد، نوع وسیله حمل و نقل و ارتباط تنگاتنگ آن با زمان تدارک و آلودگیهای محیطی، قیمت مواد اولیه نزد عرضه کنندگان مختلف و قیمت فروش متفاوت محصولات در نقاط مشتری، ظرفیت و محدودیتهای تولیدی کارخانجات، قوانین و مقررات حاکم بر کشورها و مناطق خاص نظیر قوانین زیست محیطی و گمرکی متفاوت، کیفیت و نوع استانداردهای کیفی قابل قبول در مناطق جغرافیایی مختلف، تحریمهای سیاسی و غیره همگی فاکتورهایی هستند که در برنامه ریزی، اثر مستقیم میگذارند ضمن اینکه اطلاعات مربوط به همه این فاکتورها دارای نوعی از عدم قطعیت نیز هست. مسئله مهم بعدی نحوه مواجهه با عدم قطعیت است.
اینکه چگونه عدم قطعیت را در برنامهریزی لحاظ کنیم در برنامه تدوین شده تأثیر مستقیم میگذارد. گاهی میتوان با فرضی ساده عامل عدم قطعیت را نادیده گرفت و مسئله را کاملاً قطعی حل نمود. گاهی میتوان عدم قطعیت را تنها در یکی از فاکتورها لحاظ نمود مثل عدم قطعیت در تقاضا، هرچقدر عدم قطعیت فاکتورهای بیشتری در مدل سازی لحاظ شود واقعیات محیط تولید با دقت بیشتری وارد مدل سازی میگردد و در عین حال پیچیدگی محاسباتی مسئله افزایش مییابد که این امر نیز میتواند در کاربردپذیری مدل در محیطهای واقعی تولید اثر گذار باشد. بنابراین میتوان نتیجه گیری کرد استفاده از رویکردی که بتواند ضمن حفظ پیچیدگی مسئله در حدی قابل قبول و کاربردپذیر، فاکتورهای بیشتری از عدم قطعیت را لحاظ کند بسیار مطلوب خواهد بود. نتیجه چنین برنامه ای حداقل انحراف از واقعیات است و انتظارات از یک برنامه خوب را ارضا مینماید.
در تحقیق حاضر با استفاده از رویکرد برنامهریزی تصادفی پایدار، مدلهای چند هدفه، چند محصولی، چند دورهای و چندسایتی برنامهریزی تولید ادغامی در زنجیرههای تأمین چند ملیتی (یا گسترده) و چند سطحی به گونه ای توسعه یافته است تا در شرایط عدم قطعیت در تقاضا، زمان تدارک و پارامترهای هزینهای، ضمن ارائه یک برنامه جامع برای کل موجودیتهای زنجیره تأمین یک برنامه انعطافپذیر و مقاوم در برابر نوسانات و خطاهای غیر قابل اجتناب در تخمین پارامترها ارائه دهد. ضمن آنکه در نظر گرفتن تخفیف مقداری در سفارشات، ارتباط غیر خطی و معکوس بین زمان تدارک و هزینه حمل و نقل، ارتباط بین وسایل حمل و نقل در مسائل زیست محیطی، آموزش کارکنان به عنوان راهکار افزایش بهرهوری و در نهایت در نظر گرفتن توابع غیرخطی برای هزینههای کمبود از دیگر ویژگیهای مدلهای ارائه شده میباشد.
1-4- ضرورت انجام تحقيق
امروزه با گسترش شرکتهای تولیدی، تغییر سریع سلیقه مشتریان، کاهش عمر محصولات، کیفیت محور شدن تولید و فضای رقابتی بسیار نزدیک، سبب گشته شرکت هایی که برنامهریزی دقیقتر و همه جانبه تری را دارند و در آن همه انواع احتمالات و اختلالات را در نظر گرفته اند گوی سبقت را از دیگر شرکت ها ربوده اند.
برنامه ریزی تولید ادغامی پایدار تحت شرایط عدم قطعیت پاسخی است به نیاز شرکتهای بزرگ تولیدی با زنجیرههای بزرگ تأمین که برنامهریزی جزء لاینفک فعالیت آنهاست. از اینرو تلاش در جهت توسعه مدلهای برنامهریزی ادغامی در زنجیره تأمین و وارد کردن پارامترهایی که امروزه اهمیت بیشتری یافته اند و کمتر در مدلهای برنامهریزی تولید لحاظ شده اند نظیر فاکتورهای زیست محیطی، بهرهوری، خرابی سیستم تولیدی، نیاز به طراحی مجدد محصولات، افزایش ظرفیت تولیدی، منحنی یادگیری و غیره میتواند راهگشا باشد.
ضمن اینکه از ضروریات محیطهای تولیدی امروز، مواجهه با عامل عدم قطعیت است که به شدت برنامهریزی را تحت تأثیر قرار میدهد. بنابراین ارائه مدل هایی که ضمن توسعه همه جانبه و ترجمه دقیق تری از واقعیات بتواند عامل اغتشاش را خنثی نماید و ارائه برنامه هایی که در عین جامعیت قابلیت مقابله و پایداری در برابر تغییرات غیرقابل پیش بینی در مقادیر پارامترهای ورودی را دشته باشد از ضروریات برنامهریزی تولید خواهد بود. چراکه برنامهریزی تولید قلب تپنده شرکت تولیدی است.
1-5- كاربردهاي تحقيق
برنامهریزی کلی تولید در زنجيره تامين يكي از مباحث جديد در نظام‌هاي مديريت نوين است كه توسط بسياري از صاحبنظران حتي با نظام‌هاي لجستيك و پشتيباني در مجتمع‌هاي بزرگ صنعتي و توليدي مترادف تلقي مي‌شود. ليكن با طرح نظريه‌هاي جديد در ارتباط با رضايت مشتريان، توليد براساس در خواست‌ها و نيازهاي مشتريان و مسائل رقابتي در بازار از يك سو و سودآوري براي توليدكنندگان اصلي همانند شركت‌هاي بزرگ خودروسازي، فروشگاه‌هاي بزرگ زنجيره‌اي كه از نظر فيزيكي و جغرافيايي گستردگي پيچيده‌اي دارند، از سوي ديگر و همچنين تاثير و گسترش نفوذ تكنولوژي‌هاي اطلاعاتي 18و ارتباطي و نوع همبستگي‌هايي‌كه بين تأمين‌‌كنندگان و توليدكنندگان بزرگ را در بر مي‌گيرد، اين بحث به بحثي جامع تبديل شده است.
شرکتهای تولیدی بزرگ با زنجیرههای تأمین گسترده، شرکتهای پیشرو19، همگی به برنامهریزی تولید ادغامی جامع و کامل نیاز دارند تا آن ها را در جایگاه فعلیشان تثبیت نماید. غفلت از برنامهریزی جامع منجر به غفلت در گزینش راهکارهای مناسب در خروج از بحرانهای احتمالی میگردد. در شرایط کنونی جهان امروز که بحرانهای اقتصادی دامن گیر شرکتهای بزرگ شده است، نقش برنامهریزی پر رنگ تر از پیش احساس میشود. ظهور شرکتهای چند ملیتی با زنجیرههای تأمینی به گستردگی جغرافیای زمین، برنامه ریزیهای تولید بسیار دقیق تر، جامع تر با پارامترهای بیشتر و لحاظ اختلالات و اغتشاشات در ورودی ها را میطلبد.
گستردگی زنجیرههای تأمین اهمیت عامل اغتشاش در ورودی ها را که تحت عنوان عدم قطعیت از آن نام برده میشود را دوچندان مینماید. بروز و ظهور عوامل عدم قطعیت و وابستگی برخی از عوامل برنامهریزی به موقعیت جغرافیایی و سیاسی شرکتهای تأمین کننده لزوم نگاهی جامع و کامل به همگی عوامل موثر بر اجرائی بودن برنامه را طلب میکند که این امر از سوی شرکتهای بزرگ تولیدی جزء ضروری ترین اقدامات به حساب میآید. ضمن اینکه ارائه یک مدل جامع میتواند بستر جدیدی را جهت تحقیقات بیشتر از نظر آکادمیکی فراهم آورد در عین حال با ساده سازی آن قابلیت بکارگیری در شرکتهای کوچک تر فراهم میگردد.
1-6- اهداف تحقيق
• ارائه مدل ریاضی چند هدفه برای برنامهریزی تولید ادغامی چند محصولی، چند دوره ای و چند سایتی در زنجیره تأمین چند سطحی
• ملاحظات اهداف چندگانه نظیر كمينه‌سازي هزينه‌هاي سیستم تولیدی، بیشینه‌سازی میزان رضایتمندی مشتریان، بیشینه سازی بهرهوری کارکنان و کمینه سازی ریسک ناشی از تغییر پذیری پارامترهای ورودی
• منظور نمودن ملاحظاتی نظیر آموزش کارکنان تولیدی، بهرهوری نیروی انسانی، محدودیتهای زیست محیطی، تخفیف مقداری و ارتباطات معکوس بین زمان تدارک و وسیله حمل و نقل
• لحاظ نمودن عامل عدم قطعیت در پارامترهای مختلف ورودی و مدل سازی آن بر اساس رویکرد برنامهریزی تصادفی پایدار و در عین حال حفظ کاربرد پذیری آن در محیطهای تولیدی
• مدل سازی مسئله در جهت ارائه جوابهای حتی الامکان غیرحساس به تغییرات در پارامترهای ورودی
• ارائه الگوریتم کارا و مؤثر در جهت حل مسئله فوق و اعتبارسنجی جوابهای بدست آمده از طریق مثالهای متعدد و مطالعه موردی
1-7- ساختار رساله
روش تحقيق مبتني بر تجزيه و تحليل رياضي است كه از طريق برنامه‌نويسي كامپيوتري انجام مي‌پذيرد. مدل‌هاي توسعه داده شده به صورت مسائل برنامه‌ريزي ریاضی مي‌باشند. مراحل انجام تحقيق شامل موارد اصلي ذيل مي‌باشد:
– مروری بر ادبیات موضوع
– طراحی مدل‌‌ها تحت فرضیات مختلف
– طراحی روش‌های حل مدل‌ها
– تجزیه و تحلیل داده‌‌ها و آنالیز حساسیت مدل‌ها
– نتیجه‌گیری
ادامه رساله به اين صورت ساختاربندي شده است؛
در فصل دوم، ادبيات موضوع، با توجه به هدف تحقیق، مورد بررسي قرار گرفته است که اين امر ما را در جهت تعريف بهتر و دقیق‌‌تر مساله مورد نظر ياري خواهد نمود. در انتهای این فصل، شکاف‌های مطالعاتی موجود به همراه ایده‌های تحقیق حاضر بیان می‌گردد.
در فصل سوم، تشريحي از مدل‌های برنامه‌ریزی ریاضی پیشنهادی جهت برنامهریزی تولید ادغامی در زنجیره تأمین تحت فروض مختلف ارائه خواهد شد و طی بخش‌های مجزا به تشریح مساله، فرضیات در نظر گرفته شده، پارمترها و متغیرها و مدل رياضي پیشنهادی پرداخته خواهد شد.
در فصل چهارم، روشهای پيشنهادي براي حل مدل‌ها معرفي شده است. در مواجهه با مسايل با ابعاد بزرگ روش ابتکاری و فوق ابتکاری نیز ارائه گردیده است. همچنین به منظور سنجش کارایی مدل‌ها و ارزيابي روش‌های حل پیشنهادی، مثال‌های عددی و مطالعه موردی ارائه شده و نتايج محاسباتي بدست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.
در نهایت، فصل

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق درمورد زنجیره تأمین، عدم قطعیت، نیروی کار، حمل و نقل Next Entries منبع تحقیق درمورد برنامه ریزی آرمانی، سرمایه درگردش، مطالعه موردی، هزینه تولید