منبع تحقیق درمورد سازمان تجارت جهاني، حقوق مرتبط، حل اختلاف، نقض حقوق

دانلود پایان نامه ارشد

سينمايي ، عضو بايد براي مولف يا وارث او حق اجاره دادن يا منع اجاره اقتصادي كپي رايت آثار اصلي خود يا كپي آنها به عموم را مقرر دارد . عضو مي تواند از اجراي اين تعهد در خصوص آثار سينمايي استثنا شود ، مگر اينكه اجاره براي تكثير گشترده چنين آثاري ، اساساً حق انحصاري توليد مجدد را كه به مولف يا وارث او داده شده است ، مخدوش كند . در خصوص برنامه هاي راپانه اي ، در موردي كه خود برنامه ها موضوع اساسي اجاره نباشد ، اين تعهد در اجاره اعمال نخواهد شد .” در خصوص برنامه هاي كامپيوتري حق اجاره يا ممانعت از اجاره تجاري ، حقي است كه در هر حالتي به مولف برنامه هاي كامپيوتري تعلق مي گيرد به جز در مواردي كه خود برنامه موضوع اساسي اجاره نباشد بلكه موضوع اساسي اجاره محصولي باشد كه برنامه مزبور ضمن آن درج شده است “.168
هم چنين بند 4 ماده 14 موافقت نامه مقرر كرده است : مقررات ماده 11 در خصوص برنامه هاي رايانه اي ، با تغييرات لازم ، در مورد توليدكنندگان آثار صوتي و ساير دارندگان حق در مورد آثار صوتي به نحو مقرر در قوانين يك عضو ، قابل اعمال خواهد بود . چنانچه يك عضو از روش خاصي براي پرداخت عادلانه به دارندگان حق در خصوص اجاره آثار صوتي استفاده كند مي تواند اين روش را حفظ نمايد ، مشروط بر اينكه اجاره تجاري آثار صوتي به حقوق انحصاري دارندگان حق براي تكثير لطمه اي وارد نياورد . ” بنابراين صاحبان آثار يعني صاحبان برنامه هاي رايانه اي ، صاحبان آثار سينمايي و صاحبان صوت نگاشت ها يا وارثان آنها مي توانند اصل يا كپي آثار خود را اجاره تجارتي دهند يا از اجازه دادن آن جلوگيري كنند . البته اين حمايت در موارد مختلف ، متفاوت است ، مگر اينكه موضوع اساسي اجاره محصولي باشد كه برنامه رايانهاي در پمن آن قرار دارد . در مورد آثار سينمايي ، اجاره محدود كپي هاي اثر كه منجر به تكثير گسترده نشود ، استثنا شده و مجاز است و در خصوص اثار صوتي طبق بند 4 ماده 14 ، امكان رزرو آن از سوس كشورهايي كه تا امضاي موافقت نامه ، قانون محلي حافظ حقوق انحصاري صاحبان برنامه هاي صوتي داشته اند ، وجود دارد “.169

ب ) شرائط تحقق حقوق مادي
در كنوانسيون برن در قسمت (الف)و (ب) بند 1 ماده 3 ، همين معيار ولي بصورت ديگري بيان شده است و تابعيت نويسنده و محل نشر را از شرائط برخورداري از حمايت قرار داده و اعلام كرده است :
” 1 ) پديدآورندگان تبعه يكي از كشور هاي عضو اتحاديه نسبت به آثار منتشر شده يا منتشر نشده آن ؛
2 ) نويسندگاني كه تبعه يك از كشورهاي عضو اتحاديه نيستند اما آثارشان براي اولين بار در يكي از كشوريا به طور هم زمان در يكي از كشورهاي عضو و غير عضو منتشر مي شوند “.
همچنين در بند دو اين ماده آمده است : بر اساس اين معاهده ، پديدآورندگاني را كه تبعه كشورهاي عضو اتحاديه نيستند اما در يكي از آن كشورها سكونت معمولي دارند همانند پديدآورندگان تبعه آن كشورها تلقي مي نمايند . در ماده 4 به معيار حمايت از آثار سينمايي ، آثار معماري و برخي آثار هنرهاي گرافيكي و تجسمي اختصاص يافته است مقرر شده : اشخاص زير مشمول حمايت اين معاهده خواهند شد اگر چه شرايط مقرر در ماده 3 فراهم نباشد :
1 ) پديدآورندگان آثار سينمايي كه مركز اصلي توليد كننده يا محل سكونت معمولي او در يكي از كشورهاي عضو اتحاديه باشد ؛
2 ) پديدآورندگان آثار معماري اي كه در يكي از كشورهاي عضو بنا شده است و يا آثار هنرهاي گرافيكي و تجسمي كه در ساختمان مستقر در يكي از كشورهاي عضو اتحاديه به كار رفته است .

گفتار دوم : حقوق معنوي
كنوانسيون برن در ماده 6 مكرر كه شامل 3 بند مي باشد به حقوق معنوي پرداخته است . در اين ماده كشورهاي عضو را ملزم به اعطاي تضمين حقوق ذيل به نويسنده ( صاحب اثر ) مي كند .
در بند 1 آمده است : ” مستقل از حقوق مالي پديدآورنده و حتي پس از انتقال اين حقوق ، پديدآورنده داراي حق ولايت نسبت به اثر است و مي تواند به هر گونه تحريف ، حذف يا هر نوع تغيير اثر يا هر نوع لطمه ديگر نسبت به آن كه موجب خدشه دار شدن اعتبار يا شهرت او شود ، اعتراض كند ” . به موجب اين بند حق معنوي شامل حق ولايت بر اثر يا صاحب اثر شناخته شدن نويسنده و حق اعتراض به هرگونه جعل و تحريف و تغيير براي نويسنده به رسميت شناخته شده است . ” ماده 6 مكرر ، حق حرمت اثر را داراي دو وجه دانسته است :
اول ) منع اعمال تحريف كننده ، ناقص كننده و تغيير دهنده ؛
دوم ) منع اعمال تجاوزكارانه كه به شهرت و حيثيت پديدآورنده لطمه وارد كند ؛
قيد تجاوز به شهرت و حيثيت در بند 1 ماده 6 مكرر نشان مي دهد كه اصلاحات و تغييرات جزيي اگر به حيثيت پديدآورنده لطمه نزند مشمول منع كنوانسيون نيست ” .170
بند 2 به منتفعين حمايت حقوق معنوي پرداخته و مدت زمان آن را مورد توجه قرار داده است . ” حقوق مقرر براي پديدآورنده وفق بند 1 ياد شده دست كم پس از مرگ تا انقضاي حقوق مالي حفظ مي شود و توسط اشخاص يا نهادهايي كه به موجب قوانين ملي كشور محل تقاضاي حمايت صلاحيت دارند ، اجرا مي گردد . با وجود اين ، كشورهايي كه قوانين حاكم آنها در زمان تصويب يا الحاق به اين معاهده فاقد مقررات حمايت پس از مرگ ، مقرردر بند 1 ماده ياد شده هستند مي توانند مقرر كنند كه برخي از اين حقوق بعد از مرگ پديدآورنده باقي نمي ماند “. بنابراين حقوق معنوي كه مستقل از حقوق مادي براي پديدآورنده بوجود مي آيد ، حتي بعد از نقل و انتقال حقوق مالي و اقتصادي آن ، براي صاحب اثر باقي مي ماند . بديهي است كه حقوق معنوي غير قابل انتقال بوده و تنها مي تواند براي اشخاص حقيقي منظور گردد ، حتي اگر شخص ديگري مالك حقوق مالي آن اثر شناخته شده باشد . در هر صورت توليد كننده اثر هنري يا ادبي است و اشخاص حقيقي يا حقوقي سفارش دهنده و طرف قرارداد نمي تواند صاحب حق معنوي اثر ادبي و هنري سفارش شده خود باشد . در اين كنوانسيون حمايت از حقوق معنوي را لاقل تا پايان مدت حقوق مادي ضروري دانسته است .171
در موافقت نامه تريپس بدليل اينكه يك سند تجاري محسوب مي شود و هدف و غايت آن تجاري بودن مالكيت فكري مي باشد تنها به حقوق تجاري و اقتصادي توجه شده است و از حقوق معنوي مالكيت فكري ذكري به ميان نيامده است و مقرراتي نيز در اين باره وضع ننموده است . اما از آنجايي كه اعضاي موافقت نامه ملزم به رعايت اصول 1 تا 21 كنوانسيون برن مي باشند ، موافقت نامه در بند 1 ماده 9 اعضاء را از پذيرش حقوق معنوي در قوانين داخلي خود معاف كرده است . ” … البته اعضاء طبق موافقت نامه حاضر حقوق يا تعهداتي در خصوص حقوق اعطايي به موجب ماده 6 مكرر اين كنوانسيون يا حقوق ناشي از آن ندارند “. بنابراين اعضاي موافقت نامه ، تنها شامل بند فوق مي شود اما اگر كشوري هم عضو موافقت نامه بوده و هم به كنوانسيون برن پيوسته است به استناد ماده 6 مكرر كنوانسيون ، مكلف به رعايت حقوق معنوي پديدآورندگان است. صرف نظر از منطق صرف اقتصادي تريپس ، دليلي كه در مقررات موافقت نامه را بدين سمت سوق داده است شايد توجه به مقررات داخلي كشورهايي است كه در قوانين آنها مقررهاي خاص در مورد حقوق معنوي نداشته باشد يا اگر وجود دارد مطابقتي با معيارهاي ماده 6 ندارد .172 ” با قبول استثناء ماده 6 مكرر كنوانسيون برن در موافقت نامه تريپس ، تعدادي از مواد ديگر كنوانسيون برن راجع به حقوق معنوي نيز از شمول موافقت نامه تريپس خارج مي شود. مانند بند 3 ماده 10 ،173 بند 2 ماده 11 ،174 و بند 3 ماده 4 ضميمه .175 پيامد ديگري با مستثني دانستن ماده 6 مكرر كنوانسيون برن پيش بيني مي شود ، اين است كه ” كشورهاي عضو نمي توانند نقض حقوق معنوي را در هيات حل اختلاف سازمان تجارت جهاني مطرح نمايند “.176

مبحث سوم : آثار الحاق در حقوق پديدآورندگان
از آنجا كه موافقت نامه تريپس يك موافقت نامه تجاري محسوب و مقررات وضع شده به بعُد مادي مالكيت فكري توجه خاص دارد ؛ لذا از شرائط حصول حقوق مادي مقرر شده كه بر قوانين ايران مي تواند تاثير گذار باشد اصلاح ماده 22 قانون حمايت حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان است كه از قسمت (ب) بند 1 ماده 3 موافقت نامه متاثر خواهد گرديد .
در ماده 15 كنوانسيون برن ، به آثاري اختصاص يافته كه با نام مستعار انتشار يافته و هيچ ترديدي در خصوص هويت پديدآورنده باقي نباشد . قوانين ايران در باره آثار فاقد نام يا با نام مستعار ، مقرره اي نداشته و با پيوستن به تريپس ، قوانين تحت تاثير ماده 15 قرار خواهد گرفت .
” در موافقت نامه تريپس براي پديد آورندگان نرم افزارهاي رايانه اي و آثار سينمايي حقوق اجاره اي نيز از مصاديق حقوق مادي ذكر شده است ، در حالي كه در قانون نرم افزارها و قوانين مرتبط با آثار سينمايي اين مصداق ديده نمي شود و تنها در مواد خود به به حق نشر ، عرضه ،اجرا و حق بهره برداري مادي و معنوي را به پديدآورنده اثرها دانسته است . ضمن اينكه قانون ما بر خلاف تريپس ، به مقوله استيفاي حق اشاره نكرده است “.177
در مورد حقوق مادي و معنوي آثار سينمايي ايراني در خارج از كشور، آنها مي توانند از حمايت هاي تريپس بهر ه مند شده و اعضاي موافقت نامه موظفند نسبت به تكثير ، توزيع و پخش غير مجاز آنها جلوگيري به عمل آورند .
علاوه بر حقوق مادي مورد اشاره در كنوانسيون برن ، در ماده 9 ، 11 و 14 از موافقت نامه تريپس به ترتيب حق تكثير و حق عرضه واجراي اثر ، حق پخش از وسائطل ارتباط جمعي ، حق بازخواني و انتقال عمومي ، حق اقتباس و ساير تغييرات و همچنين حق برخورداري از منافع حاصل از بازفروش يا حق تعقيب به عنوان مصاديق جديدي از حقوق مادي براي پديدآورنده اثر را مورد حمايت قرار گرفته اند .
در قانون 1310 در حقوق مادي پديدآورندگان تنها دو حق مقرر شده است كه به حق تكثير و حق پاداش پرداخته شد ؛ اما با الحاق به موافقت نامه حقوقي مانند ايجاد هرگ.نه اثر اشتقاقي ، پخش اصل يا نسخه اثر ، در اختيار عموم قراردادن اثر براي اثرهاي ادبي و هنري و همچنين حق تكثير ، ايجاد اثر اشتقاقي شامل ترجمه و اقتباس اثر ، پخش عمومي يا نسخه اثر از طريق فروش ، عاريه عمومي و اجاره ، پخش راديو تلويزيوني اثر و ساير صور انتقال براي دارندگان حقوق مرتبط لحاظ گرديده است .
از موارد ديگر آثار الحاق از معيار حمايت مي توان نام برد . قانونگذار ايران در صورتي از اثرهاي ادبي و هنري حمايت مي كند كه اثر براي اولين بار در ايران چاپ ، پخش ، نشر يا اجرا شده باشد اما اگر اين اثر متعلق به ايراني باشد و در خارج از كشور براي اولين بار انتشار ، پخش و يا اجرا شده باشد از آن اثر حمايتي به عمل نخواهد آورد كه با الحاق ايران به موافقت نامه تريپس اين حمايت ها شامل تبعه هر يك از كشورهاي عضو موافقت نامه خواهد شد چه اين اثر در ايران منتشر شده يا منتشر نشده باشد . دومين گروهي كه از حمايت برخوردار خواهد شد ، پديدآورندگاني هستند كه تبعه يكي از كشورهاي عضو موافقت نامه نبوده اما اثرشان بطور همزمان در يكي از كشورهاي عضو موافقت نامه و يكي از كشورهاي غير عضو نشر ، پخش يا اجرا شود . سومين گروه پديدآورندگاني هستند كه تبعه ايران نبوده ولي در يكي از كشورهاي عضو موافقت نامه سكونت معمولي خواهد داشت . همچنين در آثار ديداري – شنيداري كه دفتر مركزي يا اقامتگاه و يا محل سكونت معمولي تهيه كنندگان آن در ايران واقع شده باشد . در آثار معماري ، آن دسته آثاري كه در ايران بنا شده اند و ساير آثار هنري گنجانده شده در بناها واقع در ايران از حمايت هاي قانوني برخوردار خواهند شد با توجه به نقائص فراواني كه در مقررات وضع شده در قانون حمايت از حقوق پديدآورندگان نرم افزارهاي رايانه اي مشاهده مي شود ، بايد نسبت به رفع آن مطابق با قانون حمايت حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان و قانون ترجمه و تكثير نشريات و كتب و آثار صوتي صورت پذيرد كما اينكه در بخش پاياني لايحه جامع چنين اقدامي صورت پذيرفته و نواقص برطرف خواهد گرديد.
” به طور كلي در مقايسه موافقت نامه تريپس و قانون ايران (1379) بايد گفت كه دايره

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق درمورد حقوق مرتبط، شخص ثالث Next Entries منبع تحقیق درمورد نقض حقوق، مدت استفاده، حقوق مرتبط