منبع تحقیق درمورد تحلیل اطلاعات، منابع اطلاعاتی، معیارهای ارزیابی، نیازهای اطلاعاتی

دانلود پایان نامه ارشد

یکی از این تعاریف که به طور وسیع نیز از زبان متخصصان مشهور ارزیابی همچون لی کرانباخ23 (1969) و استافل بیم24 ارائه شده است این است که آنان ارزیابی را «فراهم سازی اطلاعات برای تصمیمگیری» توصیف میکنند(استافل بیم و همکاران25، 1971). مالکم پرووس26 (1971) و ماروین آلکین27 (1969)، ارزیابی را «مقایسهی عملکرد بر اساس ملاکهایی برای تعیین وجود اختلاف» تعریف میکنند. به روشنی میتوان گفت که تعریف غیرقضاوتی از ارزیابی ممکن است به وسیلهی ارزیابی یا مراجع بهتر پذیرفته شود، به هر حال چنانچه جنبهی قضاوتی به عنوان بُعد مهم و اساسی ارزیابی نادیده گرفته شود، احتمالاً ایجاد نگرشهای مثبت به ارزیابی دشوار میگردد(برینکرهوف28، 1999).
2-2-19) کارکردها و ویژگیهای ارزیابی
اسکریون29 (1967) اولین کسی بود که اظهار داشت تمایز بین ارزیابی تکوینی و ارزیابی نهایی دو نقش یا کارکرد عمدهی ارزیابی هستند. بنابراین، ارزیابی میتواند دو کارکرد داشته باشد. کارکرد تکوینی که برای بهبود و توسعهی یک فعالیت ضمن اجرا (برنامه، شخص، محصول و غیره) به کار برده شود و کارکرد نهایی که برای پاسخگویی، تأیید، انتخاب یا استمرار مورد استفاده قرار میگیرد. کارکرد نهایی که برای پاسخگویی، تأیید، انتخاب یا استمرار مورد استفاده قرار میگیرد. کارکرد سومی را نیز میتوان برای ارزیابی تصور کرد که غالباً کمتر در سوابق ارزیابی به آن پرداخته شده است و آن جنبهی روان شناختی، اجتماعی و سیاسی ارزیابی است. تقریباً هر جنبه از کارآموزی میتواند موضوع ارزیابی باشد، در حالی که بعضی از موضوعها مانند دانشآموزان یا معلمان، همواره موضوعهای عمومی ارزیابی بودهاند، اما مسائل دیگر مانند طرحها و برنامهها، مواد آموزشی و یا مؤسسات آموزشی تبدیل به موضوعهای جذابی شدهاند که از آنها ارزیابی به عمل آمده است. از طرفی موفقیت کلی ارزیابی نیز به سودمندی آن برای مراجعین و مخاطبین بستگی دارد. در حالی که توافقی در میان ارزیابان راجع به بهترین مراحل برای انجام ارزیابی وجود ندارد، با این حال اکثریت معتقدند که بایستی میزان مناسبی از تعامل بین ارزیابان و مخاطبان آنها در ابتدای ارزیابی برای تعیین نیازهای ارزیابی و در مرحلهی نتیجهگیری برای بحث راجع به یافتهها وجود داشته باشد زیرا ارزیابی نمیتواند به فعالیتهای فنی جمعآوری و تحلیل اطلاعات محدود شود (برینکرهوف، 1999).

2-2-20) مراحل ارزیابی
استاندارهای جامعهی تحقیقاتی30(ERS) در رابطه با ارزیابی بر اساس طرح “ERS”، 55 استاندارد حرفهای را در 6 مقوله دستهبندی کرده است:
1. تنظیم و مذاکره (12 استاندارد)
2. ساختار و طراحی (6 استاندارد)
3. جمعآوری اطلاعات و آمادگی (12 استاندارد)
4. تحلیل و تفسیر دادهها (9 استاندارد)
5. ارتباطات و انتشار (10 استاندارد)
6. سودمند (6 استاندارد)
2-2-21) معیارهای ارزیابی
در سالهای اخیر تلاشهای متعددی برای توسعهی معیارهایی به منظور ارزیابی مواد، پروژهها و فعالیتهای آموزشی صورت گرفته است. جامعترین و مدبرانهترین مجموعه از معیارها که توافق زیادی راجع به آن صورت گرفته است، معیارهایی هستند که توسط استافل بیم و همکاران به منظور تعیین استانداردهایی برای ارزیابی مواد، پروژهها و برنامههای آموزشی در کمیتهی مشترک معیارهای ارزیابی آموزشی آمریکا توسعه و منتشر شد. کمیتهی مذکور 30 معیار را در 4 گروه عمده تقسیمبندی کرد(برینکرهوف، 1999).
الف: معیار سودمندی شامل 8 معیار، برای حصول اطمینان از تأمین نیازهای اطلاعاتی و عملیاتی
ب: معیارهای انجام پذیری شامل 3 معیار، برای اطمینان از واقعی بودن، عملی بودن و اعتبار ارزیابی
ج: معیارهای صحت شامل 8 معیار، برای اطمینان از ملاحظات قانونی و اخلاقی در ارزیابی
د: معیارهای دقت شامل 11 معیار، برای حصول اطمینان از جمعآوری و اشاعهی اطلاعات فنی کافی
جدول 2-4) سی معیار ارائه شده توسط برینکرهوف (1999)
معیارهای سودمندی
معیارهای انجام پذیری
معیارهای صحت
معیارهای دقت
تعیین مخاطب
شیوه های عملی
الزام رسمی
تعیین موضوع
اعتبار ارزیاب
توانایی بالقوه ی سیاسی
تعارض علایق
تحلیل محیط
انتخاب و حدود اطلاعات
هزینه ی ثمربخشی
آشکارسازی کامل و روشن
توصیف اهداف و شیوه ها
روشنی گزارش

حق عمومی برای دانستن
منابع اطلاعاتی دفاع پذیر
تفسیر ارزشی

حقوق آزمودنی
اندازه گیری معتبر
زمان بندی گزارش

تعامل انسانی
اندازه گیری باثبات
انتشار گزارش

گزارش دهی متعادل
کنترل منظم داده ها
تأثیر ارزیابی

مسئولیت مالی
تحلیل اطلاعات کمی

تحلیل اطلاعات کیفی

نتایج توجیه شده

گزارش دهی عینی
2-2-21-1) استاندارهای سودمندی
این استانداردها برای حصول اطمینان از این که ارزیابی نیازهای اطلاعاتی عملی مخاطبان خاص را فراهم میسازد، مورد استفاده قرار میگیرند که عبارتند از:
• تعیین مخاطب: برای پیگیری نیازهای مخاطبان باید با افرادی که از ارزیابی متأثر میشوند، مشخص شوند.
• ارزیاب معتبر: افرادی که به منظور اجرای ارزیابی انتخاب میشوند، بایستی مورد اطمینان بوده و شایستگی انجام ارزیابی را داشته باشند، به گونهای که یافتههای ارزیابی از حداکثر اعتبار و پذیرش برخوردار باشند.
• دامنهی اطلاعات و انتخاب اطلاعات: اطلاعات جمعآوری شده باید به گونهای باشند و به روشهایی انتخاب شوند که سؤالات اصلی را در خصوص موضوع ارزیابی پیگیری نمایند و پاسخگوی نیازها و علایق مخاطبان ویژه باشند.
• تفسیر ارزشمند: دیدگاهها، شیوهها و مبنای منطقی مورد استفاده در تفسیر یافتهها باید به دقت توصیف شوند، به گونهای که مبناهای قضاوتهای ارزشی روشن داشته باشند.
• روشنی گزارش: گزارش ارزیابی باید موضوع مورد ارزیابی، محتوا و اهداف شیوهها و یافتههای ارزیابی را به وضوح توصیف نماید، به گونهای که مخاطبان، آنچه را که انجام گرفته، دلیل انجام آن، اطلاعات به دست آمده، نتایج ترسیم شده و توصیههای پیشنهادی را به آسانی درک نمایند.
• انتشار گزارش: یافتههای ارزیابی باید به مراجعان و مخاطبان مربوطه ارائه شوند، به نحوی که آنها بتوانند یافتهها را مورد ارزیابی قرار داده و از آنها استفاده کنند.
• زمانبندی گزارش: انتشار گزارشها باید به موقع باشد، به گونهای که مخاطبان بتوانند از اطلاعات گزارش شده به نحو مطلوبی استفاده نمایند.
• تأثیر ارزیابی: ارزیابیها باید به نحوی برنامهریزی و اجرا شوند که مخاطبان را نسبت به پیگیری مطالب تشویق نمایند.
2-2-21-2) استانداردهای انجامپذیری
استانداردهای انجامپذیری مورد نظر برای اطمینان از این که ارزیابی واقعگرا، مدبرانه و سیاستمدارانه هست یا نه مورد استفاده قرار میگیرند که عبارتند از:
• دستورالعملهای عملی: دستورالعملهای ارزیابی باید عملی باشند به نحوی که نارساییها به حداقل رسیده و بتوان اطلاعات موردنیاز را جمعآوری نمود.
• ثبات سیاسی: ارزیابی باید با پیشبینی شرایط مختلف گروههای متعدد، برنامهریزی و اجرا شود، به گونهای که مشارکت آنها به دست آید و تلاشهایی از جانب آنها برای کاهش عملیات ارزیابی صورت گیرد و یا اعمال نظر و سوء کاربرد نتایج را بتوانند رفع یا خنثی سازند.
• هزینهی ثمربخشی: ارزیابی باید اطلاعات ارزشمندی را برای توجیه منابع زیادی که صرف آن شده، فراهم نماید.
2-2-21-3) استانداردهای صحت ارزیابی
این استانداردها به منظور حصول اطمینان از این که ارزیابی به صورت قانونی، اخلاقی و به خاطر رفاه افراد درگیر در ارزیابی و همچنین افرادی که از نتایج ارزیابی متأثر میشوند، مورد استفاده قرار میگیرند که عبارتند از:
• تعهد رسمی: تعهدات گروههای رسمی به ارزیابی (آنچه که انجام داده میشود، چگونگی انجام، توسط چه کسی، چه هنگام) باید به صورت مکتوب باشد، به گونهای که گروهها مجبور به انجام شرایط توافق بوده یا به صورت رسمی راجع به آن بحث نمایند.
• تعارض علاقه: تعارض علاقه باید مکرراً به طور قابل اجتنابی روشن و آشکار گردد به نحوی که این تعارضات نتواند فرآیندها و نتایج ارزیابی را تحتالشعاع قرار دهد.
• بیان صریح و کامل در گزارشها: گزارشهای کتبی یا شفاهی ارزیابی باید در ارائهی نتایج مربوطه، از جمله محدودیتهای ارزیابی روشن و به درستی عمل نمایند.
• حق عمومی برای آگاهی از ارزیابی: گروههای رسمی ارزیابی باید حق عمومی برای آگاهی از ارزیابی درون محدودهی دیگر اصول و موقعیتهای مربوطه نظیر اصول مربوط به امنیت عمومی را مشروع بدانند.
• حقوق افراد انسانی: ارزیابی باید به گونهای طراحی و اجرا شود که حقوق و رفاه افراد انسانی درگیر مورد توجه قرار گیرد.
• تعاملهای انسانی: ارزیابیها باید ارزش و موقعیت افراد را در روابط با دیگر افرادی که با ارزیابی سروکار دارند، مورد توجه قرار دهند.
• گزارشدهی به صورت متعادل: ارزیابی باید به گونهای کامل باشد و نقاط ضعف و قوت را نشان دهد که بر نقاط قوت تأکید شود و مسائل پیگیری شوند.
• مسئولیت مالی: تخصیص و هزینهی منابع ارزیابی باید به نحو مطلوبی دستورالعملهای پاسخگویی و دیگر روشهای مدبرانه و مسئولیت اخلاقی را مشخص سازد.
2-2-21-4) استانداردهای دقت
استانداردهای دقت برای حصول اطمینان از این موضوع هستند که ارزیابی به صورت فنی، اطلاعات کافی را در خصوص جنبههای موضوع مورد مطالعهی آشکار میسازد به نحوی که ارزشمندی و شایستگی آن را تعیین میکند. این استانداردها عبارتند از:
• تعیین موضوع: موضوع ارزیابی (برنامه، پروژه، مواد) باید به نحو کافی مورد بررسی قرار گیرد، به نحوی که اشکال موضوع مورد بررسی در ارزیابی به روشنی تعیین شوند.
• تحلیل محتوا: محتوایی که برنامه، پروژه و مواد در آن هستند باید به اندازهی کافی بررسی شوند، به گونهای که تأثیرات احتمالی آنها بر موضوع قابل تشخیص باشند.
• توصیف اهداف و دستورالعملها: اهداف و دستورالعملهای ارزیابی به اندازهی کافی نظارت و توصیف شوند، به نحوی که قابل تشخیص و بررسی باشند.
• منابع اطلاعاتی قابل دفاع: منابع اطلاعاتی باید به طور جامع توصیف شوند، به گونهای که کفایت اطلاعات قابل بررسی باشند.
• اندازهگیری معتبر: دستورالعملها و وسایل جمعآوری اطلاعات باید انتخاب یا تهیه شوند، آنگاه به صورتی اجرا گردند که اطمینان حاصل شود تفسیر آنها قابل استفاده میباشند.
• اندازهگیری باثبات: دستورالعملها و وسایل جمعآوری اطلاعات باید انتخاب یا تهیه شوند، آنگاه به صورتی اجرا شوند که اطمینان حاصل شود اطلاعات کسب شده به اندازهی کافی برای استفادهی موردنظر دارای ثبات هستند.
• کنترل منظم دادهها: دادههایی که در ارزیابی جمعآوری، دادهپردازی و گزارش شدهاند باید مورد بررسی و تصحیح قرار گیرند، به گونهای که نتایج ارزیابی از نارسایی محفوظ بماند.
• تحلیل اطلاعات کمی: اطلاعات کمی ارزیابی باید به نحو مناسب و منظمی تحلیل گردند تا اطمینان حاصل شود که تفاسیر قابل دفاع میباشند.
• تحلیل اطلاعات کیفی: اطلاعات کیفی ارزیابی باید به گونهی شایسته و منظمی مورد تحلیل قرار گیرند تا اطمینان حاصل گردد که تفاسیر قابل دفاع می باشند.
• نتایج توصیه شده: نتایج محقق شده در ارزیابی باید به طور صریح توجیه شوند، به گونهای که مخاطبان بتوانند آنها را بررسی نمایند.
• گزارشدهی به صورت عینی: دستورالعملهای ارزیابی باید برای حمایت از نتایج و گزارشهای ارزیابی در مقابل اختلال ناشی از احساسات و اعمال نظرهای شخصی هر گروه در ارزیابی، پایههای مستحکمی فراهم آورد. البته انتظار نمیرود که هر ارزیابی بتواند همهی معیارها را تأمین نماید، بلکه نیاز است که میزان توافق میان ارزیابان راجع به اهمیت نسبی معیارهای مختلف تعیین گردد (برینکرهوف، 1999).

2-2-22) پایاننامههای کارشناسی ارشد و نحوهی ارزشیابی آنها
نقد و ارزشیابی معقول و منطقی از هر نوشته به ویژه از نوع تحقیقی آن بسیار ارزنده است. زیرا از این وادی هم نویسنده و تهیهکنندهی مطلب اصلی (گزارش تحقیقی) با برملا شدن نقاط ضعف و قوت کارش نفع میبرد و هم منتقد و تحلیلگر از طریق پی بردن به ماهیت ریزهکاریهای تحقیق و دشواریهای آن و نیز روشهایی که در تأمین این ریزهکاریها و یا

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق درمورد روش تحقیق، کتاب سنجی، دانشگاهها، روش پژوهش Next Entries منبع تحقیق درمورد تحلیل محتوا، کارشناسی ارشد، پایان نامه ها، تربیت بدنی