منبع تحقیق درباره فرزند پروری، پیش دبستانی، عملکرد تحصیلی، سبک های فرزند پروری

دانلود پایان نامه ارشد

نمونه های قومیتی مختلف استفاده کرده اند، خودکارامدی و اضطراب کودک را در ارتباط با خود کارامدی والدینی مورد بررسی قرار داده اند. آنها دریافتند که خود کارامدی والدینی ارتباط معکوسی با گزارش کودک از اضطراب کودکی در کودکان هندی اروپایی داشت.
آردلت65 و ایکلس66(2001) با استفاده از ارزیابی ترکیبی دریافتند که خود کارامدی مادران به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر موفقیت تحصیلی نوجوانان تاثیر دارد. دریافتند که خود کارامدی والدینی مستقیما بر خود کارامدی کودکان تاثیر می گذارد و جالب است که خود کارامدی شخصی کودکان به رووشنی با خودکارامدی والد گری مادران رابطه داشت، که تاثیر یک الگو گیری احتمالی را بیان می کند.
مطالعاتی که به بررسی خود کارامدی والدینی و عملکرد تحصیلی می پردازند معمولا از ارزیابی حیطه – محدود استفاده می کنند که حس شایستگی والدینی را در تکالیفی نشان می دهد که مرتبط با یادگیری و پیشرفت کودکان می باشد. شواهدی وجود داردکه از یک رابطه مستقیم میان خود کارامدی و عملکرد تحصیلی حمایت می کند.
مطالعات بسیاری (جونز67،2006؛سالو68 و همکاران،2009؛کولمن و کاراکر،2003) خود کارامدی ضعیف در پدر و مادر را با افسردگی، استرس، نارضایتی از نقش والد گری و شیوه های مقابله ای ضعیف در والدین و مشکلات رفتاری و سازگاری، تعامل اجتماعی ناکارامد، اضطراب، خود کارامدی پایین و مشکلات تحصیلی در کودکان همبسته می دانند.
ترونزو و همکاران(2006) در نتیجه پژوهش هایش بیان می کند که خود کارامدی والدینی در تبیین رشد اجتماعی ، حرکتی، هوشی و سازگاری کودکان در سال های اولیه زندگی عامل مهمی در سازگاری و رشد است.
مطالعه جکسون و اسکیمز(2005) نشان داد که رفتار های والد گری مادر در سال های اولیه با واسطه رفتار های والد گری در سال های اول دبستان موثر بود.
ترونزو(2006) بیان می کند که خود کارامدی بالا احتمال موفقیت کودکان را در حوزه آموزشگاهی افزایش می دهد. همچنین بیان می کند که خود کارامدی والدینی بالا تاثیر مستقیمی بر موفقیت کودکان از طریق مدل سازی آنها با نگرش ها و باور های والدین دارد.
خود کارامدی والدینی با رفتار های تعاملی مثبت مادر و کودک، گرمی والدینی و کنترل کودکان، والد گری مثبت در کودکان پیش دبستانی رابطه مثبت دارد و با محدودیت و انضباط سخت با کودکان پیش دبستانی و نظارت والدینی در نوجوانان در ارتباط است(مک فی69 و همکاران،1996؛ایزو70 و همکاران،2000؛ شومار71 و لوماکس72،2002).
دومکا و همکاران(1996) در یک مطالعه وسیع با والدین کودکان پیش دبستانی که درآمد پایینی داشتنددریافتندکه خود کارامدی والدینی ارتباط قوی با شایستگی والدینی داشت که شامل محدودیت گذاری والد گری و روش انضباطی فاقد خشونت بود.
الدر73 و همکاران (1995) نشان دادند که خود کارامدی والدینی پیش بینی کننده میزان درگیری والدین در راهکار های حمایتی و پیش گیرانه است. راهکار های حمایتی والدین شامل تجارب مثبت در کودک یا کمک به او در رشد مهارت ها و علائق می باشد در حالی که راهکار های پیش گیرانه در جهت کاهش عواقب نا مطلوب و خطر ساز در کودک در نظر گرفته شده است(طهماسیان،1389).
هاور74، دمپسی75 و همکاران(2001) در بررسی شان در باره تعامل والد- مدرسه، با اشاره به خود کارامدی والدینی به عنوان یک عامل که بر میزان تعامل والدین در تکالیف کودکانشان تاثیر می گذارد، چنین نتیجه می گیرند که این تعامل بر رفتار ها و پیشرفت تحصیلی دانش آموز تاثیر می گذارد، همانگونه که بر باور ها و اسنادهای تحصیلی شان(مانند: نگرش در مورد تکالیف، شایستگی و خود نظم بخشی) نیز تاثیر می گذارد(لیمپس میر76،2006).
خود کارامدی والدینی پایین با روش های تنبیهی یا سهل گیرانه و بی ثبات بر پایداری مشکلات رفتاری و هیجانی و مشکلات برون سازی شده در کودک تاثیر مستقیم دارد(ساندرز و وولی،2005به نقل از ابارشی،1388).
2-10-6- خود کارامدی والدینی و رابطه مادر- کودک
خود کارامدی والدینی یکی از پپش بینی کننده های روش های والد گری است تتی و آکانول نشان دادند که خود کارامدی والدینی با حساس بودن، استفاده از راهبرد های ارتقا دهنده و پیشگیرانه و استرس و رضایت والدینی در ارتباط است. لذا افزایش خود کارامدی والدینی یکی از مولفه های پیشرفت و موفقیت در هر یک از برنامه های آموزش والدین به حساب می آید(تتی، اکانول، رینر،1996؛ گی77،2006).
ترونزو(2006) دریافت که افزایش خود کارامدی با بهبود کیفیت تعاملات مادر کودک در ارتباط است. وی به این نتیجه رسید که خود کارامدی بالادر مادر با روش های والد گری مثبت مثل پاسخگو بودن، حساس بودن، گرمی، تحریک کنندگی و مراقبت بدون تنبیه و ادراک پایین از مشکلات رفتاری کودک همبستگی دارد. و بالعکس مادرانی که سطوح پایین تری از خود کارامدی والدینی را گزارش کرده بودند، گرایش به استفاده از شیوه های تهدیدی و تنبیهی، محدودیت گذاری بدون ثبات در تعاملات خود با کودکانشان دارند.
2-11- سبک های والدگری
یکی از متغیر های دیگری که در این پژوهش به آن خواهیم پرداخت سبک های والد گری می باشد
2-11-1- دیدگاه های نظری در رابطه با سبک های فرزند پروری
شیوه های فرزند پروری: خانواده کوچکترین واحد اجتماعی است که به عنوان پایه و اساس هر جامعه ای در نظر گرفته می شود. محیط خانواده اولین و مهمترین عاملی است که روی ویژگی های افراد تاثیر می گذارد؛ در واقع خانواده مبنای شخصیت، ارزشها و معیار های فکری افراد است. کودک برخی خصایص خود را از والدین خود به ارث می برد، اما نقش والدین در رشد کودک تنها به جنبه های ژنتیکی محدود نمی شود. معیار ها وو علایق والدین، میزان رضایت آنها از روابط زناشویی و سبک فرزند پروری، همگی می تواند نقش برجسته ای در شکل دهی رفتار، سلامت روانی، سازگاری های اجتماعی، – هیجانی و شخصیت کودک داشته باشد(اعلائی و همکاران،2011؛ قناد و همکاران،1391).
والدین به صورت مستقیم محیط اجتماعی و فیزیکی فرزندان را مشخص می کنند و به صورت غیر مستقیم روی رفتار ها، عادت و نگرش ها از طریق فرایند اجتماعی شدن و الگو برداری تاثیر می گذارند(کربندی و همکاران،1389).
بامریند(1971) در کار اولیه خود با مقایسه روش های تربیتی والدین از طریق اجام مشاهدات در خانه و مهد کودک ها پرداخت کودکان بر اساس 5 شایستگی زیر ارزیابی شدند
1- خوشتن داری
2- تمایل به برخورداری همراه با کنجکاوی و اشتیاق در مواجه با موقعیت جدید و دور از انتظار
3- فعال بودن
4- اتکا به خو
5- توانایی محبت کردن به همبازی ها
کودکان بر اساس نمره های به دست آمده از این پنج ملاک به سه گروه تقسیم شدند
1- کودکان رشد یافته و شایسته، که در تمام ملاک ها نمره بالایی داشتند
2- کودکان خویشتن دار و متکی به خود، که از موقعیت های تازه ترس داشتند و علاقه چندانی برای ارتباط برقرار کردن با کودکان دیگر نداشتند.
3- کودکان رشد نایافته، که در تمام ملاک ها نمره پایینی کسب کردند. این گروه متکی به کمک دیگران بودند از موقعیت های جدید دوری کردند و خویشتن داری پایینی داشتند
پژوهشگران بعد ازاین مرحله با استفاده از مصاحبه و روش مشاهده چهار جنبه از رفتار های والدین را بررسی کردند.
1- کنترل : میزان دخالت والدین در فعالیت های کودکان
2- توقع رشد یافتگی : فشار بر کودک برای هماهنگ کردن توانایی کودک با انتظارات والدین
3- وضوح ارتباط بین مادر و کودک: میزان توانایی در استدلال برای فرمان برداری، میزان توجه آنها به عقاید و احساسات کودکان
4- مراقبت: میزان محبت و عاطفه والدین نسبت به کودکان(مقیمی رودی، 1390؛ احدی،1390).
بدین طریق بامریند از طریق این مشاهدات و اطلاعاتی را که جمع آوری نمود؛ شیوه های فرزند
پروری را بر اساس دو ویژگی اقتدار و پاسخگویی یا دو بعد توقع داشتن کنترل و پذیرندگی پاسخدهی طبقه بندی کرد. منظور از اقتدار ، میزان کنترل والدین بر فرزندان، انتظارات از آنها و رفتار مسئولانه است.
پژوهش های اخیر نشان می دهند که بعد اقتدار را می توان به دو نوع از کنترل تقسیم کرد: کنترل رفتاری و کنترل روانشناختی. کنترل رفتاری اشاره به تلاش های والدین برای کنترل رفتار کودک از طریق شرایط محدود و مطالبات رو به رشددارد؛ در عوض کنترل روانشناختی اشاره به تلاش برای کنترل فکر و هیجانات کودکان به وسیله سرکوب عشق و القای احساس گناه دارد؛ و منظور از پاسخگویی ، گرمای عاطفی، پذیرش و همکاری با فرزندان است بامریند بر اساس این دو ویژگی سه سبک مقتدرانه، استبدادی(آمرانه) سهل گیر اشاره کرد، بعد از وی مک کوبی و مارتین با تقسیم سبک سهل گیر سبک چهارمی با عنوان بی توجه(بی اعتنا) را معرفی کردند.
2-11-2- سبک های فرزند پروری:
سبک های فرزند پروری ترکیباتی از رفتارهای والدین هستند که در موقعیت های گسترده ای روی می دهند و جو فرزند پروری با دوامی را به وجود می آورند. دایانا بامریند78 در یک رشته تحقیقات، با زیر نظر گرفتن والدینی که فرزندان پیش دبستانی خود تعامل می کردند، اطلاعاتی را درباره فرزند پروری گرد آوری می کرد(بامریند،1971). یافته های او و یافته های کسانی که کار او را ادامه دادند، سه ویژگی را آشکار می سازندکه روش های موثر را از روش های نه چندان موثر متمایز می کنند:1) پذیرش و روابط نزدیک، 2) کنترل و 3) استقلال دادن
2-11-2-1- فرزند پروری مقتدرانه
روش فرزند پروری مقتدرانه موفق ترین روش فرزند پروری پذیرش و روابط نزدیک، روش های کنترل سازگارانه و استقلال دادن مناسب را شامل می شود. والدین مقتدر، صمیمی و دلسوز و نسبت به نیاز های کودکان حساس هستند. آنها رابطه والد- فرزند لذت بخشی و از لحاظ هیجانی خشنود کننده ای را برقرار می کنند که کودک را به سمت ارتباط نزدیک می کشاند. والدین مقتدر درعین حال، کنترل قاطع و معقولی را اعمال می کنند؛ آنها روی رفتار پخته تاکید دارند و برای انتظارات خود دلیل می آورند. و بالاخره، والدین مقتدر به تدریج استقلال مناسب به کودک داده و به او اجازه می دهند در زمینه هایی که آمادگی دارد تصمیماتی بگیرد(کوچینسکی و لوئیز، 2002؛راسل، میز و بیساکر،2004به نقل از سید محمدی،1390).
تربیت مقتدرانه در طول دوره کودکی و نوجوانی با چند جنبه از شایستگی ارتباط دارد- خلق خوش بینانه، خویشتنداری، استقامت در تکلیف، همکاری، عزت نفس بالا، پختگی اجتماعی و اخلاقی، و عملکرد تحصیلی مطلوب( آماتو و فولر،2002؛ آنولا، استاتین و نورمی،2000؛مکی،آرنولد و پرات،2001).
2-11-2-2- فرزند پروری مستبدانه:
روش فرزند پروری مستبدانه از نظر پذیرش و روابط نزدیک پایین، از نظر کنترل اجباری بالا، و از نظر استقلال دادن پایین است. والدین مستبد سرد و طرد کننده هستند. آنها برای اعمال کنترل فریاد می کشند، دستور می دهند، عیب جویی و تهدید می کنند. نگرش آنها این است: این کار را انجام بده چون من از تو خواستم که تو انجام دهی” آنها برای فرزند خود تصمیم می گیرند و این انتظار را دارند که کودک تصمیم آنها را بی چون و چرا قبول کند. اگر کودک مقاومت نشان دهد، والدین مستبد به فشار و تنبیه متوسل می شوند.
فرزندان والدین مستبد مضطرب و نا خشنود هستند، عزت نفس و اتکا به نفس پایینی دارند و وقتی ناکام می شوند به خصومت واکنش نشان می دهند. پسر ها به خصوصو میزان بالای خشم و سرپیچی نشان می دهند. گرچه دختر ها نیز به رفتار های برون ریزی می پردازند، ولی آنها به احتمال بیشتری وابسته هستند، به کاوش علاقه ندارند، و تکالیف دشوار آنها را از توان می اندازد( هارت، نیوول و اولسن،2003؛ تامسون، هالیس و ریچاردز،2003).
والدین مستبد علاوه بر کنترل مستقیم نا موجه، به نوع ظریف تری به نام کنترل روانشناختی نیز می پردازند که به موجب آن در ابراز کلامی، فردیت و دلبستگی کودکان به والدین دخالت کرده و در آنها دخل و تصرف می کنند( باربر،1996). این والدین، که دوست دارند تقریبا در مورد هرچیزی برای کودکان تصمیم گیری کنند، غالبا در عقاید، تصمیم گیری ها و انتخاب دوستان مداخله می کنند. هنگامی که آنها نا خشنود

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق درباره کمال گرایی، فرزند پروری، افراد مبتلا، علائم اضطراب Next Entries منبع تحقیق درباره علائم اضطراب، فرزند پروری، کمال گرایی، اختلالات اضطرابی