منبع تحقیق درباره خودپنداره، آمادگی جسمانی، دختران نوجوان

دانلود پایان نامه ارشد

موثر ومهم اثر فعالیت بدنی روی خودپنداره است چراکه خودپنداره جنبه مهمی از رشد عاطفی فرد است. تحرک و فعالیت جسمانی تسهیل کنندههای مهمی برای خودپنداره مثبت محسوب میشوند (69، 90 و 98). اگرچه تحرک تنها یک روش تسریعکننده رشد خودپنداره است اما برای نوجوانان از اهمیت خاصی برخوردار است (51) . به ویژه این تاثیر را میتوان در دختران با بالیدگی زودرس مشاهده کرد چراکه دختران با بالیدگی زودرس در مقایسه با همسالانشان از سطوح فعالیت بدنی و خودادراکی پایینی برخوردارند (28، 29 و 41).
مطالعه روی بررسی خودپنداره در طول نوجوانی تا حدودی پراکنده است و شواهد اندکی درباره بلوغ و فعالیت جسمانی در دختران نوجوان وجود دارد و همچنین در برخی مطالعات مقدار مداخله کم بودهاست (39 و 98).
از اینرو آگاهی از تاثیرات برنامههای مداخلهای باعث توسعه نظریههای رفتاری و متعاقبا باعث ایجاد برنامههای موثر برای پیشرفت سلامتی خواهد شد (90 و 98). نتایج نشان میدهد که مداخلات در محیط مدرسه میتواند به طور مثبت روی خودپنداره دانش آموزان تاثیر بگذارد اما در برخی مطالعات مقدار مداخله کم بوده است (35 و 92).
کمبود شواهدی راجع به اثر فعالیت بدنی روی خودپنداره جسمانی دختران با بالیدگیهای متفاوت بهطور متمایز، و همچنین کم بودن مقدار مداخلات پیشین، نیاز به تحقیق بیشتر را برای کارهای مداخله ای روی خودادراکی و خودپنداره جسمانی را مشخص میکند. بنابراین با درنظر گرفتن ویژگیهای نوجوانی و اینکه بالیدگی در سنین حساسی صورت میگیرد و همچنین با توجه به اینکه این تحقیق روی نوجوانان کم تحرک دختر انجام خواهدشد، محقق در پی پاسخ به این سوال است که آیا برنامه تمرینی آمادگی جسمانی اثرات متفاوتی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک زودرس و دیررس دارد؟
از این رو این تحقیق در نظر دارد که پیامدهای یک دوره 8 هفتهای تمرینات آمادگی جسمانی را برخودپنداره جسمانی نوجوانان دختری که از نظر بالیدگی دیررس و زودرس هستند، بسنجد و نحوه تاثیر این تمرینات را بر آنها بررسی و مقایسه کند.
1-3 ضرورت
آگاهی از تاثیرات برنامههای مداخله ای باعث توسعه نظریههای رفتاری و متعاقبا باعث ایجاد برنامههای موثر برای پیشرفت سلامتی خواهد شد. این نتایج نشان میدهد که مداخلات در محیط مدرسه می تواند بهطور مثبت روی خودپنداره دانش آموزان تاثیر بگذارد (35).
همچنین، دختران در سن بلوغ خودارزشی پایینتری دارند و لزوم برنامههایی برای افزایش فعالیت بدنی در میان دختران نوجوانی که نارضایتی نسبت به بدنشان را در مدت بلوغ تجربه میکنند، مشهود است، بنابراین با توجه به اینکه برخی تحقیقات ذکر شده نشان دادهاند خودپندارهی جسمانی دختران در سن بلوغ کمتر است، ضرورت برنامههای فعالیت بدنی برای این گروه، محسوستر است (28، 25 و 41).
از طرفی نیز اگرچه راهبردهایی برای افزایش فعالیت بدنی در حال گسترش هستند اما میزان تاثیرات برای مداخله کم هستند و مداخلههای موثر به طور گسترده به کار گرفته نمیشود (41).
در نتیجه کمبود شواهدی راجع به اثر فعالیت بدنی روی خودپنداره جسمانی دختران با بالیدگیهای متفاوت بهطور متمایز، و همچنین کم بودن مقدار مداخلات پیشین، و نیز باتوجه به کمتر بودن خودپنداره جسمانی دختران نوجوان در سنین بلوغ، لزوم برنامههایی برای نیاز به تحقیق بیشتر را برای کارهای مداخله ای روی خودادراکی و خودپنداره جسمانی را مشخص میکند. ازین رو این تحقیق در نظر دارد پیامدهای یک دوره تمرین آمادگی جسمانی را در نوجوانان دختری که از نظر بالیدگی دیررس یا زودرس هستند بسنجد و نحوه تاثیر این تمرینات را بر آنها بررسی و مقایسه کند.
1-4 اهمیت
انجام فعالیت بدنی نه تنها در کشورهای پیشرفته بلکه در کشورهای دیگر نیز در حال گسترش است و این قبیل مداخلات جسمانی برای کسب و بهبود و توسعه رفتار فعال دارای اهمیت است (26). از طرفی تحقیقات نشان داده است که پسران (40%) نسبت به دختران (27%) فعالتر هستند و با افزایش سن، این سطوح کاهش مییابد انجام چنین مطالعاتی میتواند در جهت اشاعهی فرهنگ فعال ماندن، بهویژه برای دختران کمک کننده باشد (98).
از طرفی آمادگی جسمانی وسیله ای ساده، کم هزینه و قابل دسترس برای همگان ازجمله نوجوانان است. شرکت افراد نوجوان در فعالیت های ورزشی، علاوه بر تقویت قوای جسمانی در افزایش اعتماد به نفس و ارتقای سایر جنبه های سلامت روانی نیز موثر است (34).
در این راستا محیط مدرسه به نظر برای انجام برنامه های مداخله ای مناسبتر است چرا که برنامه های مداخله ای در مدرسه به سه دلیل روند صعودی داشته اند:
1) دسترسی آسان این برنامهها برای کودکان و نوجوانان
2) سپری شدن زمان زیادی از وقت دانش آموزان در مدرسه
3) نقش محوری سلامتی در برنامههای آموزشی جسمانی (98).
از طرفی، به این دلیل که بالیدگی مصادف با دوران مدرسه است و میزان زیادی از وقت نوجوانان در مدرسه سپری میشود بنابراین استفاده از یافتههای این قبیل تحقیقات در محیط مدرسه میتواند بهطور مثبت راهنمای عملی برای مربیان و اولیا مدرسه در خصوص فعالیت بدنی دانشآموزان و همچنین در جهت فهم افزایش خودپنداره جسمانی برای دانشآموزان موثر باشد.
1-5 اهداف پژوهش
1-5-1 هدف کلی
مقایسه 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس
1-5-2 اهداف اختصاصی
1. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس
2. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس
3. مقایسه اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس
4. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس
5. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس
6. مقایسه اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس
7. تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خود توصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس
8. 8تعیین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خود توصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک زودرس
9. مقایسه اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خود توصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس
1-6 فرضیات پژوهش
1-6-1 فرضیه کلی
8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران کم تحرک تاثیر دارد و وضعیت بالیدگی، متغیری واسطهگر در اثر تمرینات آمادگی جسمانی بر خودپنداره جسمانی دختران نوجوان کم تحرک است.
1-6-2 فرضیات اختصاصی
1. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس را افزایش میهد.
2. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس را افزایش میدهد.
3. بین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره ظاهر بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس تفاوت وجود دارد.
4. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس را افزایش میهد.
5. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک زودرس را افزایش میدهد.
6. بین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودپنداره توانایی بدنی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس تفاوت وجود دارد.
7. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس را افزایش میهد.
8. 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک زودرس را افزایش میدهد.
9. بین اثر 8 هفته تمرین آمادگی جسمانی بر خودتوصیفی جسمانی دختران نوجوان کم تحرک دیررس و زودرس تفاوت وجود دارد.
1-7 قلمرو و محدودیتهای پژوهش
1-7-1 قلمرو پژوهش
1. این مطالعه محدود به دختران 13- 15 ساله مقطع راهنمایی است زیرا یکی از شروط اصلی این پژوهش بر زودرس و دیررس بودن آنهاست.
2. برای کلیهی شرکت کنندگان، آزمونگر یک نفر بوده و امکان سوگیری یا اعمال نظر متفاوت وجود نخواهد داشت.
3. کلیه کودکانی که از نظر پزشکی قادر به شرکت منظم در برنامه تمرینی نیستند در ابتدا از مطالعه حذف میشوند.
4. شرکت کنندگان در شرایط محیطی یکسان به سوالات پرسشنامه پاسخ میدهند.
1-7-2 محدودیتهای پژوهش
1. شرایط روانی افراد در زمان شرکت در تمرینات و همچنین در زمان پاسخگویی به سوالات پرسشنامه قابل کنترل نبود.
2. چگونگی تغذیه افراد در طول دوره شرکت در این تحقیق قابل کنترل نبود.
1-8 واژه های کلیدی
بالیدگی3: بالیدگی به عنوان فرایندی از بالیده شدن یا پیشروی به طرف وضعیت بالیده تعریف می شود. افراد زودرس نسبت به سن تقویمی خود پیشرفتهاند و افراد دیررس نسبت به سن تقویمی خود تاخیر دارند (65) که در این تحقیق با استفاده از سن شروع قاعدگی (یا سن منارک) اندازهگیری میشود.
خودتوصیفی جسمانی4: خودتوصیفی، آگاهی شخصی از محدودیتها، ویژگی ها و خصوصیات شخصی و خصوصیاتی که ممکن است شخص در آن ها با بقیه مشابه یا متفاوت باشد، تلقی میشود. خودتوصیفی جسمانی هم شامل نحوه نگرش فرد نسبت به خود است و هم شامل شیوهای است که فرد توسط آن بدن خود را ادراک میکند و نگرش فرد را نسبت به ابعاد بدنی، تواناییها و مهارتهای بدنیاش نشان میدهد (51 و 78). خودتوصیفی جسمانی در اين تحقيق با استفاده از فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی بدنی ارزیابی میشود که مجموع (يا ميانگين) امتياز حاصل از چند خرده مقياس فرم کوتاه پرسشنامه خودتوصیفی بدنی است (9).
سطح فعالیت بدنی5: توانایی اجرای کار عضلانی به صورت رضایتبخش و همچنین اجرای سطوح متوسط تا شدید فعالیت بدنی بدون خستگی بیمورد و حفظ این قابلیت در سراسر دوره زندگی که شامل دو نوع است، آمادگی مربوط به تندرستی و آمادگی مربوط به مهارت (52). جهت اندازهگیری سطح فعالیت بدنی از پرسشنامه بینالمللی فعالیت بدنی استفاده شد. این پرسشنامه فراخوانی 7 روزه است که سطح فعالیت بدنی فرد را از شدید تا متوسط و کم در طول سال تحصیلی مشخص میکند (63).
سن شروع قاعدگی6: سنی است که در آن برای اولین بار چرخهی قاعدگی برای دختران رخ میدهد که در این تحقیقی با استفاده از روش پس گستر استفاده شده است (از فرد خواسته میشود سنی را که برای اولین بار قاعده شده است بهیاد بیاورد) (65).

فصل دوم:
مبانی نظری و کلیات پژوهش

2-1 مقدمه
این فصل در دو قسمت مبانی نظری و ادبیات پژوهش ارایه میگردد و با توجه به موضوع مورد مطالعه ابتدا به مفاهیم نظری و در ادامه به تحقیقات انجام شده مرتبط با موضوع و در نهایت نیز به جمعبندی و نتیجهگیری پرداخته میشود.
2-2 مبانی نظری
2-2-1 مفهوم خود
در اصل «خود»، احساس درونی شخص از «من چه کسی هستم؟» است (51). خودآگاهی شرط اساسی وجود انسان است که درخلال ماههای اول زندگی شکل میگیرد. کودک تدریجا شروع به تشخیص حضور افراد مهم و موثر میکند که باعث بهوجود آمدن مرحلهای برای شروع آگاهی از خود بهعنوان یک فرد مستقل است. کودک در اولین سال زندگیاش خیلی چیزها درباره خودش یاد میگیرد. او یاد میگیرد که بین «من» و «غیر من» تمیز قائل شود و توجهاش را به اعمال دیگران ارتباط دهد. او در این موقع به قسمت اعظم بدنش آگاهی دارد و میداند که آنها چگونه با هم ارتباط پیدا میکنند و مرزهای بین خودش و جهان خارج را یافته است. از همه مهمتر، او بهعنوان یک انسان شروع به احساس ارزش برای خودش میکند و کاملا توانایی ساختن خود را دارد. همانطورکه سیگل و هوپر7 خاطر نشان کردهاند، شکل گرفتن «خود» مظهر ویژه نیاز عمومی انسان به تشخیص بعضی قوانین پایدار از جهان احساسات مستمر است. از آنجاییکه «خود» پدیدهای ذاتی و غیر اکتسابی نیست بلکه فرآیندی است که بر اثر تجربیات تکامل مییابد، بنابراین بهطور قابل ملاحظه ای قابلیت انعطافپذیری

پایان نامه
Previous Entries مقاله رایگان درباره قولنامه، ضمن عقد، شرط ضمن عقد Next Entries منبع تحقیق درباره خودپنداره، سلسله مراتب، سلسله مراتبی