منبع تحقیق با موضوع پیشگیری از جرم، جرم شناسی، ارتکاب جرم، مددکاری اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

خود با پلیس در مقابل مددجو و مشکلات او می پردازد.
د) رعایت شأن و منزلت انسانی مددجو: در این بخش مددکار جوهر انسانی و نقش مددجو [اطفال] را به عنوان یک ارزش تلقی نموده و تلاش می‌کند شأن و منزلت ویژه و خاص مددجو را در نظر گیرد و برای او احترام قائل شود .مددکار از این طریق می‌تواند با مددجو رابطه ی دوستانه برقرار کند (اقلیما، 1381: 145)

2- جریان مصاحبه
مرحله دوم مصاحبه شامل محتوای مصاحبه است. این مرحله شامل رویدادها و فرآیندهای زیر است که عبارتند از:
الف) رد و بدل شدن اطلاعات بین مددکار و مددجو
ب) گفتن حقایق و عوامل مؤثر بر مشکل مددجو
ج) تفهیم و تفاهم متقابل: در این بخش مددکار تلاش می‌کند ابتدا مشکل مددجو را را بفهمد و درک کند و گاهی نیز مشکل را به مددجو بفهماند، یا ابعاد تازه ای از مشکل را روشن کند. در این مرحله مددکار تلاش می‌کند از هنر گوش دادن استفاده کند در برابر مددجو گوش به زنگ باشد و با تشویق مددجو به بیان جلسه را ادامه دهد. همچنین از هنر بهره‌گیری از چشم سوم بهره‌مند شود. به این معنا که به مشاهده آن سلسله نمودهایی بپردازد که از طریق آن آثار و نتایج و پیامد امر قابل درک و فهم می‌شوند.
د) یافتن راه حل و طرق مقابله با مشکل توسعه مددجو: در این مقطع از جریان مصاحبه اصول و ارزش های مددجو در مددکاری اجتماعی نظیر ارائه راه حل توسط مددجو به منظور حفظ و حراست از شخصیت و منش وی و رعایت خود تصمیم‌گیری، خود رهبری و مشارکت فرد در فعالیت ها، مددکار اجتماعی را به این سمت رهنمود می کند که با شکیبایی و حوصله کافی عمل نموده و همواره مراقب باشد که نقش دستور دهنده و امر کننده را نداشته باشد. مددکار باید این مسئله را در نظر داشته باشد که اگر اصل مشارکت مددجو در فعالیت ها را نادیده بگیرد، هر چند پس از حل مشکل به صورت مقطعی منجر به رضایت و شادمانی مددجو می‌گردد؛ ولی این شادی نمی‌تواند عمیق و مستمر باشد و فرجام کار احتمال احساس عدم کفایت، ناتوانی و درمانگی در مددجو حاصل می‌گردد.
3-خاتمه مصاحبه
خاتمه مصاحبه در مددکاری می‌تواند آغاز یک جریان پویا و ارتباطات وسیع باشد که بین مثلث مددجو مشکل و مددکار بر قرار خواهد شد. در واقع مصاحبه مددکار با مددجو به منزله‌ی گشودن و ایجاد روابط آتی و فعل و انفعالات و کنش و واکنش‌های بسیاری است که تنها به تجزیه و تحلیل و دسته‌بندی و تنظیم اطلاعات حاصله از مصاحبه برای تبیین پدیده مورد مطالعه ختم نمی‌شود، بلکه دامنه آن به زندگی مددجو، خانواده، محیط کار و حتی گذشته مددجو و برنامه‌هایی که برای آینده وی در نظر است راه می‌یابد.
در خاتمه جریان و فرآیند مصاحبه مددکاری لازم است به شرایط زیر توجه خاصی صورت گیرد:
الف) کاستن از اوج مصاحبه
برای این کار به نتیجه گیری و جمع بندی مطالب و مشخص کردن زمان و مکان مصاحبه آتی که معمولاً در مددکاری ضرورت می‌یابد. همچنین مروری بر توافق‌های صورت گرفته و وظایفی که مددجو، مددکار و پلیس [پلیس متخصص اطفال و نوجوانان] عهده‌دار شده‌اند. فرصتی را برای سؤال یا رفع ابهام مددجو مقدور می‌سازد. این امر بدون برخورد با مسئله یا مقاومتی از جانب مددجو یک جریان صمیمانه یعنی آغاز مصاحبه را که به یک رابطه متقابل یعنی جریان مصاحبه تبدیل شده است، به انتهایی عاطفی و حرفه ای سوق مي‌دهد.

ب) ارزیابی مصاحبه توسط مددکار اجتماعی
در این مرحله مددکار مجموعه شنیده ها و دیده های خود را از مددجو یا مددجویان بازنگری میکند. افزون بر آن بر حالات و احساسات و پندار خود در حین مصاحبه نیز تأمل و تفکر میکند. به تعبیری دیگر مصاحبه را نقد می‌کند.(اقلیما،1381: 145)
شرایط مهم در جریان مصاحبه مددکاری
الف)شرایط زمانی: در طول مصاحبه باید وقت و مدت مصاحبه و همچنین به فاصله زمانی بین مصاحبه ها توجه لازم مبذول گردد.
ب) شرایط مکانی: مناسب بودن مصاحبه مکان از نظر فیزیکی و ایجاد امنیت روانی در جریان مصاحبه مددکاری مهم است.
ج) مشخص بودن هدف و منظور از مصاحبه
1.حفظ و رعایت اصول اخلاقی در حین مصاحبه؛
2. بهره گیری از مشاهده و دریافت عکس‌العمل غیر کلامی؛
3.بردباری در برابر پاسخ های بی ربط؛
4. جلب اعتماد مددجو نسبت به امین بودن مددکار؛
5.پرهیز از به کار بردن واژه های رکیک؛
6.کنترل خود و خویشتن شناسی
7.جلوگیری از بروز آنچه که منجر به برهم خوردن تمرکز مددکار بر کار مددجو می‌شود؛
8..تمرکز بر مشکلی که برای مددجو اولویت دارد.
1-7-3- مهارت های اولیه مصاحبه در مددکاری اجتماعی
1ـ مهارت های شروع مصاحبه(ملک زاده،1386: 149-151)
این مهارت ها طوری طرح‌ریزی شده‌اند که اول اینکه به مشاور کمک می‌کند تا از مشکل مراجعه کننده اگاه شود دوم اینکه به مددجو کمک می‌کند تا خود را ابراز نمایید و به همین دلیل بسیاری از مطالبی را که به والدینشان نمی‌توانند بگویید در حضور مدد کاران بیان می‌کند.
این مهارت ها در یک تقسیم بندی کلی عبارت‌اند از :
الف: توجه کردن، همراه بودن و حضور در موقعیت: طرفین صحبت باید نسبت به یکدیگر حضور ذهن در ملاقات های فردی و گروهی کمک فراوانی به احساس امنیت و اطمینان شخص مقابل میکنند.
ب:دعوت دوباره برای صحبت کردن و همراه کردن اطفال با سوالات خود: مشاور باید به مراجعه کننده اجازه دهد تا آزادانه درباره مشکلات خود صحبت کند مشاور با استفاده از سوال هایی که با «چگونه و چه چیز»شروع می‌شوند مدد جو را وادار به صحبت می‌کند.
ج: حداقل تشویق برای صحبت کردن:وقتی مددجو [نوجوان بزهکار] شروع به سخن کرد وظیفه مشاور این است که به او کمک کند تا به صحبت خود ادامه دهد .مشاور باید مراجعه کننده را [به خصوص کودکی را که مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته است.] تشویق به صحبت کند برای وادار کردن مددجو به ادامه سخن و توضیح در مورد مطالب بیان شده تکرار یا گفتن چند واژه از آنچه که مددجو گفته است کفایت می‌کند.(ملک زاده، 1386: 150-149)

2-مهارت های گوش دادن
این مهارت ها برای فهم مراجع و تمرکز بر موضوع و مشکل اوست.گوش دادن شامل دریافت پیام و به جریان انداختن آن در ذهن و عکس‌العمل در برابر آن می‌شود اگر عکس‌العملی در برابر پیغام داده نشود معلوم نیست که گوش دادن صورت گرفته باشد. عکس‌العمل گوش دادن شامل سه مهارت است:
الف) انعکاس احساسات: یکی از شیوه های گوش دادن پاسخ به احساسات مددجو است. مشاور سعی میکند تا به مددجو بفهماند که دنیایی که او احساس می‌کند به نحو صحیحی در میابد. در نتیجه حرکت او را به سوی آگاهی و فهم کامل تر از خود و مشکلش ساده می‌کند و این مهارت به احساسات مددجو توجه دارد و محتوای کلام او را مورد تاکید قرار نمی‌دهد.
ب) بازگو کردن محتوای گفتار: در این مهارت سعی بر آن است که متوای آنچه را که مددجو گفته است به شکل دیگر و از زبان مشاوره به او برگردانده شود. در منعکس کردن احساس به جنبه‌ی عاطفی گفتار مددجو توجه می‌شود. ولی در بازگو کردن محتوا بر جنبه‌ی شناختی و گفتار مددجو تأکید می‌گردد.
ج) خلاصه کردن محتوا: خلاصه کردن محتوی نسبت به بازگو کردن آن مطالب بیشتری را در بر می‌گیرد. باز گو کردن محتوا چند جمله یا یک پاراگراف کوتاه را شامل می‌شود. در خلاصه کردن محتوا چندین پاراگراف یا یک قسمت از مصاحبه مشاوره ای یا حتی تمام جلسه‌ی مشاوره به صورت خلاصه می‌آید و جمع بندی می‌شود.

3ـ مهارت درگیر شدن
در این مهارت مشاور با مددجو درگیر می‌شود و نظر خود را با او در میان گذاشته و با او به گفت و گو می پردازد. مهارت های درگیر شدن عبارت‌اند از: ابراز نظر و بیان احساسات، رفتار سهیم شدن و مشارکت واقعی و محبت کردن است.
4ـ مهارت های جهت دادن
در این مهارت، مشاور، فرآیند مشاوره را جهت می‌دهد و آن را به سمت درمان می‌کشاند. این مهارت ها نیز عبارت اند از: اشاره به توانایی های مددجو، تعبیر و تفسیر
مصاحبه رایج ترین شیوه ی ارزیابی و مشکل گشایی در مددکاری و مشاوره است. مصاحبه باعث می‌شود که مشاوران و مددکاران حاضر در کلانتری به همراه افراد پلیس [پلیس متخصص اطفال و نوجوانان] در موقعیت‌های مقتضی بتوانند اطلاعات مناسب مربوط به گذشته‌ی مددجو خصوصیات مثبت و منفی رفتار وی و نیز تلاش های او، به نوعی توافق درمانی و در نهایت به بحث قضا زدایی دست یابند. (اقلیما،1381: 149-148) با توجه به مطالب ذکر شده یک مددکار اجتماعی برای اینکه بتواند در کنار افسران نیروی انتظامی نقش مثبتی را در خصوص دادرسی اطفال ارائه کند، یادگیری مهارت های اولیه مصاحبه برای او الزامی است.

فصل دوم
نقش مددکار اجتماعی در پیشگیری از جرم
2-1- مفهوم پیشگیری
پیشگیري که معادل آن در زبان انگلیسیPrevention است، واژه پیشگیری از نظر لغوی «جلوگیری کردن، دفع، صیانت، مانع شدن، جلو بستن، جلوی چیزی را گرفتن و نیز اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از رخدادهای بد و ناخواسته» معنا كرده‌اند. (معین، 1371: 933).
از نظر اصطلاحی، مرکز بین‌المللی پیشگیری از جرایم، پیشگیری را چنین تعریف کرده است: «هر عملی که باعث کاهش بزهکاری، خشونت، ناامنی از طریق مشخص کردن و حل کردن عوامل ایجاد کننده این مشکلات به روش علمی شود، پیشگیری از جرایم است».
در ادبیات جرم شناسی، تعاریف موسع یا مضیقی از پیشگیری ارائه شده است. پیشگیری در مفهوم موسع، طیف وسیعی از اقدامات کیفری و غیرکیفری را در جهت خنثی کردن عوامل ارتکاب جرم دربر می‌گیرد. در این مفهوم، هر آنچه علیه جرم بوده و بزهکاری را کاهش می‌دهد، پیشگیری است. (شاکری، 1387: 9) به عبارت دیگر، پیشگیری در بینش موسع، شامل کلیه اقدامات قهرآمیز و غیرقهرآمیز می‌شود. پیشگیری قهرآمیز شامل کلیه تدابیر کیفری در مبارزه علیه بزهکاری است که با دو هدف پیشگیری خاص در جهت جلوگیری از تکرار جرم توسط شخص مرتکب و پیشگیری عامل شامل بازدارندگی از طریق تهدید و ارعاب سایر کسانی که در معرض ارتکاب بزه هستند، به کار گرفته می‌شود. (میرخلیلی، 1388 :34) پیشگیری قهرآمیز نیز شامل کلیه تدابیر غیرکیفری است. پیشگیری در این مفهوم وسیع، به بکار بر می‌گردد؛ با جمله مشهور «پیشگیری از وقوع جرایم بهتر از کیفر دادن است». وی آخرین فصل رساله جرایم و مجازات‌های خود را به پیشگیری از جرم اختصاص داده و پس از وی، بنیان گذاران مکتب تحققی، این مسیر را ادامه دادند. (مهدوی، 1390 : 19-20)
از نظر «ریمون گسن» پیشگیری در مفهوم مضیق آن، هر تدبیر سیاست جایی است که هدف نهایی آن، تجدید حدود امکان پیشامد مجموعه اعمال جنایی، از راه غیرممکن ساختن، دشوار کردن یا کاهش دادن احتمال وقوع آن هاست بدون این که از تهدید کیفر یا اجرای آن استفاده شود. (گسن، 1370 :133) پیشگیری در این مفهوم، صرفاً تدابیر غیرکیفری را در بر می‌گیرد و دارای ویژگی‌های زیر است:
• هدف اصلی آن، اثرگذاری بر عوامل یا فرآیندهایی است که در بروز بزه نقش دارند.
• پیش از ارتکاب جرم اعمال می‌شوند.
• جنبه قهرآمیز (کیفری) ندارد. زیرا تدابیر سرکوب گر پس از وقوع بزه بر بزهکار تحمیل می‌شود. (گسن، 1370: 126)
رویکردی که اکثر مؤلفان جرم شناسی و نهادهای ملی و بین‌المللی ذیربط در مورد تعریف پیشگیری از جرم در پیش گرفته‌اند، مبتنی بر تعریف مضیق پیشگیری از جرم است. (مهدوی، 1390: ص.21)
لایحه پیشگیری از وقوع جرم نیز تعریفی مطابق با مفهوم مضیق پیشگیری از جرم ارائه داده است. مطابق این تعریف، پیشگیری از وقوع جرم عبارت است از: «پیش‌بینی، شناسایی و ارزیابی وقوع جرم و اتخاذ تدابیر و اقدامات لازم برای جلوگیری از وقوع آن».
2-2- پیشگیری از جرم
پیشگیری از جرم برای نخستین بار به همت انریکوفری با عنوان هم‏ارزهای کیفری با جانشین‏های کیفری مطرح شد . وی پی‏ برده بود که نظام‏های کیفری منحصراً نمی‏تواند برای مبارزه با بزهکاری موفق باشد، بلکه در کنار آن باید از مداخله‏های بیش از وقوع جرم، به عنوان تدبیر تکمیلی،بهره جست؛ بنابراین از نظر وی

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق با موضوع مددکاری اجتماعی، کمک رسانی، علوم اجتماعی، رفاه اجتماعی Next Entries منبع تحقیق با موضوع پیشگیری اجتماعی، سازمان ملل، سازمان ملل متحد، ارتکاب جرم