منبع تحقیق با موضوع انارک، راندگی، مرمر، پتیار

دانلود پایان نامه ارشد

هستند. سامانه گسلي درونه، يکي از گسلهاي طويل کواترنري بوده که داراي توان لرزهزايي ميباشد.

شکل 2-7- جايگاه سامانه گسل درونه در شمال ايران مرکزي (‌استرابي و همکاران، 1389‌).
در منطقه انارک، ماسهسنگ، کنگلومرا و مارنهاي قرمز رنگ اليگوسن – ميوسن بر روي مسکو‌يت، مسکو‌يت – کلريت شيستهاي پروتروزوئيک بالايي رانده شدهاند. به علاوه مرز ميان شيستهاي پروتروزوئيک بالايي با مرمرها و سنگ دولوميت پالئوزوئيک زيرين لاخ، راندگي است. پايانه سامانه گسله درونه در اين منطقه به صورت دو دسته گسل راستالغز چپ بر و رانده شناسايي شده است. ميانگين وضعيت گسلهاي راندگي S55E تا S90E است، در حاليکه در مورد گسلهاي راستالغز چب بر دو راستاي متفاوت S85W شيب به سوي جنوب و N2W با شيب به سوي غرب ديده ميشود(استرابي و همکاران، 1387‌).
گسل ترکمني- اورديب: ‌ اين گسل تقریباً به موازات گسل درونه است و داراي طولي در حدود 160 کيلومتر در ناحيه انارک- خور مي باشد. گسل ترکمني- اورديب مرز جنوبي و شرقي ماسيف انارک- خور است و آن را از زون چاه پلنگ- بياضه جدا مي نمايد. اين گسل در بخش شمال شرقي به گسل هاي ازبک کوه و به بخش جنوبي نواحي کاشمر و تربت حيدريه مي پيوندد (الماسيان، 1997). پهناي زون گسلي آن از چند صد متر تا چند کيلومتر در برخي مناطق است. گسل هاي فرعي زيادي از گسل ترکمني- اورديب منشعب مي شود که از ميان همه کمپلکسهاي سنگي از پروتروزوئيک بالايي تا نئوژن و حتي به طور بخشي از ميان رسوبات قديمي کواترنر نيز عبور مي نمايند (آيستوو و همکاران، 1984). بسياري از گسل ها در اين زون با خرد شدگي شديد و دگرسانی هيدروترمال در سنگ ها همراه هستند. توده هاي کوچک سرپانتينيت هاي برش خورده نيز در بخش هاي مرکزي و غربي اين گسل رخنمون دارند (آيستوو و همکاران، 1984).
2- راندگی در یال جنوبی بزرگ تاقدیس انارک : در این بخش بیشتر گسل های قاشقی توسعه دارند. گسل های رانده در یال جنوبی بزرگ تاقدیس انارک را میتوان به چهار گروه تقسیم کرد ( الماسیان، 1997) :
‌الف: گسل های جدا شده : این نوع از گسله ها در تحتانی ترین قسمت مجموعه دگرگونی انارک گسترش داشته و بویژه در مرز شیست سبرز و افیولیت انارک مشاهده می گردند.
‌‌ب: راندگی در عضوهای واحد چاه گربه: به دلیل گسترش و ضخامت قابل توجه واحد چاه گربه در یال جنوبی بزرگ تاقدیس انارک راندگی های متعددی در آن مشاهده می گردد. راندگی ها بویژه در سطح موازی با برگوارگی سنگ ها گسترش یافته است. از طرف دیگر لایه های مرمر عضوهای این گروه اغلب به صورت ورقه های راندگی مشاهده می گردد. ‌
پ: راندگی در واحد مرمر لاک: به دلیل ویژگی های سنگ شناسی و ضخامت قابل توجه واحد مرمر لاک به عنوان یک واحد مقاوم در یال جنوبی بزرگ تاقدیس انارک مورد توجه است. همچنین عضو شیست فوقانی واحد چاه گربه و واحد پتیار به عنوان واحد نامقاوم و در برگیرندۀ واحد لاک می باشد. با در نظر گرفتن موارد فوق به هنگام راندگی مرزهای تحتانی و مرمر لاک به صورت گسل های نرمال عمل می کنند. بنابراین کل واحد مرمر لاک به صورت یک ورق راندگی مشاهده می گردد. که تا مسافت های زیادی بر روی واحد های کهن تر از خود (چاه گربه) رانده می شود.
ت: راندگی در واحد پتیار و مرغاب: به دلیل راندگی های متعدد در یال جنوبی بزرگ تاقدیس انارک بخش های عمده ای از واحد پتیار حذف شده و اغلب واحد مرغاب رخنمون دارد.( الماسیان، 1997). معمولاً در مرز واحد پتیار و مرمر لاک میلونیت ها از رخنون قابل توجهی برخور دارند. (باقری،2007). ‌
2- راندگی در یال شمالی بزرگ تاقدیس انارک: در این بخش از بزرگ تاقدیس انارک مشابه یال جنوبی راندگی های متعدد و ساختمان های مرتبط با آن به طور گسترده دیده می شود. به دلیل عملکرد تغییر شکل ها در این بخش از بزرگ تاقدیس انارک میزان کوتاه شدگی بیشتر از یال جنوبی است، به طوری که شیب طبقات در برخی از قسمت های افزایش یافته و گاه به صورت عمودی مشاهده می گردد‌ (باقری،2007).
3- راندگی در واحد پتیار و مرغاب: در قسمت شمالی کوه چاه گربه روستای معلی و کوه سفید رخنمون واحد پتیار و مرغاب مشاهده می گردد. به دلیل راندگی های نیرومند از ضخامت واحد پتیار کاسته شده و فقط بخش کربناتی آن به صورت ورقه های رانده مشاهده می گردد. همچنین شدت راندگی در شمال کوه سفید در واحد مرغاب قابل توجه است(باقری،2007).
‌2 – 5- چینه شناسی منطقه مورد مطالعه:
‌‌به طور کلی چینه شناسی منطقه مورد مطالعه به سه دوران زمین شناسی تعلق دارد و متشکل از افیولیت ها، مجموعه های دگرگونی و رسوبی می باشد که در زیر مختصراً به تشریح آنها خواهیم پرداخت.
‌‌‌2 – 5 – 1- سنگ های افیولیت انارک :
‌‌سنگ های مجموعه افیولیتی انارک بیشتر در قسمت های شمال منطقه انارک، در بخش های شمالی کوه دره انجیر، دامنه های جنوبی کوه چاه گربه، معادن راسو و خالوحیدر، جنوب و شرق چاه درختک و در هر دو سمت جاده چاه مهدی به سمت پیوک دیده می شود. بررسی ها نشان می دهد که افیولیت انارک از دگرگونی های انارک قدیمی تر بوده و متعلق به پروتروزوئیک بالایی است ( ترابی، 1383). پریدوتیت های گوشته بیشترین حجم افیولیت انارک را به خود اختصاص می دهند، اما به علت قدمت زیاد به شدت سرپانتینی شده اند. این پریدوتیت ها بیشتر از نوع لرزولیتی (LOT) بوده که در اثر انجام واکنش های مذاب های بالارونده با آنها در بخش هایی به هارزبورژیت و دونیت تبدیل شده اند (ترابی، 1383).
‌‌‌‌‌‌2 – 5 – 2- ‌مجموعه های دگرگونی انارک :
‌‌ ‌سنگ های دگرگونی که تحت نام کلی دگرگونی های انارک محسوب می شوند، عمدتاً شامل سنگ های دگرگونی شیستی، کوارتزیتی، مرمر و سرپانتینیتی می باشند. این مجموعه عمدتاً در بخش های شمالی متمرکز است. در قسمت جنوب شرقی انارک متامورف های انارک، گنیس های پل هاوند و متامورف های دوشاخ قرار داند. تمامی سنگ های دگرگونه انارک تقریباً در حد رخساره شیست سبز دگرگون شده اند. سنگ های دگرگونه انارک در نیمۀ شمالی به چهار مجموعۀ سنگی– ساختاری تقسیم می شوند‌ (الماسیان، 1997):
‌‌1- گروه چاه گربه 2- واحد مرمر لاک 3- واحد پتیار 4- واحد مرغاب
‌‌‌‌‌‌‌2 – 5 – 2 – 1- مجموعه دگرگونی های چاه گربه :
‌‌این مجموعه شامل تالک شیست، کربنات شیست، مسکویت کربنات شیست و لنزهای مرمر و چرت های دگرگونی شده می باشند که رخنمون آن در کوه دره انجیر، کوه پیوک، کوه میله و کوه چاه گربه مشاهده می گردد. گروه چاه گربه از بالا به پایین شامل پنج عضو می باشد (الماسیان، 1997).‌1- شیست سبرز 2- مرمر زیرین‌ 3- شیست زیرین 4- شیست بالایی.
‌‌گروه چاه گربه متعلق به نئوپروترزوئیک تا کامبرین زیرین است. در مطالعات جدید انجام گرفته واحد چاه گربه به دو قسمت تقسیم بندی شده است (باقری، 2007).
1- بخش ساختاری بالایی یا قدیمیتر. 2- بخش ساختاری زیرین یا جوانتر.
‌‌‌‌‌‌2 – 5 – 2 – 2- واحد مرمر لاک(لاخ) :
نام این واحد از کوه لاخ در 8 کیلومتری جنوب شرق انارک گرفته شده است. این واحد ضخامتی در حدود 500 متر دارد. به دلیل وضعیت خاص سنگ شناسی این واحد، تشکیل قله های مرتفع و پرشیبی مانند قله های دره انجیر، میله، دولدول و لاک را در این ناحیه تشکیل داده است.
‌‌‌‌‌‌2 – 5 – 2 – 3- واحد پتیار:
سنگ های تشکیل دهنده این واحد شامل کلریت مسکویت شیست، کلریت اپیدوت اکتینولیت شیست، همراه با لنزهای مرمر، دولومیت و کوارتزیت تیره رنگ، گاهی همراه با گرافیت شیست می باشد. ضخامت آن 500 تا 2000 متر است.
‌‌‌‌‌‌2 – 5 – 2 – 4- واحد مرغاب:
سنگ های تشکیل دهنده این واحد عمدتاً شیست های کلریتی، اپیدوتی و میکایی است. در اکثر مناطق واحد مرغاب بر روی واحد مرمر لاک رانده شده است.
‌‌‌‌‌‌2 – 5 – 3- سنگ های رسوبی دگرگون نشده :
بر روی مجموعه دگرگونی های انارک سازندهای دگرگون نشده ای وجود دارند، که سن آنها از کرتاسه زیرین شروع می شود. این سنگ ها در اطراف سازند نخلک (تریاس زیرین- بالایی) و سازند چاه پلنگ (ژوراسیک بالایی- کرتاسه زیرین) قابل مشاهده هستند.
سنگ های متعلق به کرتاسه پایینی و بالایی با یک دگرشیبی زاویه دار سنگهای پروتروزوئیک بالایی تا تریاس را می پوشاند. این سنگ آهک ها بیانگر رخساره کربناته و کربناته- آواری هستند.
کرتاسه تحتانی K1 :
عمدتاً شامل آهک اربیتولین دار، ماسه سنگ، سیلتستون، مارن، کنگلومرا و ماسه سنگ با ضخامت تقریبی 831 متر می باشد.

پایان نامه
Previous Entries منبع تحقیق با موضوع افغانستان، شرق ایران، زمین ساخت Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی بین النهرین، معماری ایران، ایزومتریک، دوره اسلامی