منابع پایان نامه درمورد گروه آموزشی، سرمایه فرهنگی، تولید ناب، عوامل اقتصادی

دانلود پایان نامه ارشد

دارای امکانات مادی بیشتری هستند و دسترسی بیشتری به انواع مثلاً موسیقی‌ها، ورزش‌ها، غذاها و … دارند، می توانند ذائقه‌های خود را شکل بخشند. به عبارت دیگر بوردیو هر آنچه را جزء علایق خاص طبقۀ مسلط است به عنوان معیار سنجش سرمایۀ فرهنگی در نظر می گیرد. سرمایۀ فرهنگی را می توانیم به عنوان یک دارایی تعریف کنیم که مجسم کننده، ذخیره‌کننده یا تأمین‌کنندۀ ارزش فرهنگی علاوه بر هرگونه ارزش اقتصادی است که می تواند داشته باشد. موجودی سرمایة فرهنگی، به کمیت چنین سرمایه در یک زمان مفروض اشاره دارد و برحسب واحد شمارش مناسبی از قبیل کمیت‌های مادی یا یک ارزش‌گذاری تجمعی اندازه‌گیری می شود. این موجودی سرمایه‌ به مرور زمان منجر به ایجاد جریانی از خدمات می شود که ممکن است برای تولید کالاها و خدمات بیشتری مصرف یا استفاده شود. «سرمایۀ فرهنگی به دو صورت وجود دارد: اولاً ممکن است ملموس باشد یعنی به شکل بناها، محل‌ها، اماکن، آثار هنری و مجسمه‌ها و به طور کلی سرمایۀ فرهنگی شامل و نه محدود به میراث فرهنگی ملموس است و ثانیاً سرمایۀ فرهنگی ممکن است ناملموس باشد یعنی به شکل سرمایۀ معنوی به صورت ایده ها، ا عمال، عقاید و ارزشهایی باشد که در یک گروه مشترک است»(تراسبی، ۱۳۸۲:۷۰ـ۶۸)
از نظر بوردیو افرادی در زمینة انباشت سرمایۀ فرهنگی موفق‌ترند که رموز فرهنگی صحیح را بهتر در مدرسه و جامعه کسب کرده باشند. . گیدنز اظهار می دارد که کودکانی که از زمینة اجتماعی و خانوادگی طبقۀ پائین برخاسته‌اند، بویژه کودکان گروههای اقلیت قومی، شیوه‌های گفتاری و رفتاری پیدا می کنند که با شیوه‌های گفتاری و رفتاری مسلط در مدرسه مغایر است. اگرچه تمایل نظریات مطرح شده در زمینة سرمایۀ فرهنگی به طرف ایجاد تمایز و تولید نابرابری است، اما دانشگاه می تواند شرایط یکسان فراهم کند و در اختیار تمام دانشجویان قرار دهد تا هرکس بنابر استعداد و توانایی خود از آن بهره ببرد. دانشگاه از سه نظر می تواند فراهم آورندة شرایط یکسان باشد، که عبارتند از: جو گروه آموزشی، ساختار گروه آموزشی و تجربیات طلبگی دانشجویان گروه آموزشی که به تعادل ضوابط رسمی و غیررسمی، نیازها، فعالیتها و روابط موجود در یک گروه آموزشی اطلاق می شود. این ساختار بر فعالیت و تمایلات اعضای سازمان تأثیر می گذارد. بویژه در مورد دانشجویان تحصیلات تکمیلی، ساختار گروه آموزشی، ماهیت و اندازه روابط مرسوم در بین استادان و دانشجویان را تحت تأثیر قرار می دهد.
حال باید دراین نکته دقیق شد که چرا سرمایۀ فرهنگی یک عامل تولید‌کنندۀ نابرابری است. گفته شد که سرمایۀ فرهنگی عبارت است مهارتها و شناختهایی که یک جامعه در اختیار فرد قرار می دهد. میدان اجتماعی فرصتهای برایری را برای همه اعضای آن جامعه فراهم می کند، لیکن تنها آنهایی می توانند از این فرصتها سود ببرند که مهارت جذب این فرصتها را داشته باشند.از این حیث سرمایۀ فرهنگی یک متغییر مداخله‌گر بسیار مهمی است هم در مواقعی که در توزیع منابع نابرابری وجود دارد یعنی به عنوان یک مغیر در بازتولید نابرابری اجتماعی دخالت دارد و هم در مواقعی که جامعه، متقاضی برابری فرصتها و پاداش‌ها است می تواند متغیر مداخله‌گر مهمی باشد. بنابراین زمینة خانوادگی وزمینه اجتماعی به طور مستقیم بر حصول سرمایۀ فرهنگی تأثیر دارند و سرمایۀ فرهنگی به طور مستقیم بر دستاوردهای علمی و شغلی تأثیر خواهد داشت. حتی بر خورداری از نظرها وعقاید شخصی نیز ثمرۀ هتحصیلات و مهارتهای اکتسابی است. (تراسبی،۱۳۸۲،۷۴).
در نهایت باید به دو نکتۀ اساسی به طور مختصر اشاره کرد که داشتن سرمایۀ فرهنگی کارکردهای مختلفی دارد: اولاً، کسب مشروعیت از طریق بقیة سرمایه‌ها منوط به تبدیل شدن آن‌ها به سرمایۀ فرهنگی است، یعنی کسی که به واسطه سرمایۀ فرهنگی منزلت دارد می تواند روایت و برداشت خود را از دنیای اجتماعی بر دیگران تحمیل کند. ثانیاً‌ داشتن سرمایۀ فرهنگی بدان معنا ست که فرد می تواند خودرا از الزامات زندگی روزمره جدا کند و نوعی گزینش دلخواه در عرصة فرهنگ انجام دهد به بیان خود بوردیو «زیبایی‌شناسی محض از اخلاق یا همان خلق و خوی فاصله گرفتن گزینشی از الزامات دنیای طبیعی و اجتماعی منشأ می گیرد». (بوردیو،1377: 35).
پی یر بوردیو که نظریۀ سرمایۀ فرهنگی را ابداع نموده است معتقد به محوری بودن فرهنگ در حوزۀ روابط انسانی و اجتماعی امروز است و فرهنگ و منابع فرهنگی در تفکر وی هم هدف و هم وسیلۀ مبارزۀ طبقاتی به شمار می رود که به این معنی است که تمایزات فرهنگی در عصر مدرن امروز به عنوان شاخصی برای نوعیت طبقۀ افراد به حساب می آید. بوردیو باور دارد که امروزه پدیدۀ مصرف گرایی خود به عنوان متغییری مستقل نقش اساسی در شکل دهی و تعیین جایگاه افراد در نظام طبقاتی و هویت یابی دارد که این نظریۀ وی بیشتر به آرای مارکسیست های فرهنگ گرا از قبیل آنتونیو گرامشی نزدیک است و به عنوان تفسیری فرهنگی از مارکسیسم تلقی خواهد شد. بنابراین به نظر وی، مصرف را باید همچون دسته ای از اعمال اجتماعی- فرهنگی به عنوان راهی برای بیان ایجاد تمایزات بین گروههای اجتماعی دانست نه صرفا به مثابه راهی برای بیان تفاوتهایی که در نتیجه رشته ای خود مختار از عوامل اقتصادی که قبلاً به وجود آمده اند. به نظر بوردیو مصرف به عنوان نمادی از فرهنگ زندگی و اجتماعی مردم در آمده است و می تواند امروز به عنوان یک متغییر مستقل در مباحث جامعه شناسی مطرح گردد (رستمی،1389: 151).
سرمایه فرهنگی نظریه ای است که در آن به فرایند چگونگی تصمیم گیری فرد و اینکه چه چیزهایی در شکل دهی به شخصیت او موثر بوده است می پردازد از این رو می تواند در فرایند تصمیم گیری مخاطبان رسانه ها که چه نوع رسانه ای را با چه رویکردی انتخاب کنند موثر باشد. سرمایه فرهنگی افراد می تواند در فرایند انتخاب رسانه ها برای تماشا و استفاده از آن موثر باشد لذا از سرمایه فرهنگی نیز سعی شده است در این تحقیق استفاده گردد.

بخش چهارم
چارچوب نظری تحقیق
نظریۀ استفاده و رضامندي، يكي از مشهورترين نظريه ها در حوزه ارتباط جمعي است. در این  رويكرد که به مخاطبان رسانه‌ها پرداخته مي‌شود، تأكيد مي‌شود كه انگيزۀ مخاطبان در مصرف محصولات رسانه‌اي، رضامندي و ارضای برخي از نيازهاي تجربۀ ‌شده آنان است؛ مصرف نیز به سمت و سوي اين رضامندي جهت‌گيري شده است.
اين نظریۀ ريشه در پژوهش‌هاي سال‌هاي 1940م در ايالات متحده آمريكا دارد. در این پژوهشها به بررسي مسئله رضامندي‌ای كه مخاطبان سريال‌هاي احساسي به دنبال آن بودند و كسب مي‌كردند، پرداخته شده بود.
نظریۀ استفاده و رضامندی كه به عنوان نظريۀ روابط مخاطب – رسانه‌ها نيز مشهور است به جاي پيام، بر مخاطب تأكيد مي‌كند و بر خلاف نظر تأثيرات شديد رسانه، خشنودی مصرف‌كنندۀ رسانه را به جاي بيان رسانه، به عنوان نکته اصلی فرض می کند. لازم به ذکر است فعال انگاشته‌شدن مخاطب، در درجه اول بستگی به این دارد که مخاطب تا چه حد آگاهانه و با انگیزه دست به انتخاب می زند؛ البته به موضوعاتی مثل تأمل آگاهانه در رسانه و بهره‌برداری از آنچه رسانه به وی عرضه کرده است نیز مرتبط می باشد.
در اين نظریۀ، برخلاف بيشتر پژوهش‌هاي ارتباطي قبل از خود كه معطوف به آثار رسانه بر روي مخاطبان بوده‌اند، بر اين سؤال كه مردم چه كاري با رسانه‌ها مي‌كنند، تمركز شده و برخاستگاه و پويايي اجتماعي و روان‌شناختي نيازهاي فردي تأكيد می شود.
گزارۀ جدید پیرامون این نظریۀ را می توان این‌گونه ارائه داد:
شرایط اجتماعی و ساختار روانی مخاطب مشترکا بر عادات کلی استفاده از رسانه اثر می‌گذارند و اعتقاد و توقع مخاطب دربارۀ نفعی که از رسانه‌ می تواند ببرد(که عمل مشخص انتخاب و مصرف رسانه توسط او را شکل می دهد)، قضاوت دربارۀ ارزش تجربۀ استفاده از رسانه‌ها  را به دنبال دارد و احتمالاً به کاربرد فواید حاصل شده در سایر عرصه‌های تجربه و فعالیت اجتماعی منجر خواهد شد.
سرمایۀ فرهنگی، درجه تبحری است که شخص در کردارهای فرهنگیای دارد که جامعهای معین آن را مشروع تشخیص می دهد. سرمایۀ تحصیلی -یعنی تواناییهای رسمی که فرد کسب می کند- یکی از شاخصههای مقدار سرمایۀ فرهنگی است اما این دو معادل هم نیستند.
سرمایۀ فرهنگی همانا مجموعهای از ثروتهای نمادین است که از یک سو به معلومات کسب شدهای بر میگردد که به شکل رغبتهای پایدار ارگانیسم، حالت درونی شده به‌خود میگیرند (در فلان زمینه دانش داشتن، بافرهنگ بودن، به زبان و نحوۀ بیان تسلط داشتن، جهان اجتماعی و رمزگان آن را شناختن و خود را در این جهان آشنا دیدن) از سوی دیگر، به صورت موفقیتهای مادی، سرمایه به حالت عینیت یافته، میراث فرهنگی به شکل اموال (تابلوها، کتابها، واژهنامهها، ابزارها، ماشینها) جلوه می کند؛ و سرانجام سرمایۀ فرهنگی می تواند به حالت نهادینه شده در جامعه به‌صورت عناوین، مدارک تحصیلی، موفقیت در مسابقات ورودی و غیره که به استعدادهای فرد عینیت میبخشد؛ جامعه (یا بیشتر اوقات دولت) که این بازشناسی را اعلام می دارد، آن را نهادینه می کند و اغلب برای آن پایگاه قائل می شود و جایگاه تعیین می کند (معلم، استاد، قاضی، کارمند دولت). سرمایۀ فرهنگی بدون کوشش شخصی کسب نمی شود و به ارث برده نمی شود، بلکه از جانب عامل کار طولانی، مداوم و پیگیر یادگیری و فرهنگپذیری را میطلبد با هدف جزئی از خود کردن، از آن خود کردن، آن را به قالب خودکشیدن، به عنوان چیزی که وجود اجتماعی او را تحول میبخشد. سرمایۀ فرهنگی داشتنی است که بودن شده است، ملکی است درونی شده و جزء لایتجزای شخص گردیده، خصلت او شده است. کسب سرمایۀ فرهنگی زمان میخواهد و بنابراین به امکانات مادی، اساساً مالی، نیاز دارد تا زمان به دست بیاید. سرمایۀ فرهنگی، از این بابت به نحوی تنگاتنگ به سرمایه اقتصادی گره خورده و به شکل دیگر آن در آمده است.
پی یر بوردیو که نظریۀ سرمایۀ فرهنگی را مطرح نموده است معتقد به محوری بودن فرهنگ در حوزه روابط انسانی و اجتماعی امروز است و فرهنگ و منابع فرهنگی در تفکر وی هم هدف و هم وسیلۀ مبارزۀ طبقاتی به شمار می رود که به این معنی است که تمایزات فرهنگی در عصر مدرن امروز به عنوان شاخصی برای نوعیت طبقۀ افراد به حساب می آید. بوردیو باور دارد که امروزه پدیدۀ مصرف گرایی خود به عنوان متغییری مستقل نقش اساسی در شکل دهی و تعیین جایگاه افراد در نظام طبقاتی و هویت یابی دارد که این نظریۀ وی بیشتر به آرای مارکسیست های فرهنگ گرا از قبیل آنتونیو گرامشی نزدیک است و به عنوان تفسیری فرهنگی از مارکسیسم تلقی خواهد شد. بنابراین مصرف را باید همچون دسته ای از اعمال اجتماعی فرهنگی به عنوان راهی برای بیان ایجاد تمایزات بین گروههای اجتماعی دانست نه صرفا به مثابه راهی برای بیان تفاوتهایی که در نتیجۀ رشته ای خود مختار از عوامل اقتصادی که قبلاً به وجود آمده اند. بوردیو مصرف را به عنوان نمادی از فرهنگ زندگی و اجتماعی مردم در آمده است و می تواند امروز به عنوان یک متغییر مستقل در مباحث جامعه شناسی مطرح گردد تعبیر می کند.
به هر صورت با توجه به مسائلی که درحوزۀ رسانه ها طرح شده است و با تأکید بر آرای بوردیو می توان گفت که در خلال اهمیت یافتن مقوله های فرهنگی در ترسیم خطوط تمایز و تشابه اجتماعی و نیز نقش روز افزون مصرف در شکل دهی به هویت های اجتماعی شاهد تعیین کنندگی متغیرهای ساختاری در شکل گیری هویت های اجتماعی هستیم و تئوری سرمایۀ فرهنگی پی یر بوردیو امروزه در میان فرهنگ مدرنی که در جوامع چه در حوزه توجه به رسانه ها و چه در حوزه های دیگر به وجود آمده است جایگاه ویژه ایی دارد و می تواند برای تحلیل وضعیت موجود و تحلیل کارکرد رسانه ها به خصوص تلویزیون در تأثیر گذاریش بر توسعۀ جوامع بسیار موثر واقع شود و بهتر از نظریۀ های دیگرما را در تحقیق حاضر که به نگرش دانشجویان دانشگاه هرات در مورد تلویزیون و تأثیرات سیاسی آن میپردازد کمک خواهد کرد.
با توجه به مطالبی که

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد سرمایه فرهنگی، سرمایه اقتصادی، طبقه اجتماعی، استفاده و رضامندی Next Entries منابع پایان نامه درمورد افغانستان، علوم انسانی، توسعه سیاسی، جامعه آماری