منابع پایان نامه درمورد گردشگری مذهبی، اوقات فراغت، خدمات گردشگری، گردشگری شهری

دانلود پایان نامه ارشد

شناسايي فرصت آنتوني اولويک46
آنتوني اولويك پس از بررسیهای گسترده در زمينه ي دلايل ناكامي تلاشهاي بسياري از شرکتها در شناسايي موفقيتآميز فرصت، به رغم ارتباطات بسيار با مشتريان و استفاده از انواع شيوههای تشخيص فرصت، اقدام به ابداع فرمول زیر کرد.
فرمول 2-1:
ارزش فرصت = اهميت+(اهميت – رضايت)
او پي برد كه مشتريان در بسياري اوقات نمي دانند دقيقا چه محصولی یا خدماتي ميخواهند. اما ميدانند محصول با خدمت مورد نظرشان چه ويژگيهايي را بايد داشته باشد. با اين حال ويژگيهاي مورد نظر آنها نيز ممكن است بسيار گسترده و غيرقابل برآورده كردن باشد. بنابراين انتخاب بهترين زمينه هاي فرصت در ميان فهرست طولاني ويژگي هاي دلخواه مشتريان امر بسيار مهمي است زيرا تلاش براي تأمين نيازهاي نهچندان مهم ميتواند منابع را به هدر دهد. اولويك روش گا م به گام اراته كرده است. گامهاي اين روش به شرح زير مي باشد:
گام اول، برنامهريزي مصاحبههاي مبتني بر ويژگي با مشتريان؛ گام دوم، استخراج نتايج مورد نظر؛ گام سوم، سازماندهي ويژگيها؛ گام چهارم، رتبه بندي ويژگيها بر حسب اهميت و رضايت؛ گام پنجم، بهكارگيري نتايج.
با روش اولويك محقق بر اساس ويژگيهاي مشتريان، نيازهاي پاسخ داده نشده را شناسايي ميكند تا مبتني بر اهميت و رضايت مشتريان ،فرصتهاي كارآفرينانه را كشف كند. اين روش جامعهي آماري مصرفكنندگان را در شناسايي فرصت مهمتر از عرضهكنندگان ميداند. در این پایان نامه از این روش برای شناسایی فرصت و اولویتبندی آن، استفاده شده است.
2-7. مبانی نظری مرتبط با گردشگری
حدود دو قرن از استفاده از واژه گردشگر برای کسی که به مسافرت میرود میگذرد و تاکنون تعاریفی متعددی از گردشگری ارائه شدهاست. هر یک از این تعاریف از آنجا که از دریچهای خاص به گردشگری نگریسته توانسته است بخشی از فعالیت گردشگری را پوشش دهد. گردشگري به علت خصلت بين رشتهاي خود قابليت نگرشهاي متفاوت را دارا مي باشد و اين خود سبب ارائه تعريفهاي بسياري از آن گرديده است. دراين بين برخي از تعريفها جنبه جهاني داشته و برخي ديگر ناشي از موقعيت و منطقهاي خاص ميباشند. درواقع در اکثر تعريفهاي گردشگري که با مطالعه نواحي مختلف ارائه شده است، بيشتر بر شبکه محلي گردشگري تکيه داشته و نيازمنديها و شرايط خاص محلي را مدنظر قرار مي دهند(سقایی،1388، ص50).،
در تعاريف اوليه از گردشگری بيشتر بر بعد فاصله تأكيد گرديده و گردشگران بر مبناي فاصله‌اي كه از محل مسكوني داشتند، طبقه‌بندي مي‌شدند. به گونه‌اي كه كميسيون ملي گردشگري آمريكا (1973) در تعريف گردشگري داخلي فاصله پنجاه مايل را در نظر گرفته كه دربرگيرنده تمامي سفرها به جز سفر براي كار مي‌شد. در بعد جغرافيايي گردشگري زماني از فعاليت‌ گذران اوقات فراغت يا تفريح كه مستلزم غيب شبانه از مكان مسكوني عادي است تعريف مي‌شود. از بعد اجتماعي نيز تعريف گردشگري، فصل مشترك بين زندگي عادي ساكنان بومي و زندگي غيرعادي گردشگران را دربر مي‌گيرد. بعضي از تعريف ها نيز سعي نمودند هم پوشي عوامل مختلف را در توصيف گردشگر در نظر گيرند. به گونه‌اي كه كولتمن در تعريف خود بعد فاصله وجنبه‌هاي اقتصادي را مدنظر دارد. او گردشگري را مسافرتي كوتاه‌مدت كه از نقطه‌اي شروع و در نهايت به همان نقطه باز مي‌گردد و در طول مسافرت بر اساس يك برنامه و سفر خاص، از مكان‌ها و جاهاي متعدد ديدار مي‌شود و مبالغ زياد ارزي كه گردشگران خرج مي‌كنند، عايد كشور ميزبان مي‌گردد، تعريف نموده است. همچنين در تلاشي ديگر با در نظر گرفتن بعد تجربه و انتخاب آگاهانه و از روي اختيار، گردشگري مسافرتي داوطلبانه و موقتي كه به علت بهره‌گيري از چشم‌اندازهاي تازه و تجربيات جديد در يك سفر نسبتاً طولاني شكل مي‌گيرد، تعريف شده است( پاپلی، یزدی و سقایی،1390،ص14).
با اين وجود، تعريف هاي مطرح شده از گردشگري تا هنگامي كه در چارچوب يك نگرش كل‌نگر قرار نگرفته، توانايي توصيف تمامي ابعاد اين پديده بين رشته‌اي را ندارند و نمیتوان تعریفی صرفاً یک طرفه ارائه داد که در برگیرنده مفهوم “گردشگری چیست؟” باشد. علاوه بر آن جریان گردشگری در هر مقصد آثار و پیامدهای بسیاری را بر جای می نهد که این آثار و پیامدها می تواند مثبت یا منفی باشد. به عبارت دیگر گاهی گردشگری برای جوامع محلی و ساکنان یک منطقه سودمند است و گاهی به ضرر آنها تمام می شود. علاوه بر آن گردشگری در جهان به عنوان یک فعالیت اقتصادی ، تبلورعینی جریان سرمایه و جابجایی انسان در حجمی بسیار بزرگ محسوب شده که در دههاي اخير رشد بسيار بالايي داشته که خود وابسته به رشد اقتصادی دراز مدت، رشد زمان اوقات فراغت وسطح درآمد همراه با توسعه تکنولوژی بخصوص در زمينه حمل ونقل در طی اين سال ها می باشد. این ویژگی ها بیش از همه به گردشگری ماهیتی اقتصادی می دهد و درست آن نیز همین است که نگاه اصلی به گردشگری نگاه اقتصادی است. هرچند نمی توان دیگر ابعاد مستتر در جریان گردشگری را در زمینه فرهنگی و اجتماعی نادیده گرفت ولی قبل از هر چیزی گردشگری یک امر اقتصادی است. به گونه اي كه تعداد افرادي كه به عنوان گردشگر در سطح جهان به سفر پرداخته اند در سال 2007 معادل 930 ميلون نفر بوده كه اين فرايند از سفر گردشگران، چرخه سرمايه اي بالغ بر 856 ميليارد دلار را به عنوان درآمد حاصل از گردشگري سبب گرديد.(سازمان جهانی گردشگری،2008)
چنين حجم بالايي از گردش سرمايه در سطح جهان ، گردشگري را به يکي از ارکان اصلي اقتصاد جهاني شده بدل نموده و توجه برنامهريزان و كارشناسان مرتبط را در زمينه فعاليتهاي گردشگري و پيامدهاي اقتصادي ناشي از آن در چارچوب اقتصاد ملي و بين المللي به خود جلب كرده است. بنگاههاي اقتصادي اي كه گردشگري را تشكيل ميدهند (به رغم رقابت جدياي كه بخش هاي مشابه با يكديگر دارند)، عموما كالاها و خدمات مكمل عرضه ميكنند تا كالاهايي كه رقيب يكديگر باشند. مثلا صنعت خطوط هوايي، صنعت هتلداري، رستوران و جاذبه ها با يكديگر رقابت نمي كنند. آنها يكديگر را كامل مي كنند و در تعامل با يكديگر، به گردشگران خدماتي را عرضه مي كنند كه امكان گذراندن تعطيلاتي توام باآسودگي براي آنان فراهم شود.
گردشگري در اين عصر هم در عين و هم در ذهن، در فضاي حقيقي و فضاي مجازي گسترشي فراگير يافته است و رويكردي را به تجربه كردن هرچيز به نمايش گذاشته است. امروزه گردشگران عصر حاضر خود ميزباناني هستند كه با يك كولهپشتي و چادري براي اقامت خود مسافرت مي كنند و ديگر از آن شكوه و جلال مسافرت انبوه خبري نيست. اين گردشگران ديگر الزامي را براي خريد يك مكان اقامت دائم متصور نيستند آنها با رزرو جا در مكان هاي مختلف و در زمان هاي مختلف با درهم ريختن مسير به مسافرت اقدام مينمايند . ديگر زمان و مكان اهميت خود را از دست دادهاست و در حالي كه هريك از مقاصد در پي افزايش مدت اقامت گردشگران براي كسب سود بيشتر دارند مدت اقامت گردشگران در هر مقصد كاهش يافته است.
بهتر است بگوييم گردشگري در عصر حاضر بسيار كوچك شده و بيش از همه به تكنولوژي هاي جديد وابسته‏شده است. در اين ميان بازشناخت امر توسعه پيرامون گردشگري خود به عوامل ديگري وابسته گرديده است كه از آن جمله بهينه سازي و موجود بودن منابع سختافزاري و نرمافزاري است و در بستري از مديريت انعطافپذير شكل ميگيرد. ( پاپلي يزدي ، محمد حسين و مهدي سقايي، 1390)
تصمیم گیران حوزهی سیاستگذاری اقتصادی با آگاهی از تواناییهای گردشگری در جذب سرمایه و ارزآوری، ایجاد ارزش افزوده و اشتغال زایی، گردشگری را یک صنعت تلقی می نمایند. چرا که گردشگری عامل مهمی در توسعهی اقتصادی محسوب میشود. اهمیت گردشگری بیشتر برای کشورهایی مطرح است که همانند کشور ما در فرآیند توسعه قرار گرفته اند و با معضلاتی مانند بیکاری، محدودیت منابع ارزی و اقتصاد تک محصولی مواجه میباشند(آماره،1391: ص64)
ارزش مالی و نقش صنعت توريسم بر اقتصاد، پرسشی است که بر اساس ۲ پارامتر مورد ارزشيابی قرار ميگيرد. اين پارامترهاعبارتند از:
ـ گردش مالی صنعت توريسم در مقايسه با توليد ناخالص ملی.
ـ آمار تعداد افراد شاغل در اين صنعت.
صنعت توريسم در جهان با تعدادی بالغ بر ۲۱۰ ميليون شاغل (معادل با6/7 دهم درصد از کارکنان سراسر دنيا) در برگيرندهی ارزشی معادل بر4/9 دهم درصد از کل توليد ناخالص جهانی است.
گردشگری از جمله مؤلفههای تجارت است. از گردشگری داخلی به عنوان تجارت نامرئی و از گردشگری خارجی تحت عنوان صادرات نامرئی یاد میشود که با سایر کالاها و خدمات یک تفاوت بنیادی دارد. در گردشگری، کالای صادر شده در مبدأ و کشور صادر کننده معرفی میشود و اگر به درستی مدیریت شود، هرگز تمام نخواهد شد. این در حالی است که براساس بررسیهای صورت گرفته صنعت گردشگری همانند سایر منابع اقتصادی از قوانین و نظریههای تجارت بین المللی پیروی میکند و این اتفاق نظر در ادبیات اقتصادی وجود دارد که کشورهای بهرهمند از منابع طبیعی و نیروی کار ارزان، در صادرات خدمات گردشگری از مزیت نسبی برخوردار هستند. اهمیت و عظمت گردشگری به ایجاد فرصتهای شغلی و درآمدی محدود نمیشود. در صورت برنامه ریزی و توسعه ی از پیش اندیشیده شده، گردشگری قادر است منافع مستقیم و غیر مستقیم اقتصادی، اجتماعی،فرهنگی و محیطی ایجاد کرده و سهم قابل توجهی را در توسعه ی ملی ایفا نماید(معصومی،1385، 10). با اینحال گردشگران منبع اصلی درآمد و اشتغال برای جمعیت منطقهی میزبان هستند.( باتیک اسکیس،2009،ص1)
ازانواع گردشگری میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
• اکوتوریسم
• گردشگری شهری
• گردشگری روستایی
• گردشگری ورزشی
• گردشگری درمانی
• گردشگری فرهنگی
• گردشگری مذهبی
• و…
2-7-1. گردشگری مذهبی
گردشگری مذهبی به عنوان یکی از قدیمی ترین اشکال روابط فرهنگی بین اقوام و ملل، از جمله پر رونقترین گردشگریها در زمان حاضر است. قدمت این نوع گردشگری با قدمت تاریخ دینی برابری میکند. به طوری که عمدهترین نیت گردشگری درشکل سنتی یک عمل دینی فرهنگی بوده است. بنابراین گردشگری مذهبی پدیدهای نوظهور نیست بلکه قرنهاست که افراد به دلایل مختلف از جمله کنجکاوی، عبادت و شرکت در مراسم مذهبی، به مکانهای مذهبی سفر میکنند.(السن،2008،ص27) شهرهای مذهبی شهرهایی هستند که اعتقادات مذهبی قویترین عامل جغرافیایی در ایجاد آنهاست (دیناری،1389،ص 95).
یکی از ویژگیهای کشورتاریخی ایران، داشتن پیشینهی قوی در حفظ باورها و آیینهای دینی از دوران باستان تا امروز است. در ایران مقبرهها وآرامگاههای زیادی وجود دارد که متعلق به بزرگان دینی، عرفا، صوفیان، شاعران و دانشمندان، سرداران ملی و … است که مجموعه این مکانها و نمادهای آنها از منابع کمنظیر و پرجاذبه برای گردشگری زیارتی و دینی محسوب می شود.
سفر به مناطق مذهبی ممکن است بنا به دلایل زیادی شکل بگیرد، اما چنین سفری عموماً بر مبنای انگیزههای مذهبی است. استدلال برخی از صاحب نظران از گردشگری، نوعی سفر”روحانی-مقدس” می باشد، زیرا نیازهای روحی را پاسخ می دهد. در جوامع مدرن، بسیاری از مردم به اماکن مقدس سفر می کنند و هدف آنها پاسخ به هردو گروه نیازهای مذهبی و تفریحی است. با توجه به تعاریف متنوع و نوین در میان گردشگران مذهبی با دو گروه مواجه هستیم (مومنی و دیگران، 1387،ص14).
2-7-2. زائر و گردشگر
زائر کسی است که به یک مکان مقدس، مثل زیارتگاه یا مرکز مذهبیاش سفر کند. در حالی که انگیزهی او میتواند عبادی نباشد . به دلایل عملی مانند طلب درمان(شفا) قطعی برای بیماری، برآورده شدن آرزو(نذر) و یا بدلیل اجبار مذهبی(حج متمع) به سفر زیارتی می روند(ضرغام و توحیدلو ، 1390).
برخی از گردشگران به دلایل نوستالژیک از پایگاه های مذهبی دیدن میکنند و برخی نیز به دنبال تجربههای اصیل از طریق تماشای رهبران مذهبی و زائران در حال انجام مناسک و یا تجربهی فضای محیط، از آن دیدن میکنند.(السن و تیموتی،2006،ص5).
نظرات متفاوتی در رابطه با شباهتها و تفاوتهای زائر و گردشگر بیان شدهاست. اما با توجه به آنچه از زائر تعریف شده، طبق رابطهای یک طرفه،

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد شناسایی فرصت، کارآفرینی، ناخودآگاه، ویژگیهای شخصیتی Next Entries منابع پایان نامه درمورد کارآفرینی، جامعه آماری، کسب و کار، شناسایی فرصت