منابع پایان نامه درمورد کشورهای در حال توسعه، ایمن سازی، هزینه های درمان، بیوتکنولوژی

دانلود پایان نامه ارشد

ادجوانت های قدیمی و ادجوانت های ژنتیکی به منظورتسهیل جذب DNA به داخل سلول ها هستند. به منظور هدف قرار دادن مسیرهای سلولی خاص و تسهیل عرضه آنتی ژن ها به Bسل و Tسل هستند، آنها همچنین DNA واکسن های درمانی را توسعه داده اند که یوبی کوئتین یا لیزوزوم مربوط به پروتئین غشایی را درطول E6 وE7 بیان می کنند (171،172).
-5-17-2 واکسن های خوراکی
تکنیک های بیوتکنولوژی گیاهان به دانشمندان اجازه داده است تا ژن های مربوط به پاتوژن هایی مثل HPV و هپاتیت B کلرآ را به داخل مخمر یا گیاهان خوراکی مثل سیب زمینی، هویج و کاهو وارد کنند، سپس در این گیاهان مهندسی ژنتیکی شده، در بافت های آن ها ژن های بیماری تولید و تجمع گشته بنابراین آن ها را به عنوان یک واکسن خوراکی به خدمت می گیرند، زیرا خوردن آن ها می تواند پاسخ های ایمنی را القا کند (143).
واکسن های خوراکی چندین مزیت مهم ویژه را برای کشورهای در حال توسعه ارائه می دهند که ممکن است مشکل ذخیره سازی، پخش و تزریق واکسن های قدیمی را نداشته باشند (147). عصاره مخمر یا گیاهان می تواند یک روش ساده را به منظور تولید انبوه واکسن ها فراهم کند. بسیاری از کشورهای در حال توسعه می توانند از واکسن های خوراکی استفاده می نماید. واکسن های خوراکی همچنین به زنجیره های سرد پر هزینه و پیچیده برای پخش نیاز ندارند. در نهایت آن را به مراتب ساده تر و ارزان تر برای دادن مواد غذایی به پذیرندگان واکسن نسبت به تزریقات که به ارائه دهندگان ماهر و توجه جدی به اقدامات جلوگیری از عفونت نیاز دارد، تهیه می کنند. تزریق دهانی همچنین ظرفیت برای تحریک سیستم ایمنی مخاطی را دارد که ممکن است برای اثر واکسن های HPV ضروری باشد (147).
مطالعات حیوانی از واکسن های خوراکی در برابر تنوعی از بیماری های عفونی نتایج امیدوار کننده ای را ایجاد کرده است (143).
در اولین آزمایش انسانی واکسن خوراکی، داوطلبان تکه های کوچکی از سیب زمینی خام که به صورت ژنتیکی به منظور تولید بخشی از توکسین یک Ecoli مهندسی شده بود را خوردند، سطوح سرم و آنتی بادی های روده ای و آنتی بادی در آن ها افزایش یافتنه بود (173). یک مطالعه در مدل موشی از ایمنی زایی دهانی با VLPها در برابر HPV محافظت کامل را در برابر HPV نشان داده است (173).
CANSA و دانشگاه Cape town به طور مشترک در جنوب آفریقا در حال بررسی تنوع سیستم های بیانی HPVهستند، از جمله گوجه فرنگی که مصرف خوراکی رایجیی دارد (174).
جداول زیر نشان دهنده ی کلیه واکسن های درحال توسعه برای HPV می باشد (34).

جدول 2-2: واکسن های پیشگیری کننده در حال توسعه

جدول2-3: واکسن های درمانی HPV درحال توسعه

بنابراین با ورود واکسن های کاندید HPV در فاز سه آزمایشات بالینی یک واکسن پیشگیری کننده با دوام در برابر یک یا دو نوع از HPV می تواند در کمتر از پنج سال در دسترس باشد. واکسن های پیشگیری کننده به احتمال زیاد ابتدا به صورت VLPs های خالص شده ساخته می شوند که ممکن نیست این واکسن ها برا ی نیاز کشورهای در حال توسعه به دلیل هزینه و نگرانی های دیگر مناسب باشند (171).
بسیاری از واکسن های درمانی تحت بررسی، بعنوان تکمیل کننده درمان برای مراحل پیشرفته بیماری طراحی شده اند و هنوز مشخص نیست که چه طور به نفع زنان HPV مثبت ارئه خواهند شد. واکسن درمانی طراحی شده برای عاری نمودن عفونت HPV در مراحل ابتدایی کمتر پیشرفت داشته اند اما برای کاهش آسیب، درد، رنج و هزینه های درمان در ارتباط با بیماری های رحمی در حال پیگیری هستند (171).
بر مبنای مطالب ذکر شده، به نظر می رسد که تحقیق بر روی واکسنی که بتواند تنوع زیادی از HPVها را در بر بگیرد و همچنین هزینه ی واکسن های قبلی را نداشته باشد، ضروری است. بنابراین ممکن است واکسن یونیورسال برای HPV، یکی از گزینه های منتخب و قابل بررسی باشد.
2-18- اهمیت پاسخ های ایمنی هومورال و واکسن های پیشگیری کننده
مطالعات بر روی حیوانات نشان داد که آنتی بادی های خنثی کننده ویروس می تواند میزبان را در برابر عفونت محفاظت نماید. بیان پروتئین نوترکیب HPV L1 در سلول‌های یوکاریوتی، ذرات شبه ویروسی VLP را تولید می کنند که از نظر مورفولوژی و خواص ایمونولوژیک شبیه ویروس اصلی هستند (175). پروتئین کپسیدی L2 وقتی به طور همزمان با L1 بیان می‌شود به درون VLP ها وارد می شود. VLPهایی که فقط از L1 تشکیل شده‌اند، قادرند سطوحی از آنتی بادی های خنثی کننده را القاء کنند که با مقادیر القاء شده توسط ویروس‌های اصلی قابل مقایسه است و آزمایش های زیادی با استفاده از پاپیلوماویروس حیوانی و مدل های حیوانی و واکسن‌های VLP تولید شده علیه L1 پاپیلوماویروس های حیوانی انجام شده است (176). متاسفانه ایمن سازی با پروتئین کپسیدی اثرات درمانی معنی داری را در عفونت‌های پایای HPV که ویروس ها از خنثی سازی آنتی بادی فرار کرده اند، ایجاد نمی کند.
2-19- اهمیت پاسخ های ایمنی سلولی و واکسن های درمان کننده
چندین دلیل وجود دارد که نشان می دهد پاسخ های ایمنی سلولی در کنترل عفونت های HPV و نئوپلاسم‌های مرتبط با آن اهمیت دارند (176):
شیوع بیماری‌های مرتبط با HPV در دریافت کنندگان پیوند و بیماران آلوده به HIV ( که در هر دو گروه در سیستم ایمنی سلولی اختلاف ایجاد شده است)، بیشتراست (136).
در مطالعات بر روی حیوانات ثابت شده است که حیوانات ایمن شده با واکسن درمانی در برابر عفونت پاپیلوماویروس و پیشرفت نئوپلازی محافظت شده‌اند و ایمن سازی باعث بهبودی ضایعات موجود شده است (136).
در زگیل‌هایی که بطور خودبخودی بهبود یافته‌اند، ارتشاح سلول‌های T سلول کش CD8+ و سلول های T کمکی CD4+ مشاهده شده است (136).
در بیمارانی که داروهای سرکوبگر ایمنی استفاده می کنند، وقتی دارو قطع می شود و عملکرد لنفوسیت های TCD8+ نرمال می شود، زگیل ها ناپدید می شوند (136).
همانطور که قبلا نیز اشاره شد پروتئین های E6 و E7 به طور مداوم در همه مراحل سرطان گردن رحم بیان می شوند، لذا می‌توان از آنها به عنوان یک مولکول هدف ایده آلی جهت تولید واکسن های درمانی و ایجاد شیوه های جدید ایمنوتراپی علیه تومورهای پاپیلوما استفاده کرد (169). این مولکول ها، پروتئین های اولیه ویروس هستند که در هنگام پیشرفت بدخیمی درسلول های آلوده بیان می شوند. در حقیقت به نظر می رسد وجود این مولکول‌ شرط لازم برای تکثیر مداوم سلول‌ها باشد (25). این پروتئین ها توانایی ترانسفورم کنندگی دارند و در تومورزایی HPV دخالت می کنند. در سیستم های موش های ترانسژنیک، بیان این ژن ها منجر به تشکیل تومور شد و اهمیت E6 و E7 را در سرطان زایی در گردن رحم مشخص کرد (25).
2-20-ایمونوانفورماتیک در علم واکسن
ﺑﺎ ﺷﮑﻮﻓﺎﯾﯽ یافته های اﯾﻤﻮﻧﻮﻟﻮژی در ﻣﻘﺎﻻت ﻋﻠﻤﯽ که به ﺳﺒﺐ اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻨﻮن ﺗﺠﺮﺑﯽ در ﻃﯽ زﻣﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﻮد، طیف وﺳﯿﻌﯽ از اﻃﻼﻋﺎت ﻋﻤﻠﮑﺮدی، ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ و اﭘﯿﺪﻣﯿﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ. در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن توسعه راهکار های ﺟﺪﯾﺪ ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺗﯽ جهت ذﺧﯿﺮه و آﻧﺎﻟﯿﺰ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت اﻣﺮی ﺿﺮوری به ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ، ﻟﺬا ﻣﺤﻘﻘﺎن به ﻃﻮر روز اﻓﺰوﻧﯽ به ﺳﻤﺖ اﺳﺘﻔﺎده از ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ های ﻣﻨﺎﺑﻊ و ﻧﺮم اﻓﺰارهای ﺑﯿﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮑﯽ در ﺑﺮﺧﯽ از ﺣﻮزه های اﯾﻤﻨﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ، جهتﯾﺎﻓﺘﻦ اطلاعات، اﻓﺰاﯾﺶ ﮐﯿﻔﯿﺖ و ﮐﺎراﯾﯽ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺧﻮد روی آورده اﻧﺪ (180). به ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ دﻗﯿﻖ ﺷﺎﺧﺺ های آﻧﺘﯽ ژﻧﺘﯿﮏ ﻧﯿﺎز به ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ از ارﮔﺎﻧﯿﺴﻢ و ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻗﻄﻌﺎت ﭘﭙﺘﯿﺪی ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪه از آن و آزﻣﺎﯾﺶ ﺑﺮ روی آن ها جهت ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ اﯾﻤﻨﯽ زاﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﯽ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ، زﻣﺎن ﺑﺮ و ﭘﺮ هزینه ﺑﻮده ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﻼش و توجه ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ به ﺳﻤﺖ توسعه روش های ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﻧﻈﯿﺮ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ، ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﺗﻮاﻟﯽ آﻣﯿﻨﻮ اﺳﯿﺪ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ (181).
در ﺳالهای اﺧﯿﺮ اﯾﻤﻮﻧﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﯾﺎ اﯾﻤﻮﻧﻮﻟﻮژی ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺗﯽ به ﻃﻮر وﺳﯿﻌﯽ به ﻋﻨﻮان راهکار ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪی جهت آﻧﺎﻟﯿﺰ، ﻣﺪل ﺳﺎزی و ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺳﯿﺴﺘﻢ اﯾﻤﻨﯽ در دو ﺣﺎﻟﺖ ﺳﻼﻣﺘﯽ و ﺑﯿﻤﺎری ﻣﻮرد توجهﻗﺮار گرفته اﺳﺖ (182). ﺧﺼﻮﺻﺎ اﯾﻦ که ﺳﺒﺐ ﺗسهیل توسعه واﮐﺴﻦ های ﻧﻮﯾﻦ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ داده های ژﻧﻮﻣﯿﮏ و ﭘﺮﺗﺌﻮﻣﯿﮏ ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ واﮐﺴﻦ هاﯾﯽ، به ﺧﺼﻮص آن هاﯾﯽ که ﺑﺮ علیه ﺑﯿﻤﺎری هاﯾﯽ ﻋﻔﻮﻧﯽ هستند ﺑﯿﻤﺎری های که ﺳﺒﺐ اﺑﺘﻼ و ﻣﺮگ ﮔﺮوه زﯾﺎدی در ﺗﻤﺎم جهان ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺣﺎﺋﺰ اهمیت اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ از ﻧﻈﺮ ﺳﻼﻣﺘﯽ جهانی ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ (182).
ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اپی توپ های ﺑﺎ اﯾﻤﻮﻧﻮژنیسیته ﺑﺎﻻ همچنان به ﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﻣﺮ ﺣﯿﺎﺗﯽ و ﭼﺎﻟﺶ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰ در ﺑﯿﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﭘﯿﭽﯿﺪﮔﯽ ذاﺗﯽ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ آﻧﺘﯽ ژن، ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اﭘﯽ ﺗﻮپ را ﻣﺸﮑﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ از اﯾﻦ رو اﻟﮕﻮرﯾﺘﻢ های ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ جهت ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اپی توپ ها ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﻧﺪ (183).
ﺑﺎ در دﺳﺖ داﺷﺘﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﻓﯽ، دﺳﺘﺮﺳﯽ به ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی های ﺟﺪﯾﺪ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ، اﻟﮕﻮرﯾﺘﻢ های طبقه ﺑﻨﺪی ﺷﺪه و اﺑﺰارهای محاسبه ای که ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺑﺎ آﻧﺘﯽ ژﻧﯿﺴﯿﺘﯽ ﺑﺎﻻ را در ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﺎﻻﯾﯽ ﻧﻮاﺣﯽ اﯾﻤﻮﻧﻮژﻧﯿﮏ را در ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﺮد (183).
نقشه ﯾﺎﺑﯽ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ اپی توپ هایﺳﻠﻮل B و T اﯾﻦ اﻣﮑﺎن را به اﯾﻤﻨﯽ ﺷﻨﺎسان می دهدکه ژﻧﻮم ﭘﺎﺗﻮژن را جهت ﺑﺮرﺳﯽ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ های آﻧﺘﯽ ژﻧﯿﮏ ﻣﻮرد ﭘﺎﯾﺶ و آﻧﺎﻟﯿﺰ ﻗﺮار دهد و از هزینه ها و زﻣﺎن ﻣﯽ کاهد که اﯾن روش به واﮐﺴﯿﻨﺎﺳﯿﻮن ﻣﻌﮑﻮس ﻣﻌﺮوف ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ (184).
اﯾﻦ روش ﻃﺮاﺣﯽ ﭼﻮن ﻧﯿﺎز به ﮐﺸﺖ ﭘﺎﺗﻮژن و ﺳﭙﺲ اﺳﺘﺨﺮاج ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ های آﻧﺘﯽ ژﻧﯿﮏ را ﺑﺎ روش های ﻣﺮﺳﻮم ﻣﺤﺪود ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، حائز اهمیت ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺧﯽ از ﺣﻮزه های ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت اﯾﻤﻮﻧﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ، اﯾﻤﻮﻧﻮژﻧﻮﻣﯿﮑﺲ، اﯾﻤﻮﻧﻮﭘﺮﺗﺌﻮﻣﯿﮑﺲ، ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اپی توپ ها و واﮐﺴﯿﻨﺎﺳﯿﻮن in silico، ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ژن های مهم، ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ هاﯾﯽ ﻣﺴﺘﻘﺮ در ﺳﻄﻮح، آﻟﺮژن ها، ﺳﺎﺧﺖ ﭘﺎﯾﮕﺎه داده اﯾﻤﻨﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ و ﻣﺪل ﺳﺎزی ﭘﺎﺳﺦ ﺳﯿﺴﺘﻢ اﯾﻤﻨﯽ و شبیه ﺳﺎزی آزﻣﺎﯾﺸﺎت آزمایشگاهی ﻗﻠﻤﺮوهای ﻣﺘﻔﺎوت ﻋﻠﻢ اﯾﻤﻮﻧﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ. اﺧﯿﺮا ﻧﯿﺰ رهیافت های زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺳﯿﺴﺘﻤﺎﺗﯿﮏ به ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺮرﺳﯽ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ رﻓﺘﺎر ﭘﻮﯾﺎی ﺳﯿﺴﺘﻢ اﯾﻤﻨﯽ جهتﮔﯿﺮی ﮐﺮده اﻧﺪ، در آﯾﻨﺪه نه ﭼﻨﺪان دور ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ اﯾﻤﻮﻧﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﺗﺎﺛﯿﺮات ﻓﺰاﯾﻨﺪه و ﭼﺸﻤﮕﯿﺮی را در ﺳﻼﻣﺘﯽ ﻋﻤﻮﻣﯽ خواهد داﺷﺖ. اﯾﻦ ﻋﻠﻢ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ در اﺑﺘﺪای ﻣﺴﯿﺮ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ و ﺗﺮﻗﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ (180).
روش های ﺳﻨﺘﯽ اﯾﻤﻮﻧﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ که ﺑﺮ اﺳﺎس ﭘﺮوﻓﺎﯾﻞ ﺗﻮاﻟﯽ ها ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ از ﻧﻈﺮ محاسبات ﺳﻮدﻣﻨﺪ و ﮐﺎرﺑﺮدی هستند، اﻣﺎ در زﻣﺎنیکه ﺗﻮاﻟﯽ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ شناخته ﺷﺪه اﺳﺖ در ﺑﺮﺧﯽ اوﻗﺎت ﺗﺎ اﻧﺪازه ای ﻗﺎﺑﻞ اﻧﺘﻘﺎد و ﻏﯿﺮ واﻗﻌﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ زﯾﺮا ﺗﻮاﻟﯽ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻨﯽ را از ﻟﺤﺎظ ﻣﻌﯿﺎر ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻓﻀﺎﯾﯽ و اﺑﻌﺎد ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ در جهت ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اﭘﯽ ﺗﻮپ ﺳﻠﻮل B ﻣﻮرد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮار ﻧﻤﯽ دهند (180).
اﻣﺎ اﯾﻦ اﻧﺘﻘﺎد به روش های دﯾﮕﺮ که ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺳﺎﺧﺘﺎر سه ﺑﻌﺪی ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ را به ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﻮاﻟﯽ به تنهایی جهت ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اﭘﯽ ﺗﻮپ ﺳﻠﻮل B ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دهند و ﯾﺎ جهت اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﺪرت ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ از ﺗﮑﻨﯿﮏ های ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ و ﺳﻨﺠﯿﺪه ﺗﺮ محاسبهای اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﭼﻨﺪان وارد ﻧﯿﺴﺖ (183).
ﻣﺘﺎﺳﻔﺎنه اﻋﺘﺒﺎر ﺳﻨﺠﯽ روش هایﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اﭘﯽ ﺗﻮپ ﺳﻠﻮل B ﻋﻤﻮﻣﺎ ﺑﺎ ﻗﻄﻌﯿﺖ اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ، که اﯾﻦ اﻣﺮ ﺳﺒﺐ هدایت ﺗﻼش ها به ﺳﻮی بهبود و اﺻﻼح ﺳﯿﺴﺘﻤﺎﺗﯿﮏ روش ها، جهت ﺗﻘﻮﯾﺖ بهتر ﻃﺮاﺣﯽ واﮐﺴﻦ های ﭘﭙﺘﯿﺪی ﻣﯽ ﺷﻮد (184).
همچنین اﮐﺜﺮﯾﺖ روش های ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اﭘﯽ ﺗﻮپ ﺑﺮای ﺳﻠﻮل های T اﯾﻦ ﻋﻤﻞ را به ﻃﻮر ﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ اپی توپ های ﺑﺎ اﻓﯿﻨﯿﺘﯽ ﺑﺎﻻ ﺑﺮای ﻣﻮﻟﮑﻮل MHC اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دهند، که اﯾﻦ اﻣﺮ ﺧﺎﻟﯽ از اﺷﮑﺎل ﻧﯿﺴﺖ و ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ های آﯾﻨﺪه ﺑﺎ اﺗﺼﺎل ﭘﭙﺘﯿﺪ به TCR هم در ﺑﺮ ﺑﮕﯿﺮد. ﻋﻠﯽ رﻏﻢ ﺑﯿﺶ از رﺑﻊ ﻗﺮن ﺗﻼش در جهت ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪ ﺳﺎزی ﻣﻮﻓﻖ توسعه واﮐﺴﻦ های ﭘﭙﺘﯿﺪی که ﺑﺮ ﭘﺎیه آﻧﺎﻟﯿﺰ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﻮﻣﺎرﮐﺮهای در دﺳﺘﺮی ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ، اﻣﺎ تنها ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺣﺪاﻗﻠﯽ به ﺳﻤﺖ ﮐﺎرﺑﺮد هایﺗﺎﺋﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﺑﺮداﺷته ﺷﺪه اﺳﺖ (180).
اﯾﻦ اﻣﺮ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﮐﻨﻨﺪه ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﮑﻨﯿﮑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﭘﺎﯾﺪاری ﭘﭙﺘﯿﺪ در in vivo و ادﺟﻮاﻧﯿﺴﯿﺘﯽ ﭘﺎﺋﯿﻦ، که ﺷﺎﯾﺪ هنوز ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ از ﻃﺮﯾﻖ اﺻﻼﺣﺎت ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﺮوﺗﻮﮐﻞ ها ﺑﺮای تهیه اﯾﻤﻮﻧﻮژن و اﯾﻤﻦ ﺳﺎزی برطرف ﺷﻮد (183).
همچنین باید ﭘﯿﭽﯿﺪﮔﯽ های ﺳﻼﻣﺘﯽ جهانی ﻧﯿﺰ در ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد. به هر ﺣﺎل اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺳﺒﺐ ﺗﻮجهات

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد ایمن سازی، کشورهای در حال توسعه، تحقیق و توسعه، هزینه تولید Next Entries منابع پایان نامه درمورد ﭘﺎﯾﮕﺎه، ﺳﻠﻮل، آﻧﺘﯽ، اﭘﯽ