منابع پایان نامه درمورد قانون اساسی، ایالات متحده، ایالات متحده آمریکا، بیمارستان ها

دانلود پایان نامه ارشد

تاون در سال ۱۹۰۷ توسط کمپانی ویرجینیا، گروهی از بازرگانان لندنی، بر اساس منشوری از سوی پادشاه جیمز اول تاسیس شد. منشور کمپانی ویرجینیا سند مکتوبی بود که زمین و اختیار تشکیل مستعمره را به کمپانی می داد و همچنین به مستعمره نشینان تمام آزادی هایی که اگر در انگلستان به دنیا می آمدند، داشتند را وعده می داد.
جیمز تاون در ابتدا از سوی یک فرماندار و شورایی که از سوی کمپانی تعیین می شدند، اداره می شد. اما در سال ۱۶۱۹ مستعمره نشینان نمایندگانی را برای دیدار با فرماندار و شورای وی انتخاب کردند. این ۲۲ مرد که برگس نامیده می شدند، مجلس برگس را تشکیل دادند که اولین مجمع نمایندگی یا قانونگذاری در مستعمرات انگلستان بود. مجلس برگس از قدرت کمی برخوردار بود اما نقطه ی آغازی برای حکومت خود مستعمره نشینان در آمریکای مستعمراتی بود. در سال ۱۶۲۴ شاه چارلز اول منشور کمپانی ویرجینیا را منحل کرد و ویرجینیا را یک مستعمره ی پادشاهی عنوان کرد که تحت نظارت پادشاهی اداره می شود. شاه یک فرماندار جدید تعیین کرد اما وی اجازه داد که مجلس برگس همچنان به عنوان یک هیات مقننه انتخاباتی به فعالیت خود ادامه دهد58.
ب) قرار داد «می فلاور» ( Mayflower)
در سال ۱۶۲۰ اندکی پس از آنکه مجلس «برگس» تاسیس شد، گروه تازه ای از مستعمره نشین ها به آمریکا رسیدند و در شمال ویرجینییا مکانی را ساختند که «پلی موث» (Plymouth) نامیده شد. امروزه این منطقه ماساچوست و بخشی از «نیوانگلند» دانسته می شود. مقصد اصلی آنها ویرجینیا بود اما وقتی اشتباهی در ماساچوست به خشکی رسیدند، چون خارج از قلمرو منشور ویرجینیا بودند برای اداره ی خود و پرهیز از آشوب وجود مقرراتی را ضروری تشخیص دادند. در نتیجه طرحی برای حکومت بر خودشان نوشتند و ۴۱ مرد روی کشتی آن را به عنوان قرارداد «می فلاور» امضا کردند. این قرارداد بیان می کرد که حکومت باید قوانین عادلانه و برابری برای منافع عمومی مستعمره و مستعمره نشینان ایجاد کند و امضا کنندگان ضمانت کردند که از آن قوانین پیروی کنند. این قرارداد یک دموکراسی مستقیم ایجاد کرد که در آن همه ی مردان باید رای می دادند تا اکثریت اداره شوند. (آنچنان که در این زمان عرف بود تنها مردان بالغ اجازه داشتند رای بدهند.) دموکراسی مستقیمی که می فلاور ایجاد کرد امروزه هم در نیو انگلند دیده می شود.
موفقیت مستعمره های «جیمز تاون» و «ماساچوست»، به شکل گیری سکونت گاه های دیگری در آمریکا منجر شد. در ۱۷۳۳ سیزده مستعمره ی انگلیسی از ماساچوست در شمال تا جورجیا در جنوب گسترش یافت. و به دنبال نمونه های موفق مجلس برگس و قرارداد می فلاور، هر مستعمره ی جدید، حکومت خود را تشکیل داد. ضمن آنکه در میان مستعمرات تفاوت هایی وجود داشت، آنها شباهت هایی نیز با یکدیگر داشتند. هر مستعمره فرمانداری داشت که یا از سوی مستعمره نشین ها انتخاب می شد و یا از سوی پادشاه انگلستان تعیین می گشت. همچنین هر مستعمره هیات مقننه ای داشت که از سوی مردان بالغ آزاد به نمایندگی انتخاب می شدند و بسیاری از آنها از پارلمان انگلستان شبیه سازی می شدند.
با گذشت زمان که شاه و پارلمان انگلستان با مشکلات داخلی مشغول بودند، حکومت های مستعمرات قدرت و مسئولیت های بیشتری می یافتند. مستعمره نشین ها در آمریکا خیلی زود یاد گرفتند که تصمیات مربوط به خویش را خودشان اتخاذ کنند. آنها شهرها و جاده ها را ساختند، کلیساها، مدارس و بیمارستان های خود را تاسیس کردند، اقتصاد موفقی را به وجود آوردند و با حل کردن مشکلات خود به طور مستقل از انگلستان، احساس لذت بخش استقلال را تجربه کردند.

2. ریشه های شکل گیری فرهنگ دموکراسی در ایالات متحده آمریکا
«دیوید مک کی» در کتاب «سیاست و جامعه آمریکا» (American Politics and Society )در باب ریشههای تشکیل قانون اساسی و نهادهای قانونی در این کشور می نویسد: « در سال 1774 انجمنهای مستعمرات، نمایندگانی به کنگره ملی قارهای فرستادند که اولین اظهار نظر استقلال ملی توسط مستعمرات بود. در سال 1775 جنگ در ماساچوست شروع شده بود و در سال 1776 کنگره قارهای اعلامیه استقلال را پذیرفت که در حقیقت تاسیسی واقعی ایالات متحده بود..در طی پنج سال بعد، مسعتمرهها به طور موفقیت آمیزی به جنگ انقلابی خود با بریتانیا ادامه دادند و در سال 1781 نظام حکومتی جدیدی تحت قانون کنفدراسیون تاسیسی کردند.
در عمل این- اولین قانون اساسی آمریکا- چیزی بیش از به رسمیت شناختن رسمی از جانب کنگره قارهای بود. کنگرهای هم تشکیل شد که البته اجرایی یا قضایی نبود. ساز و کارهای جدید تا حدی زیادی شبیه کنفدراسیون بود، یعنی تک تک ایالات از خودمختاری قابل توجهی برخوردار شدند و فقط قدرتهای محدودی به کنگره واگذار کردند59»
قانون اساسی ایالات متحده آمریکا که در تاریخ ۱۷۸۹ به تصویب رسید، از قدیمی‌ترین قانون‌های اساسی موجود جهان است و در طول بیش از ۲۲۰ سال هنوز به قوت خود باقی است. در حقیقت هیچگاه قانون اساسی ایالات متحده تغییر نکرده و صرفاْ اصلاحیه‌هایی به آن افزوده شده‌است.

1.2) محورهای کلی حاکم برقانون اساسی
روح کلی حاکم بر قانون اساسی بر ۳ محوراصلی قرار دارد که به عنوان محورهای غیر قابل تغییر در نظر گرفته شده‌اند. این ۳ محور عبارت‌اند از:
تفکیک قوا در ایالات متحده آمریکا
نظام انتخاباتی در ایالات متحده آمریکا
نظام فدرالی ایالات متحده آمریکا60 .
حکومت تاسیس شده توسط اولین قانون اساسی آمریکا قدرت اجرایی کافی برای اداره کشور جدید را نداشت. برای مثال، این حکومت فاقد قوه مجریه و سیستم دادگاه های مرکزی بود و همچنین قادر به اداره قانون تجارت بین ایالت ها، مالیات بندی ایالت ها و شهروندانش نبود. حکومتی که در واقع چیزی نبود جزء مجمع نمایندگان ۱۳ ایالت مستقل. در سال ۱۷۸۳ پس از جنگ انقلاب (استقلال)، کشور وارد دوره ای از بی ثباتی سیاسی و اقتصادی شد.
به احتمال زیاد وضعیت پس از ۱۷۸۳ به تدریج رو به وخامت گذاشت و هر ایالت تقریبا مانند کشوری مستقل عمل می کرد که هر کدام از آنها در اداره امور به نفع خود عمل کرده و به نیازهای جمهوری توجه اندکی مبذول می داشتند. این ایالت ها دارای واحد های پولی رایج متعددی با ارزش اندک بوده و بر واردات ایالت های مجاور مالیات می بستند61.
مشکلات موجود، «جورج واشنگتن» و رهبران دیگر را به این فکر انداخت که وقت آن فرا رسیده تا به این مشکلات خاتمه داده و با ایجاد دولت مرکزی جدیدی صلح و آرامش را به کشور باز گردانند. در سال ۱۷۸۶، نمایندگانی از ۵ ایالت در آناپولیس در ایالت مریلند گرد هم آمده و پیشنهاد دادند که هر ایالت نمایندگانی را جهت بررسی مواد و اصلاح اولین قانون اساسی به مجمعی در فیلادلفیا بفرستند. کنگره با این طرح موافقت کرد و پیشنهاد داد که هر ایالت هیأتی اعزامی را به مجمع قانون اساسی بفرستد. قرار بر این بود كه این مجمع در تاریخ چهاردهم مه سال ۱۷۸۷ گشایش یابد. اما در آن تاریخ تنها تعداد اندكی از ۵۵ نماینده به فیلادلفیا رسیده بودند. به هر صورت، نمايندگان مستعمرات در روز ۵ سپتامبر ۱۷۷۴ در فيلادلفيا گرد هم آمدند تا « در مورد وضعيت ناگوار مستعمرات» مشورت کنند62.
سرانجام در بیست و پنجم ماه مه، مجمع به طور رسمی در «تالار استقلال» (Independence Hall ) گشایش یافت. دوازده ایالت به فراخوان مجمع پاسخ داده بودند. ایالت رود آیلند از گسیل نمایندگان به مجمع خودداری كرد چرا كه تمایل نداشت دولت مرکزی در امور این ایالت دخالت كند. در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۷۸۷، از ۵۵ نماینده حاضر، ۳۹ نماینده قانون اساسی ایالت متحده را به امضاء رساندند. یكی از امضاء كنندگان، «جان دیكینسون» از ایالت دلاویر بود، وی خود از مجمع خارج شد اما نماینده ای به نام جورج رید را از جانب خود برای امضای قانون اساسی برگزید63.
«ویلیام جكسون»، منشی مجمع، شاهد امضاء قانون اساسی بود. جورج واشنگتن سمت رئیس مجمع را به عهده داشت. «بنجامین فرانكلین» هشتاد و یك ساله نماینده ایالت پنسیلوانیا بود. «الكساندر همیلتون» روشنفكر نیز به نمایندگی از ایالت نیویورك در مجمع حضور داشت. جیمز مدیسون از ایالت ویرجینیا به واسطه نقش پر رنگش در مذاكرات، نطق ها و تالش هایش برای ایجاد و حفظ صلح و مصالحه به «پدر قانون اساسی» مشهور شد. مدیسون به نمایندگان گفت كه آنها در صدد به كارگیری طرحی بودند که برای همیشه سرنوشت دولت جمهوری را رقم خواهد زد.64
نمایندگان حاضر در مجمع قانون اساسی در فیلادلفیا از بسیاری از ایده ها و عبارات به كار رفته در قانون اساسی ایالات خود سود جستند. نمایندگان برای این منظور از تجارب شخصی خود نیز بهره می بردند. تقریبا هر نماینده اعزامی به مجمع یا به عنوان سرباز و یا مدیر اجرایی دولت خدمت کرده بود. نمایندگان، اغلب در جزئیات توافق نظر نداشتند ولی در تمایل به تشکیل دولتی نوین که قدرت کافی برای حاکمیت بر کشور داشته ولی نه چندان که آزادی های ایالات و شهروندان آنها را سلب کند، متفق القول بودند. صاحب منصبان قرن ۱۸ که در فيلادلفيا ملاقات کردند، معتقد بودند که دولت بايد از سه شاخه مجزا و هم تراز تشکيل شود.
قواى مقننه، اجرائيه و قضائيه مى بايست چنان با يکديگر هماهنگ کار کنند تا هيچيک از آنها هرگز کنترل را به دست نگيرد. نمايندگان بر اين امر توافق کردند که قوه مقننه، همچون مجالس مستعمراتى و پارلمان انگليس مى بايست شامل دو مجلس باشد. در اين موارد، اتفاق آراء در ميان اعضا وجود داشت. ولى در مورد اجرا و به کار بردن آنها، اختلافات شديدى پديدار شد. نمايندگان ايالات کوچکتر مثلا نيوجرسي مخالف به تغييرى بودند که منجر به کاهش نفوذ آنها در دولت ملى بر نسبت کرسى نمايندگى به نسبت جمعيت تا کرسى نمايندگى به نسبت ايالت، به شکلى که در اصول کنفدراسيون آمده بود، شوند.65
از سوى ديگر، نمايندگان ايالات بزرگترى چون ويرجينيا خواستار نمايندگى متناسب بودند. اين منازعه ممکن بود به درازابکشدتااينکه«راجر شرمن»(Roger Sherman)قدم جلو گذاشته و پيشنهاد داد که نمايندگى بر نسبت جمعيت ايالتها در يکى از دو بخش کنگره، «مجلس نمايندگان» (House of Representative ) و نمايندگان مساوى براى هر ايالتى ، در بخش ديگر کنگره، «سنا» (Senate ) برقرار شود.66
مصالحات و سازش ها همچنین به حل و فصل مسئله برده داری منجر شد. نمایندگان ایالات شمالی در پی اختیار كنگره برای ممنوع كردن تجارت برده خارجی و در نهایت از میان برداشتن برده داری بودند. اما از سوی دیگر، بسیاری از ایالات جنوبی مخالف چنین اختیاراتی برای كنگره بودند. طی مصالحه ای قرار بر این شد كه كنگره تا سال ۱۸۰۸ اجازه كنترل تجارت برده خارجی را نداشته باشد. دیگر مصالحه بر سر این مسئله بود كه شمار بردگان هر ایالت و تاثیر آن بر تعداد نمایندگان در كنگره باید به چه شکل باشد. نمایندگان موافقت كردند كه تمام ایالت ها باید دارای مجمع ویژه ای باشد تا در مورد رأی خود به قانون اساسی، مذاكرات و گفتگوهایی صورت دهند67.
اصل تفکيک قوا قبل از اين در بيشتر قوانين اساسى ايالات مختلف آزمايش شده بود. کنوانسيون يک سيستم دولتى را با شاخه هاى مقننه، اجرائى و قضائيه تشکيل داد که هر يک از سوى ديگرى زير نظر بود. از اين رو، مصوبات کنگره تا پيش از تاييد توسط رئيس جمهور، قانون محسوب نمى شد. به همين شکل رئيس جمهور نيز مى بايست مهمترين ملاقات ها و همچنين تمامى قرارداد هاى خود را جهت تاييد به سنا تسليم نمايد. رئيس جمهور نيز به نوبه خود ممکن است توسط کنگره آمريکا جلب و از کار برکنار گردد. قوه قضاییه مى بايست تمامى مواردى که تحت قوانين فدرال و قانون اساسى پديد مى آيد مورد رسيدگى قرار دهد؛ در واقع به دادگاه ها عملأ اختيار داده شد تا قانون اساسى و قانون مصوبه را تعبير کنند. ولى اعضاء قوه قضائيه، که توسط پرزيدنت انتخاب و توسط سنا تاييد مى شوند، نيز توسط کنگره مى توانند از کار برکنار شوند.
جهت حفظ قانون اساسى از تغييرات عجولانه، اصل ۵ مشخص نمود که تبصرات به قانون اساسى يا بايد توسط دو سوم هر دو شاخه کنگره يا

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد ایالات متحده، حقوق اساسی، ایالات متحده آمریکا، منابع قدرت Next Entries منابع پایان نامه درمورد قانون اساسی، ایالات متحده، قانون گذاری، ایالات متحده آمریکا