منابع پایان نامه درمورد عدم تقارن، پراکنش جمعیت، چند متغیره

دانلود پایان نامه ارشد

boeoticum
الشتر
138.91
9.92
5.18
0.16
0.43
1.34
0.59
0.24
17
T. boeoticum
خرم آباد
112.64
8.05
7.51
0.27
0.43
1.26
0.43
0.19
18
T. boeoticum
فیروزآباد
156.02
11.14
8.62
0.27
0.47
1.11
0.39
0.10
19
T. boeoticum
قره تپه
132.76
9.48
8.51
0.27
0.45
1.25
0.41
0.17
20
T. boeoticum
سنقر
138.89
9.92
5.38
0.20
0.47
1.25
0.55
0.10
21
T. boeoticum
حومه خرم آباد
135.02
9.64
8.24
0.26
0.44
1.22
0.45
0.17
22
T. boeoticum
سرابله
177.32
12.67
6.73
0.15
0.46
1.19
0.60
0.15
23
T. boeoticum
دورود
158.15
11.30
8.74
0.27
0.47
1.11
0.39
0.10

جدول 4-3 شاخصهای سیتوژنتیکی مورد ارزیابی در جمعیتهای اورارتو
شماره
نام علمی گونه
محل جمع آوری
شاخصهای کاریوتیپی ارزیابی شده
No100
Sp. name
Location
T.C.L
C
V
C.F
T.F
R
SI
2A
24
T. urartu
سنقر
151.79
10.84
5.45
0.19
0.47
1.25
0.58
0.17
25
T. urartu
باشماق
138.09
9.86
6.95
0.20
0.43
1.33
0.46
0.24
26
T. urartu
کرند
140.21
10.01
5.47
0.14
0.46
1.20
0.58
0.16
27
T. urartu
سی سخت
149.65
10.69
8.73
0.26
0.46
1.26
0.37
0.19
28
T. urartu
فرخ شهر
119.76
8.55
6.62
0.27
0.47
1.11
0.39
0.10
29
T. urartu
نژی وران
131.09
9.36
6.33
0.23
0.46
1.18
0.48
0.15
30
T. urartu
ذوالفاس
131.92
9.42
5.71
0.15
0.45
1.26
0.51
0.19
31
T. urartu
بیستون
142.94
10.21
5.58
0.14
0.46
1.20
0.58
0.16
32
T. urartu
ناشناخته
123.42
8.82
4.86
0.17
0.43
1.38
0.57
0.25

دسته بندی استبینز کروموزومهای این دو گونه را در کلاس A1 قرار می دهد. از جمع بندی اطلاعات فوق می توان چنین استدلال نمود که این دو گونه دارای کاریوتیپهایی متقارن، یکدست و با کروموزومهایی متاسانتریک می باشند که کاریوتیپ دو گونه را بسیار به هم شبیه میسازد. تقارن بالای موجود در کاریوتیپ این دو گونه بیان کننده ی تکامل ابتدایی اورارتو و بوئتیکوم است (کریم زاده و همکاران 1389- شیدایی و همکاران 2000 به نقل از 14).
کروموزومها بر اساس روش لوان نامگذاری شدند. در این روش نسبت بازوی بزرگ به کوتاه در کروموزوم های پایه (7= X) باعث نامگذاری کروموزومها می گردد. فرمول کاریوتیپی این دو گونه Sm1+m6 است که نتایج حاصل از دسته بندی استبینز هم این موضوع را تأیید می کند و نشان می دهد که موقعیت تکاملی این دو گونه با توجه به تقارن کاریوتیپی و میانی بودن سانترومرها، ابتدایی می باشد.
تعداد کروموزوم ها در همگی جمعیت ها 14=x2n=2 است و نشاندهندهی دیپلوئید بودن دو گونه است. هیچ قمر یا کروموزوم اضافهای نیز در جمعیتها مشاهده نشد. کاریوتیپ دو گونه فاقد ناهنجاریهای عددی و ساختاری است. در اکثر گونههای بوئتیکوم کروموزومها در نواحی تلومری خود بسیار چسبنده اند و همین امر باعث سختی اسکواش کاریوتیپ این گونه می گردد.

شکل4-1 کشش نواحی تلومری از جدا افتادن کروموزومها جلو گیری کرده است
هر دو گونه نسبت به رنگ آمیزی با استوفریک هماتوکسیلن نسبت به سایر رنگ ها پاسخ بهتری را نشان می دهند و بین تیمار کلشیسین 1/0 درصد با آب یخ به مدت 36 ساعت تفاوت معناداری وجود ندارد.
مقادیر شاخص عدم تقارن درون کاریوتیپی رومو و زارکو در مورد جمعیتهای بوئتیکوم و اورارتو دال بر تکامل ابتدایی این گونهها است. در بین 23 جمعیت بوئتیکوم جمعیتهای سردشت، نورآباد، سپیددشت و سنقر کمترین عدم تقارن کاریوتیپی را نمایش می دهند و در نتیجه در پایینترین سطح تکامل درون گونهای قرار میگیرند. جمعیتهای کوزران، جوانرود، چغلوند و الشتر بیشترین سطح تکامل را در بین جمعیتهای این گونه دارا می باشند. در جمعیتهای مورد مطالعه از گونهی اورارتو، جمعیت مربوط به باشماق و جمعیت ناشناخته بیشترین عدم تقارن را دارند و لذا نسبت به سایر جمعیتها کاریوتیپی متکاملتر دارند. پایین ترین سطح تکاملی در کونهی اورارتو متعلق به جمعیت فرخشهر می باشد.

4-2 تجزیه به مؤلفه های اصلی
با توجه به حجم بالای دادههای مورد مطالعه و در راستای کاهش حجم دادهها بدیهی است درصدد استفاده از روش های آماری چند متغیره از نوع «روشهای کاهش داده101»برآییم. از تجزیه به روش مؤلفههای اصلی برای رسیدن به اهدافی همچون کاهش حجم دادهها و شاخصها در توجیه و تشریح تنوع یا تشابه موجود در جمعیتها و تعیین میزان سهم هر متغیّر اندازهگیری شده استفاده می گردد (105). تجزیه به مؤلفه های اصلی در هر دو گونه بر حسب 7 متغیر سیتوژنتیکی طول کل کروموزومی، دامنه تغییرات، ضریب تغییرات پیرسون، درصد شکل کل، میانگین نسبت بازوها، شاخص تقارن و شاخص عدم تقارن رومرو و زارکو( جدول 4-2 و4-3) انجام گردید. مقادیر ریشه های مشخصه، نسبت واریانس توجیه شده توسط هر مؤلفه و کل واریانس توجیه شده در جداول تشریح شده در ادامه آمده است.
4-2-1 جمعیتهای بوئتیکوم
در جمعیتهای متعلق به این گونه دو مؤلفه اصلی از طریق ماتریس همبستگی صفات، به نمایندگی هفت متغیر اندازهگیریشده محاسبه گردیدند که مقادیر ویژه، سهم هر یک از ریشهها و سهم تجمعی آنها به قرار زیر است.

جدول 4-4 ضرایب، بردارهای ویژه، مقادیر ویژه، درصد واریانس تجمعی دو مولفه اول حاصل از تجزیه به مولفههای اصلی در جمعیتهای بوئتیکوم
صفات
مولفه اول
مولفه دوم
T.C.L
0.16
0.22-
V
0.37-
0.37
C.F
0.44-
.34
T.F
0.33-
0.50-
R
0.42
0.35
SI
0.42
0.37-
2A
0.40
0.40
مقادیر ویژه
3.68
2.15
درصد واریانس
52%
30%
درصد واریانس تجمعی
52%
83%

شکل 4-2 پراکنش جمعیتهای بوئتیکوم بر حسب دو مولفه اصلی
با انتخاب دو مؤلفهی اصلی اوّل می توان تنوع را توجیه کرد. مقادیر مربوط به این دو مؤلفه در جدول 4-4 آمده است. همانطور که مشاهده می نماید سه متغیر نسبت بازوها، ضریب تقارن کاریوتیپی و ضریب عدم تقارن زارکو بیشترین سهم را تولید مؤلفه ی اول در جهت مثبت داشته اند. واریانس تجمعی این دو مولفه اصلی بیشتر از 80 درصد تنوع موجود را توجیه می نماید و در نتیجه به تعریف مولفههای بیشتر نیاز نمیباشد.
در مولفه دوم نیز صفات دامنه تغییرات،ضریب تغییرات پیرسون و شاخص عدم تقارن رومرو و زارکو بیشترین اهمیت را در پراکنش بین جمعیتها داشتند.
جمعیت خرم آباد از لحاظ مولفههای تعیین شده بیشترین تمایز را از سایر جمعیتها نشان می دهد و جمعیتهای مربوط به کرمانشاه در سراسر نمودار پراکندگی توزیع شدهاند. این امر میتواند نشاندهندهی تکامل هم زمان این جمعیتها در زاگرس مرکزی باشد.

4-2-2 جمعیتهای اورارتو

برای جمعیتهای این گونه نیز دو مؤلفهی اول به خاطر اختصاص تقریباً 97 درصد از واریانس موجود به خود، به عنوان مؤلفههای اصلی انتخاب شدند. تجزیه از طریق استفاده از ماتریس همبستگی صورت گرفت و سهم هر کدام از متغیرهای مورد بررسی مشخص گردید.
جدول 4-5 ضرایب، بردارهای ویژه، مقادیر ویژه، درصد واریانس تجمعی دو مولفه اول حاصل از تجزیه به مولفههای اصلی در جمعیتهای اورارتو
صفات
مولفه اول
مولفه دوم
T.C.L
0.019
0.013
V
0.32-
0.49
C.F
0.42-
0.34
T.F
0.41-
0.36-
R
0.43
0.38
SI
0.38
0.45-
2A
0.44
0.38
مقادیر ویژه
3.40
2.12
درصد واریانس
48%
30%
درصد واریانس تجمعی
48%
78%

در جمعیتهای این گونه نیز سه صفت نسبت بازوها، شاخص تقارن و شاخص عدم تقارن رومرو و زارکو بیشترین اهمیت در جداسازی جمعیتها از همدیگر را داشتهاند. در ساختار مولفه دوم بیشترین اهمیت در جهت مثبت مربوط به دامنه تغییرات طولی کروموزومها است. دو مولفهی تعیین شده قادر به توجیه 78 درصدی پراکنش جمعیت ها بر حسب مولفهها می باشند.

شکل 4-3 پراکنش جمعیتهای اورارتو بر حسب دو مولفه اصلی
نمودار فوق پراکنش جمعیتهای مورد مطالعه از گونهی اورارتو را بر حسب مؤلفههای اصلی نمایش میدهد. همانطور که میبینید متغیرهای سیتوژنتیکی به خوبی میتوانند تمایز بین جمعیتها را نشان میدهند و نیاز به استفاده از متغیرهای بیشتر وجود ندارد.

4-3 تجزیه به عوامل
به منظور پیدا کردن عوامل ناشناختهای که باعث بهوجودآمدن همبستگی بین متغیرها شده ولی در ماتریس همبستگی به طور ملموس ظاهر نمیشوند از تجزیه به عوامل استفاده می گردد. به عبارتی هدف از تجزیهی عاملی علاوه بر کاهش حجم داده ها، شناخت فاکتورهای ناشناختهای است که وجود دارند اما دیده نمیشوند و باعث تغییر و تنوع در پراکنش صفات مورد مطالعه میگردند. برای این دو گونه، تجزیه به عوامل براساس تجزیه به مؤلفههای اصلی با چرخش واریماکس انجام شد. بر این اساس عواملی که دارای ریشهی مشخصهی بزرگتر از یک بودند انتخاب و ماتریس ضرایب عاملی بر پایه ی آنها ساخته شد. چرخش واریماکس به دلیل توزیع بهتر بارهای عاملی روی فاکتورها به کار رفت. به منظور افزایش دقت در کار تحقیق ابتدا تمامی فاکتورها تعیین شده و سپس از روی سهم آنها در واریانس تجمعی سه مؤلفه به نام «عامل یا فاکتور» حاصل شد.

4-3-1 جمعیتهای بوئتیکوم
در این گونه سه عامل اصلی استخراج شد که دو عامل اول آنها به تنهایی 85.7 درصد از تغییرات کل بین دادههای جدول 4-2 را توجیه و تفسیر می کند. عامل اول 54.1 درصد و عامل دوم 31.6 درصد از واریانس و تنوع را به خود اختصاص می دهند.

در ساختار عامل اول متغیر شاخص عدم تقارن (2A) بیشترین اهمیت را در جهت مثبت دارد. در ساختار عامل دوم شاخص تقارن کاریوتیپی سهم بیشتری رادر تفسیر پراکنش جمعیتها به خود اختصاص داده است. سه شاخصهای بیانکنندهی تقارن بیشترین اهمیت را در ساختار عاملها داشتهاند.

جدول 4-6 ضرایب، بردارهای ویژه، مقادیر ویژه، درصد واریانس تجمعی سه عامل اصلی حاصل از تجزیه به عوامل در جمعیتهای بوئتیکوم
صفات
عامل اول
عامل دوم
عامل سوم
T.C.L
0.006
0.16
0.98-
V
0.05-
0.98-
0.11-
C.F
0.19-
0.92-
0.25
T.F
0.98-
0.004
0.06-
R
0.93
0.24
0.04-
SI
0.144
0.94
0.25-
2A
0.96
0.15
0.07-
مقادیر ویژه
3.68
2.15
0.96
درصد واریانس
54.1%
31.6%
14.1%
واریانس تجمعی
54.1%
85.7%
99.6%

شکل 4-4 پراکنش جمعیتهای بوئتیکوم بر حسب دو عامل اصلی حاصل از تجزیه به عوامل

4-3-2 جمعیت های اورارتو
همانند آنچه برای گونه ی بوئتیکوم بیان شد در مورد گونه ی اورارتو نیز بر اساس متغیرهای اندازه گیری شده با استفاده از تجزیه ی عاملی با چرخش واریماکس سه فاکتور انتخاب گردید که 9/99 درصد واریانس بین متغیرها را توجیه می کنند. مقادیر مربوط به عاملها در جدول 4-5 آمدهاند.

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد آزمون و خطا، فیزیولوژی، عدم تقارن Next Entries دانلود پایان نامه درباره اولویت بندی، مقایسات زوجی، رتبه بندی، سطح تحصیلات