منابع پایان نامه درمورد سازمان ملل، تولید ناخالص ملی، خدمات گردشگری، خدمات مالی

دانلود پایان نامه ارشد

مرور زمان با تغییراتی مواجه گردیده است که خود نمایشگر تغییر وضعیت رقابتی این کشورها و جنبههای پیچیدهتر تکمیل تجارت دوجانبهی آنهاست. در برخی از کشورهای در حال توسعه بخش خدمات در تجارت خارجی نقش چندان مثبتی نداشته و تجارت خارجی آنها بر روی صادرات کالاها متمرکز است. با این وجود در مورد بسیاری از کشورهای در حال توسعه، درآمدهای بخش گردشگری و نیز درآمدهای ناشی از اشتغال نیروی کار آنها در خارج از کشور مثبت است. به دیگر سخن، این کشورها وابسته به حرکت اشخاص به سوی خارج از مرز بعنوان ارائه دهندگان خدمات و ورود اشخاص به درون مرز به عنوان خریداران خدمات یا گردشگر است.
یکی از ویژگیهای تجارت خدمات آن است که صادر کنندگان خدمات نمی دانند در حال صادر کردن هستند. این موضوع به خصوص در مورد شیوه مصرف در خارج صادق است. در این شیوه شرکتهای خدماتی با عرضه خدمات به شرکتهای خارجی مقیم داخل، کسبه و تجاری که موقتا در بازار حضور دارند و همچنین دفاتر محلی موسسات بین المللی، درآمد ارزی کسب می کنند بدون آنکه این فعالیتها را صادرات بدانند.
ویژگی دیگری که برخی از خدمات دارند این است که کیفیت و حسن شهرت در مورد آنها، حتی مهمتر از کالاهاست که از طریق نامها و علائم خاص تجاری جلوه کردهاند. این موضوع همراه با عوامل تکنولوژیکی، در حیطههای دیگری از خدمات میتواند ورود تازه واردان به بازار جهانی خدمات را با اشکال روبرو سازد. همچنین عوامل فرهنگی نیز میتواند در مورد بخشهایی از خدمات بعنوان یک مزیت قلمداد شود.
سهم هر یک از بخشهای خدمات در تجارت خدمات هر کشور متفاوت است، زیرا که برخی از خدمات سرمایه بر، برخی کاربر و برخی متکی به تکنولوژی هستند که با توجه به شرایط اقتصادی هر کشور، خدمات خاصی مزیت نسبی یافته و سهم بیشتری از تجارت خدمات آن کشور را در بر میگیرد. مثلا در انگلستان درآمدهای خدماتی بیشتر از طریق خدمات مالی نظیر بانکداری، بیمه و خدمات مشاورهای بدست میآید. درآمدهای خدماتی بلژیک بیشتر مربوط به خدمات پردازشی است و کشور فرانسه درآمدهای خدماتی خود را مدیون خدمات گردشگری و خدمات فنی، فعالیتهای مهندسی و مدیریتی است. در کشور سوئیس نیز خدمات گردشگری و خدمات بانکی نقش قابل توجهی در درآمدهای خدماتی دارند ( کمالی اردکانی و نصیری،1383). در صورتی که در کل اقتصاد جهانی سهم هر یک از زیرشاخههای خدمات مشخص شود؛ گردشگری و خدمات مالی سهم بسیار بالایی دارند. به نظر میرسد که بتوان گردشگری و خدمات مالی را شاخصی برای بخش خدمات در نظر گرفت. در ایران حدود 52% کل واردات خدمات و 26% صادرات خدمات از بخش گردشگری و سفر میباشد (سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل،2013). اگر چه گردشگری و فعالیتهای وابسته به آن در دنیا و حتی در کشورمان از دیر زمان آغاز شده لکن در ایران تا به امروز فعالیتهای اقتصادی و فرهنگی نسبت به اهمیت و وسعت موضوع درباره گردشگری صورت نگرفته است.
منافع حاصل از توسعه صادرات خدمات در شش مورد به شرح زیر است. 1) توسعه صادرات خدمات باعث گسترش و توسعه استفاده از فعالیتهای خدماتی تخصصی از جمله فعالیتهای حرفهای و مشاورهای میگردد. 2)فعالیتهای خدماتی منجر به کاهش آلودگیهای زیست محیطی میگردند به طوری که بخش خدمات را جزء صنایع پاکیزه به حساب میآورند. لذا با توجه به هزینههای سنگین انواع آلودگیهای زیست محیطی که در تولید ناخالص ملی هم به حساب نمیآیند گسترش بیشتر فعالیتهای خدماتی منجر به کاهش زیانهای جانبی گسترش صنایع مختلف میشود. 3) فعالیتهای خدماتی اغلب با سرمایه گذاری اولیه پایینی به نتیجه میرسند بنابراین گسترش فعالیتهای خدماتی منجر به شکلگیری بنگاههای کوچک و متوسط میگردد. تشکیل این نوع بنگاهها که با ویژگیهای بخش تعاون سازگارتر است را میتوان از طریق گسترش تعاونیهای خدماتی دنبال نمود. 4) صادرات خدمات منجر به ایجاد اشتغال برای فارغ التحصیلان دانشگاهها میگردد زیرا که در کشورهای در حال توسعه به دلیل توسعه نیافته بودن صنایع امکان بهرهگیری از توان فارغ التحصیلان دانشگاهها فراهم نیست اما صادرات خدمات دریچه است رو به اقتصاد بین الملل که امکان ایجاد اشتغال برای هر نوع نیروی کاری را فراهم میسازد. 5) صادرات خدمات منجر به رشد کیفیت خدمات ارائه شده میشود و در نتیجه ارزش افزوده کالاهای صنعتی و منابع طبیعی نیز افزایش مییابد زیرا خدماتی نظیر تحقیق و توسعه زمینهساز صدور کالاهای با کیفیت است. 6)صادرات خدمات زمینههای اشتغالزای قشر وسیعی از افراد را فراهم میسازد به طوری که با گسترش خدمات ارتباطی راه دور میتوان زمینههای ایجاد کار از راه دور104 را فراهم نمود و به این طریق مشارکت زنان و دانشجویان و سایرافراد را فراهم آورد (کریمی،1381).

2-2- تعریف گردشگری و حقایق آشکار شده در این زمینه:
2-2-1- مفهوم گردشگری
از دیدگاه اقتصاددانان، گردشگری صنعتی است که موجب انتقال بخشی از قدرت خرید مردم مرفه به دیگر مردم میگردد و به لحاظ قابلیت تحرک در تولید و توزیع و ایجاد خدمات گوناگون، افزایش سرعت گردش پول و گسترش بازارهای صادراتی و ایجاد اشتغال به عنوان یکی از مهمترین منابع درآمد به شمار میآید. تحلیل اقتصادی گردشگری بین المللی متکی بر تعاریف صحیح و مقبول جهانی است که مشخصات گردشگری بین المللی را توصیف نموده و حرکتهای مختلف گردشگری را طبقهبندی و تاثیر اقتصادی آنها را به همراه فعالیتهای اقتصادی که ایجاد میکنند بیان نماید.
سازمان جهانی گردشگری سه نوع گشت را از یکدیگر متمایز مینماید:
-گشتهای برون مرزی، که شامل مسافرت افراد مقیم در کشوری به کشورهای دیگر است.
-گشتهای درون مرزی، که شامل مسافرت افراد غیر مقیم کشوری در داخل آن کشور است.
– گشتهای محلی، که شامل مسافرت افراد مقیم کشور در داخل آن کشور است.
گردشگری بین المللی متشکل از گشتهای درون مرزی و برون مرزی است.
گردشگری گونه‌های گوناگونی دارد:
گردشگری تفریحی: رایجترین نوع جهانگردی. گردشگری درمانی: برای بهره‌گیری از آبهای گرم معدنی یا برای بهره‌گیری از امکانات تشخیصی و درمانی کشورهای دارای این ظرفیت. گردشگری مذهبی: زیارت و حج و سفرهای دینی بودائیان و هندویان و غیره. گردشگری بازاری: سفر گردشی به منظور جانبی خرید و فروش کالا. گردشگری همایشی: برای شرکت در همایش‌ها و بازدید از مناطق. گردشگری الکترونیک: همان e-tourism که در برگیرنده اطلاعات و انجام بخش اعظم سفر به صورت مجازی است. بومگردی (اکوتوریسم): گردش در طبیعت. گردشگری ورزشی : به منظور انجام ورزشی خاص یا مسابقات بین المللی.
تعاریف اساسی گردشگری در سازمان ملل متحد و طی کمسیون آمار سازمان ملل متحد در سال 1968 انجام شده است. در سال 1991 این تعاریف در کنفرانس سازمان جهانی گردشگری واقع در اتاوا105 بازنگری شد و برخی از پیشنهادها به آن اضافه گردید و از طرف بسیاری از کشورها پذیرفته شد. سازمان جهانی گردشگری این پیشنهادها را در گزارشی به نام (توصیههایی در مورد آمارهای گردشگری) به چاپ رسانیده است. گردشگری بین المللی اینگونه توصیف شده است؛ بازدید کنندهای که طول اقامت او در یک کشور، 24 ساعت یا بیشتر باشد، و حداقل یک شب را در کشور بازدید شده بگذراند و انگیزهی او برای مسافرت یکی از دلایل زیر باشد.
الف. گذراندن اوقات فراغت (سرگرمی، تعطیلات، درمان، مطالعه، امور مذهبی یا ورزشی).
ب. ماموریتهای شغلی، خانوادگی یا بازرگانی.
جریان گردشگری بین الملل پویاترین مبادلات اقتصادی را که ممکن است بین کشورها اتفاق افتد، به وجود میآورد. گردشگری بین المللی به خصوص در کشورهای اروپایی به ویژه کشورهای جنوبی مانند فرانسه، ایتالیا، پرتغال و یونان از اهمیت بسزایی برخوردار است؛ به طور کلی بیانگر بالاترین کمک صادراتی به تراز پرداختهای آن کشورها میباشد. بنابراین، این کشورها نسبت به ترقی و تنزل ارزش و حجم جهانگردی بسیار حساس هستند. به هر حال روندها در حال تغییر هستند و کشورهای جدید صنعتی که اصولا شامل کشورهای آسیایی (تایلند، مالزی، سنگاپور و هنگ کنگ) است، سریعترین رشد را در زمینه گردشگری بین المللی دارند. ده کشوری که بیشترین حجم ورود گردشگر بین المللی را دارند به ترتیب فرانسه، ایالات متحده آمریکا، چین، اسپانیا، ایتالیا، ترکیه، آلمان، بریتانیا، روسیه و مالزی است. ده کشور اول که فرستندهی بیشترین گردشگر میباشند به ترتیب ایالات متحده آمریکا، اسپانیا، فرانسه، چین، ماکائو (چین)، ایتالیا، آلمان، بریتانیا، هنگ کنگ (چین)، استرالیا است (سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل،2013).
صادرات گردشگری یک مولفهی کلیدی برای نشان دادن جایگاه گردشگری است. در سال 2012 حدود 40585 بیلیون دلار صادرات حاصل از گردشگری بوده است. در سال 2013 این مقدار با نرخ رشد 3.1% تنزل داشت و حجم رود گردشگر بین المللی برای ایران نیز کاهش داشت و به 3152000 رسید (انجمن جهانی سفر و گردشگری، 2013). طبق آخرین آمار منتشر شده از سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل، سهم گردشگری از صادرات خدمات در ایران به طور متوسط 25% است. انجمن جهانی سفر و گردشگری برای سال 2030 حجم گردشگر ورودی ایران را 4319000 پیشبینی کرده است. نمودار (2-2) ورود و خروج گردشگر و حجم صادرات حاصل از این صنعت را نشان میدهد.

نمودار (2-2): ورود و خروج گردشگر و حجم صادرات حاصل از گردشگری.
منبع:WTTC, Travel & Tourism Economic Impact, IRAN,2013

همین طور که در نمودار(2-2) نشان داده شده است با وجود کاهش حجم صادرات ناشی از خدمات گردشگری اما سهم این خدمات از کل صادرات کشور افزایش یافته است. از سال 2011 کاهش مداومی در حجم ورود گردشگر بین الملل وجود دارد. سرمایهگذاریهای که در این صنعت صورت گرفته معادل 46343 بیلیون است که در سال 2013 با نرخ 7/2% رشد داشت.
ایران از بین 189 کشور مورد بررسی انجمن جهانی سفر و گردشگری، در جایگاه 53 از نظر سهم حجم تجارت و صادرات از طریق گردشگری است. متاسفانه از نظر نرخ رشد صادرات صورت گرفته توسط این صنعت ایران رتبه 174 امین کشور را دارد. البته ایران جزء ده کشور اول است که بیشترین اشتغال زایی را به صورت مستقیم توسط این صنعت داشته است. طبق پیشبینیهای صورت گرفته توسط این سازمان برای سال 2023 نرخ رشد ایران در اکثر فاکتورهای مورد بررسی بیشتر از میانگین جهانی خواهد بود و تنها نرخ رشد صادرات صورت گردفته توسط گردشگران است که که حدود 50% از میانگین جهانی کمتر است (انجمن جهانی سفر و گردشگری،2013).
نمودارهای(2-3)، (2-4) و (2-5) سهم و شیوه اثرگذاری گردشگری بین الملل و داخلی بر GDP و سهم دو زیرشاخه برتر گردشگری ایران را به تصویر کشیدهاند.

نمودار(2-4): سهم گردشگری تفریحی و تجاری از GDP ایران.

نمودار (2-3): سهم گردشگر بین المللی و داخلی از GDP.

نمودار(2-5): سهم هر یک از شیوههای تاثیر گردشگری بر GDP.
منبع: World Bank, 2013.

نمودار (2-5) نشان می دهد از کل اثری که گردشگری بر GDP دارد، 36 درصد آن به طور مستقیم از فعالیت های گردشگری است و حدود 42 درصد به صورت غیر مستقیم از طریق مشاغلی که غیر مستقیم به این صنعت مرتبط می شوند ایجاد شده است. همچنین حدود 22 درصد به صورت وارد شده است یعنی از طریق مشاغلی که نه به طور مستقیم و نه به طور غیر مستقیم به این صنعت مربوط می شوند اما ممکن است در برخی موارد خدمات ارائه شده توسط این مشاغل مورد توجه گردشگران قرار گیرد.
در سال 2012 از سهمی که گردشگری در تولید ناخالص ملی کشورمان داشت، 7/94% آن مربوط به گردشگری داخلی بوده است که حدود 205824 بیلیون است و تنها 3/5% تولید ناخالص ملی، معادل 5/115615 بیلیون مربوط به گردشگری بین المللی است. پیشبینی شده که گردشگری تفریحی در ایران رشد 1/5% در سال 2013 خواهد داشت که حدود 216297 بیلیون باشد. از طرفی گردشگری تجاری نرخ رشد 1/12% معادل 3/12965 بیلیون را در سال 2013 خواهد داشت.

2-2-2- گردشگری و تجارت بین الملل:
در اقتصاد، درآمدهای حاصل از گردشگری بین المللی بخشی از درآمدهای صادراتی و هزینههای

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد بحران مالی، خدمات گردشگری، صنعت گردشگری، اثرات ثابت Next Entries منابع پایان نامه درمورد بحران مالی، تجارت بین الملل، خدمات گردشگری، تقاضای گردشگری