منابع پایان نامه درمورد دانشجویان، ورزشکاران، سازگاری اجتماعی، دانشجویان دختر

دانلود پایان نامه ارشد

تر هستند و دارای اعتماد اجتماعی هستند.
ب) اعتماد به نفس و مدیریت در زندگی دارند .
ج) سازگاری اجتماعی بالاتری دارند .
د) رقبای قوی تری هستند .
ه) اضطراب و دست پاچگی کمتری دارند .
و) دردهای بدنی و جسمانی را راحت تر تحمل می کنند .
ز) صفات مردانگی بیشتری دارند ( سینگر،1972) .
شواهد دیگری نیز موجود می باشد که نشان می دهد، حتی انجام یکسری از اعمال و فعالیتهای بدنی فردی، می تواند عادتهای مثبتی را مانند توافق اجتماعی و مشارکت ایجاد نماید (اورلیک 117 ، 1981) .
گروه دیگری از محققان در سال 1983 ،به مقایسه شخصیت افراد ورزشکار و گروه غیر ورزشکار پرداختند و به نتایج زیر دست یافتند : افرادی که فعالیتهای آمادگی جسمانی و ورزشهای دیگر را انجام می دادند ، نیرومندتر، برونگراتر و خود انگیخته تر بودند، اضطراب ، روان رنجوری و افسردگی و همچنین پرخاشگری و خشم کمتری داشتند ( ماکسینر 118 ، 1983) .
در یک پژوهش طولی دیگر که در سال 1966 توسط گروهی از محققان روی دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار دانشکده افسری انجام شد،نتایج و یافته های زیر بدست آمد : ورزشکاران در مقایسه با دانشجویان غیر ورزشکار، اجتماعی تر بودند و اعتماد به نفس، جسارت، استواری، گروه گرایی و محافظه کاری بیشتری از خود نشان دادند ( مهرابیان و بکن 119 ، 1986) . کوپتا و شرما 120 (1975) در تحقیقی با استفاده از پرسشنامه شخصیتی 16 عاملی کتل ، خصوصیات افراد ورزشکار و غیر ورزشکار را مقایسه کردند. یافته های تحقیق آنها نشان می دهد که ورزشکاران نسبت به غیر ورزشکاران، تعاون و مشارکت، سازگاری، سخاوتمندی و دلیری بیشتری دارند. نتایج تحقیق گروهی دیگر چنین بود : ورزشکاران ثبات هیجانی ، هوش، وظیفه شناسی، پشتکار و پرخاشگری بیشتری نسبت به گروه غیر ورزشکار از خود نشان دادند( سینگر، 1972).
در یک تحقیق دیگر،ویژگی های دانشجویان ورزشکار و غیر ورزرشکار ، مورد مقایسه قرار گرفت : نتایج این تحقیق به صورت زیر می باشد؛ ورزشکاران، دارای ویژگی هایی مانند صمیمیت در روابط عاطفی ، تمایل به پیروز شدن، اعتماد به نفس و سازماندهی دقیقتر بودند در حالیکه دانشجویان غیر ورزشکار، ویژگی هایی چون خیالپردازی و بی ادراکی بیشتری از خود نشان می دادند(تاکوروتاکور121 ،1980).
نیمن و هارتر 122 در سال 1986، بوسیله بررسی قابلیت ادراکی دانشجویان تربیت بدنی و مقایسه آنها با دانشجویان دیگر، در صدد ترسیم نیمرخ “خود – ادراکی” دانشجویان بودند. آنها بعد از تجزیه و تحلیل اطلاعات، به این نتیجه رسیدند که قابلیت ادراکی دانشجویان رشته بدنی، بیشتر از دیگر دانشجویان می باشد . همچنین مشخص شد که در دانشجویان پسر، ادراک ورزشی و قابلیت ظاهری و در دانشجویان دختر مقبولیت اجتماعی بیشتر می باشد (معتمدی،1373) .
بازی و فعالیتهای بدنی در رشد اجتماعی کودکان نیز مؤثر است. در این زمینه نتیجه مطالعات گوناگون نشان می دهد ، بازی می تواند به کودک کمک نماید تا نقشهای اجتماعی را بشناسد و وسیله ای جهت کسب تجارب اجتماعی است. وجود هدفی واحد در بازی و کوشش جمعی برای دستیابی به این هدف، همبازیها را متحد می سازد. بازی به کودکان آموزش می دهد که چگونه افکار خود را برای دستیابی به هدف مشترک، متمرکز سازند و همگی در همان سو عمل کنند.کودک در هنگام بازی با دیگر کودکان، حس همکاری و نوع رفتار اجتماعی با دیگران را فرا می گیرد و منجر به تطابق اجتماعی بهتر و سالمتر می گردد(اسکین، 1986) .
بطور کلی نتایج شواهد تحقیقاتی نشان می دهد که مشارکت در ورزش و فعالیتهای بدنی، لذت، شادی و رشد شخصی فرد و نیز سازگاری و یکپارچگی اجتماعی فرد را افزایش می دهد. بنابراین فراهم آوردن شرایط مساعد برای ورزش و فعالیتهای بدنی و سازماندهی و هدایت آن، از اهمیت ویژه ای برخوردار است (وانکل و برگر،123 1990) .
علاوه بر تحقیقات فوق ،از آنجائیکه اکثر صاحبنظران،برخورداری از عزت نفس (ارزیابی مثبت از خود ) را به عنوان عامل مرکزی و اساسی در سازگاری عاطفی – اجتماعی افراد می دانند (معتمدی،1373)،مرور تحقیقات انجام شده در مورد عزت نفس و ورزش اهمیت پیدا می کندکه در اینجا به چند مورد از آنها بطور خلاصه اشاره می شود: یافته های تحقیقاتی نشان می دهد که فراگیری مهارت ورزشی به طور مشخص، خود پنداره مثبت فرد را افزایش میدهد. کوچر124درسال 1971 دریک تحقیق شبه تجربی، عملکرد واثر شنا را در خود پنداره مورد بررسی قرار داد. این تحقیق روی 65 نفر پسر (15-7 ساله) دریک اردوی تابستانی انجام شد. درابتدا مقیاس اندازه گیری خود پنداره به آزمودنی ها ارائه شد و آنها به سه دسته تقسیم شدند:
1- آنهائی که شنا کردن را در 12 روز یاد گرفتند.
2- آنهائی که دروهله اول شکست خوردند و از شنا امتناع ورزیدند و در طول اردو نیز، شنا کردن را یاد نگرفتند.
3-آنهائی که درامتحان اصلی شنا کردن، قبول شدند و درطی دوهفته بعد نیز، به یادگیری بهتر مهارتهای شناکردن پرداختند.
پس از ارائه مجدد آزمون خود پنداره و جمع آوری اطلاعات، نتایج نشان داد که فقط گروه اول به طور واضح، خود پنداره مثبت خود را در این دوره زمانی افزایش داد. درگروه دوم، تمایل کمی به کاهش خود پنداره مثبت بود و گروه سوم متمایل به پیشرفت دادن خود پنداره مثبت بود.
(اسواهولا هتفیلد، 1372) از لحاظ نظری، خود پنداره از طریق مشارکت در فعالیتهای مهم فردی، پیشرفت می کند تا فعالیتهایی که از اهمیت کمتری برخوردارند. شواهد زیادی در دست است که نشان میدهد فعالیتهای ورزشی جزء فعالیتهای مذکور است. به عنوان مثال نتایج تحقیقات مک گوئر وسینگر125(1976) نشان می دهد، اعظم صحبتهای بچه ها راجع به خودشان، مربوط به فعالیتهایشان، بخصوص ورزش وسرگرمی است و ورزش به طور اخص نقش مهمی درتصور بچه ها از خودشان (خودپنداره) بازی میکند، همچنین هارتر126(1980) ضریب همبستگی آمادگی جسمانی، لیاقت و شهرت اجتماعی را پنجاه به پنجاه اعلام کرد. درحالیکه ضریب همبستگی بین توانمندی ذهنی وشهرت را پایین گزارش کرد. این یافته ها می تواند اهمیت ورزش کودکان رانشان می دهد، زیرا مشهور بودن بیشتر با توانایی های جسمانی معین می شود تا توانایی های شناختی وفعالیتهای مدرسه ای(همان منبع). بنابراین اهمیت روان شناختی ورزش ، بیشتر در فراهم نمودن شرایط مساعد برای رسیدن به صلاحیت درونی می باشد که این پدیده ، فرد رابه سطح بالایی از خود پنداری می رساند
همچنین شواهد تحقیقاتی حاکی از آن است که اجتماعی شدن از طریق ورزش، دربین دختران و پسران متفاوت است. در پنج سال اول زندگی، پسرها استقلال بیشتر، رفتار اکتسابی، و نیروی افزونتری را نسبت به دختران بروز می دهند. این تفاوتها در سنین بعدی هم ادامه می یابد و حتی نمایانتر می شود، به طوریکه پسرها اعمال فیزیکی وورزشهای سازمان یافته ای راکه با مهارتهای عضلانی سروکار دارد وبا مهارت ورقابت است ترجیح میدهند. علاوه براین نشان داده شده است که انتظار موفقیت در پسران معمولاً بیشتر از دختران است به ویژه موقعی که این انتظار مربوط به فعالیتهای عضلانی می باشد. به همین دلیل پسران در ورزش از دختران بهتر عمل می کنند. بنابراین با قبول این نقش کلیشه ای ارجحیت پسران بردختران در ورزش ملاحظه می شود که تفاوتهای جنسی نقش زیادی درمشارکت ورزشی دارد.(اسواهولا و هتفیلد1372). علاوه برتفاوت ورزش در بین زنان ومردان، میزان فعالیت اجتماعی وسازگاری اجتماعی نیز در دختران وپسران متفاوت میباشد. درذیل به تعدادی از تحقیقات صورت گرفته دراین موارد اشاره میشود. دریک مطالعه سطح سازگاری زنان ومردان مطلقه ومشکلات ازدواج قبلی آنها مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که خانمها نسبت به مردان، مشکلات ناسازگاری بیشتری را در ازدواجشان تجربه کرده اند.127(1984) درتحقیقی دیگر، رابطه بین جدایی روانی128از والدین وسطح سازگاری دانشجویان مورد مطالعه وبررسی قرارگرفت. نتایج این مطالعه نشان می دهد که دانشجویان پسر نسبت به دانشجویان دختر به طور معنی داری، مستقل تر از والدینشان هستند..(لوپز ودیگران129، 1986) بلوم و مک کارتنی 130(1991) ارتباط بین دو نوع از روابط دوستانه یعنی وضعیت روابط گروهی ودوستی دوجانبه را مورد مطالعه قرار دادند. دراین تحقیق نمونه ای شامل 139 دانش آموز پایه دوم وسوم مورد گروه سنجی قرار گرفتند وپرسشنامه روابط دوستانه را تکمیل نمودند. از این نمونه، تعداد 44 زوج که روابط دوستانه دوجانبه داشتند دربازی آزاد مدرسه مورد مشاهده قرار گرفتند وتعداد 124 نفر از والدین دانش آموزان این گروه نمونه نیز مقیاس اندازه گیر سازگاری وشخصیت کودکان را تکمیل نمودند. یافته های این تحقیق نشان داد که وضعیت روابط گروهی ودرجه بندیهای شخصی ومشاهده گر از دوستی دوجانبه باسطح سازگاری دانش آموزان پسر رابطه معنی دار دارد. به همین دلیل تاثیر روابط متقابل دوستانه برسازگاری دانش آموزان دخترو پسر متفاوت می باشد. گروسی فرشی(1377) درضمن هنجاریابی آزمون شخصیتی NEO، میانگین نمرات دانشجویان دختر و پسر رادر ابعاد این تست مورد مقایسه قرار داد. یکی از ابعاد این پرسشنامه که توانایی اجتماعی وتمایل به دوستی بامردم، گروه های بزرگ، گردهمایی هاو …. رااندازه گیری می کند، عامل برون گرایی 131شخصیت میباشد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که بین برونگرایی دانشجویان دختر وپسر معنی داری وجود ندارد. تحقیق دیگری، بامقایسه از همین پرسشنامه روی گروهی از معلمین مدارس دوره راهنمایی شهر یزد صورت گرفت. مقایسه عامل برونگرایی درمعلمان زن ومرد نشان می دهد که به طور کلی بین برونگرایی این دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نمی شود. اما صفت هیجان خواهی(یکی از ابعاد شش گانه این عامل) درمردان بیشتر از زنان می باشد که این تفاوت از نظر آماری معنی دار است (آتشی، 1377) همان طور که مشاهده می شود در پاره ای از موارد، به ویژه تحقیقاتی که مستقیماً به بررسی سازگاری پرداخته اند. بین گروه دخترو پسر تفاوت وجود دارد. اما در سطوح کلی تر فعالیت اجتماعی وتیپ شخصیتی افراد، این تفاوتها معنی دار نمی باشد. البته لازم به ذکر است که عواملی چون ابزار سنجش، خصوصیات گروه نمونه و … می تواند برنتایج تحقیقات فوق موثر باشد.

6-2. نتیجه گیری از تحقیقات پیشین
در مجموع نتایج ویافته های شواهد تحقیقاتی نشان می دهد که ورزش ، مشارکت در ورزش و فعالیتهای بدنی می تواند نقش موثر وسازنده ای در ارتقای سطح سلامت جسمانی و روانی، سازگاری به ویژه سازگاری اجتماعی، احساس اعتماد به نفس و رضایت شخصی فرد داشته باشد.
همچنین موجب کاهش افسردگی، اضطراب، خیالبافی، عصبیت و روان رنجوری فرد می شود. این یافته ها بطور غیر مستقیم، و چند تحقیق دیگر بطور مستقیم، بیانگر این است که ورزش می تواند موجب کاهش آسیب های اجتماعی مانند بزهکاری نیز گردد.
تحقیقات افرادی مانند کوپر، 1969، سینگر، 1971، نیکل سون، 1979، کارتلج ومیلبرن 1369، ماکسینر 1983، مهرابیان وبکن، 1986، و وانکل وبرگر1990، ضمن تایید موارد فوق نشان می دهد که این ویژگی ها درافراد ورزشکار وغیر ورزشکار متفاوت است و افراد ورزشکار از سطح سازگاری اجتماعی، سلامت روانی بیشتریوافراد غیرورزشکار ازسطح افسردگی، روان رنجوری، ناسازگاری وخیالبافی بیشتری برخوردارند.

7-2. چارچوب نظری
از آنجاییکه موضوع پژوهش حاضر در حوزهی روانشناسی اجتماعی قرار دارد، بدین سبب برای چارچوب نظری پژوهش از نظریات روانشناختی و جامعهشناسی استفاده میگردد. سازگاري به لحاظ روانشناسي؛ يعني تطبيق با محيط به منظور رفع نيازهاي فردي است. پورمقدس جريان سازگاري اجتماعي فرد را اينگونه بيان ميكند، هركس احتياجات رواني دارد كه بايد برطرف نموده تا تعادل رواني برقرار سازد. روانشناسان، سازگاري خود را در برابر محيط مورد توجه قرار دادهاند و خصوصياتي از شخصيت را بهنجار تلقّي كردهاند كه به خود كمك مي كند تا خود را با جهان پيرامون خود سازگار كند. طبق نظريههاي يادگيري اجتماعي، آدميان و

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد ورزشکاران، سازگاری اجتماعی، برون گرایی، مهارتهای اجتماعی Next Entries منابع پایان نامه درمورد فراوانی تجمعی، سازگاری اجتماعی، دانش آموزان پسر، ضریب همبستگی