منابع پایان نامه درمورد توسعه پاید، صاحب نظران، توسعه پایدار، حمل و نقل

دانلود پایان نامه ارشد

ا توريسم به طور كلي به عنوان مسافرت تفريحي در نظر گرفته می‌شود. هرچند كه در سال‌های اخير شامل هرگونه مسافرتي می‌شود كه شخص به واسطه آن از محيط كار يا زندگي خود خارج می‌شود. گردشگري صنعت است؛ بنابراين می‌توان گفت صنعت گردشگري مجموعه‌ای از فعاليت‌ها، خدمات و صنايع مختلفي است كه به يك تجربه منحصر به فرد می‌انجامد. اين صنعت و فعاليت‌ها شامل برنامه سفر، جابه جايي ميان مبدأ و مقصد كه همان حمل و نقل می‌باشد، اقامت و پذيرايي، خريد، تفريح و سرگرمي و ديگر خدمان مهمان نوازي است كه در اختيار فرد يا گروه‌های مختلف قرار مي‌گيرد كه از موطن خود به قصد سفر خارج می‌شوند (رنجبریان و زاهدی، 11،1389).
در فرهنگ لغت فارسی، گردشگری به معنای در اقطار عالم سفر کردن، مسافرت برای تفریح و سرگرمی، ویاسفی که در آن مسافر به مقصدی می‌‌رود وسپس به محل سکونت خود باز می‌‌گردد (الوانی و دهدشتی، 18،1373).
در سال 1964 از طرف سازمان ملل و براساس پيشنهاد كنفرانس بين‌المللي ترانسپورت و جهانگردي آن سازمان، در رُم تعريفي براي گردشگري(جهانگردي) به تصويب رسيد كه بدين شرح است: «فرآيندي كه شخص يا گروهي به منظور تفريح، بازديد از نقاط ديدني، معالجه، مطالعه، تجارت، ورزش و يا زيارت به كشوري غير از كشوري كه در آن اقامت دارند، سفر كنند؛ مشروط براين كه حداقل مدّت اقامت آن‌‌ها از 24 ساعت كمتر و از شش ماه بيشتر نباشد»(كريمي، 20،1387).
در حقیقت گردشگری مجموع پدیده‌‌ها و ارتباطات ناشی از کنش متقابل میان گردشگران، سرمایه، دولتها و جوامع میزبان دانشگاهها و سازمانهای غیر دولتی، در فرآیند جذب حمل و نقل، پذیرایی و کنترل گردشگران و دیگر بازدیدکنندگان است.
در تعریف فنی دیگری سازمان جهانی گردشگری (WTO) گردشگری را از ابعاد مختلف براساس تمایز در رویکرد به مکان بازدید، به صورت زیر تقسیم کرده است.
گردشگری عبارت است از فعالیتهای افرادی که برای استراحت، کار و دلایل دیگر به خارج از محیط سکونت معمول خویش سفر کرده، حداکثر برای یک سال متوالی در آنجا اقامت می‌‌کنند.
گردشگری داخلی (یا بومی): در این حالت اشخاص مقیم یک کشور حداکثر برای مدت دوازده ماه به محلی در کشور خودشان که خارج از محیط معمولی زندکی آنهاست سفر می‌‌کنند و هدف اصلی آنها از این سفر انجام کاری نیست که سرانجام آن دریافت مزد از محل مورد بازدید باشد.
گردشگری خارجی (یا بین المللی): افرادی برای حداکثر مدت دوازده ماه به که محل اقامت معمول آنها نیست و خارج از محیط معمول زندگی شان قرار دارد سفر می‌‌کنند و هدف اصلی آنها از این بازدید انجام کاری نیست که سرانجامش دریافت مزد از کشور مورد بازدید باشد.
در بعد جغرافیایی گردشگری زمانی از فعالیت گذراندن اوقات فراغت یا تفریح که مستلزم غیبت شبانه از مکان مسکونی عادی است تعریف میشود.
از بعد اجتماعی نیز تعریف گردشگری، فصل مشترک بین زندگی عادی ساکنان بومی و زندگی غیر عادی گردشگران را در بر می‌‌گیرد. این دو تعریف خود نشان تمایزها بین تعاریف مختلف از گردشگری است که هر یک برگرفته از موضوع های مورد نظر در مطالعات گردشگری اند. (پاپلی یزدی و سقایی ، 14،1388)

2-4 تعاریف گردشگري از ديدگاه صاحب نظران
در اين جا تعاريف مختلف گردشگر (فTourim) از ديدگاه صاحب نظران ارائه شده است:
میل و مورسیون (Mill and morrisgn) در تعریف گردشگری معتقدند که: گردشگری (توریسم) به مجموعه فعالیتی اطلاق می‌‌شود که در جریان مسافرت یک گردشگر اتفاق می‌‌افتد این فرآیند شامل هر فعالیتی نظیر برنامه‌ریزی سفر، مسافرت به مقصد، اقامت، بازگشت و… می‌‌شود. به عبارت دیگر هرگونه فعالیت و فعل و انفعالاتی را که در جریان سفر یک جهانگرد اتفاق می‌‌افتد میتوان گردشگری تلقی کرد. (عباس نژاد و همکاران ، 18،1387)
-مک کین در مقاله گردشگری خود اینگونه بیان میداردكه” گردشگری یک تمايل ژرف و گسترده انساني براي شناخت ديگران از طريق برخورد متقابلي كه ما طي آن خودمان را می‌شناسيم، ویا يك جستجو و يك سير و سلوك براي ديدن و شايد درك كلي از سرزمين‌های قابل سكونت زمين باشد.”
ـ جعفری در مورد گردشگری می‌‌گوید” مطالعه بشر دور از محل سكونت معمولي اش، و اثراتي كه گردشگري بر محيط فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي و فيزيكی ميزبان دارد. ”
– هولدن گردشگری را فعالیتی اجتماعی می‌‌داند که شامل رفتار انسانی، استفاده از منابع، تعامل با دیگران، اقتصاد و محیط است(Holden, 2003,3).
2-5 انگیزه ی سفر
شناسایی انگیزه های گردشگران البته به طرق مختلفی مسیر است. نخست مطالعه تاریخ سفر و بررسی انگیزه گردشگران بوده است. دوم، استفاده از تحلیل های روانشناختی برای بررسی رفتار مصرف کنندگان محصولات گردشگری و سوم انجام مطالعات بازار برای مقاصد گوناگون گردشگری.
در بستر تاریخی انگیزه های سفر را میتوان در موارد زیر خلاصه نمود:
– گریز از گرمای محیط شهری و پناه بردن به استراحتگاه هایی ییلاقی
– بازدید از یادمان های تاریخی و جمع آوری یادگاری از انها
– سفر به منظور زیارت و یا انگیزه های مذهبی
– تعامل اجتماعی با مردمان سرزمین دیگر
– خوش گذرانی و تفریح
– آموزش
– تجارت
تحلیل روانشاختی ما را به جمع بندی دیگری از انگیزه های سفر میرساند از آن جمله به طور مشخص انگیزه‌های زیر را می‌توان نام برد:
– انگیزه خود کنترلی و آنچه به بهبود شخصیت و موقعیت فرد می‌‌انجامد
– عشق و مورد محبت و توجه قرار گرفتن
– نیاز به تامین امیال جنسی
– شایستگی
– کاهش تنش های درونی
– میل به هیجان و انگیختگی
– کامیابی و کسب موفقیت
– نیاز به پذیرفته شدن از سوی دیگران
– نیاز به کسب احترام
– نیاز به ارضای حس کنجکاوی
– امنیت
– خودشکوفایی
– شناخت پیرامون
– خودشناسی
توسعه پایدار گردشگری
امروزه پایداری به عنوان اساسی از نظم جدید جهانی شناخته می‌‌شود.
در سالهای اخیر مفهوم توسعه پایدار مورد تاکید و توجه صاحب نظران و مسئولین قرار گرفته است، زیرا این مفهوم مبتنی بر حفظ استانداردهای سطح زندگی آینده است نسبت به آنچه که ا مروزه از آن برخورداریم.
گرچه بحث توسعه پایدار تمامی بخشهاس اقتصادی را حد نظر دارد، اما به دلیل گردشگری در اقتصاد جهانی، این صنعت مورد توجه بیشتر قرار گرفته است.
البته می‌توان ادعا نمود که آثار محیطی صنعت گردشگری از نظر مصرف منابع کمیاب و تخریب لایه اُزن و ایجاد آلودگیهای گوناگون مورد انتقاد جدی نبوده است. (رنجبریان و زاهدی، 173،1393)

2-6گونه‌های گردشگری
وانس اسمیت از شش گونه گردشگری به شرح ذیل نام می‌‌برد ( الوانی، 1373، 110-10 ).
1)گردشگری قومی: این نوع گردشگری به منظور مشاهده سبک زندگی افراد بومی و اقوام انجام
می شود. هدف گردشگری قومی شناخت اقوام مختلف و شرکت در تجربه های آنان است.
2)گردشگری هنری: گردشگری هنری در پی شناخت هنرهای ملل دیگر و آگاهی از آن است.
3)گردشگری تاریخی: این گونه از گردشگری که «گردشگری میراث» نیز نامیده می‌‌شود به بازدید از موزه ها، مکانها و ابنیه تاریخی می‌‌پردازد و امروزه بخش عمده‌ای از گردشگری را به خود اختصاص داده است.
4)گردشگری طبیعت گرا: تاکید این گونه از گردشگری بر جاذبه های طبیعی و محیطی و پناه بردن به آغوش طبیعت زیبا و تحسین و درک و لذت بردن از جاذ به های طبیعی است.
5)گردشگری تفریحی: توجه این گونه از گردشگری معطوف به شرکت در فعالیتهای ورزشی، استفاده از چشمه های آب معدنی، حمام آفتاب و برخوردهای اجتماعی در یک محیط دلنشین و راحت است.
6)گردشگری کاری: مقصود اصلی از این گونه گردشگری تفریح یا استراحت نیست بلکه انجام بخشی از کار و حرفه، توام با مسافرت است. مشخصه این گردشگری شرکت در کنفرانسها، گردهمایی ها، سمینارهای علمی، تحقیقاتی و تخصصی است.

2-7 انواع جهانگردی
جهانگردی بر حسب اغراضی که مردم به جهت آن سفر میکنند، دارای اقسام ذیل است:
۱) جهانگردی تفریحی؛ افراد یا دسته هایی را شامل می‌‌شود که با هدف تفریح، استراحت، گذراندن تعطیلات از سرزمین خود به سفر می‌‌روند.
۲) جهانگردی درمانی؛ شامل افرادی می‌‌شود که برای استفاده از تغییرات آب و هوا، با هدف پزشکی و درمانی و استفاده از آبهای معدنی، اقدام به مسافرت می‌‌کنند.
۳) جهانگردی فرهنگی؛ که در آن افراد برای آشنایی با فرهنگ و هنر و آداب و رسوم ملل مختلف، آثار تاریخی و مطالعۀ علمی، اقدام به سفر می‌‌کنند.
۴) جهانگردی مذهبی؛ هدف از این نوع جهانگردی زیارت اماکن مقدسه، بازدید از اماکن مذهبی مثل مساجد و کلیساها و معابد قدیمی، شرکت در مراسم عبادی و …
۵) جهانگردی ورزشی؛ که هر نوع مسافرتی را که به منظور فعالیتهای ورزشی انجام می‌‌گیرد، شامل می‌‌شود؛ مانند کوهنوردی، شکار، شرکت در مسابقات و تماشای مسابقات و…
۶) جهانگردی تجاری؛ مثل مسافرتهایی که افراد برای شرکت در بازارها و نمایشگاهای کالا و صنایع تأسیسات کارخانه‌ای و نظایر آن انجام می‌‌دهند.
۷) جهانگردی سیاسی؛ مسافرت به منظور شرکت در جشن های بین المللی و مراسم خاص و کنگره‌‌ها و کنفرانسها را جهانگردی سیاسی می‌‌گویند.(جعفری، 1391، 17).
2-8 تاريخچه گردشگري
در اين جا به توضيح تاريخچه گردشگري جهان– ايران- اروپا قبل از قرن بيستم و تاريخچه گردشگري در تمدن اسلامي می‌پردازيم:

2-8-1 تاريخچه گردشگري جهان:
گذشته‌های دور مردم به منظور خريد، گشت و گذار، بازديد از اماكن تاريخي و شهرهاي بزرگ، با ابتدايي‌ترين وسايل به سفر می‌رفتند. آنان اغلب در قالب كاروان و به طور دسته جمعي سفر می‌كردند. بسياري از اين كاروان‌ها راهنماياني نيز داشتند. سفرهاي فردي نادرو خطرناك بود. شايد بتوان سومريان را اولين قومي دانست كه اقدام به سفرهاي تجاري می‌كردند. در مصر حدود پنج هزار سال پيش سفرهاي دريايي آغاز شد. پس از اختراع چرخ، چرخ و ارابه هاي چرخ دار را از هر راهي نمي توانستند عبور دهند. به همين منظور راه‌ها ساخته شدند. اورها، بابليان، مصريان، ايرانيان و يونانيان در اين زمينه پيشگام بودند. آتن از نيمه دوم قرن پنجم پيش از ميلاد به شهري با جاذبه‌های فراوان براي گردشگري تبديل شده بود. اما امپراطوري روم با ثروت و امكاناتي كه براي مردمانش فراهم كرده بود و جاده‌ها و جاذبه‌های گردشگري و امكانات اقامت مسافران، جزء اولين كشورهايي بود كه نوعي از گردشگري را پايه گذاري كرد كه به سبك و سياق گردشگري امروزي نزديك است. رومي‌ها براي ديدن بناهاي تاريخي مانند معابد مشهور در مديترانه به ويژه اهرام و آثار تاريخي مصر سفر می‌كردند. يونان و آسياي صغير محل بازي‌های المپيك، آب گرم‌های طبي، استراحتگاه‌های ساحلي، تماشاخانه‌ها، جشن‌ها و رقابت هاي پهلواني از جاذبه هاي گردشگري آن دوران به شمار می‌آييد(الواني وپیروزبخت، 19،1385)
ماركوپولو جهانگردي كه در قرن سيزدهم از ايتاليا به چين سفر كرد، بيش تر مسير خود را از اين طريق طي نمود او از كشورهايي مثل ايران، هند و چين عبور نمود. وي نخستين سياحتگر غربي بود كه با سفرنامه اش، تعداد بسيار زيادي از مردم را به جهانگردي علاقه مند ساخت.
تور بزرگ مسافرتي اروپا كه تا سه سال هم طول می‌كشيد توسط ديپلمات‌ها، بازرگانان و دانش پژوهاني كه به سراسر اروپا، به ويژه شهرهاي فرانسه و ايتاليا- سفر می‌كردند، پديد آمد. كاروان‌های مسافرتي دوره اليزابت پس از چندي «گراندتور» ناميده شد. اين كاروان‌ها كار خود را در نيمه قرن هفدهم شروع كردند و تا نيمه قرن نوزدهم كماكان رواج داشتند (همايون، 1384، 63).
سفر در ميان مسلمانان نيز بسيار متداول بود. اصولاً بينش اسلامي بينش جهان گرايي و دنياگرايي است. قرآن كريم در آيات بسياري سفر را توصيه كرده است؛ «قل سيروا في الارض ثم انظروا كيف كان عاقبه المكذبين (انعام: 11 – نحل: 36- نمل: 69). در مجموعه سيزده آيه شريفه در قران كريم درباره سير و سياحت و زمين گردي و جهان گردي است. در پي همين تأكيدها و سفارش‌های قرآن مجيد از پيغمبر (ص) و ائمه معصومين (ع) احاديث بسياري راجع به سير و سفر روايت شده است. پژوهش‌های دقيق و قابل توجهي از سوي جهانگردان مسلمان انجام شده است. در همين ارتباط

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد توسعه پاید، توسعه پایدار، اوقات فراغت، توسعه گردشگری Next Entries منابع پایان نامه درمورد زیست محیطی، اثرات اقتصادی، کیفیت زندگی، ایجاد اشتغال