منابع پایان نامه درمورد تحلیل پوششی داده ها، تحلیل پوششی، کسب و کار، کارآفرینی

دانلود پایان نامه ارشد

واقعي هر واحد در مقابل ستاده بهينه ناشي از تابع مرزي ملاك تصميم گيري براي ارزيابي كارايي خواهد بود. (Azadeh et al, 2011)
اما در روشهاي ناپارامتري، نيازي به تصريح يك فرم تبعي نيست. در اين روشها با استفاده از عملكرد واحدها و استخراج شاخصهايي اقدام به ارزيابي هر واحد مي‌گردد. در واقع كليه روشهايي كه در حيطه روشهاي پارامتري قرار نمي‌گيرند به نوعي جزء دسته ناپارامتري مي‌باشند. اما متداول ترين روشهاي ناپارامتري ارزيابي كارايي، روشهاي مبتني بر برنامه‌ريزي رياضي مي‌باشد كه به طور مشخص مي‌توان از تحليل پوششي داده‌ها نام برد. در اين روش ابتدا يك مدل برنامه‌ريزي خطي براي واحدها تدوين شده (با توجه به ورودي و خروجي هر واحد) سپس با حل اين مدل براي هر يك از واحدها، كارايي آن واحد استخراج مي‌شود. اما كارايي و محاسبه آن تنها به يك شاخص از عملكرد هر واحد منتهي مي‌شود. ليكن در صورتي كه بخواهيم در مورد عملكرد واحدها قضاوت كنيم لازم است ابعاد بيشتري از عملكرد واحدها مورد بررسي قرار گيرد. به عبارت ديگر بين ارزيابي كارايي و طبقه‌بندي واحدها بايد تفاوت قايل شد. در واقع براي طبقه‌بندي واحدها لازم است چند شاخص استخراج شود (مانند كارايي فني، كارايي تخصيصي (هزينه)، شاخص رضايت مشتركين و..) سپس با ادغام اين شاخصها و استخراج يك ملاك نهايي به طبقه‌بندي واحدها پرداخت. بنابراين در كنار ارزيابي كارايي بايد به روشهاي طبقه‌بندي پرداخت. (لاجوردی و حیدری، 13819
2-2-2-3سطوح مختلف ارزيابي
كار ارزيابي را مي‌توان به سه سطح مشخص تقسيم كرد.
سطح اول : ارزيابي كاركنان
براي اين منظور با توجه به فاكتورهاي عمومي هر كارمند (مانند حضور به موقع در محل كار، اخلاق و رفتار متناسب با محيط كار، رعايت چارچوب تدوين شده شركت و…) و همچنين فاكتورهاي تخصصي مربوط به پست سازماني وي (وظايف تعريف شده براي پست خاص هر كارمند) لازم است شاخصهايي را تعريف كرد و با توجه به اين شاخصها و عملكرد هر كارمند خاص، اقدام به ارزيابي عملكرد وي نمود. لازم به ذكر است در اين مقاله، اين سطح تعريف نشده و هدف از اين مقاله ارزيابي كاركنان شركت نيست.
سطح دوم : ارزيابي كارايي شركت
در اين سطح با توجه به عملكرد شركت (براساس فاكتورهاي مهمي كه در ارتباط مستقيم با اهداف شركت مي‌باشند) مي‌توان از ديد مقطعي يا سري زماني به ارزيابي كارايي شركت پرداخت و در هر دو حالت با يك مقايسه نسبي روبرو هستيم. از ديد مقطعي لازم است واحدها – شركتهايي – كه وظيفه مشخصي به عهده دارند، همانند شركتهاي توزيع در كنار يكديگر با هم مقايسه شوند كه در نتيجه هر كدام درجه‌اي از كارايي را به خود تخصيص خواهند داد. از ديدگاه دوم يك شركت با گذشته و عملكرد سابق خود (مثلاً يك دوره زماني 10 ساله) مقايسه شده و بنابراين عملكرد هر سال نسبت به سالهاي قبل سنجيده شده و در نتيجه مي‌توان پي برد طي يك دوره شركت روند بهبود را طي كرده و به طور معني‌داري پيشرفت داشته يا خير. از اين زاويه مي توان كارايي فني يا كارايي تخصيصي (هزينه)، رضايت مشتركين، عملكرد زيست محيطي و… شركت را مورد ارزيابي قرار داد.

سطح سوم : طبقه بندي شركت
همان طور كه اشاره شد در سطح قبلي ضمن ارزيابي هر واحد (شركت) به طور نسبي يك رتبه بندي بين واحدها نيز صورت مي‌گيرد. اين رتبه بندي خود يك طبقه‌بندي اوليه است. اما واضح است رتبه‌بندي انجام شده با اين روش تنها بر اساس يك شاخص (مثل كارايي فني) صورت مي‌گيرد. لذا ممكن است بيانگر رتبه دقيق شركت در ميان چند شركت و يا رتبه دقيق شركت در يك سال نسبت به ساير سالهاي دوره مورد بررسي نباشد. بنابراين براي يك طبقه‌بندي جامع بهتر است براساس شاخصهاي تعريف شده (و محاسبه شده) در سطح قبل و بر اساس يك روش مناسب طبقه‌بندي جامعي از واحدها (يا يك واحد طي يك دوره) صورت گيرد. براي اين منظور مي‌توان به طور ساده از روش محاسبه ميانگين وزني و در حالت دقيقتر از روشهايي نظير آناليز تاكسونومي و مؤلفه‌هاي اصلي استفاده كرد. (لاجوردی و حیدری، 1381)
2-2-2-4روشهاي ارزيابي سطوح مختلف
در اينجا براي هر يك از سطوح فوق مي توان روش خاصي را پيشنهاد كرد.
1- سطح اول :‌ براي اين منظور تعريف شاخصهاي عمومي براي كاركنان شركت و شاخصهاي تخصصي براي هر حوزه و اعطاي امتيازات كارشناسي به آنها مي‌تواند مناسب‌ترين روش باشد. درعين حال مي توان براي تعريف شاخصهاي عمومي به سابقه كاري فرد مراجعه كرد (يعني به عنوان مثال در طول يك سال معين است كه فرد چند ساعت تأخير داشته، چند روز غيبت داشته، چند مورد و چند ساعت خروج غيرمجاز انجام داده و…) و براي بررسي وضعيت تخصصي فرد (وظايف محوله)، درهر بخش شركت فرمهاي ويژه‌اي طراحي و بر اساس شاخصهاي خاصي (مانند ميزان كارهاي ارجاع داده شده به كارمند، وضعيت پاسخ‌دهي و تأخير كارمند،‌ مطالعات جانبي فرد مانند مقالات نگاشته شده، كتب تأليف شده و… يا تعداد ارباب رجوع و چگونگي پاسخ دهي وي و…) امتياز هر كارمند را تشخيص و عملكرد وي را طي يك دوره (سال) ارزيابي كرد.
2- سطح دوم:‌ براي سطح دوم و با توجه به مباني نظري اين مقاله مي‌توان از هر يك از روشهاي تحليل پوششي داده‌ها، روشهاي اقتصادسنجي و روش تاكسونومي استفاده كرد. در اينجا به لحاظ محدوديت سالهاي مطالعه و وضعيت ورودي‌ها و خروجي‌هاي شركت به نظر مي‌رسد استفاده از روشهاي اقتصادسنجي چندان قابل توصيه نبوده‌ و بهتر است از دو روش ديگر يعني تحليل پوششي داده‌ها و روش تاكسونومي استفاده شود.
3- سطح سوم: سطح سوم نيز از وضعيتي مشابه سطح دوم برخوردار است و با توجه به ماهيت بحث طبقه‌بندي استفاده از روشهاي تحليل مرزي تصادفي (روشهاي اقتصادسنجي) توصيه‌نمي شود. بلكه روش تحليل پوششي داده‌ها و به ويژه روش تاكسونومي نتايج مناسب‌تري به همراه خواهد داشت. بنابراين در ادامه، اين دو روش براي ارزيابي شركت توزيع برق شهرستان مشهد و حومه مدنظر خواهد بود. (لاجوردی و حیدری،1381)
2-2-2-5روش تحلیل پوشش داده ها در کارایی :
چارنز، کوپر و رودز الگویی ( 1978 ) ارائه دادند که توانایی انداز ه گیری کارایی با چندین ورودی و خروجی را داشت . این الگو، با عنوان تحلیل پوششی داده ها(DEA) نام گرفت. از آنجا که این. الگو را چارنز، کوپر و رودز ارائه دادند به الگوی(CCR) که از حروف اول نام این سه فرد را تشکیل شده، معروف شد، و در سال 1978 ، در مقاله ای با عنوان اندازه گیری کارایی واحدهای تصمیم گیرنده، ارائه شد. اکنون دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که با استفادۀ بهینه از تمامی داده ها و با اصلاح فرآیندها، می توان به ستادۀ بیشتر و در نتیجه بهره وری بالاتری دست یافت. (Liu et al, 2013)
روش تحلیل پوششی داده ها دارای یک عیب عمده است و آن این است که یک روش صرفاً ریاضی است که به دور از عامل ذهنیت، گه گاهی وزن قطعی حاصل از آن، با واقعیت در تعارض است؛ به طوری که این امکان وجود دارد شاخص پراهمیت تر ضرورتاً بیشترین وزن را نداشته و برعکس، شاخص کم اهمیت تر بیشترین وزن را داشته باشد؛ چنین نتیجه ای می تواند در بسیاری از تحلیلهای روش تحلیل پوششی داده ها یافت شود. از سوی دیگر، در روش تحلیل پوششی داده ها برای هر بنگاه یک نمرۀ کارایی محاسبه می شود که در فاصلۀ بین صفر تا یک قرار می گیرد. بنگاهی که نمرۀ کارایی آن یک شود، بنگاه کارا شناخته می شود. بنابراین، می توان از نمرۀ کارایی بنگاه ها برای رتبه بندی آنها استفاده نمود ؛ اما مشکل، زمانی ایجاد می شود که بیش از یک بنگاه دارای نمرۀ کارایی یک شود. تحلیل پوششی داده ها واحدهای تحت بررسی را به دوگروه واحدهای کارا و غیرکارا تقسیم می کند. واحدهای کارا واحدهایی هستند که امتیاز کارایی آنها برابر با یک است. واحدهای غیرکارا با کسب امتیاز کارایی قابل رتبه بندی هستند. اما واحدهایی که کارایی آنها برابر یک است با استفاده از مدلهای کلاسیک تحلیل پوششی داده ها قابل رتب هبندی نیستند. در روش تحلیل پوششی داده ها روشهای مختلفی برای رتبه بندی واحدهای کارا ارائه شده است مانند روش اندرسون پیترسون، مدل q مدل رتبۀبندی کارایی متقاطع و مدل محرابیان. (ابویی و همکاران، 1391)

2-3 بخش سوم : کارآفرینی
2-3-1مقدمه :
كارآفريني موتور محرك توسعه و پيشرفت اقتصادي و ايجاد شغل و اصلاح اجتماع محسوب مي شود. كارآفريني فرايند اشتغال زایی و كسب سود از تركيب ارزشمند منابع می باشد. اصطلاح كارآفرين به كسي اطلاق م يشود كه متعهد شود مخاطره هاي يك فعاليت اقتصادي را سازم ادهي، اداره و تقبل كند. كارآفرينان نقش مهمي در حركت چرخ هاي توسعه اقتصادي به عهده دارند و منشاء تحولات بزرگ در زمينه هاي صنعتي، توليدي و خدماتي در سطح سازما نها محسوب می شوند. لذا يکي از مهمترین چال شهاي پیش روی کارآفرينان و یا شايد مهمترين مانع آنها براي راه اندازي و استمرار کسب و کارشان، تأمین منابع مالی مورد نیاز است.
2-3-2کارآفرینی :
كارآفريني فرايند اشتغال زایی و كسب سود از تركيب ارزشمند منابع می باشد. كارآفرين به كسي اطلاق ميشود كه متعهد شود مخاطره هاي يك فعاليت اقتصادي را سازما ندهي، اداره و تقبل كند (Ghani et al, 2013)
کارآفرینان، افراد، گروه ها و یا مردمی هستند که کسب و کار جدیدی را تأسیس و اداره می کنند به گونه ای که حداقل برای بیش از یک نفر ایجاد اشتغال کنند. پيچيدگي و رقابت رو به رشد موجود در دنياي امروز كه البته با تحولات سريع محيط بين الملل و گذر از جامعه صنعتي به جامعه اطلاعاتي و نيز تغيير اقتصاد ملي به اقتصاد جهاني همراه است، باعث شده كه از كارآفريني به عنوان نيروي محركه در رشد سازمانها ياد شود. زيرا آن مي تواند باعث رشد و توسعه اقتصادي كشورها، افزايش بهره وري، ايجاد اشتغال و رفاه اجتماعي شود. در اين بين به دست آوردن وجوه مورد نياز براي راه اندازي کسب و کارها، همواره به عنوان يک چالش براي کارآفرينان مطرح بوده است. فرايند به دست آوردن وجوه مورد نياز ممکن است ماه ها به طول انجامد و کارآفرينان را از حرفه مديريت کسب و کارها منصرف کند. از سوي ديگر، بدون تأمين مالي کافي کسب و کارهاي نوپا هرگز به موفقيت نخواهد رسيد و کمبود سرمايه گذاري موجب بسياري از شکستها در کسب و کار جديد محسوب مي گردد. (آقاجانی و همکاران، 1392). از اين روي ميتوان طيف گسترده اي از منابع تأمين مالي (با امكا نپذيري و هزينه هاي گوناگون)، در دسترس كارآفرينان قرار داد و روش هاي متفاوتي براي طبقه بندي آنها پيشنهاد شده است.
در يك طبقه بندي از اين منابع ديكنز و فريل منابع مالي شركت هاي كارآفريني را به دو دسته دروني و بیروني تقسيم بندي كرده اند(Lynn et al, 2013). در گزارشي كه شركت مالي «امكو » ارائه داد، منابع مالي را به سه دسته منابع سهام (حقوق صاحبان سهام)، منابع بدهي (استقراض) و شخصی طبقه بندي نمود (آقاجانی و همکاران، 1392) لوپكه مطالعه اي تحت عنوان تأمين مالي كارآفريني، از سوي سازمان توسعه اقتصادي در ايتاليا داشتند. آنها در مطالعه خود منابع تأمين مالي كارآفريني را به شش گروه تقسيم نمودند:
1- اعتبار شخصي،
2- فرشتگان كسب و كار
3- بانكها و اتحاديه هاي اعتباري
4-كمكهاي دولتي
5-مؤسسات مالي
6-سرمايه پرمخاطره خصوصي (آقاجانی و همکاران، 1392)
در يك تقسيم بندي ديگر، كاردلو منابع مالي در دسترس كارآفرينان را به دو دسته تقسيم كرده است: منابع غيررسمي و منابع رسمي . بنابراین با تلفيق تقسيم بندي هاي فوق، منابع تأمين مالي كارآفرينان به چهار دسته تقسيم شده است:
منابع تأمين مالي شخصی
منابع تأمين مالي داخلي
منابع تأمين مالي از طريق سرمايه (حقوق صاحبان سهام)
منابع تأمين مالي از طريق بدهي. (آقاجانی و همکاران، 1392)

2-4بخش چهارم: ارتباط کارآفرینی و تآمین مالی از بدهی
همانگونه که در بندهای قبل اشاره شده است، طيف گسترد هاي از روش هاي تأمين مالي در دسترس کارآفرينان قرار دارد كه به شكل هاي متفاوتي نيز طبقه بندي شده اند. ديکينز و فريل منابع مالي شرکت هاي کارآفريني را به دو دسته دروني و بیروني، شرکت

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد تامین مالی، نرخ بهره، دارایی ها، استقراض Next Entries منابع پایان نامه درمورد استقراض، تامین مالی، بورس اوراق بهادار، انتشار سهام