منابع پایان نامه درمورد ایالات متحده، قانون گذاری، قانون اساسی، ایالات متحده آمریکا

دانلود پایان نامه ارشد

امر تصویب معاهدات و تایید صاحب منصبان اداری و قدرت های قضایی کنگره درخصوص تحقیق و تفحص و اعلام جرم نام برد. از دیگر اختیارات کنگره، صلاحیت الحاق ضمیمه به قانون اساسی و قدرت انتخاب رئیس جمهور قابل ذکر است.
در روند تبدیل یک لایحه به قانون، کمیته ها نقش اساسی بر عهده دارند. لوایح اغلب توسط رؤسای کمیته ای که موضوع در دایره قلمرو و بررسی آن ها است یا توسط عضو اقلیت کمیته مربوطه معرفی می شوند. پس از معرفی ممکن است بنابر حسب موضوع، کمیته های فرعی مطالعه در باب لایحه را برعهده گیرند. کمیته فرعی اغلب برای کسب اطلاع از نظرات سازمان های عمومی و اشخاص حقوقی جلسات بررسی برقرار می سازد. اشخاص حقیقی هم می توانند با درخواست شخصی در خصوص رد یا تایید لوایح، ارائه مدرک یا اظهارنظر نمایند.
جلسات استماع بنابر ضرورت موضوع یا اوضاع و احوال ممکن است باز یا بسته، علنی یا مخفی باشد. پس از ختم بررسی کمیته فرعی توصیه ها را به اطلاع کمیته اصلی می رساند. کمیته فرعی ممکن است لایحه را دست نخورده یا با اصلاح و تجدید متن به اطلاع کمیته اصلی برساند. پس از احاله طرح از کمیته فرعی به کمیته اصلی، ممکن است تمام روند انجام شده در کمیته فرعی یا بخشی از آن مجددا صورت گیرد و در اغلب اوقات گزارش کمیته اصلی، زبان و شکلی دارد که به اعضای دو مجلس تصویب آن را توصیه می کند. زیرا اصولا لوایحی که مورد تایید و پذیرش تام و تمام کمیته اصلی قرار نمی گیرند، در همان ابتدا از بین می روند86.
در اغلب موارد،کمیته، الحاقاتی به لایحه اصلی می افزاید. اگر الحاقات وسیع و گسترده و همه جانبه باشد، طرح جدید به مجلس گزارش می شود؛ ولی اگر الحاقات جزئی و کم اهمیت باشد، همان لایحه با توضیحات و ملحقات مورد گزارش واقع می شود. غالبا در گزارش کمیته، نظرات توجیهی به صورت ضمیمه ای کتبی ارائه می شود که علت اصلاحات و هدف و منظور از آن را کاملا توضیح می دهد. مضاف بر گزارش کمیته، بعضی اوقات اعضای مخالف در کمیته نیز گزارشی تحت عنوان نظر اقلیت کمیته به مجلس ارائه می دهند87.
گزارش ها انتشار یافته و زمان معینی جهت بررسی آن ها در مجلس تعیین می شود. پس از دریافت گزارش، مجلس نمایندگان لایحه و طرح را به کمیته قواعد ارجاع می دهد تا زمان بحث و قواعد مربوط به آن و زمان و چگونگی اصلاحات احتمالی از جانب مجلس نمایندگان را برنامه ریزی کند، در مجلس سنا چنین کمیته ای وجود ندارد.
لایحه پس از تایید در یکی از مجلسین، به مجلس دیگر فرستاده می شود. در صورتی که دو مجلس در مورد لایحه با هم اختلاف داشته باشند، برای اقدام به کمیته ای موسوم به کمیته کنفرانس (کمیته ای که مرکب از اعضای منتخب از هر دو مجلس است) ارجاع می شود تا مصالحه ای بر روی نظرات صورت گیرد. پس از حصول نتیجه، کمیته کنفرانس آن را برای تایید به دو مجلس می فرستد.
کمیته کنگره، یک رکن و عنصر فرعی قانون گذاری در کنگره ایالات متحده می باشد که وظایف خاصی را بر عهده دارد. عضویت در این کمیته، اعضا را قادر می سازد تا دانش تخصصی خود در مورد مسائل تحت صلاحیت کمیته را توسعه دهند. کمیته به عنوان یک قانون گذار فرعی، بر روند عملیات دولتی نظارت می کند، مسائل مناسب برای بررسی قانونی را شناسایی می نماید و اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری و ارزیابی می کند. گفته می شود که کنگره در زمان تشکیل جلسه، مانند یک نمایشگاه عمومی است، در حالی که کنگره در کمیته های خود، واقعا در حال انجام کار و قانون گذاری است. نه انتظار می رود و نه ممکن است که یکی از اعضای کنگره، در همه امور و زمینه هایی که در کنگره مطرح می شود، تخصص باشد.
کمیته های کنگره به دلیل تقسیم بندی بر اساس تخصص، این امکان را فراهم آورده و خدمات اطلاعاتی ارزشمندی را به منظور بررسی و تهیه گزارش در مورد موضوعات تخصصی، به کنگره ارائه می کنند. کنگره وظیفه قانون گذاری، عملیات نظارتی و وظایف داخلی اداری خود را میان حدود ۲۰۰ کمیته (اعم از اصلی و فرعی) تقسیم کرده است.88
اولین کمیته مجلس سنا، به منظور تنظیم قوانین مجلس سنا، در ۷ آوریل سال ۱۷۸۹ تاسیس گردید. در اوایل، مجلس سنا با کمیته های انتخابی موقت که به کل مجلس سنا پاسخگو بودند، کار می کرد و مجلس سنا خود، صلاحیت کاری و اعضای آن ها را انتخاب می کرد. این سیستم از انعطاف پذیری زیادی برخوردار بود، به عنوان مثال اگر یک کمیته در قبال دستورات مجلس عکس العملی نشان نمی داد، یکی دیگر از کمیته ها می توانست تاسیس شده و جایگزین قبلی گردد.
در ابتدا این کمیته ها به طور کلی شامل سه عضو به منظور انجام کارهای معمولی و اداری و پنج عضو برای مسائل مهم تر بودند. با گذشت زمان، این سیستم ثابت باقی ماند، به طوری که در سال ۱۸۱۶، مجلس سنا یک سیستم رسمی با ۱۱ کمیته دائمی ایجاد کرد که هر کدام دارای پنج عضو بودند. سه مورد از کمیته های مذکور که شامل کمیته مالیه، کمیته روابط خارجی و کمیته قضائی می شوند، تا حد زیادی تا امروز بدون تغییر مانده اند، در حالی که وظایف کمیته های دیگر به کمیته های جانشین واگذار گردیده است. با ظهور این سیستم جدید، کمیته ها قادر شدند علاوه بر انجام وظایف قانونی، مطالعات و تحقیقات بلند مدتی را نیز انجام دهند.89
در حال حاضر مجلس سنا با ۲۰ کمیته دائمی و انتخابی عمل می کند. این کمیته های انتخابی نیز در واقع دائم هستند و به موجب قوانین مجلس سنا با آن ها همانند کمیته های دائمی رفتار می شود. اولین کمیته مجلس نمایندگان در تاریخ دوم آوریل سال ۱۷۸۹، به منظور تهیه و قابل اجرا نمودن یک سری از قوانین، ایجاد شد90 .
کمیته های دیگری نیز در اثر نیاز به صورت موقت ایجاد گردیدند تا مسائل خاص و مشخصی از مجلس را بررسی نمایند. مجلس برای کنترل و رسیدگی به بخش عمده ای از مسائل قانونی، به کمیته ها متکی بود. در پاسخ به نیاز مجلس برای مشاوره دقیق تر در مورد مسائل خاص، به مرور کمیته های تخصصی با صلاحیت گسترده تر تاسیس شدند.
کمیته ها را می توان به سه نوع اصلی تقسیم نمود: دائمی، انتخابی یا خاص و مشترک. در کنگره ایالات متحده، کمیته های دائمی، هیات های قانونی دائمی هستند که به موجب قوانین مجلس نمایندگان ایالات متحده و مجلس سنای ایالات متحده ایجاد شده اند.
از آن جایی که آن ها صلاحیت قانون گذاری دارند، کمیته های دائمی لوایح و مسائل مورد نظر را بررسی کرده و اقدامات و توصیه هایی را پیشنهاد می کنند. آن ها همچنین مسئولیت نظارت بر سازمان ها ، برنامه ها و فعالیت ها در حوزه های تحت صلاحیت خود را بر عهده دارند. اکثر کمیته های دائمی، میزان بودجه و مجوز و صلاحیت برای عملیات و برنامه های جدید یا موجود دولت را پیشنهاد می کنند.
به عنوان مثال، کمیته تخصیص بودجه، طرح و لایحه ای مبنی بر اختیارات و صلاحیت خرج بودجه را برای سازمان ها و برنامه های فدرال ارائه می کند. کمیته بودجه، سطح و میزان کلی هزینه و درآمد کل را به عنوان دستورالعمل برای صلاحیت انجام عمل و آماده سازی هیات ها، مشخص می سازد. قانون تنظیم مجدد قانون گذاری مصوب سال ۱۹۴۶ تا حد زیادی از تعداد کمیته ها را کاهش داد.
برخی کمیته ها کار و وظایف خود را بین واحد های تابع به نام کمیته های فرعی تقسیم می کنند. مجلس سنا در حال حاضر دارای ۱۶ کمیته دائمی و چهار کمیته منتخب یا خاص می باشد؛ مجلس نمایندگان نیز ۱۹ کمیته دائمی و سه کمیته منتخب دارد.
در مجلس نمایندگان، یک فرد نمی تواند در یک زمان، در بیش از دو کمیته دائمی و چهار کمیته فرعی ارائه خدمت کند. مجلس سنا نیز روش و رویه مشابهی را در پیش گرفته است و سناتورها نمی توانند در آن واحد، عضو بیش از سه کمیته اصلی و پنج کمیته فرعی باشند.
کمیته های مجلس نمایندگان به طور کلی در مقایسه با مجلس سنا، اعضای بیشتری دارند. بسیاری از کمیته های اصلی، برای به اشتراک گذاشتن وظایف خاص در صلاحیت خود، کمیته های فرعی تشکیل می دهند. کمیته های فرعی مسئول هستند که به موجب دستورالعمل های کمیته اصلی که آن ها را تاسیس کرده است، عمل کنند. به طور خاص، کمیته های دائمی معمولا کمیته های فرعی را برای بررسی و گزارش لوایح ایجاد می کنند.
کمیته های خاص یا منتخب، به طور کلی به وسیله تصویب جداگانه ی شعبات ایجاد می شوند؛ گاهی اوقات برای انجام تحقیقات و مطالعات و در مواردی نیز اقدامات و پیش گیری هایی را انجام می دهند. در اغلب موارد، کمیته های منتخب مسائل در حال ظهور را که به شکل مشخصی با حوزه های صلاحیت کمیته های دائمی موجود متناسب نیست، بررسی می کنند. کمیته های منتخب ممکن است دائم یا موقت باشند.
کمیته های مشترک، هیات های دائمی هستند که اعضای هر دو مجلس در آن حضور دارند، که به طور کلی مطالعاتی را انجام می دهند و مجلس را اداره می نمایند. ریاست کمیته مشترک معمولا به طور متناوب بر عهده مجلس نمایندگان و مجلس سنا است.
کمیته کنفرانس، یک کمیته مشترک موقت است که به منظور حل و فصل اختلافات بین مجلس نمایندگان و مجلس سنا، تشکیل شده است. بنابراین کمیته های مشترک به آن دسته از کمیته ها گفته می شود که زیر نظر هر دو مجلس نمایندگان و سنا قرار دارند و اعضای آن ها نیز توسط هر دو مجلس انتخاب می شوند.
کمیته مشترک اقتصادی:
این کمیته مشترک به جهت مطالعه و ارائه پیشنهاد و توصیه در باب گزارش سالانه اقتصادی رئیس جمهور به کنگره تاسیس شده است که دارای ۲۰ عضو به نسبت مساوی از هر دو مجلس است. ۱۲ نفر از اعضای این کمیته از حزب اکثریت و هشت نفر دیگر از حزب اقلیت هستند. از وظایف عمده دیگر این کمیته مطالعه برنامه ها و سیاست های استخدام در سطح ملی است. این کمیته موظف است یافته ها و توصیه های خود از گزارش اقتصادی رئیس جمهور را در اختیار اعضای مجلسین بگذارد.
کمیته مشترک کتابخانه:
رئیس و چهار عضو کمیته امور اداری مجلس نمایندگان به همراه پنج سناتور از کمیته قواعد و امور اداری سنا اعضای کمیته مشترک کتابخانه را تشکیل می دهند. این گروه وظیفه بررسی پیشنهادهای مربوط به کتابخانه کنگره را عهده دارند و همچنین برنامه ریزی های لازم را به منظور حفظ آثار هنری اطراف ساختمان کنگره را برعهده دارند.
کمیته مشترک انتشارات:
این کمیته که اعضای آن ۱۰ نفر به نسبت مساوی از کمیته های امور اداری دو مجلس است، نظارت بر امر ضبط سوابق کنگره را عهده دار است. همچنین وظیفه دارد مطالعاتی در باب بهبود و تقلیل مخارج چاپ و توزیع مکتوبات منتشره حکومتی انجام دهد.
کمیته مشترک مالیاتی:
پنج عضو از کمیته تشکیلات و روش ها و پنج عضو از کمیته مالی، تشکیل دهنده این کمیته هستند. کارمندان این کمیته در امر وضع قوانین مالیاتی به کمیته های ذی ربط کمک می نمایند و هم چنین وظیفه مطالعه و تنظیم بودجه قوه قانون گذاری و تخمین هزینه های این قوه را عهده دارند.
کمیته کنفرانس کنگره ایالات متحده امریکا: یکی از کمیته های کنگره ایالات متحده امریکا است. هنگامی که بر سر تصویب یک لایحه قانونی میان مجلس نمایندگان و مجلس سنا اختلاف نظر بروز می کند، کمیته کنفرانس تشکیل می شود که اعضای آن را نمایندگان ارشد هر دو مجلس تشکیل می دهند.
دراین کمیته، نمایندگان و سناتورها دیدگاه های خود را در قبال لایحه قانونی بیان می کنند و پس از بحث های طولانی سرانجام به یک جمع بندی نهایی می رسند. مصوبات کمیته کنفرانس مورد تائید هر دو مجلس خواهد بود و پس از تصویب آن ها، لایحه جنبه قانونی به خود می گیرد.

2.2)ریاست جمهوری
طبق قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ،رئیس جمهور” رئیس دیپلماسی کشور” است. گر چه اختیارات رئیس جمهور در زمینه امور خارجی،همانند اختیارات وی در زمان جنگ،در قانون اساسی به خوبی مشخص نگردیده ولی به طریق عملی و تجربی معلوم شده است.91
همچنین برخی از مسئولیتهای وی با کنگره تقسیم شده است. رئیس جمهور ایالات متحده مسئولیت تعیین استراتژی های دیپلماسی آن کشور را به عهده دارد.وی دیپلماتها و روسای دولتهای خارجی را به حضور می پذیرد،وظیفه به رسمیت شناختن کشورهای دیگر را بر عهده دارد،وزیر امور خارجه و

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد قانون اساسی، ایالات متحده، ایالات متحده آمریکا، قوه مجریه Next Entries منابع پایان نامه درمورد سیاست خارجی، قانون اساسی، قوه مجریه، ایالات متحده