منابع پایان نامه درمورد انتقال پایتخت، زیست محیطی، مناسب سازی، آلودگی هوا

دانلود پایان نامه ارشد

کشورهای صنعتی مانند آمریکا، فرانسه، انگلیس و آلمان کمک گرفت.
اینک برازیلیا شهری است در منطقهای ایمن در مقابل هرگونه بلایای طبیعی، عملا بدون آلودگی هوا، فضای سبز متعدد و وسیع و شرایط خوب اقلیمی. در مقایسه با سایر شهرها، قیمت مسکن بسیار بالاست. سیستم حمل و نقل عمومی غیرکارا و علی رغم وجود ساختمانهای کوچک و زیبا (که کارآیی ندارند) و ساختمانهای عظیم و معمارانه و برخورداری از شهرسازی منظم، از آلونکنشینی و حاشیهنشینی رنج میبرد. اعتقاد بسیاری از مردم برزیل بر این است که برازیلیا، باعث جدایی رهبران و زمامداران حکومت از مردم عادی شده، آنها را از واقعیات کشور دور کرده است و امکان اعمال فشار مردمی بر دولتمردان و درخواست مطالبات اجتماعی از حکومت را کاهش داده است. با وجود اینکه ساکنین برازیلیا از شهر خود راضی به نظر میرسند؛ بسیاری از مردم برزیل احساس خوبی نسبت به برازیلیا ندارند، هر چند که ممکن است تاکنون آن را ندیده باشند، چرا که برازیلیا را مظهر و شاخص تمام مسائل و مشکلات، ناکارآیی و فساد حکومت مرکزی میدانند. اما به طور کلی نظر عمومی مردم برزیل مثبت ارزیابی شده است.

2-3-2-4- پاکستان
بعد از جدایی هند و پاکستان در سال 1947، کراچی به عنوان پایتخت پاکستان برگزیده شد. دوازده سال بعد یعنی در فوریه 1959 و زمانی که پاکستان در شرایط اقتصادی مناسبی به سر میبرد و از ثبات سیاسی خوبی برخوردار بود، ژنرال ایوب خان یک نظامی قدرتمند به عنوان رئیس جمهور در رأس دولت قرار گرفت و با عزمی راسخ تصمیم به انتقال پایتخت گرفت. در اولین گام، دولت کمیسیونی را برای تهیه گزارشی پیرامون مناسبت یا عدم مناسبت کراچی به عنوان پایتخت پاکستان و در صورت لزوم پیشنهاد مکان جدید برای پایتخت جایگزین کراچی مأمور نمود.
در 14 ژوئن 1959 تصمیم بر انتقال پایتخت از کراچی به نقطه ای جدید در منطقه پوتار (potohar) در دامنه کوههای موری واقع در منطقه پنجاب (شمال پاکستان) گرفته می شود و پایتخت ابتدا موقتاً به راولپندی و سپس به منطقه ای که اینک اسلام آباد نامیده می شود، انتقال می یابد. طرح جامع اسلام آباد در ماه می سال 1960 به تصویب دولت فدرال رسید. در همان سال سازمان توسعه پایتخت(CDA) با هدف برنامه ریزی، طرح ریزی و توسعه ساخت پایتخت جدید توسط دولت ایجاد گردید. کار ساخت و ساز در اکتبر 1961 آغاز و زندگی و حیات در اسلام آباد، با شروع به کار اولین ساختمان دولتی در 26 اکتبر 1966 جان گرفت. در سال 1967 اسلام آباد،رسماً به عنوان پایتخت پاکستان اعلام گردید و کار ساخت خیابانها ،تسهیلات و زیرساخت های شهری و ساختمان های اصلی شهر در اواسط دهه 70 میلادی به پایان رسید.
مساحت اسلام آباد 5/906 کیلومترمربع است. شهر به هشت منطقه بزرگ شهری خود اتکا، با کارکرد مشخص (منطقه دولتی، منطقه دیپلماتیک، صنعتی، تجاری ، منطقه مسکونی و …) هر کدام دارای تسهیلات شهری مانند مراکز خرید و ورزش و پارک تقسیم شده است. ساختمان وزارتخانه ها ، شامل بلوک های 4 تا 6 طبقه مساحتی معادل 92000 مترمربع را شامل می شود. ساخت کاخ نخست وزیری در محوطه ای به وسعت 40000 مترمربع در سال 1993 آغاز و در 14 آگوست 1997 در پنجاهمین سالگرد استقلال پاکستان تحویل نخست وزیر گردید. هزینه ساختمان کاخ نخست وزیر بیش از یک میلیارد روییه شده است. کاخ ریاست جمهوری در محوطه ای به وسعت 20 هکتار به زیربنای 30000 مترمربع اقامتگاه رسمی رئیس جمهوری است. ساختمان پارلمان شامل مجالس سنا و شورا زیربنایی بالغ بر 5500 مترمربع دارد. جمعیت اسلام آباد در سال 1998 ، 805000 نفر بوده است که نرخ رشدی معادل 2/5 درصد را نشان می دهد.
در حال حاضر سازمان توسعۀ پایتخت همچنان مسئولیت عالیۀ ادارۀ پایتخت و نظارت عالیه بر توسعۀ منطبق با طرح جامع را بر عهده دارد و کلیۀ سازمانها از جمله شهرداری زیر نظر آن اداره میشود از نظر تقسیمات کشوری، منطقۀ اسلام آباد در خارج از حوزۀ نفود استانها قرار دارد و تحت نظارت حکومت مرکزی و منطقۀ ویژه فعالیت میکند. سازمان ادارۀ پایتخت در حال حاضر به عنوان مرکز نگهداری اسناد و مطالعات توسعه پایتخت و گزارشگیری و نگهداری گزارشات مربوط به توسعه و عمران اسلام آباد محسوب میشود.
ضرورت ایجاد پایتخت جدید در پاکستان به اوایل شکلگیری این کشور بر میگردد. در سال 1947 که پاکستان به عنوان یک کشور مستقل اعلام موجودیت نمود، کراچی، با حدود یک میلیون جمعیت و برخورداری از ارتباطات توسعه یافتۀ ریلی و امکانات فرودگاهی خیلی خوب و بندری فعال درهمۀ فصول بود. کمیسیون ویژه تحقیق در مورد انتخاب پایتخت، بعد از بررسیهای فراوان به این نتیجه رسید که ایجاد تغییرات و توسعۀ جدید در کراچی و تبدیل آن به پایتخت کشور تازه شکل گرفته پاکستان بسیار مسئله ساز خواهد بود. توسعۀ درونزا و برونگرای کراچی با مشکلات عدیدهای مواجه بود. صنایع پراکنده در اطراف شهر، امکان توسعه در اطراف را محدود میکرد. مهاجرت پناهندگان مسلمان از هند به پاکستان و استقرار آنها در محلات مرکزی و درونی کراچی و ایجاد محله های آلونک و زاغه نشین در بافت مرکزی کراچی امکان توسعه از درون را نیز با مشکل مواجه می نمود. کمیسیون اینگونه ارزیابی نمود که هزینه تبدیل و مناسبت سازی کراچی برای پایتخت بودن بسیار بالا و در مقابل، دستاورد و نتیجه حاصله بسیار ناچیز خواهد بودو بمابراین از نظر اقتصادی مناسب سازی کراچی نامعقول به نظر می رسید. از نظر مسائل زیست محیطی و اقلیمی، کراچی از آب و هوایی بسیار نامطلوب برخوردار است و همین امر تاثیر بسزایی بر رفتار عمومی و عملکرد فعال کارکنان و مردم دارد. آلودگی هوا و محیط زیست ، تراکم نسبتاً بالای جمعیت، فعالیت و فضا نیز نامناسب بودن کراچی را نشان می داد.
چند دیدگاه دیگر نیز بعنوان دلیل برای انتخاب پایتخت جدید و در شرایطی که کشور تازه استقلال یافته است، مطرح بود:
1.از نظر ایمنی و دفاعی ضرورت انتقال پایتخت از یک بندر (که از نظر دفاعی می تواند آسیب پذیر باشد) به نقطه ای در مرکز ثقا کشور کاملاً احساس می شد.
2.سوق دادن سرمایه گذاری دولتی و غیردولتی برای توسعه و عمران سایر مناطق مستعد کشور که در مقایسه با کراچی عقب مانده اند.
3.کراچی به خاطر فعالیت های تجاری و اقتصادی اش از قبل بندری شناخته شده بود و باید تلاش بسیاری صورت می گرفت تا صبغه پایتخت بودن آن بر شهرت و معروفیت تجاری آن پیشی گیرد. پایتخت جدید باید به تدریج تبدیل به نماد و سمبل کشور پاکستان می گردید.
4.در فرآیند برنامه ریزی، طراحی وساخت پایتخت جدید ، ظرفیت و توان اقتصادی کشور باید در نظر گرفته می شد.
فرآیند انتقال پایتخت در پاکستان از فوریه 1959 با تشکیل کمیسیون ویژه پایتخت شامل نه کمیته فنی هر کدام به ریاست یکی از حرفه مندان برجسته آغاز گردید. کمیته اقتصادی و مالی بررسی و تخمین هزینه ساخت و نحوه تامین منابع و اعتبارات دولتی و توزیع بهینه منابع در طول اداره ساخت را برعهده داشت. کمیته منابع توسعه ، وجود و فراوانی آب، برق، مصالح ساختمانی، نیروی کارگر ساده و تکنسین را بررسی نمود.. کمیته اجتماعی و فرهنگی تاثیر و فشارهایی که ممکن بود از ناحیه مردم محلی پیرامون اسلام آباد، تجار و کسبه، کشورهای خارجی و نمایندگان آنها بر دولت وارد شود را مطالعه کرد. کمیته برنامه ریزی شهری(شهرسازی) و زیباشناسی کار بررسی و. مقایسه میان مناسب سازی یک شهر موجود برای پایتخت و با ایجاد یک پایتخت جدید را برعهده داشت. کمیته دفاعی نیز محل جدید پایتخت را از همه جوانب و جنبه های امنیت دفاعی و ملی مورد بررسی قرار داد. جمع بندی نهایی مجموعه نظرات این کمیته ها ایجاد یک پایتخت جدید در منطقه و مکانی مناسب را کاملاً توجیه نمود.
اسلام آباد، مفهوم جدیدی از پایتخت برای پاکستان بود و اساساً به عنوان یک شهر اداری و حکومتی برنامه ریزی شد. بنابراین مبانی شکل گیری و توسعه فیزیکی آن بر استقرار عملکردهای حکومتی استوار است. برای مثال ساختمانهای حکومتی، وزارتخانه های دولت فدرال، دادگاه عالی، پارلمان(مجالس شورا و سنا)، دفاتر کار و اقامتگاههای رییس جمهور و نخست وزیر، ادارات و بخش های دولتی ، سفارتخانه هاو نمایندگی کشورهای خارجی در اسلام آباد استقرار یافته اند. همچنین دفاتر مرکزی موسسات مالی، بانک ها ،شرکت های بیمه و سازمان هایی از این قبیل بتدریج در حال انتقال به اسلام آباد است. لیکن اسلام آباد به عنوان سمبل و انعکاس دهنده فرهنگ و میراث فرهنگی پاکستان نیز مطرح بوده است و به همین دلیل ساختمان های مرتبط با فعالیتهای عمده فرهنگی کشور مانند مرکز همایش ها ، کتابخانه ملی، مرکز هنرهای ملی ، مسجد مرکزی و ساختمانهایی با ماهیت فرهنگی-مذهبی نیز در اسلام آباد ساخته شده است.
به نظر میرسد در ابتدای امر، موضوع انتقال پایتخت از کراچی به اسلامآباد بدون هیچگونه مشارکت فکری و اقتصادی مردم و صرفا براساس تشخیص هیئت حاکمه و خصوصا عزم و ارادۀ رهبری مقتدر صورت گرفته است. در عین حال مردم کراچی عمدتا از این تصمیم ناراضی و در مقابل، ساکنین سایر مناطق که این انتقال را زمینهساز توسعه و عمران منطقۀ خود میدیدند، از این تصمیم کاملا راضی به نظر میرسیدند. با گذشت بیش از سه دهه از عمر پایتخت جدید و به خاطر جایگاه ویژهای که اسلامآباد در میان پایتختهای جدید جهان کسب نموده، توانسته است خود را به عنوان یک شهر مدرن، زیبا، دارای نظم شهرسازانه و سمبل فرهنگی – سیاسی پااکستان مطرح نماید و اقبال عمومی نسبت به این تصمیم تاریخی مثبت ارزیابی شده است. این موقعیت در زمینههای زیر نیز قابل ملاحظه است:
– در کمتر از 40 سال یک سوم طرح جامع شهر پیاده شده است، مدیریت خوب و موقتی بر املاک شهر حاکم گردیده و رشد آن با بازگشت منطقی و معقول سرمایهگذاریهای انجام شده تطابق دارد که نشاندهندۀ اقتصادی بودن شهر در سالهای آینده است.
– یکی از دلایل انتخاب اسلام آباد، جبران عقب ماندگی اقتصادی در منطقۀ محروم پوتار ذکر شده است. با سرمایهگذاری انجام شده و شکلگیری اسلام آباد، منطقهای با زیربنای ضعیف اقتصادی و شبکه راههای ناکافی، اکنون تبدیل به منطقۀ فعال اقتصادی با زیرساختهای قوی صنعتی – تجاری گردیده است.
– اسلام آباد با برخورداری از نظام برنامهریزی و طرحریزی شهری و ارائه تصویری از یک شهر زنده، شاداب و زیبا تبدیل به الگوی طراحی شهری، مدیریت و توسعۀ برای سایر شهرهای پاکستان گردیده است.
نکته مهم و قابل توجه اینکه مسائلی مانند آلودگی های زیست محیطی ، ازدیاد جمعیت، پایین بودن کیفیت زندگی شهری و مواردی از این قبیل در کراچی بعنوان عوامل اصلی برای ایجاد یک پایتخت جدید ذکری به میان نیامده است. واقعیت این است که کراچی ظرفیت و توان پذیرش فعالیت های جدیدی را که به طور طبیعی در یک پایتخت مورد نیاز است نداشت و رسیدن به این واقعیت ، در زمان خود (1959) یک تشخیص بسیار با ارزش، تاریخی، تخصصی و حرفه ای محسوب می شو.د. بنابراین علی رغم ایجاد اسلام آباد، کراچی همچنان به رشد خود ادامه داده است و با افزایش اندازه و جمعیت آن از سال 1951 تاکنون، همانند بسیاری از کلانشهرهای جهان از مشکلات خاص کلانشهرها رنج می برد. بررسی مقایسه ای رشد جمعیت در کراچی و اسلام آباد نشان می دهد که از سال 1951 تا سال 1998 اسلام آباد از رشد چشمگیری برخوردار بوده است و در مقابل، نرخ رشد در کراچی سیری نزولی داشته است.
در عین حال باید توجه داشت که سیر نزولی جمعیت در کراچی لزوما و تماما به خاطر انتقال پایتخت به اسلام آباد نیست. هر چند که به خاطر انتقال فعالیتهای حکومتی و کارکنان دولت به اسلام آباد تا حدودی از جمعیتی که در صورت عدم ساخت پایتخت جدید قاعدتا در کراچی اسکان میبافتند کاسته شده است، لیکن دلیل عمدۀ کاهش نرخ جمعیت در کراچی سیاستهای دولت در زمینۀ تمرکززدایی و جلوگیری از تمرکز فعالیتهای اقتصادی در کراچی میباشد.
به طور خلاصه دلایل انتقال پایتخت از کراچی به اسلام آباد را به ترتیب اولویت و درجۀ اهمیت میتوان به شرح زیر دستهبندی نمود:

– امنیتی – دفاعی (انتقال به

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد انتقال پایتخت، ریاست جمهوری، قانونگذاری، مشارکت مردم Next Entries منابع پایان نامه درمورد انتقال پایتخت، نظام حکومتی، تمرکززدایی، سفارتخانه