منابع پایان نامه درمورد استان گیلان

دانلود پایان نامه ارشد

رودخانه‌هايي كه به اين تالاب وارد مي‌شوند مي‌توان ماسوله رودخان، قلعه رودخان، پسيخان، پيربازار و شيجان رود را نام برد.تالاب انزلي، يكي از بزرگترين تالاب‌هاي دنيا مي‌باشد. جزاير متعددي در داخل تالاب موجود است كه مهمترين آنها عبارتند از: قلم گوده بزرگ و كوچك، ميان پشته و غيره.اين تالاب داراي توان‌هاي بالقوه متعددي مي‌باشد كه يكي از آنها ارزش چراگاهي حاشيه تالاب است. در بخش جنوبي تالاب سكونتگاههاي روستايي متعددي پراكنده اند كه اساس معيشت آنان، كشاورزي مبتني بر كشت برنج، صيفي جات، توتون و نيز دو فعاليت جنبي صيد و شكار و دامداري است. دامداري در اين ناحيه كه مبتني بر پرورش گاو و گاوميش مي‌باشد، در واقع بهره‌برداري سنتي و غير منظم از توان چراگاهي حاشيه تالاب است كه علاوه بر دامهاي روستاهاي مجاور، احشام اقصي نقاط گيلان را از قديم الايام به سوي خود جذب مي‌كرد. بهطوري كه سنت پذيرش دامهاي نقاط دور دست گيلان در شش ماهه اول سال، تحت عنوان قرق داري، معروف است.(http://ost.gilan.ir/30).

3-3-6- آب و هوا
آب و هواي استان گيلان معتدل مي باشد كه ناشي از تاثير آب و هواي كوهستاني البرز و تالش و درياي خزر است. در استان گيلان به دليل همجواري با درياي کاسپین منطقه اي با رطوبت زياد بوده و رطوبت نسبي آن بين 40 تا 100 درصد است. با توجه به اين كه بارش و دما دو عنصر اساسي در مطالعات آب و هوا شناسي به حساب مي آيند(معاونت برنامه ريزي استان گيلان، 1389: 37) بنابراين به بررسي دو عنصر اساسي پرداخته مي‌شود.
الف) بارش: با بررسي بارش سالانه در دوره‌ آماري (1388 ـ 1378) ميانگين بارش در استان گيلان 1237.2 ميلي‌متر بوده است.

جدول(3-1): ميانگين بارندگي سالانه در ايستگاه هاي سينوپتيك استان گيلان(1388-1378)
 
آستارا
انزلي
رشت
منجيل
لاهيجان
فروردين
136.5
105
145.8
49.6
146.7
ارديبهشت
49.5
53.1
56.4
16.6
67.8
خرداد
18.7
44.8
52.2
14.2
51.8
تير
4.8
8.9
9.5
0.4
10.7
مرداد
168.8
194.6
102.9
0.6
195.6
شهريور
180.7
156.6
127.5
12.5
109.3
مهر
152.8
266.1
190.5
1.4
196.7
آبان
292.6
273.3
241.6
31.1
185.7
آذر
95.5
262.8
110.7
23.5
174.8
دي
68.6
97
89.8
5.4
71.4
بهمن
90.1
166.4
141.5
47.9
169.6
اسفند
122.4
87.3
98.9
20.1.1
137.6
بارندگي سالانه
1381
1715.9
1367.3
203.2
1517.7

ماخذ:(داده هاي سالنامه آماري استان گيلان سال هاي 1377 تا 1388)

نمودار(3-1): ميانگين بارندگي سالانه در ايستگاه هاي سينوپتيك استان گيلان(1388-1378)
ماخذ: (فلک خواه،1391: 36)

پراكندگي بارش در نقاط مختلف استان يكنواخت نيست. بالاترين مقدار برش در طول دوره‌ي آماري مربوط به ايستگاه انزلي (1715.9 ميلي متر) است و هرچه به طرف غرب و شرق استان و همچنين از شمال به جنوب از مقدار بارش كاسته مي شود.(فلک خواه،1391: 36).

نقشه (3-3) : نقشه خطوط همبارش در استان گيلان
ماخذ: (فلک خواه، 1391: 38)

3-3-7- دما
در استان گيلان جنوبيترين نقطه استان با شماليترين نقطه استان در حدود دو درجه اختلاف عرض جغرافيايي دارد كه امر اختلاف چنداني در تفاوت هايي دمايي ندارد. اما علت اصلي اختلافات دمايي در استان گيلان ارتفاعات البرز و تالش است به گونه اي كه هر چه از ساحل به طرف ارتفاعات حركت كنيم از ميانگين دما كاسته مي شود.

جدول (3-2) : متوسط دما ماهانه و سالانه در ايستگاه‌هاي سينوپتيك استان گيلان(1388-1378)
نام ايستگاه
متوسط سالانه
فروردين
ارديبهشت
خرداد
تير
مرداد
شهريور
مهر
آبان
آذر
دي
بهمن
اسفند
آستارا
15.66
10.7
15.65
21.3
26.35
25
22.25
18.85
15.5
9.25
9.15
5.35
8.55
انزلي
16.75
11.25
16.05
22.05
26.8
25.2
23.3
20.05
17.2
11.5
10.8
7.25
9.55
رشت
16.57
11.4
16.95
22.1
26.25
24.75
22.85
19.3
16.45
10.45
10.8
6.85
10.7
لاهيجان
16.51
11.3
16.85
21.65
26
24.35
22.85
19.3
16.45
10.45
11.05
7.3
10.6
منجيل
17.98
13.25
18.7
23.2
28.05
26.3
23.95
20.3
17.2
10.6
11.75
8.75
13.65
ماخذ : داده هاي سالنامه آماري استان گيلان سال هاي 1377 تا 1388

نمودار(3-2) : متوسط دما سالانه در ايستگاه‌هاي سينوپتيك استان گيلان(1388-1378)

همان طوري در جدول (3-2) مشاهده مي شود در ميان ايستگاههاي موجود استان گیلان آستارا با متوسط دما سالانه 15.66 درجه سانتي گراد كم ترين و منجيل با متوسط دما سالانه 17.98 درجه سانتيگراد بالاترين در دوره‌ آمار برخودار بودند.

نقشه (3-4) : نقشه خطوط هم دما استان گيلان
ماخذ:(فلک خواه، 1391: 39)

3-3-8- منابع آب
منبع آب در استان گيلان تابعي از نزولات جوي بوده و به طور عمده به صورت برف و باران فرو ميريزد. منابع آب استان گيلان به دو قسمت عمده تقسيم مي شوند: يكي منابع آب سطحي و ديگري منابع آب زير زميني منابع آب هاي سطحي به دو بخش آبهاي ساكن و جاري تقسيم ميشوند كه درياي کاسپین، تالاب انزلي، تالاب امير كلايه، تالاب استيل از ديگر منابع آب هاي سطحي استان گيلان مي باشد.
از منابع آب هاي سطحي جاري به رودهاي متعددي اشاره كرد كه تعداد آنها نزديك به 40 رشته ميرسد كه اين امر تراكم بالاي شبكه‌ آبراهه اي رودها را در استان گيلان نشان مي دهد. از مهم ترين رودهاي استان گيلان ميتوان به سفيد روداشاره كرد از كوه چهل چشمه در كردستان سرچشمه مي گيرد كه در مسير عبور خود از استان هاي كردستان، آذربايجان شرقي، اردبيل و زنجان قزل اوزان ناميده مي شود. در ورودي گيلان در دره منجيل شاخه بنام شاهرود دريافت ميكند، كه از آن به بعد سفيد رود ناميده ميشود. از رودهاي مهم ديگر استان گيلان مي توان به آستارا چاي، چلوند، حويق، كرگانرود، ناورود، ماسوله رود، شلمان رود و پل رود اشاره كرد كه داشتن مسير كوتاه، پرشيب، دره هايي عميق در دامنه كوه ها، حوضه ي آبگير پوشيده از جنگل و تغييرات زياد در ميزان آبدهي روزانه از ويژگي اين گونه رودهاست.(فلک خواه، 1391 : 39)
منابع آب هاي زير زميني با تعدد رودها و تغذيه مناسب آنها از بستر رودهاي اصلي، بالا بودن ميزان بارش به همراه ضخامت زياد رسوبات در اين محدوده منجر به شكل گيري سفره هاي آب شيرين غني در آن شده است. از طرفي چون شيب سفره ها كم است سطح آب در آن ها بالا بوده و شرايط مطلوبي در بهره برداري از منابع آبهاي سطحي مي باشد. (فلک خواه،45:1391)

3-4-ويژگي جغرافياي انساني استان گيلان
عامل جمعيت انسانی و خصوصيات كمي و كيفي آن رابطه تنگاتنگي با توسعه دارد چرا كه جمعيت را مي‎توان موتور محرك توسعه به حساب آورد و روند توسعه جهت گيري آن تابعي از كم و كيف جمعيت است.

3-4-1- سير تحول جمعيت استان گيلان و روند رشد جمعت آن
جمعيت استان گيلان در دهه هاي گذشته دائماً در حال افزايش بوده است. به طوري كه در طي دهه‌هاي1335 تا 1365 درصد رشد جمعيت به بالاترين از 2 درصد رسيده است و طي دهههاي 1365 تا 1385 رشد جمعيت كاهش يافته است.

جدول (3 ـ 3): مقايسه تعداد و نرخ رشد جمعيت استان گيلان در سرشماري هاي 1335 تا 1385
سال
1335
1345
1355
1365
1375
1385
تعداد جمعيت
999876
1291159
1581872
2081037
2241896
2404861
درصدرشدجمعيت نسبت به دوره قبل

59/2
05/2
78/2
75/0
70/0
ماخذ: (سرشماري عمومي نفوس و مسكن 1335تا1385)

نمودار(3-3): روند تغييرات نرخ رشد جمعيت استان گيلان در بين سال‌هاي 1335 تا 1385
ماخذ: (سرشماري عمومي نفوس و مسكن 1335 تا1385)

در طي 50 سال گذشته تحولاتي جمعيتي مهمي رخ داده و روند رشد جمعيتي استان گيلان داراي نوساناتي بوده است. در فاصله‌ سال هاي 1335 تا 1345 درصد رشد جمعيت استان گيلان از 59/2 درصد بوده كه اين رقم در فاصله 1345 تا1355 به 05/2 درصد مي‌رسد كه این امر ناشي از سياست جمعيتي اواخر حكومت پهلوي دوم بود. در فاصله سال هاي 1355 تا 1365 درصد رشد جمعيت استان گيلان به 78/2 درصد مي‎رسد كه پيروزي انقلاب و تغيير در سياست جمعيتي كشور در اين افزايش نقش داشته است. در فاصله سال هاي 1365 تا1375 رشد جمعيت استان گيلان به شدت كاهش مي یابد و به 75/0 مي رسد كه ناشي از سياست هاي جمعيت دولت بعد از جنگ بود. با روند كاهش رشد جمعيت، در دهه 1375 تا 1385 رشد جمعيت استان گيلان به 70/0 درصد رسيده است.

3-4-2- ساختمان سني جمعيت استان گيلان
ساختمان سني جمعيت استان گيلان در سه گروه كلان سني، طي سرشماري هاي 1355 ـ 1385 در حال تحول بوده و از سال 1345 تا 1355 به سوي ميان سالي پيشرفته است. سهم گروه سني 0 – 14 سال، در سال 1355 برابر 5/45 درصد و در سال 1365 برابر با 3/41 درصد و در سال 1375 برابر 5/34 درصد بوده است و در سال 1385برابر 25/21 درصد كل جمعيت بود و سهم گروه سني 65 ساله به بالا كه در سال 1345 برابر با 34/3 بوده ودر سال 13

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد ناسیونالیسم، خاورمیانه، خلیج فارس، جهان اسلام Next Entries پایان نامه درمورد بهرهوری کل عوامل، سرمایه انسانی، ضریب جینی، نیروی کار