منابع پایان نامه درمورد استان مازندران، استان گلستان، رشد جمعیت، پوشش گیاهی

دانلود پایان نامه ارشد

شديد رسوبات بادرفتي و نهشته هايي كه به عوامل فرسايش حساسيت دارند، زمين هايي را به صورت تپه ماهوري ايجاد نموده است. (استانداري مازندران- معاونت برنامه ريزي، 2،1388)

3-6 آب و هوا و نقش آن در ژئومورفولوژي:
تأثير شرايط آب و هوايي بر فيزيوگرافي و توپوگرافي استان مازندران بسيار مؤثر است، چرا كه تغييرات توپوگرافي به خوبي آ ثار شرايط اقليمي را در سيماي ناهموار يها نمايان می‌سازند. استان مازندران كه جنوب درياي مازندر ان را احاطه نموده از شمال تحت تأ ثير آب و هواي خشك صحرا ي قره قوم و سيبري و از باختر متأ ثر از آب و هواي مدي ترانه‌ای می‌باشد. در زمستان جهت جريانات اصلي باد با راستاي شمال خاوري جنوب باختري با منشأ سيبري بوده و بارش برف را سبب می‌شود در حالي كه در بهار و تابستان از جريانات درياي مازندران برخوردار می‌شوند، در نواحي دور از دريا به دليل توپوگرافي بلند اين جريانات قادر به نفوذ در ا ين بخش‌ها نيستند و در نتيجه ميزان بارندگي در اين فصول در ارتفاعات دور از دريا بسيار كم می‌باشد‌. بنابراين آب و هواي حوضه آبريز عموماً مديترانه‌ای مرطوب تا نيمه مرطوب و اختلاف درجه حرارت سالانه و روزانه آن كم است، در حالي كه در بخش‌های خاوري آب و هوا نيمه خشك تا خشك بوده و اختلاف درجه حرارت سالانه و روزانه آن افزايش می‌يابد.
نقش آب و هوا از طريق انعكاس پوشش گياهي، نوع فرسايش و تشكيل خاك، در استان نمايان می‌شود‌. رطوبت يا خشكي محيط بر پوشش گياهي اثر گذاشته و موجب گسترش يا كاهش آن می‌شود در نتيجه مناطقي با پوشش گياهي انبوه يا فاقد پوشش برجاي می‌گذارد‌. تابش مستقيم اشعه خورشيد موجب گرم شدن و انبساط سنگ‌‌ها شده و كاهش درجه حرارت در شب نيز موجب انقباض اين سنگ‌‌ها می‌گردد و تناوب اين فرآيند در طي زمان، منجر به تركيدن سنگ‌‌ها و از بين رفتن اتصالات آنها می‌شود‌. يخ زدگي آب درون سنگ‌های ترك دار، با افزايش حجم فوق العاده‌ای همراه است كه در نهايت به از هم پاشيدگي سنگ و تبديل آن به بلوك‌های مجزا منتهي می‌گردد‌. نفوذ برف به اعماق سنگ و خاك، سبب تشديد فرآيندهاي فرسايشي شيميايي و مكانيكي شده و آن را بر‌ای فرسايش‌های بعدي مستعد می‌كند‌. آبهاي جاري و سيلاب در تخريب و حمل مواد فرسايش يافته نقش مؤثري داشته و بيشترين انتقالات را در سطح حوضه آبريز عهده دارند. (استانداري مازندران- معاونت برنامه‌ریزی، 5،1388)

3-7 سيماي ژئومورفولوژي استان مازندران :
از نظر وضعيت ژئومورفولوژيكي، استان مازندران را می‌توان به سه واحد عمده تقسيم‌بندي نمود.
– واحد ساحلي و جلگه‌اي
– واحد كوهپايه‌اي
– واحد كوهستاني بلند( استانداري مازندران- معاونت برنامه‌ريزي، 1388، 7)

3-8 وضعیت پوشش گیاهی
وجود دریای مازندران در شمال این استان، بارندگی زیاد و شرایط اقلیمی خاص پوشش عظیمی از گیاهان به وجود آمده –از یک طرف دریای مازندران با تمام ذخایر طبیعی اش و از طرف دیگر کوه و دشت و جنگل- منطقه مازندران در طول به دو ناحیه تقسیم می‌‌گردد که عبارتند از :
1- مازندران غربی: شامل جلگه ساحلی باریک و ناحیه کوهپایه‌ای و کوهستانی شامل شهرستانهای نوشهر ، چالوس ، تنکابن و رامسر.
2- ناحیه مازندران شرقی: شامل جلگه بزرگ مازندران و بخش کوهپایه‌ای و کوهستانی آن که مهمترین کانون تجمع جمعیتی منطقه می‌‌باشد.
این استان به علت فراوانی نسبی آب، فرسایش کوه‌‌ها و آبرفت های ناشی از آن و وضعیت خاص آب و هوایی، دارای رودهای متعدد می‌‌باشد که عمده ترین آن‌‌ها صفارود در رامسر، چالک رود، ترک رود، نمک آبرود، لمرا، گرگررود، نسارود، پلنگ آبرود، کاظم رود، تیرم، نشتارود و دوهزار و سه هزار (چشمه کیله) در تنکابن، رودخانه سردآبرود، چالوس، کجور، ماشلک خیررود و امیر رود در منطقه نوشهر و چالوس و رودخانه تمشان در نور، هراز در آمل، رودخانه سجادرود، مسیر رود، بابل رود، کلارود و کاری در بابل، رودخانه تلار رود و سیاهرود در قائم شهر و رودخانه‌های گرماب رود، شورکوه، چشمه معدنی، بالا رود، ناجیم رود، زلیم رود و یلارود در نکا می‌‌باشد.
وجود جنگل های انبوه در ساحل دریای مازندران و دامنه های شمالی البرز، ارتفاعات کوهستانی، اقلیم مساعد و معتدل منطقه هیرکانی، محیطی را به وجود آورده است که اکوسیستم خزرس نامیده شده است‌.
در مناطق کوهستانی در ارتفاعات بالای 2500 متر از سطح دریا به علت سرمای زیاد جنگل وجود ندارد‌. در جنگل های استان انواع گیاهان جنگلی بدین شرح یافت می‌‌شود:
• بلند مازو و ممرز در ارتفاعات میان بند‌.
• آزاد در ارتفاعات متوسط‌.
• انجیلی در ارتفاعات خیلی کم‌.
• توسکا در دره های مرطوب و کناره‌ای جویبارها‌.
• شمشاد که درختچه‌ای همیشه سبز است در برخی از نواحی میان بند‌.
• افرا- نارون (ملج، اوجا)- زبان گنجشک (ون)- شاه بلوط و راش‌.( استانداري مازندران- معاونت برنامه‌ریزی، 1388، 2و 3)

دانشگاه آزاد اسلامي- واحد ساري
عنوان پایان نامه :
نقش و جایگاه مناطق نمونه گردشگری در توسعه
پایدار استان مازندران
عنوان نقشه :
موقعیت استان مازندران در ایران
نام استاد راهنما :
دکتر عباس علیپور
نام استاد مشاور :
دکتر سعید شیرکوند
نام دانشجو :
سیده اعظم موسویان خطیر
تاریخ دفاع :
6/3/1394

نقشه شماره 3-4 وضعیت پوشش گیاهی استان مازندران
ماخذ: طرح جامع سنتز مطالعات کشاورزی استان مازندران، 1377
3-9 مشخصات جمعيتي استان مازندران
3-9-1 تركيب جمعيتي:
به لحاظ تقسيمات سياسي استان مازندران در سال 1385 از 16 شهرستان، 44 بخش و 113 دهستان تشكيل شده است. سكونت گاه‌های انساني در اين استان شامل 51 نقطه شهري و 3081 آبادي داراي سكنه است. استان مازندران بين سال‌های 1345 تا 1375 مشتمل بر محدوده فعلي استان گلستان نيز بوده است. محدوده اين استان در سرشماري‌های 1345، 1355 و 1365 تقريباً ثابت بوده ولي همان طور كه جدول زير نشان می‌دهد، از نظر تقسيمات داخلي تغييرات قابل توجهي داشته است. مهم ترين اين تغييرات از اين نظر ادغام تعدادي از دهستان‌های اين استان و تشكيل دهستان‌های بزرگ تر است. از اين نمونه می‌توان از دهستان چهاردانگه هزارجريب در شهرستان ساري نام برد كه حاصل ادغام دهستان‌های زارم رود، سوچلما، هزارجريب و رمدان خيل است. تغيير اسامي دهستان‌ها تغيير ديگري است كه در بيش تر شهرستان‌ها به وجود آمده است. در آخرین تقسیمات کشوری در سال 1393، این استان شامل 22 شهرستان، 58 شهر، 56 بخش و 129 دهستان می‌‌باشد. قسمت جنوبی این استان کوهستانی بوده و قسمت شمالی آن جلگه‌ای ساحلی می‌‌باشد. شیب استان به طرف شرق می‌‌باشد که به تدریج پس از عبور از استان گلستان به ارتفاعات غربی استان خراسان شمالی منتهی می‌‌گردد. به علت فراوانی نسبی آب و فرسایش کوه ها، آبرفت ناشی از آن در دریا ته نشین شده و جلگه مازندران را تشکیل داده است(سال نامه آماری استان مازندران، 1391، 8).

جدول3-1 تقسيمات داخلي استان مازندران و تغييرات آن طي سال‌های 93-1345
تقسيمات كشوري
سرشماري

1345
1355
1365
1375
1385
1393
تعداد شهرستان
10
10
15
19
16
22
تعداد بخش
34
35
36
49
44
56
تعداد دهستان
136
125
125
142
113
129
تعداد شهر
23
37
47
51
51
58
تعداد آبادي داراي سكنه
6017
4072
3745
4036
3081

مآخذ: نتايج سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال‌های 93-1384

جدول 3-2 مشخصات عمومي شهرستانها براساس تقسيمات كشوري در پايان سال: 1390
تعداد
دهستان
تعداد
شهر
تعداد
بخش
مساحت
( كيلومتر مربع )
شهرستان
122
53
50
4/23756
كل استان
9
4
4
4/3074
آمل
13
7
6
1/1578
بابل
6
3
3
5/246
بابلسر
5
3
2
27/1416
بهشهر
7
4
3
2/1732
تنكابن
4
2
2
5/285
جويبار
6
3
3
3/1597
چالوس
4
2
1
8/729
رامسر
13
3
5
4/3248
ساري
6
4
2
0/2078
سوادكوه
4
3
2
311
عباس آباد
7
2
2
5/458
قائمشهر
4
1
2
2/99
فریدونکنار
4
1
2
23/451
گلوگاه‌
5
2
2
8/262
محمودآباد
5
1
2
9/436
مياندورود
5
1
2
8/1358
نكا
9
5
3
0/2675
نور
6
2
2
5/1716
نوشهر
مأخذ: معاونت برنامه‌ریزی استانداری.

نقشه شماره 3-5 نقشه تقسیمات استان مازندران
ماخذ: عکس از سازمان نقشه برداری کشور

3-9-2 روند تحولات جمعيتي استان:
استان مازندران با جمعيتي معادل 2893087 نفر در سال 1385 حدود 1/4 درصد جمعيت كشور را در خود جاي داده است. در گذشته بخش بزرگي از جمعيت اين استان همواره در نقاط روستايي ساكن بوده است به طوري كه بين 30 استان كشور در سال 1385 پنجمين استان روستانشين به حساب می‌آيد. اين استان كه از نظر اقليمي، منابع طبيعي و امتيازات اقتصادي اجتماعي شرايط منحصر به فردي دارد، همواره در گروه استان هايي قرار گرفته است كه از نظر جمعيتي توسعه يافته تلقي می‌شوند. در سايه نسبتاً بالاي توسعه انساني، مازندران بعد از تهران و در كنار استان گيلان هميشه پايين ترين سطح باروري، بالاترين اميد به زندگي در بدو تولد و به تبع سطح پايين باروري كوچك ترين اندازه خانواده و بعد خانوار را داشته است.
( سازمان مديريت و برنامه‌ریزی استان مازندران ، 6، 1384)در بین شهرستان‌های استان، بیشترین ضریب شهرنشینی به ترتیب مربوط به شهرستان‌های بهشهر و رامسر به میزان 2/75 و 0/75 درصد بوده و کمترین ضریب شهرنشینی را به ترتیب شهرستان‌های میاندرود و محمودآباد به میزان 0/16 و 3/39 درصد دارا می‌‌باشند. (معاونت برنامه‌ریزی و اشتغال استان مازندران ، 3، 1392)

3-9-3 تراكم جمعيت استان:
در استان بر پايه نتايج سرشماري سال ١٣٧٥، تعداد 5/109 نفر در هر كيلومتر مربع(در نواحي شرقي و غربي به ترتیب 6/121 و 5/74 ) بوده است. به عبارت ديگر در ناحيه شرقي 6/82 درصد از جمعیت استان در 4/74 درصد مساحت آن استقرار داشته اند‌. همان طوري كه ملاحظه می‌شود تراكم جمعيتي ناحيه شرقي بيشتر از ناحيه غربي است كه اين موضوع حاكي از شرايط جغرافيايي ناحيه غربي و كم وسعت بودن جلگه در اين ناحيه است‌.( سازمان مديريت و برنامه‌ریزی استان مازندران ، 1،1383)

جدول 3-3 خانوار و جمعیت شهرستان‌‌ها برحسب ساکن و غیرساکن: آبان 1390
شهرستان
جمع
ساکن در نقاط شهری

خانوار
جمعیت
خانوار
جمعیت
کل استان
931469
3073943
512233
1682152
آمل
112351
370774
67831
222066
بابل
149363
495472
79837
261733
بابلسر
37856
124323
19079
61984
بهشهر
46126
155247
32732
110945
تنكابن
48875
153940
22688
70523
جويبار
21703
73554
9051
31183
چالوس
37784
122736
19292
62792
رامسر
21906
68323
16475
51256
ساري
145410
478370
91679
299526
سوادكوه
19528
64378
9616
32390
عباس آباد
14579
47591
8001
26179
فریدونکنار
17580
57980
10922
36192
قائمشهر
97574
320741
62623
203741
گلوگاه
11536
38847
5719
19625
محمودآباد
28970
96019
11404
37692
میاندورود
16677
55776
2712
8930
نكا
32635
111944
14795
50680
نور
32487
109281
14341
48531
نوشهر
38529
128647
13436
46184

مأخذ: معاونت برنامه‌ریزی استانداری.

3-9-3-1 جمعیت و متوسط رشد سالانه
طی سا لهاي 91-1375 متوسط نرخ رشد جمعیت شهري 4/2 درصد، در مقابل 24/0 درصد کاهش نرخ رشد جمعیت روستایی بوده است. نرخ رشد مثبت نسبتاً بالاي جمعیت شهري در مقابل نرخ رشد منفی جمعیت روستایی موجب شده ضریب شهرنشینی که در سال 1375 حدود 6/48 درصد بوده در سال 1391 به حدود 6/56 درصد افزایش یابد. رشد بالاي جمعیت شهری طی این سال‌‌ها به دلیل مهاجرت جمعیت روستایی به شهر، الحاق و تبدیل برخی از نقاط روستایی به شهر و نیز وجود جاذبه‌های شهري و تنوع شغلی در مناطق شهري بوده که عقب ماندگی برخی نقاط روستایی و حاشیه‌ای شهرها را نیز درپی داشته است.( دفتر برنامه‌ریزی و اشتغال استان مازندران 91،1392،5)

جدول 3-4 جمعیت و متوسط رشد

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد گردشگری پایدار، محیط زیست، توسعه پایدار، توسعه پاید Next Entries منابع پایان نامه درمورد ، شیرکوند، ،