منابع پایان نامه درمورد مالکیت فکری، حقوق مالکیت فکری، حقوق مالکیت، تجارت جهانی

دانلود پایان نامه ارشد

این نظر رکن استیناف سازمان تجارت جهانی در پرونده معروف جامعه اروپا –موز3 در مرحله تجدیدنظر اعلام کرد که هر اقدامی یا تحت شمول گات قرار می گیرد یا تحت شمول گاتس اما هرگز تحت شمول هردو قرار نمی گیرد بدین مفهوم که محدود کردن تجارت یا تحت قالب موافقتنامه گات امکان پذیر است یا تحت موافقتنامه گاتس.131 اما نکته جالب توجه اینجاست که در ماده 14 گاتس هیچ اشاره ای به حفاظت از منابع طبیعی تمام شدنی که در ماده 20 گات جز یکی از استثنائات بود نشده است.
با توجه به شباهت این ماده با ماده 20 گات می توان گفت زمانی یک کشور می تواند از این استثنا استفاده کند و تجارت را محدود کند که اولا در اقدام خودش حسن نیت داشته باشد ثانیا این اقدام بدون تبعیض اعمال شود یا به عبارت دیگر تبعیض قابل توجیه باشد( تبعیض مشروع) ثالثا ضرورت حفاظت از بهداشت و زندگی انسانها، حیوانات و گیاهان به اثبات برسد.به صورت خلاصه می توان گفت هر معیاری که برای اقدام براساس ماده 20 گات احتیاج بود تا اقدام مورد اعتراض کشورهای دیگر قرار نگیرد در این مقرره هم حاکم است.
در نهایت باید گفت که استثنائات بهداشتی که در گات و گاتس بیان شده نشانگر اهمیتی است که سازمان تجارت جهانی در وهله ی اول به سلامت انسانها قائل است و در وهله ی دوم بیانگر احترام به حاکمیت ملی اعضای سازمان تجارت جهانی در حفاظت از بهداشت است.132

گفتار سوم: موافقتنامه جنبه های تجاری مرتبط با حقوق مالکیت فکری(تریپس)133
در کشورهایی که توسعه صنعتی، مستقیما به سرمایه گذاریهای عظیم در منابع انسانی وابسته است، حقوق مالکیت فکری نقش اساسی ایفا می کند چرا که بدون حمایت از حقوق مالکیت فکری سرمایه گذاران ، اینگونه هزینه ها منفعت چندانی برای آنها به دنبال نخواهد داشت و اشخاص حقیقی و حقوقی دیگر تمایلی به سرمایه گذاری در این عرصه نخواهند داشت.134 از این رو اصرار بر گنجاندن موافقتنامه تریپس در سازمان تجارت جهانی توسط آمریکا شروع و به وسیله جامعه اقتصادی اروپا ،ژاپن و سویس حمایت شد و استدلال این کشورها این بود که تولیدات و نوآوری های صنعتی آنها باید به نحوی تضمین شود که اولا آنها بتوانند به بازار های کشورهای در حال توسعه راه پیدا کنند و ثانیا از صادرات کالایی که از طریق نقض مالکیت فکری دیگران تولید شده جلوگیری کنند135 ولی در مقابل کشورهای در حال توسعه مانند هند مخالف این موافقتنامه بودند، اما در نهایت این کشورها به امید جذب سرمایه خارجی ،توسعه یافتن و محفوظ ماندن از سیاستهای تلافی جویانه کشورهای توسعه یافته به این موافقتنامه رضایت دادند.136
موافقتنامه جنبه های تجاری مرتبط مالکیت فکری یکی از تلاش های بلند پروازانه ی دور اروگوئه جهت رعایت حداقل معیارهای حقوق مالکیت فکری در سطح جهان است که قبلا در گات سابقه نداشت.137 این موافقتنامه اعضای سازمان تجارت جهانی را ملزم به ایجاد یکسری استانداردهای حداقلی در حفاظت و اجرای حقوق مالکیت فکری می کند138 و طبق ماده 7 این موافقتنامه، هدف آن :
حمایت از حقوق مالکیت فکری و اجرای این حقوق باید به توسعه ابداعات ، انتقال و گسترش فناوری و به استفاده متقابل تولیدکنندگان و استفاده کنندگان دانش فنی کمک کند و به گونه ای اقدام شود که منجر به رفاه اقتصادی و اجتماعی و توازن میان حقوق و تعهدات شود.139
حال سوال اساسی این است که ارتباط این موافقتنامه با سلامت و بهداشت عمومی در چیست؟ برای پاسخ به این سوال ابتدا باید بدانیم موافقتنامه تریپس که حاوی موضوعاتی مانند حق اختراع ،اسرار تجاری و … می باشد این موضوعات چه ارتباطی با بهداشت عمومی دارند ، به این معنا که یک نوآوری جدید در زمینه ی علوم بهداشتی و تکنولوژی از طریق قواعد موجود در موافقتنامه تریپس چگونه مورد حمایت قرار می گیرد. اما مسئله ی اساسی این است، زمانی که بهداشت عمومی یک جامعه به خطر افتاد بهداشت عمومی در ارجحیت است یا حقی که برای پدید آورنده دارو یا تکنولوژی جدید ایجاد شده و آیا این حقی که برای پدید آورنده ایجاد شده قابل عدول هست یا خیر؟ به همین خاطرموافقتنامه تریپس و اعلامیه دوحه140 که دقیقا مربوط موضوع مالکیت فکری و بهداشت عمومی است ،در پی یافتن یک سیستم حقوق مالکیت فکری متعادل که هم بتواند مشوق های مناسبی را در مشارکت خصوصی و افراد حقیقی در تحقیق و توسعه و همینطور یافتن درمان بیماریها ارائه کند و در مقابل هم بیماران و دولتها بتوانند به نتایج حاصل از این پیشرفتهای علمی دسترسی پیدا کنند.141
در همین راستا ابتدا حوزه هایی از مالکیت فکری که با بهداشت عمومی در ارتباط است را بیان می کنیم سپس استثنائاتی که موافقتنامه تریپس در مورد بهداشت عمومی پذیرفته است را مورد بحث قرار می دهیم.
الف: حوزه هایی از مالکیت فکری که تحت پوشش موافقتنامه تریپس است و با بهداشت عمومی ارتباط دارد عبارتند از:
1-حق اختراع 2-علائم تجاری 3-اسرار تجاری 142
الف(1): حق اختراع و ارتباط آن با بهداشت عمومی: بنابر تعریف قانون ثبت اختراعات و علائم تجاری “اختراع نتیجه ی فکر فرد یا افراد است که برای اولین بار فرآیند یا فرآورده های خاص را ارائه می کند و مشکلی در یک حرفه، فن، فناوری، صنعت مانند آنها را حل می نماید. بنابراین از جمله اهداف اعطای حق ثبت اختراع، این است که مردم به صنعت و خلاقیت روی بیاورند. به عنوان مثال، برای کشف یک داروی خاص، بعضا میلیون ها دلار هزینه می شود، اگر دولت فقط به شخصی که آن را کشف کرده اجازه بدهند، از آن کشف پول در بیاورد این یک نوع حمایت است که باعث ایجاد انگیزه ی بیشتر برای نوآوری های بیشتر است ولی اگر هرکسی بتواند از آن اختراع استفاده کند، دیگر کسی به نوآوری و کشف داروهای جدید روی نمی آورد. بنابراین دولت باید از افرادی که هزینه کرده اند و اختراعی(داروی جدید) را خلق کرده اند حمایت کند که به آن حق ثبت اختراع می گویند.143 بنابرین حق ثبت اختراع یکی از الزامات بهداشت عمومی است زیرا به موجب این حق، حق انحصاری تولید از اختراع به دارنده ی آن اعطا می شود که این امر موجب افزایش سود مادی و در نتیجه افزایش انگیزه تولید کنندگان می شود و در نهایت همین حمایت از دارو و فناوری های جدید و حفظ انگیزه برای سرمایه گذاری در این عرصه موجب می شود ، سلامت انسانها در مقابل بیماریها مورد حفاظت قرار گیرد.144
یکی از نمونه هایی که در عرصه بین المللی در این زمینه به وجود آمده و در مورد آن بحث شده، پرونده داروهای ژنریک در کاناداست. موضوع این پرونده عبارت بود از مقرراتی که در کانادا به تمام شرکتها اجازه می داد از شش ماه قبل از پایان حمایت از حق اختراع هر یک از محصولات دارویی ، برای بازاریابی آن محصولات جهت فروش پس از انقضای دوره مذکور، اقدام کنند و همچنین محصولات خود را از شش ماه قبل از انقضای دوره، برای فروش در آینده انبار کنند.145 که این امر مورد اعتراض اتحادیه اروپا قرار گرفت و این مقرره را ناقض بند 1 ماده 28 تریپس146 دانست.در مقابل کانادا استدلال می کرد که باتوجه تفسیر ماده30 تریپس و اشاره به مجوز این مقرره به اعضا برای اعمال استثنائات محدود در این زمینه به شرط رعایت شروط آن،اجازه چنین کاری داشته زیرا آنها معتقد بودند تمام شروط ماده 30 تریپس147 را رعایت کرده اند. در نهایت هیات رسیدگی بدوی به اختلافات اعضای سازمان تجارت جهانی ضمن تایید دیدگاه اتحادیه ی اروپا تاکید کرد حق انحصاری فروش به مشتریان نهایی تنها یکی از حقوق مورد حمایت حق اختراع است و در نتیجه استثنای انبار کردن محصولات را ناقض بند 1 ماده 28 تریپس دانست. اما هیات رسیدگی بدوی به اختلافات استثنا مجوز بازاریابی محصولات را ناقض بند 1 ماده28 ندانست و معتقد بود این استثنا با توجه به ماده 30 تریپس استثنایی محدود است.148
در انتهای این بحث باید بیان شود که ثبت اختراع به معنای اجازه تولید نیست بلکه به معنای جلوگیری ساخت ، استفاده و تولید دیگران از اختراع است و این ثبت به معنای اثبات ایمن بودن محصول برای مصرف کنندگان و قابلیت درمان بیماری نیست و برای کسب مجوز تولید باید آزمایشاتی بر روی اختراع انجام شود تا مشخص شود این اختراع قابلیت تولید دارد یا خیر 149.
الف(2): علائم تجاری و تاثیر آن در بهداشت عمومی: علامت تجاری نشانه ای است که قابلیت تشخیص کالا یا خدمات یک شرکت را نسبت به شرکتهای دیگر فراهم می سازد و همچنین این علائم تجاری مورد حمایت حقوق مالکیت فکری هستند.150 از این رو در موافقتنامه ی تریپس هم علائم و نشانه هایی که قابلیت حمایت به عنوان علائم تجاری را دارد تعریف شده و حداقل حقوقی که باید به صاحبان آن اعطا شود معین می کند و همچنین این موافقتنامه تاکید می کند که علائم خدماتی هم باید مانند علائم تجاری کالا مورد حفاظت قرار گیرند.151
حال که مفهوم علامت تجاری مشخص شد، باید دید که این علائم چه ارتباطی با بهداشت عمومی دارد و تا چه اندازه بر روی آن تاثیر می گذارد؟ در پاسخ باید گفت شرکتهای دارویی برای طی مراحل تحقیقات و کشف داروها ، مبلغ قابل توجهی هزینه می کنند، علاوه بر آن به طور معمول از کشف یک داروی جدید در آزمایشگاه ها تا زمانی که یک شرکت داروسازی بتواند آن را به صورت قابل مصرف برای بیماران به بازار دارویی عرضه کند، حدود 10 سال طول می کشد. برای جبران این هزینه ها شرکتهای دارو سازی ، دارو های جدید خود را به عنوان اختراع ثبت می کنند و تحت عنوان یک برند خاص داروی خود را به صورت انحصاری در بازار عرضه می کنند که این انحصار طبق قوانین بین المللی حدود 15 تا 25 سال است.152 اما موضوع اصلی در این بحث مدت انحصار دارو نیست بلکه موضوع ،علامت تجاری است که آن دارو را در بازار عرضه می کند. زمانی یک علامت تجاری دارای اعتبار است که ،در مراجع صالح داخلی و بین المللی به ثبت برسد و بر این اساس است که موافقتنامه تریپس ثبت اینگونه علائم را به رسمیت شناخته و برای مشخص کردن مدت اعتبار این علائم تجاری بیان کرده که ( ثبت اولیه و هر تجدید ثبت علائم تجاری حداقل برای 7 سال خواهد بود و همچنین می توان علامت تجاری را به صورت نامحدود تجدید کرد).153 در نهایت باید گفت مهمترین وظیفه ی این علامتهای تجاری در زمینه دارو، جلوگیری از عرضه داروهای تقلبی154 در کشورها می باشد به نحوی که زمانی یک علامت تجاری مورد شناسایی کشورها قرار می گیرد و از اعتبار خاصی برخوردار می شود این امر موجب می شود تا بیمار با اطمینان خاطر از داروهای این برند

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد سازمان تجارت جهانی، تجارت جهانی، حقوق مالکیت فکری، مالکیت فکری Next Entries منابع پایان نامه درمورد مالکیت فکری، حق مالکیت، تجارت جهانی، سازمان تجارت جهانی