منابع پایان نامه درمورد تخت جمشید، فناوری اطلاعات، هخامنشیان، ساختمایه ها

دانلود پایان نامه ارشد

دیده می شود،کاخ ها در میان باغ بزرگی قرار داشتند که متأسفانه از آن همه تنها بخش هایی از آب نماهای سنگی باقی مانده است(موسوی مهرزاد، 1390: ص 35-36).

شکل (3-1): کاخ-باغ پاسارگاد، منبع، موسوی مهرزاد، ص: 36
3-11-4 تخت جمشید
نام مجموعه کاخ های تخت جمشید که در 45 کیلومتری شمال شیراز قرار دارد، در اصل «پارسه» بوده اما نام پرآوازه آن در جهان، «پرسپولیس» می باشد، نامی که از مدت ها پیش هر شاگرد مدرسه ای آن را شنیده است. تختگاه این «ثروتمندترین شهر زیر آسمان»، در دو، سه دهه آخر سده ششم پیش از میلاد به دستور داریوش یکم (521-486 پ. م) در دامنه کوه مهر (رحمت) تراشیده و ساخته شد و به وسیله شاهان بعدی ادامه یافت. و البته هیچگاه نیز به پایان نرسید(شکل 3-2). نخستین کاخ پس از پلکان دو سویه ای که در دیوار غربی قرار دارد، «دروازه ملل» نام دارد. کاخ بار داریوش نیز که به آپادانا مشهور است با ستون هایی به بلندی 20 متر، مهم ترین کاخ تخت جمشید به شمار می رود. کاخ های خزانه، در جنوب تختگاه، جزء قدیمی ترین ساخته هاست. کاخ های «تچر» (در جنوب غربی آپادانا» و «هدیش»، که بر بلندترین بخش طبیعی صخره ها ساخته شده، احتمالاً کاخ های ویژه داریوش و فرزندش خشایارشاه، بوده اند. کاخ مرکزی یا سه دروازه نیز که در گوشه جنوب شرقی آپادانا است، از کاخ های مهم تخت جمشید دانسته شده. بزرگترین تالار متعلق به کاخ «صد ستون» است که در شمال شرقی مجموعه قرار دارد. موزه امروزی تخت جمشید در واقع در جای یکی از کاخ ها بنا گردیده که به «حرمسرا» مشهور است. در این میان به جز آرامگاه های شاهان، بخش ها و کاخ های دیگری به نام های «ه، ج، د» نیز وجود دارند که از اهمیت کمتری برخوردارند. در کل، این مجموعه با حدود 13 هکتار مساحت، مهم ترین بنای هخامنشیان شمرده می شود.

شکل (3-2): مجموعه کاخ های تخت جمشید، منبع، محمدی سعید، ص: 108.
3-11-5 ویژگی های معماری هخامنشی
معماری هخامنشی مبتنی بر تکرار یاخته های مربعی شکلی است که سابقه بسیار کهن دارد. این یاخته ها، کلاً بنابر مقتضیاتی که شکل های ساده قائم الزاویه می شوند و با افراشته شدن و سر به سوی آسمان کشیدن حقیقتاً و بخصوص در بعد سوم26 موجب تجربه الهامات نوینی می گردند. که در این مورد این معماری ها ویژگی هایی را بروز می دهند که با ویژگی های بناهای یونانی همان عصر کاملاً متفاوت و از آنها دور هستند. بناهای یونانی بلافاصله بدون هیچ واسطه ای از سطح زمین می رویند و بیشتر با زمین و چشم اندازهای آن در ارتباط هستند و کمتر سر به سوی آسمان می کشند. جاگیری عناصر و فضاهای آنها از نقشه های منظم و مبتنی بر قواعد محکم نشأت نمی گیرد در حالی که برعکس، مسیرها، پرسپکتیوها و تخیلات بی ثبات انسان همه و همه مفسر ذات آزاد این بناها هستند(پیرنیا محمد کریم، 1386: ص80).
3-11-6 سکو، تخت گاه، صفه
ساختن بنا بر روی سطحی بلندتر از سطح زمین، پیشینه ای کهن داشت و از این شیوه به ویژه برای ساخت دژها استفاده می شد. تا توانایی پدافندی (دفاعی) بیش تری داشته باشد. هخامنشیان در ساخت کاخ های خود از سکو یا تخت گاه استفاده می کردند که نمونه آن تخت جمشید و کاخ های هخامنشی در شوش (شکل 3-3) می باشد(موسوی مهرزاد، 1390: ص 46).

شکل (3-3): تختگاه و نقشه کاخ های هخامنشی شوش، منبع، موسوی مهرزاد، ص: 46
3-11-7 پلکان
با آمدن نام پلکان بی اختیار به یاد پلکان های باشکوه ورودی تخت جمشید می افتیم. گرچه پلکان های قدیمی تری، مانند پله های تل تخت در پاسارگاد (تصویر3-4) نیز وجو دارند، اما در اینجا منظور ما همان نمونه های تخت جمشید و به ویژه نمونه ورودی آن است. در تخت جمشید راه پله های زیادی در ورودی کاخ ها دیده می شوند که کمابیش همه آن ها همانند یکدیگرند و به یک شیوه ساخته شده اند. این نوع پلکانها یک نوآوری به دست هخامنشیان می باشد زیرا در هیچ جا پلکان هایی با این عظمت وجود ندارد.

شکل (3-4): راه پله تل تخت پاسارگاد، منبع موسوی مهرزاد، ص: 56

شکل (3-5): طرحی از مرکز پلکان شرقی آپادانا، تخت جمشید، همان منبع، ص: 56

شکل (3-6): نمایی بازسازی شده از بخش ورودی تخت جمشید، همان منبع، ص: 56
بطور کلی ویژگی های شیوه پارسی را می توان چنین برشمرد:
3-11-8 معماری
– بهره گیری از شیوه ارارتو در طرح فضاهای راستگوشه، تالارهای ستون دار و کلاوه ها
– ساخت ساختمان روی سکو و تختگاه
– درون گرایی (بویژه در تخت جمشید و شوش)
– ارتباط دادن بخش های فرعی با راههای پنهانی به ساختمان اصلی
– ساخت سایبان و آفتابگیر در جاهای ضروری
– زیباسازی پیرامون ساختمان ها، تچرا، هدش، آپادانا با استخر، آبنما و پردیس(پیرنیا محمد کریم، 1386: ص90).
3-11-9 نیارش
– روش آسمانه تخت چوبی و شیبدار با تیرریزی عمود برهم و دهانه های بزرگ با تیرچه چوبی سخت بریده و درودگری شده
– دیوارهای جداکننده با خشتچ
– بهره گیری از آسمانه خمیده و تاق در زیرزمین ها
– سنگ بریده و منظم و پاکتراش و گاهی صیقلی از بهترین و مرغوب تیرین ساختمایه هااستفاده می شد.
– پی سازی با لاشه و گاورس.
– نماسازی بیرونی با سنگ تراش و نماسازی درونی با کاشی لعابدار.
– پرداخت کف با بهترین ساختمایه ها(همان منبع، 1386: ص90).
3-11-10 آرایه
– بهره گیری از پایه ستون و سرستون. آرایش سرستون ها با جزییاتی که برای بارگذاری فرسب کاملاً متناسب و منطقی باشد.
– آرایش درگاه ها و سردرها با بهره گیری از زغره ها و پتکانه ها.
– آرایش فضاهای درونی با کاشی لعاب دار.
– آرایش تارمی پلکانهای کوتاه و مالرو با نقش های برجسته وکنگره های زیبا(همان منبع، 1386: ص91).
3-12 استراتژی های هزاره سوم
روند تکاملی فناوری اطلاعات، ریشه در تکامل ابزارهای ارتباطی و سیستم های جمع آوری، ذخیره سازی و پردازش اطلاعات دارد. بنابراین می توان تتیجه گرفت با توجه به روند تکامل و پیشرفت هر یک از آنها، ابزارهای فناوری اطلاعات نیز تکمیل یافته اند فناوری اطلاعات بوسیله انجمن فناوری اطلاعات آمریکا تعریف شده است: به مطالعه، طراحی، توسعه، پیاده‌سازی، پشتیبانی یا مدیریت سیستم‌های اطلاعاتی مبتنی بر رایانه، خصوصا برنامه‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزار رایانه می‌پردازد. به طور کوتاه، فناوری اطلاعات با مسائلی مانند استفاده از رایانه‌های الکترونیکی و نرم‌افزار سروکار دارد تا تبدیل، ذخیره، حفاظت، پردازش، انتقال و بازیابی اطلاعات به شکلی مطمئن و امن انجام پذیرد. تاریخچه فناوری اطلاعات را به چهار دوره اصلی زیر طبقه بندی کرده اند:
1-عصر قبل از مکانیکی(300 سال قبل از میلاد تا 1450 بعد از میلاد)
2-عصر مکانیکی (1450 بعد از میلاد تا 1840 بعد از میلاد)
2-عصر الکترومکانیکی (1840 بعد از میلاد تا 1940 بعد از میلاد)
4-عصر الکترونیک (1940 بعد از میلاد تاکنون) (تقی زاده، 1387، ص24).
دوره اول: چگونگی نمایش و ذخیره اطلاعات به نحوی که دقیق، روشن و دائمی باقی بماند، مهم ترین مساله ای بود که انسان ها در دوره اول با آن مواجه بودند و با اختراع الفبا و اولین سیستم های نوشتاری و ایجاد سیستم های شمارش نه رقمی و سپس ده رقمی و همچنین اختراع کاغذ بر این مشکل غلبه کردند. دستیابی به ابزارهای موفق به انسان اجازه داد به ثبت و انتقال ایده هایش بپردازد. حکاکی اشکال حیوانات و جانوران بر روی سنگ ها و درون غارها، اولین سیستم های اطلاعاتی بودند که در این دوره مورد استفاده واقع شدند(دسترنج، 1378، ص69).
دوره دوم: عصر مکانیکی با بهره گیری از ابزارها و فناوری هایی همچون چرخ دنده، محورها و انتقال مکانیکی به وسیله آنها شروع شد. مخترعین ماشین هایی را اختراع کردند که برخی کارها را که انسان عادت داشت خودش انجام دهد، به جای او انجام می دادند.
دوره سوم: مهم ترین ویژگی دوره الکترومکانیکی شروع ارتباطات از راه دور بود، که با اختراع تلگراف ساموئل، تلفن گراهام بل و بی سیم مارکونی اولین گام های لازم جهت کاهش محدودیت های جغرافیایی در نقل و انتقال اطلاعات به صورت علمی به وقوع پیوست. در این دوره برای اولین بار سیستم کارت پانج هولریس در سال 1890، رسماً در آمارگیری آمریکا به کار گرفته شد و زمینه پردازش داده ها را در مقیاس وسیع فراهم آورد (همان، 1378، ص73).
دوره چهارم: عصر الکترونیک با اختراع رایانه شروع شد. با توجه به تغییرات سریع فناوری اطلاعات در نیمه دوم قرن بیستم، به جرات می توان گفت که تغییرات سه دهه اخیر در فناوری اطلاعات از کل تغییرات سه دوره گذشته، خیلی بیشتر است. تا اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960 هنوز تنها وسیله ارتباطی که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گرفت، تلفن بود و البته این وسیله روی میز همه مدیران وجود نداشت؛ از طرف دیگر هزینه استفاده از تلفن نیز بالا بود و ارتباطات تلفنی از راه دور به ندرت صورت می گرفت و دورنگار تا دهه 1970 کاربرد گسترده ای نیافت (رضائیان، 1380، ص5 و 6).
3-13 مبانی نظری معماری هزاره سوم
به اذعان بسیاری از صاحب‎نظران، از سال‎های پایانی قرن بیستم به این سو و مشخصا از آغاز هزاره سوم میلادی، عصری نو در تاریخ بشری آغاز شده است که در آن فناوری و به‌ویژه فناوری اطلاعات، با اقتدار و سرعتی قابل توجه در حال شکل‎دهی مجدد ساختارهای بنیادین اجتماعی و به تبع آن اثرگذاری بر تمام پدیده‎های جهانی از قبیل اقتصاد، آموزش، فرهنگ و … است. معماری نیز به عنوان یکی از مهم‌ترین پدیده‎های اجتماعی ـ انسانی، از تأثیرات تحولات هزاره سوم به دور نمانده و در دو دهه اخیر، دستخوش تغییرات عمده‌ای شده است که آن را کاملا از معماری دوره‌های پیشین متمایز می‌سازد.
3-14 ویژگی های معماری در آستانه هزاره سوم
1- فضا تنها زاییده ذهن معمار نیست و دارای حیاتی است از آن خویش. در واقع، خود معمار کاملا آزاد نیست و در قید فضایی است که از وی ناشی شده است. بدین‌ترتیب، اگر مولف آغازگر اثر است، اثر نیز آغازگر مولف است.
2- با استفاده از نرم‌افزارهای مختلف، نوعی ارتباط جدید میان معمار و فضا پدید آمده است؛ اگر ترسیم کروکی و ساختن ماکت مانند گذشته، حاکی از سلطه معمار بر فضاست، برنامه‌های گوناگون رایانه‌ای فضاهایی را تولید می‌کنند که خود معمار نیز تصور آن را نکرده است.
3- امروزه مفهوم در معماری، به عنوان ایده اولیه، یعنی همان چیزی که تمام مراحل بعدی طرح را هدایت می‌کند و در پایان نیز کاملا قابل رویت است، به صورت گذشته مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و دارای ابعاد پیچیده‌تری است و می‌تواند در خود معماری یا خارج از آن جست‌وجو شود. بر این اساس، معماری اثری است باز و هر چیزی می‌تواند آغازی برای آن به شمار رود و پایانی هم نمی‌توان برایش متصور شد، چرا که روند طراحی در هر لحظه می‌تواند منجمد و اثر حادث شود.
4-در یک اثر باز، روند بیش از نتیجه مورد نظر است. اگر آغار این روند با معمار است، چنین نیست که مراحل بعدی هم کاملا به وی بستگی داشته باشد.
5-روش طراحی واحدی وجود ندارد و هر بنا روش خاص خود را ایجاب می‌کند. بر خلاف گذشته که معماران در پیشنهاد روش‌هایی می‌کوشیدند که قابلیت بهره‌گیری در مقیاس جهانی داشته باشد، امروزه هر معمار در هر بنا به روش ویژه‌ای متوسل می‌شود. در واقع، ابداع روش‌های طراحی بخشی از خود خلاقیت در معماری به شمار می‌رود.
6-فرم تابع عملکرد یا عملکرد تابع فرم نیست. فرم برای تولید خود روندی را دنبال می‌کند که الزاما با معماری رابطه مستقیم ندارد. فرم حاصل تنشی است که همواره بین منطق و معرفت شهودی وجود دارد.
7- معماری در مقابل طبیعت نمی‌ایستد و تمایلی به چیره شدن بر آن ندارد، بلکه در واقع یکی در دیگری جاری می‌شود.
8- هر نوع دوگانگی ماده و فضا، داخل و خارج، بالا و پایین، نظم و بی‌نظمی از درجه اعتبار ساقط است و معماری از تنش دایم بیان این قطب‌ها حاصل می‌شود.
9- معماری را نمی‌توان به عناصر سازنده آن تجزیه کرد. نما، کف، سقف، دیوار، ستون و پنجره به معماری خردگرا تعلق دارند.
10- نقد و معماری لازم و ملزوم یکدیگرند و نقد معماری جزیی از خود معماری محسوب می‌شود(کاتوزیان، 1388،

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد باستان شناسی، آثار تاریخی، منظر فرهنگی، هخامنشیان Next Entries منابع پایان نامه درمورد ایران باستان، مدیریت ساخت، کنترل هوشمند، باستان شناسی