منابع پایان نامه درمورد ايستگاه، باراني، بارندگي

دانلود پایان نامه ارشد

شود و به ارتفاع حدوداً 20 متر زير سطح آبهاي آزاد درشمال شهر ختم مي شود. محدودههاي عمده شهر، چون ميدان شهرداري، ميدان سبزه ميدان، خيابان شريعتي، شهداء و چهارراه ميكائيل، ميدان فرهنگ، بلوار طالقاني و بخش عمده بلوار شهيد مدرس و شهيد بهشتي در طبقه ارتفاعي 4 تا8 متر زير سطح آبهاي آزاد قرار گرفته است و نواحي شمالي تر شهر رشت چون محدوده هاي گلسار، جاده انزلي و… در ارتفاع 10 تا 13 متر زير آب هاي آزاد قرار دارند،
محدوده هاي غربي شهر چون پاسكياب در ارتفاع 5 تا6 متر قرار دارند. و محدوده هاي شرقي چون كردمحله – و بلوار لاهيجان نيز در ارتفاع 1 تا 2 متر زير سطح آب هاي آزاد قرار گرفته اند.
ميزان ارتفاع شهر از سطح دريا و شيب ملايم آن باتوجه به شرايط آب وهوايي گيلان، تأثيرات عمده اي را بر شرايط زيست محيطي و كالبدي شهر بر جاي گذارده كه كمابيش در مناطق مختلف شهر، شرايط نسبتاً مشابهي مي باشند. مهمترين تفاوتي كه در اين زمينه مي توان مشاهده نمود، گرايش توسعه كالبدي شهر به سمت جنوب و نيز شمال مي باشد. حاشيه هاي جنوبي شهر، داراي ارتفاع بيشتري نسبت به ساير مناطق شهر است و از نظر آب و هوايي باتوجه به رطوبت شديد هواي شهر، امكان آسايش بيشتري را فراهم مي سازد، و در ضمن فاقد مشكلات آب گرفتگي شمال شهر است. مهمترين اثراتي كه عوامل خاص
توپوگرافي و شيب عمومي شهر و ارتفاع آن از سطح دريا در شهر برجاي مي گذارند مي توان، از وجود ماندآب‎هاي فراوان در سطح و حاشيه شهر خصوصاً در مواقع بارندگي، عدم توانايي جذ ب كافي آب توسط لايه هاي زمين و معضلات دفع فاضلاب اين شهر نام برد.

3-1-3 شيب
شيب عمومي در گيلان از جهت جنوب به شمال است. ( منطبق بر جهت قرارگيري ارتفاعات و دشت )‌ شهر رشت نيز از اين قاعده مستثني نيست. جهت عمومي شيب در شهر رشت از سمت جنوب به شمال است که منطبق بر جهت گيري کوه ها و ساحل است و به دليل آن که کوه ها در جنوب شهر قرار دارند، از سمت دامنه به شهر شيب ملايمي جريان دارد به طور کلي محدوده اصلي شهر از نظر پهنه بندي در يک محدوده تقريبا مسطح قرار گرفته است و درصد شيب عمومي شهر 2-0 درصد است که هر چه به سمت شمال شهر حرکت کنيم از درصد شيب کاسته مي شود. تنها محدوده هاي پرشيب داخل شهر را مي توانيم کناره هاي رودخانه ها نام ببريم که شيبي در حدود 24-13 درصد دارند. (به اقتباس ازطرح جامع، 1387)
نوع شيب و توپوگرافي درسطح شهر موجب مي شود تا مشکلاتي به هنگام دفع آب هاي سطحي پديد آيد و به علت شيب کم، دفع فاضلاب به سختي صورت گرفته و همين امر، موجب پديد آمدن محدوده هاي آبگير درشهر شده است. مهم ترين اثراتي که عوامل خاص توپوگرافي و شيب عمومي شهر و ارتفاع آن از سطح دريا در شهر برجاي مي گذارند مي توان از وجود مانداب هاي فراوان درسطح و حاشيه شهر خصوصا درمواقع بارندگي، عدم توانايي جذب کافي آب توسط لايه هاي زمين و معضلات دفع فاضلاب اين شهر را نام برد.

3-1-4 ويژگيهاي اقليمي
به منظور بررسي آب و هواي اين منطقه، شناخت عناصر اقليمي، ضروري مي باشد لذا پارامترهاي اقليمي آن مورد بررسي قرار گرفته كه ذيلاً به بحث در مورد آنها پرداخته مي شود.
براي انجام اين تحقيق نياز به آمارهاي طولاني مدت و قابل اعتماد ايستگاه هواشناسي بود كه از آن براي تحليل عناصر اقليمي منطقه استفاده شود. بدين منظور به سايت اينترنتي مراجعه شد و بدليل موجود بودن آمار طولاني مدت، از داده هاي سينوپتيكي ايستگاه رشت كه نزديكترين ايستگاه به منطقه مورد مطالعه بوده استفاده شده است. مشخصات ايستگاه سينوپتيك رشت به شرح جدول زير مي باشد :
جدول 3-1 مشخصات ايستگاه مورد استفاده در تحقيق
نوع‏ايستگاه
طول‏جغرافيايي
عرض‏جغرافيايي
ارتفاع‏ از‏سطح‏دريا??)
طول‏دوره‏آماري
ايستگاه
سينوپتيك
?36 ?49
?15 ?37
7-
1393- 1363
رشت
منبع : سازمان آب منطقه اي گيلان، 1387

3-1-4 -1. دماي هوا
دمـاي هوا از جمله عناصر مهم اقليمي است كه در ايجاد آن علاوه بر انرژي تابشي خورشيد، عوامل ديگري مانند ماهيت فيزيكي، هدايت گرمايي، ناهمواري و جهت آفتابگيري، ارتفاع از سطح زمين و وزش باد و شرايط ابرناكي مؤثر واقع ميشود. دماي هوا يكي از عوامل اصلي هواشناسي است كه هم در تحولات ديناميكي اتمسفر نقش داشته و هم برروي زندگي موجودات زنده (گياهان و جانوران) تاثيرات مهمي بر جاي ميگذارد.
روند تغييرات ماهيانه دما نشان مي دهد که بيشترين ميزان دما با 4/26 درجه سانتيگراد در ماه تير و کمترين دما ماهيانه با 1/6 درجه سانتيگراد در دي ماه مي باشد. البته دما در ماههاي خرداد و مرداد و شهريور نيز بالا بوده و در ماههاي بهمن و اسفند نيز پايين مي باشد. جدول شماره 1-3 متوسط دما ماهيانه ايستگاه رشت را نشان مي دهد.
جدول 3-2 درجه حرارت ماهانه ايستگاه رشت دوره آماري 30 ساله 1393- 1363
ماهها
فروردين
ارديبهشت
خرداد
تير
مرداد
شهريور
مهر
آبان
آذر
دي
بهمن
اسفند
درجه حرارت
6/14
25/19
9/23
4/26
05/25
1/22
9/16
8/12
35/8
1/6
25/6
7/8
منبع : سازمان هواشناسي استان گيلان، 1387

شکل 3-1 درجه حرارت ماهانه ايستگاه رشت دوره آماري 30 ساله 1393- 1363

3-1-4 -2. بارندگي
منشاء مهم بارندگي هاي استان گيلان به سيستم جغرافيايي ـ اقليمي ” درياـ كوهستان ـ جريان هوا ” مرتبط است كه از مكانيسم خاصي بهره مي برد. در واقع توده هاي هوائي كه سطح درياي خزر را مي پيمايند، در حين عبور از آن از بخار آب دريا تغذيه شده و پس از برخورد با ارتفاعات البرز و صعوداوروگرافيك هوا بر دامنه‎هاي پرشيب آن، بارندگي هاي وسيعي را ايجاد مي نمايند.
تنها ميزان بارندگي متوسط در يك منطقه براي بررسي رفتاري منطقه كفايت نمي كند و توزيع بارندگي در طول سال بطور ماهانه از اهميت ويژه اي در مطالعات طرحهاي مختلف برخوردار است بدين منظور لازم است از نزديك ترين ايستگاه به محدوده طرح استفاده نموده و از طريق ضرائب درصد بارندگي ماهانه ان، توزيع ماهانه بارندگي را در منطقه محاسبه نمود.
به منظور تعيين بارش ماهانه و فصلي در منطقه طرح مقادير بارش ماهانه ايستگاه سينوپتيك رشت به عنوان معرف وضعيت بارش سالانه منطقه مورد مطالعه در نظر گرفته شده است با توجه به اطلاعات اين ايستگاه، متوسط بارش ماهانه و فصلي منطقه طرح در دوره شاخص برآورد گرديده است. (جدول شماره 1 – 4)
عمده بارندگي در منطقه طرح در ماه مهر رخ مي دهد و اين ماه به تنهايي 38/14 درصد از بارش هاي سالانه را تشكيل مي دهد. ماه هاي خرداد و تيربا حدود 3 درصد از بارش هاي سالانه، خشك ترين ماه هاي سال محسوب مي گردند (نمودارشماره1-2)
پربارش ترين فصل سال پاييز است كه بطور متوسط 71/38درصد از كل بارش سالانه در اين فصل رخ مي دهد. (نمودار شماره 1-3)
فصل زمستان با حدود 77/28 درصد از كل بارش سالانه در رتبه بعدي قراردارد. فصول تابستان و بهار به ترتيب 01/13 و 5/19 درصد از كل بارش سالانه را تشكيل مي دهند. (نمودار شماره 1-4)

شکل 3-2 ميانگين بارندگي ماهانه به ميليمتر در ايستگاه رشت

جدول 3-3. جدول متوسط بارندگي، درصد بارش ماهانه، بارش فصلي و درصد آن در ايستگاه رشت
فصل
بارش فصلي به درصد
ميانگين بارش فصلي
(ميليمتر)
درصد بارش ماهانه
بارندگي ماهانه(mm )
ماههاي سال
پائيز
74/38
8/504
38/14
5/187
مهر

93/12
6/168
آبان

4/11
7/148
آذر
زمستان
72/28
4/374
24/9
5/120
دي

41/10
135
بهمن

12/9
9/118
اسفند
بهار
02/13
7/169
27/5
7/68
فروردين

46/4
1/58
ارديبهشت

29/3
9/42
خرداد
تابستان
51/19
3/254
47/3
2/45
تير

21/4
9/54
مرداد

82/11
2/154
شهريور

100
2/1303
100
2/1303
سالانه
منبع : سازمان هواشناسي استان گيلان، 1387، محاسبات مشاور، 1392

شکل 3-3. بارندگي فصلي به ميلي متر در ايستگاه رشت

شکل 3-4 در صد بارندگي فصلي در ايستگاه رشت

3-1-4 -2-1. تعداد روزهاي باراني
تعداد روزهاي باراني ساده ترين روش ارائه تواتر بارندگي ها با شدت هاي مختلف در يك ناحيه بوده به طوري كه اگر شرايط اقليمي يكسان باشد تعداد روزهاي باراني كمتر معرف شدت بيشتر بارندگي است. اين پارامتر در ايستگاه هاي سينوپتيك بادقت بيشتري مرود تحليل قرار گرفته و مطابق استانداردهاي جهاني هواشناسي برحسب مقادير مختلف بارندگي استخراج مي شود. جهت بررسي تعداد روزهاي باراني در محدوده طرح، از آمار نزديك ترين ايستگاه سينوپتيك به منطقه طرح كه ايستگاه سينوپتيك رشت مي باشد، استفاده شده كه آمار تعداد روزهاي باراني ماهانه و نيز نمودار تغييرات سالانه آن، درج شده است. طي دوره شاخص 30 ساله در جدول شماره 2-26 تعداد روزهاي باراني در منطقه را نشان داده است.
نتايج تحلل مربوطه به شرح ذيل مي باشد:
بيشترين روزهاي باراني در منطقه طرح، مربوط به ماه اسفند و تعداد آن 24 روز در ماه 19 و 18 روز در رتبه بعدي قرار، مي باشد. ماه هاي شهريور، فروردين و آذر به ترتيب با 22 دارند.
بيشترين تعداد روزهاي باراني (با بارندگي بيشتر و يا مساوي يك ميلي متر) در منطقه، مربوط به ما هاي اسفند و شهريور به ترتيب با تعداد 21 و 18 روز در ماه مي باشد.
بيشترين تعداد روزهاي باراني (با بارندگي بيشتر و يا مساوي 5 ميلي متر) در منطقه، مربوط به ماه هاي شهريور و آذر به ترتيب با تعداد 13 و 11 روز در ماه مي باشد.
بيشترين تعداد روزهاي باراني ( با ربارندگي بيشتر و يا مساوي 10 ميلي متر) در منطقه، مربوط به ماه هاي شهريور و اسفند به ترتيب با تعداد 11 و 8 روز در ماه مي باشد.
تعداد كل روزهاي باراني برابر 160 روز در سال و تعداد روزهاي با بارندگي بيشتر و مساوي 1، 5 و 10 ميلي متر به ترتيب برابر 117 يا 73 و 42 روز در سال مي باشد(نمودار شماره 1-5)
جدول 3-4 تعداد روزهاي باراني ماهانه و سالانه در ايستگاه سينوپتيک رشت
ماه
مهر
آبان
آذر
دي
بهمن
اسفند
فروردين
ارديبهشت
خرداد
تير
مرداد
شهريور
سالانه
تعداد روزهاي باراني (ميليمتر 10 )
1
1
6
5
3
8
3
0
1
3
0
11
43
تعداد روزهاي باراني (ميليمتر 5)
5
4
11
5
9
10
7
5
0
1
3
13
73
تعداد روزهاي باراني (ميليمتر 1)
7
4
13
7
15
21
11
9
2
5
5
18
117
تعداد كل روزهاي باراني
9
7
18
10
20
24
19
13
3
7
8
22
160
منبع : سازمان هواشناسي استان گيلان، 1393

شکل 3-5 نمودار تعداد روزهاي باراني در ايستگاه سينوپتيک رشت
3-1-4 -2-2. حداكثر بارش محتمل (PMP)
بزرگترين باراني كه از نظر مقدار با يك تداوم مشخص، احتمال وقوع آن را مي توان انتظار داشت حداكثر بارش محتمل گويند حداكثر بارش محتمل برحسب تعريف عبارتست از مقدار باراني كه در يك سطح معين و در يك تداوم مشخص ممكن است اتفاق بيافتد و در شرايط هواشناختي موجود امكان تجاوز از آن وجود نداشته باشد. روشهاي متفاوتي براي تخمين اين پديده وجود دارد كه روشهاي هواشناسي و آماري از اين جمله اند كه در اين مطالعه با توجه به اطلاعات موجود از روش آماري تخمين (PMP) كه توسط آقاي هرشفيلد براساس فرمول عمومي PMP=R+KS محاسبه مي شود.
PMP = حداكثر بارش محتمل
R = متوسط بارش t ساعته (24 ساعته)
K = ضريبي است كه مقدار آن را 15-20 در نظر مي گيرند.
S = انحراف از معيار
15× 06/41 ÷ 110/93 = PMP
53/726 = PMP
3-1-4 -3. رطوبت نسبي
استان گيلان يکي از مرطوبترين استانهاي کشور است و توزيع رطوبت هوا درمناطق و شهرهاي ساحلي استان که به شدت تحت تاثير رژيم اقليمي درياي خزر قرار دارند با مناطق دور از ساحل و کوهستاني استان داراي تفاوتهاي مشخصي هستند اين استان به سبب ويژگي هاي جوي و اقليمي درتمام ماههاي سال داراي پوشش ابري قابل ملاحظه مي باشد ولي ابرناکي اين استان درفصل سرد سال بيشتر از فصول گرم مي باشد. درفصل تابستان و باروندي آرام و تدريجي به سمت پائيز بر ميزان پوشش ابري آسمان افزوده مي شود با فراررسيدن فصل پائيز با هجوم

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درمورد شهرستان رودبار، دوره بازگشت Next Entries منابع پایان نامه درمورد شهرستان رشت