منابع پایان نامه درباره قانون نمونه

دانلود پایان نامه ارشد

مانند اينها(جعفری،1377). يكي از شرايط اصلي و اساسي هر سندي وجود امضاء در آن است. در واقع نوشته بدون امضاء فاقد ارزش و اعتبار مي باشد. نوشته منتسب به افراد، هنگامي قابل استناد است كه امضاء شده باشد. سند امضاء نشده ناقص است و مهمترين ركن اعتبار را ندارد هر چند كه ممكن است به عنوان قرينه تاكيد كننده ساير ادله مورد استفاده قرار گيرد(بختیاروند،1384). بنابراين براي اينكه بتوان يك سند الكترونيك (داده پيام)را به عنوان دليل در دادگاه ارائه كرد؛ لازم است كه اين سند و داده پيام داراي امضاي الكترونيك باشد. در ماده 7 قانون تجارت الكترونيك نيز آمده است: ((هرگاه قانون وجود امضاء را لازم بداند، امضاي الكترونيك مكفي است)).امضاى ديجيتالى يا امضای الكترونيكى ؟ اگرچه به كار بردن هر كدام از اين اصطلاحات به جاى ديگرى تعبير بر مسامحه شده و عرفاً با ايرادى روبرو نيست .امضاى ديجيتالى نمودار داده‌اى است كه به شكل يك واحد داده، الصاق يا با رمزگذارى منتقل مي‌شود و به گيرنده اجازه مي‌دهد تا سرمنشا و اصالت آن را تشخيص دهد. اين ساختار منطقى مانع از جعل امضا مي‌شود.امضاى الكترونيكى داراى معناى عام‌ترى است و شامل امضاى دستى اِسكن شده يا اسم شخص كه در قسمت انتهايى نامه الكترونيكى قيد مي‌گردد، نيز مي‌شود.براى تامين ايمنى و اصالت امضاى الكترونيكى بايد از امضاى ديجيتالى و فناوريهای رمزگذارى استفاده كرد.اطلاق عبارت «امضاى ديجيتالي» به فرايند فوق‌الذكر ناشى از مسامحه مي‌باشد؛ زيرا هيچ شباهتى بين اين نوع از تاييد و «امضا» به مفهوم مصطلح آن وجود ندارد.امضاى الكترونيكى به شرح فوق، تنها در صورتى داراى اعتبار است كه با فرايند امضاى ديجيتالى همراه باشد(منایس28،2002).در بند الف ماده ۲ قانون نمونه آنسيترال درباره امضاهاى الكترونيكي كه در ۵ ژوئيه ۲۰۰۱ به تصويب رسيده، امضاى الكترونيكى چنين تعريف شده است: «داده‌اى در شكل الكترونيكى كه به يك داده‌پيام ضميمه، يا جزء همسان، پيوسته و جدا ناپذيرى از آن شده و مي‌تواند براى شناسايى امضا كننده آن داده‌پيام و تاييد اطلاعات موجود در داده‌پيام از سوى امضا كننده به كار گرفته مي‌شود».در بند ۷ ماده ۱۴ قانون نمونه دفاتر اسناد رسمي ايالات متحده، امضاى الكترونيكى به معنى «هر گونه صدا، علامت يا فرايند الكترونيكى است كه به مدرك الكترونيكى با لحاظ شرايط علمى ضميمه يا با آن همسان شده و اين امضا از سوى شخصى كه قصد پذيرش مدارك را دارد، زده شده يا به دستور و براى او طراحى شده است». در بند (ي) ماده ۲ق.ت.ا، ايران، امضاى الكترونيكى «عبارت از هر نوع علامت منضم شده يا به نحو منطقى متصل شده به «داده‌پيام» است كه براى شناسايى امضا كننده «داده‌پيام» مورد استفاده قرار مي‌گيرد». بند (ك) ماده ۲ و ماده ۱۰ قانون مذكور نيز شرايطى براى «امضا و سابقه الكترونيكى مطمئن» در نظر گرفته است.تعاريف ذكر شده از امضاى الكترونيكي، تقريباً مشابه اند و از آنها مي‌توان استنباط كرد كه امضاى مذكور بايد به گونه‌اى باشد كه بتوان موارد زير را از طريق آن اثبات نمود.
1. اِسناد. با امضاى الكترونيكى يك سند، محتواى آن به شخص امضا كننده منتسب مي‌شود و لذا له و عليه او قابل استناد است.
2. انجام تشريفات. امضاى ديجيتالى يك سند الكترونيكى حاكى از انجام تمام تشريفات مقرر قانونى براى تنظيم آن است.
3. تصديق. در صورت استفاده از امضاى ديجيتالى براى تاييد محتواى مدارك الكترونيكي، اين نوع امضا كاركردى همانند امضا در اسناد كاغذى خواهد داشت(دبورا29،2002).
4. داشتن آثار حقوقي. امضاى ديجيتالی داراى تمام آثار حقوقى مقرر براى امضاى سنتى مي‌باشد. چنانچه در ماده ۷ قانون نمونه (۱۹۹۶) و ماده ۳ قانون نمونه (۲۰۰۱)، «اصل اتحاد آثار امضا و مدارك الكترونيكى و سنتي» مورد تاكيد قرار گرفته است.
5. توسط امضاي ديجيتالي سنديت خاصي به اسناد الكترونيكي داده مي‌شود. بدين ترتيب مي‌توان بصورت قابل اعتماد و مطمئن ارسال كننده پيغام يا تاييدكننده سند را شناسايي كرد. در نتيجه اسناد الكترونيكي قابل پيگيري بوده و به كمك آن فعاليت افراد در فضاي مجازي جنبه حقوقي پيدا مي‌كند و قوانين حقوقي اسناد كاغذي در مورد اسناد الكترونيكي قابل اجرا مي‌شود.
6. از طرف ديگر با توجه به عدم امكان جعل امضاي ديجيتال، اسناد يا پيام‌هاي امضاشده قابل انكار از طرف امضا كننده نيست. بدين وسيله مراجع قضايي مي‌توانند از اين خصوصيت جهت استناد قانوني به سند الكترونيكي استفاده كنند.
7. اما امضاي ديجيتال داراي خصوصيت ديگري نيز هست كه امضاي دستي فاقد آن است. بوسيله امضاي ديجيتال مي‌توان مطمئن بود كه محتواي سند يا پيام بعد از امضا تغيير نكرده و افراد غيرمجاز سند الكترونيكي مربوطه را مخدوش نكرده‌اند. اين بدان دليل است كه امضاي ديجيتالي به ازاي هر سند يا پيام وابسته به متن پيام توليد مي‌شود و امضاي توليد شده براي هر سند، منحصر به فرد مي‌باشد.
8. بدين ترتيب با در اختيار داشتن متن سند يا پيام در كنار امضاي ديجيتالي آن، مي‌توان با اعتبارسنجي امضاي ديجيتال، در عين حال از عدم تغيير محتواي آن نيز مطمئن شد. درنتيجه به كمك امضاي ديجيتال در كنار قابليت شناسايي امضاكننده، امنيت خاصي نيز به اسناد الكترونيكي اضافه مي‌شود كه به آن حفظ يكپارچگي سند مي‌گويند. به اين معني كه سند، قابل رويت و خواندن مي‌باشد اما نمي‌توان آن را تغيير داده يا به عبارتي مخدوش كرد(والرا،2000).30
2-3-5- قابل اعتماد بودن تعامل
فراتر از مطابقت با الزامات قانوني مربوط به قابليت اجرا، دغدغه اصلي طرفين تعاملات الكترونيكي مسئله «اعتماد» است. انطباق امضاي الكترونيكي با الزامات قانوني يك بحثاست و داشتن درجه كافي از اطمينان در تعامل الكترونيكي بهگونهاي كه شخص به ارسالمحصولات خود،انتقال وجوه و يا التزام فوري به تعهدي قراردادي راضي شود بحثي ديگر. بيترديد وجود اعتماد تقريباً در تمامي تعاملات حائز اهميت است. صرفنظر ازانجام تعامل در فضاي رايانه اي و يا در جهان سنتي مبتني بر كاغذ، هر يك از طرفين جهتتمايل به انجام آن بايد از سطحي از اعتماد و اطمينان برخوردار باشد. ولي اعتمادعناصر و درجات متفاوتي دارد(امرسون31،2012). اعتماد به شركاي تجاري شخص هميشه مهم بوده است (آياآنان وجيه و قابلاعتماد هستند؟ آيا به قول خود عمل خواهند كرد؟) ولي امروزه در محيطالكترونيكي كسب و كار، طرفين همچنين نياز دارند كه به خود تعامل اعتماد كنند.منظور از اعتماد به تعامل چيست ؟ در تعاملات مهم مرتبط با كسب و كار كه بهدر دسترس بودن رايانه و شبكه وابستهاند، طرفين نياز خواهند داشت بدانند كه اينابزار بهنحو مطلوب و بدون هرگونه وقفهاي عمل ميكنند. وقتي ارتباطات از راه دورجايگزين ديدار فيزيكي و يا رسانهاي مطمئن مانند پست ميشود، طرفين بايد بتوانند هويتيكديگر را تشخيص دهند. زماني كه اسناد الكترونيكي كه بهراحتي قابل تكثير و تغييرهستند جايگزين اسناد كاغذي امضا شده ميشوند طرفين به تضميني نياز دارند كه نشان دهداين اسناد غيرجعلي و تغييرنيافته هستند. و هنگاميكه دادههاي حساسيت برانگيزبه طور الكترونيكي ذخيره شوند، بايد تضميناتي براي طرفين مبني بر حمايت از اين داده ها و در دسترس بودن آنها فراهم باشد.32تضمين اينكه تعامل از نظرقانوني قابل اعتماد است، مستلزم تشخيص اصالت هويت فرستنده و تماميت اسناد مربوط بهآن است. بدون تضمين امنيت در فضاي تبادل اطلاعات، و بدون در نظر گرفتن مواردي مانند حفظ محرمانگي يا صحت اطلاعات ردوبدل شده در شبكه، هيچ سرويس ديگري قابل ارائه نيست. در اين ميان نياز مبرم به سرويس‌هاي امنيتي احساس مي‌شود. منظور از سرويس‌هاي امنيتي، خدمات اوليه‌اي هستند كه در امنيت سيستم‌هاي كامپيوتري مطرح بوده و يك يا چند سرويس از آنها امنيت سيستم را با توجه به نوع كاربرد تضمين مي‌كند. بنابراين تجار و مصرف‌كنندگان بايد پيش از به كارگيري سيستم‌هاي باز ارتباطي مانند اينترنت نسبت به موضوعات زير اطمينان حاصل نمايند:
2-4- تشخيص اصالت هويت فرستنده
آيا اشخاصي كه با آن‌ها ارتباط برقرار نموده و پيغام‌هايي مباد‌له نموده‌‌ايم واقعاً همان كساني هستند كه اد‌عا مي‌كنند؟ آيا هويت و مشخصات اعلام‌شده واقعاً متعلق به خود آن‌ها است؟ همان‌طور كه گفتيم، مجازي بودن محيط تجارت الكترونيكي موجب شده كه اشخاص مبادلات خود را از راه دور و بدون مشاهده يكديگر و يا شنيدن صداي طرف مقابل صورت دهند و درنتيجه، دریافت‌کننده پيغام ا‌لكترونيكي حق دارد نسبت به اصا‌لت هويت فرستنده پيغام بااحتیاط بيشتري برخورد كرده، هويت واقعي وي را تشخيص داده و مطمئن شود كه پيغام واقعاً از سوي او ارسال‌شده است. براي نمونه درصورتی‌که بانك دستور پرداخت وجهي به شخص ثا‌لثي را به‌صورت الكترونيكي دريافت كند اين مؤسسه بايد بتواند منبع اين دستور را شناسايي كرده، مطمئن شود حقه‌اي در كار نيست و آنگاه مبادرت به پرداخت وجه موردنظر نمايد . منظور از تشخيص هويت اين است كه بتوان يك كاربر يا هر موجوديت ديگري مانند نرم‌افزار يا سخت‌افزار را در فضاي مجازي شناسايي كرد. از اين سرويس در بسياري كاربردهاي امنيتي استفاده مي‌شود تا بتوانند كاربر مربوطه يا سرويس مجاز و يا ماشين موردنظر را به‌صورت منحصربه‌فرد شناسايي كنند. در دنياي واقعي براي اين مورد مي‌توان به كارت شناسايي اشاره نمود. در جامعه هر فرد توسط يك شناسنامه به‌صورت منحصربه‌فرد شناخته مي‌شود و يا براي هر خودرو يك كارت منحصربه‌فرد صادر مي‌شود. در هر تعامل الكترونيكي مبتني بر اينترنت، گيرنده بايد به‌طور متعارفي اطمينان يابدكه فرستنده و يا امضاكننده سند الكترونيكي همان كسي است كه در سند معرفی‌شده است(یدالهی،1392). لازمه نيل به اين اطمينان، تشخيص اصالت هويت فرستنده يا امضاكننده است، يعني تعيين اينكه آيا شخص درواقع همان كسي است كه ادعا می‌کند؟به‌طور دقیق‌تر، اين فرایند عبارت است از تائید هويت ادعايي شخص در جريان تعيين اينكه مثلاً منبع يا منشأ مراسله كيست؟چه كسي سند را ايجاد يا امضا كرده است؟چه كسي سند را ارسال نموده است؟آيا سند اصيل است و يا مجعول؟امضا را می‌توان جهت تشخيص اصالت هویت منبع سند به کاربرد. اين مهم با استفاده از امضاهاي دستي نگاشته شده بر روي اسناد کاغذی به‌خوبی محقق می‌شود، چراکه اين امضاها را در صورت لزوم، می‌توان از طريق تحلیل دستخط با شخص خاصي مرتبط نمود. ولي بسياري از امضاهاي الكترونيكي معتبر از دیدگاه قانونی، چنين نقشي را ايفا نكرده و يا در شناسايي اصالت هويت فرستنده يا امضاكننده،چنان ضعيف عمل می‌کنند كه فاقد هرگونه قدرت اثباتي در اين زمينه هستند و يا واجد قدرت اثباتي بسيار كمي می‌باشند.33 براي نمونه، درحالی‌که به‌موجب قانون امضاهای الکترونیکی و قانون يكنواخت تعاملات الكترونيكي تايپ كردن اسم شخص، كليك كردن با ماوس و يا تقريباً هر صدا يا نماد ديگر می‌تواند امضاي الكترونيكي معتبري تلقي شود،به‌راحتی می‌تواند دريافت كه اين امضاها، به‌خودی‌خود، قدرت ناچيزي در تعيين هويت منبع سنددارند. از بسياري جنبه‌ها، اين امضاها معادل قانوني امضاي دستي هستند. اما پرسش نهايي و تعیین‌کننده يعني اينكه چه كسي اسم را تايپ كرده و يا با ماوس كليك كرده است، غالباً بدون پاسخ باقي می‌ماند. قوانيني كه اعتبار قانوني امضاهاي الكترونيكي را پذیرفته‌اند، امضاكننده ادعايي را از حق انكار امضاي سند الكترونيكي محروم نمی‌کنند. دقيقاً مانند امضاهاي دستي، امضاكننده ادعايي هميشه حق دارد منکر ایجاد و يا دادن نمايندگي به ديگري در ايجاد سند شود. درواقع، بسته به نوع امضاي الكترونيكي به‌کاررفته و سطح ايمني موجود در آن، احتمال قرار گرفتن امضاي الكترونيكي در معرض خطر انكار، بيشتر از امضاي دستي است. همان‌طور كه يك دادگاه اعلام نموده امضای دستي نسبت به امضاي تایپ‌شده دليل قوی‌تری بر هويت محسوب می‌شود.اين خطر را بايد با تدابير امنيتي متناسب با تعامل برطرف نمود. بنابراين در صورت به‌کارگیری انواع ذاتاً ضعيف امضاي الكترونيكي (مانند كليك كردن بر روی عبارت «می‌پذیرم» و يا تايپ كردن نام شخص) تضمين اينكه هويت شخص

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه درباره قانون نمونه، ادله الکترونیکی، داده ها و اطلاعات، مبادله داده Next Entries منابع پایان نامه درباره تعارض قوانین، قانون حاکم، حقوق بین الملل، ثبت اسناد