منابع پایان نامه با موضوع کاربری اراضی، اراضی شهری، کاربری زمین شهری، مواد مخدر

دانلود پایان نامه ارشد

درگيريهاي قومی، نژادي و سرقت از مغازه‌ها از جمله این جرایم است. علت این موضوع آن است که بیشتر افراد بیگانه و ناآشنا از محلههای مختلف، در لبهها گرد هم ميآيند. تمایز افراد آشنا و بيگانه به تأكيد بيشتر بر اهميت لبهها كمك ميكند، چرا كه افراد محلی و آشنا معمولاً‌ در نزديكي محله‌ی خود مرتكب جرم ميشوند در صورتي كه افراد بیگانه لبهها را براي ارتكاب جرم مناسبتر ميدانند و پس از ارتکاب بزه به محله‌ی خود برمی‌گردند. (فلسون و کلارک،1389: 18-17)

تصویر شماره 2: مجموعه ای از الگوهای انتخاب مسیر و گره اولیه عادی در نظریه الگوی جرم

تصویر شماره3: یک الگوی فرضی از بزهکاری ها برای یک فرد

منبع: (Brantingham and Brantingham:ICURS)

شکل فوق را كيم راسمو64 براي نشان دادن نگرش الگوی بزهکاری ارایه شده توسط برانتينگهام، تهيه نمود. اين شکل بیان کننده فضاي فعاليت بزهکاران شامل محدوده‌های سکونت، كار، تفريح و مسيرهاي بين آنها است، مناطق حایل در اطراف منزل بزهکاری جايي است كه اغلب بزهکاران در آن مرتكب جرم نمي‌شوند و مناطق حایل ديگر، پنج ناحيه احتمالي هدف است (براي مثال، محوطه‌هاي پاركينگ). جايي كه فضاي فعاليت‌هاي روزمره‌ی بزهکار با منطقه‌ی هدف تلاقي پيدا مي‌كند مکانی است كه بزه رخ می‌دهد و با علامت بعلاوه نشان داده شده است. توجه كنيد در اين مثال هيچ جرمي در اطراف محل كار مجرم اتفاق نيفتاده است، زيرا هيچ هدف مناسبي در آن وجود ندارد. همچنين دو ناحيه‌ی هدف وجود دارد كه هيچ جرمي در آن واقع نشده است زيرا مجرم از وجود آنها آگاهی نداشته است. منبع: راسمو (2000) و کلارک و اک(1388).

-2-5- عوامل موثر در شکل گیري کانون هاي جرم خیز
بی شک توزیع جغرافیایی بزهکاري در سطح شهرها یکنواخت و موزون نیست، علاوه بر این تحقیقات نشان می‏دهد وقوع بزه در شهرها تمایل و گرایش به تمرکز در برخی محدوده هاي خاص دارد حال پرسش اساسی این است که چرا برخی محدوده هاي شهري محل تمرکز و تراکم جرم و خشونت و ناامنی است و اساساً چگونه ممکن است مکان و شرایط مکانی بتواند عامل یا زمینه ساز این تمرکز باشد؟ در پاسخ به این سوال اندیشمندان اظهار نظر هاي متفاوتی کرده‏اند طرفداران نظریه فعالیت روزمره معتقدند همگرایی و ترکیب سه عنصر زیر موجب شکل‏گیري مکانهاي جرم خیز می شود:
– وجود اهداف مجرمانه در این مکان ها که بزهکاران را ترغیب به ارتکاب جرم در این محدوده ها می کند، این اهداف می تواند مردم یا اشیایی باشد که معمولاً قربانی بزه می گردند.
– وجود بزهکارانی که داراي انگیزه، توان و مهارت کافی جهت انجام عمل مجرمانه هستند.
– نبود مراقبت و کنترل مناسب جهت مقابله با اقدامات مجرمانه از سوي مردم و مسئولین.
برخی از دانشمندان در نقطه مقابل عامل اصلی شکل گیري کانون هاي جرم خیز را تمرکز و تعدد بیش از حد اهداف مجرمانه( افراد یا اشیاء)دانسته اند که به طور مکرر قربانی بزهکاري می گردند .عده اي دیگر از محققین پیدایش کانون هاي جرم خیز را به این مهم نسبت می دهند که مجرمین مانند سایر مردم به زندگی، کار و تفریح در سطح شهر مشغول هستند و در حین انجام امور خوددرصدد ارتکاب عمل مجرمانه هستند و طبیعی است افراد یا اشیایی که در مجاورت محل کار و زندگی و فعالیت این بزهکاران قرار دارند بیشتر در معرض بزهکاري آن ها قرار می گیرند و بالعکس اهداف مجرمانه اي که در محدوده هاي دورتر قرار گرفته است کم تر در معرض اقدام مجرمانه این بزهکاران قرار می گیرند. بنابراین محدوده هاي جرم خیز عمدتاً در محل هایی شکل می گیرند که در مجاورت و نزدیکی محل سکونت، فعالیت و یا تفریح بزهکاران قرار دارند(توکلی ،1384: 72-73).
عده اي از محققین در یافته اند وجود برخی ازکاربري ها در شکل گیري کانون هاي جرم خیز تاثیربه سزایی دارد، شرمن،گارتین و برگر از جمله کسانی هستند که به ارتباط نوع کاربري و شکل گیري این محدوده ها اشاره نموده اند. همچنین “ران سک ” و “مایر” تحقیق خود در سال 1991 دریافتندارتباط مثبت و معنی داري بین میزان جرم و تعداد مشروب فروشی ها و عشرتکده ها در برخی بخشهاي شهري وجود دارد. این پژوهش نشان داد تاثیر مکان هاي فوق در نرخ بزهکاري وقتی بیشتر است که مشروب فروش ها و مراکز فساد در نواحی و محله هاي گمنام و با حفاظت کم تر نیروي انتظامی قرار داشته باشد(توکلی ،1384: 73).
همچنین “کوهن” و همکارانش در سال 1993 در تحقیق مشابه‏ی نتیجه فوق را تایید نمودند. آنهادر بررسی مکان هاي تمرکز و تراکم جرایم مربوط به قاچاق مواد مخدر دریافتند این مراکز در نواحی شکل گرفته است که مشروب فروشی ها و مراکز فساد استقرار یافته اند(توکلی ،1384: 73).
عده دیگري از صاحب نظران بهم ریختگی فضایی و نبود انسجام اجتماعی را عامل اصلی شکل گیري کانون هاي جرم خیز دانسته اند. از جمله اسکوگان و ماکسی فیلد در سال 1981 چنین اظهارداشته اند که شرایط محیطی چون وجود ساختمان هاي متروکه و خالی از سکنه، خرابه ها و فضاهاي تخریب شده ودر کنار آن وجود کجروي هاي اجتماعی چون نزاع، شرارت، اشکال مختلف خشونت درملأعام و یا مصرف مواد مخدر و مشروبات، و ولگردي باعث افزایش ناامنی و همچنین تشویق و ترغیب افراد به بزهکاري بیشتر در این محدوده ها می شود(توکلی ،1384: 73).
به نظر می رسد یکی از دلایل مهم فراوانی بزهکاري در این محدوده ها این است که بزهکاران در ارزیابی این مکان ها در می یابند که جامعه و سازمان هاي رسمی و غیررسمی اجتماعی ، توانایی و امکان کنترل مناسب این محدوده ها را نداشته و لذا در این مکان ها امکان مناسب تري براي ارتکاب بزه با حداقل خطر و تهدید وجود دارد. در این میان “ویسبرد”65 و “اك”66 چهار مفهوم اساسی را در شکل گیري مکان هاي جرم خیز موثر دانسته اند:
– تسهیلات 67
وجود امکانات و تسهیلات مناسب بزهکاري چون وجود مشروب فروشی، قمارخانه، برخی مجتمع هاي آپارتمانی در یک محدوده جغرافیایی باعث ترغیب و تشویق بزهکاران به انجام رفتار مجرمانه در این محدوده ها می شود. علاوه بر این نوع و میزان بزهکاري بستگی به نوع افرادي دارد که به این مکانها جذب می شوند.
– ویژگی هاي مکانی68
وجود مشخصاتی چون دسترسی راحت، نبود نگهبان یا گشت، عدم مدیریت اصولی و در کنار آن وجود برخی امکانات که مجرمین را ترغیب به جنایت نماید.
– اهداف مجرمانه69
وجود اموال یا اشیایی که مطلوب بزهکار می باشد.
بزهکار70
تعداد بزهکاران و توانایی و انگیزه آنها در عمل مجرمانه ملاحظه می گردد تمامی نظریات و دیدگاههاي فوق که بر پایه نقش محیط و شرایط مکانی و اجتماعی محیط در ایجاد کانون هاي جرم خیز ارائه گردیده است تا حدودي به یکدیگر شباهت دارد
اما آن چه طرفداران نظریه کانون هاي جرم خیز برآن تاکید دارند این که مکان ها در نتیجه استقرار و ترکیب اهداف بالقوه مجرمانه ( قربانیان بالقوه)71 و بزهکاران ایجاد می گردد و موجب پیدایش حداکثر فرصت و امکان بزهکاري در این محدوده ها می شود به عنوان مثال واقع شدن هتل ها، متل ها، فرودگاهها، پایانه هاي مسافربري، توقفگاههاي وسایط نقلیه، رستوران ها و مکانهاي جاذب گردشگران و برخی مراکز تجاري و سیاحتی و تجمع بزهکاران در بیشتر موارد باعث ایجاد محدوده هاي جرم خیز می شود.
نکته مهم دیگري که طرفداران نظریه کانون هاي جرم خیز برآن تاکید می نمایند این است که مکان هاي جرم‏خیز بیشتر محدوده هایی قرار دارد که قربانیان بزه ( شخص یا شیء) و بزهکاران در بیشترین مجاورت با یکدیگر قرار گرفته باشند و این مجاورت باعث افزایش شدید فرصت هاي بزهکاري و تکرار جرم می شود. در واقع این مکان ها نوعی عدم تعادل، انحراف از استاندارد و طغیان ناهنجاري ها دیده می شود که موجب می گردد این محدوده ها همانند غده‏هاي چرکینی در سطح شهر خود نمایی کند. غده‏هایی که در ابتدا به صورت نواحی با میزان کم بزهکاري تولد یافته و سپس به عرصه هاي تراکم و تمرکز بزهکاري بدل می گردند(توکلی،1384: 74-75).

2-6- برنامهریزی کاربری زمین شهری
برنامهریزی کاربری زمین یک اصطلاح گسترده است که می‌تواند در فرآیندهای مختلف مربوط به مدیریت و کنترل زمین به کار گرفته شود (Juan Porta.et al, 2013:46). طرح کاربری زمین برای اجتماع، حالت طرح زمین برای یک ساختمان را دارد .این طرح مشخص می‌کند که چه نوع فعالیت‌هایی، در چه مکان و زمانی، چگونه، چه مقدار و چرا قرار می‌گیرند (سیف‌الدینی،1381 :167). برنامهریزی برای کاربری زمین شهری، عملی است که طی آن برای هر واحد زمین، کاربردی خاص تخصیص میدهند. هدف از این برنامهریزی ایجاد برنامهای است که میزان رفاه اجتماعی را با توجه به محدودیتها افزایش میدهد (رازانی،15:1381). به‌بیان‌دیگر منظور از کاربری اراضی شهری، مشخص کردن نوع مصرف زمین در شهر، هدایت سامانههای فضای شهر، تعیین ساختها و چگونگی انطباق با سیستمهای شهری است (زیاری و همکاران،51:1389).
برنامه‏ریزی کاربری اراضی شهری، ساماندهی مکانی و فضایی فعالیت‏ها و عملکردهای شهری براساس نیازهای جامعه شهری است و هسته اصلی برنامه‏ریزی شهری را تشکیل می‏دهد. به عبارت دیگر برنامه‏ریزی کاربری اراضی، علم تقسیم زمین و مکان برای کاربردها و مصارف مختلف زندگی است (پورمحمدی، 1382: 4). مراکز خدماتی مسأله‏ای است که اغلب اوقات برنامه‏ریزان با آن سروکار دارند (بحرینی، 1377: 65). تا اصل عدالت در دسترسی به مراکز خدماتی رعایت شود (صالحی، رضاعلی، 1384: 123).
فارمر و گیب (Farmer & Gibb)، معتقدند که برنامهریزی کاربری اراضی شهری یک فرایند مدیریتی است که بر اساس اهداف کلی و جزئی جامعه صورت میپذیرد دارای سه عنصر به شرح زیر میباشد:

شکل شماره 2-4: عناصر اصلی برنامهریزی کاربری اراضی شهری
مأخذ: برگرفته از (رازانی،15:1381).
2-6-1- فرایند برنامهریزی کاربری زمین شهری
فرایند برنامهریزی کاربری زمین شهری به‌مثابه زمینههای دیگر برنامهریزی از درک پدیده برنامهریزی (تعریف مسئله یا مشکل) شروع و پس از تدوین اهداف و تعیین اولویتها به تولید راهبردها و ارزیابی و اجرا منجر می‏شود و این روند به‌صورت ممتد و دورانی ادامه مییابد.
گام اول) تعریف مسئله
در مدل برنامهریزی کاربری اراضی شهری تعریف مسئله دربرگیرنده عنوان روشن و موجز مسئله، تعیین ابعاد و زمینهها و تجزیه‌وتحلیل ساختار آن است (همان،6).
گام دوم) تدوین اهداف و مقاصد
اهداف و مقاصد در برنامهریزی کاربری اراضی ارتباط نزدیکی با تعریف مسئله ‌دارند و شامل محدوده کلی مسئله و به‌طورکلی مقاصد و نتایجی است که راه‌حل‌ها درصدد دستیابی به آن‌ها هستند و اصولاً تا حد امکان باید به‌صورت کمّی بیان شوند تا سطوح نسبی دستیابی به آن‌ها ممکن و قابل‌مقایسه باشد.
گام سوم) تعیین رهنمودهای کلی در جهت ارائه به‌منظور راه‌حل‌ها برای تصمیمات برنامهریزی و اجرایی.
گام چهارم) ارزیابی طرحها و انتخاب
گام پنجم) اجرا و کنترل پیشرفت کار (همان،7).
2-7- مکان‏یابی
انتخاب مکان مناسب یکی از تصمیمات مهم برای انجام هر طرح و پروژه‏ای می‏باشد، که نیازمند تحقیق در مکان از دیدگاه‏های مختلف می‏باشد. یکی از وظایف اساسی و مهم برنامهریزان شهری، تخصیص زمین به کاربریهای گوناگون شهری با توجه به نقش و کارکرد شهر و همچنین تأثیر و تأثر متقابل کاربریها باهمدیگر است. مکان‌یابی جزء برنامه‌ریزی فضایی و شهری محسوب می‌گردد و به دنبال بهترین شرایط و امکانات برای شهروندان است (خاکپور و همکاران،1391؛2). فعاليتي است برای انتخاب مكاني مناسب و كار بری خاص که قابليت ها و توانايي هاي يك منطقه از لحاظ وجود زمين مناسب و كافي و ارتباط آن كاربري خاص با كاربري هاي شهري را مورد تجزيه و تحليل قرار مي دهد (فرهادی، 1378: 55). نحوه چیدمان نامناسب کاربریهای شهری و اختلاط کاربریهایی که همخوانی چندانی با یکدیگر ندارند و بر روی فعالیت و عملکرد یکدیگر نیز اثر منفی می‌گذارند، درنهایت باعث پایین آمدن سطح کیفیت زندگی و کارایی خدمات مربوط به کاربریهای مختلف می‌گردد. نکته مهم در ارزیابی کاربری اراضی شهری رابطه بین آن‌هاست؛ زیرا وجود تأثیرات

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع جرم شناسی، پیشگیری از جرم، ترس از جرم، ارتکاب جرم Next Entries منابع پایان نامه با موضوع سلسله مراتب، مکانیابی، مکان یابی، کاربری زمین شهری