منابع پایان نامه با موضوع نظم‌جویی، کنشهای اجرایی، بازداری رفتاری، افراد مبتلا

دانلود پایان نامه ارشد

پنجم رگرسیون نارسایی کنش اجرایی خودانگیزشی، خود نظمجویی هیجان، خودسازمان‌دهی و راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان ملامت خود و فاجعه سازی 70 درصد از واریانس علائم ADHD بزرگ‌سال را تبیین می‌کنند و آزمون معناداری F برای معناداری ضریب همبستگی 137/844می‌باشد که در سطح 0/001 معنادار است.
در گام ششم رگرسیون نارسایی کنش اجرایی خودانگیزشی، خود نظمجویی هیجان، خودسازمان‌دهی و راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان ملامت خود، فاجعه سازی و نشخوارگری 70 درصد از واریانس علائم ADHD بزرگ‌سال را تبیین می‌کنند و آزمون معناداری F برای معناداری ضریب همبستگی 117/436 می‌باشد که در سطح 0/001 معنادار است.
در گام هفتم رگرسیون نارسایی کنش اجرایی خودانگیزشی، خود نظمجویی هیجان، خودسازمان‌دهی و راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان ملامت خود، فاجعه سازی و نشخوارگری و مؤلفه بهره‌برداری از هیجان 71 درصد از واریانس علائم ADHD بزرگ‌سال را تبیین می‌کنند و آزمون معناداری F برای معناداری ضریب همبستگی 102/235 می‌باشد که در سطح 0/001 معنادار است.

فصل پنجم
بحث و نتیجه‌گیری

دراین فصل به بررسی سؤالات پژوهش پرداخته میشود و نتایج پژوهش حاضر با پژوهش‌های قبلی مقایسه میگردد و در پایان، پس از جمع‌بندی و اشاره به محدودیت‌های پژوهش پیشنهاد‌هایی برای مطالعات آتی ارائه می‌شود.

بحث
نارسایی کنش‌های اجرایی و علائم ADHD بزرگ‌سال
در پژوهش حاضر نقش نارسایی کنش‌های اجرایی در علائم ADHD بزرگ‌سال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که بین نارسایی در کنش‌های اجرایی خودانگیزشی، خود نظم‌جویی هیجانی، خودسازمان‌دهی و مهار خود با علائم ADHD بزرگ‌سالان رابطه‌ی مثبت وجود دارد و این کنش‌های اجرایی قادرند علائم ADHD بزرگ‌سال را پیش‌بینی کنند.
این یافته‌ها همسو با شواهد زیادی است که نشان داده‌اند افراد مبتلا به ADHD در غیاب انگیزه‌های بیرونی شامل تقویت و تنبیه نمی‌توانند کارهایشان را به‌خوبی انجام دهند (بارکلی، 1997). کارلسون296، مان297 و الکساندر298 (2000) نیز نشان دادند افراد ADHD در شرایط بدون پیامد مثبت و منفی ضعیف‌تر از گروه کنترل عمل می‌کردند اما جریمه و تقویت باعث بهبود پاسخ‌های آن‌ها گردید. همسو با یافته‌های پژوهش مبنی بر ارتباط بین نارسایی در خود انگیزشی و علائم ADHD کاستلانوس299 و تنوک300 (2002)، نیگ301 (2010) و میزونو302، تاناکا303، ایشی304، تانابه305، انوهه306 و همکاران (2008) نیز بر اهمیت نقش فرایندهای انگیزشی و یادگیری مبتنی بر تقویت تأکید کردند. دیگر پژوهشگران نیز نشان دادند که کودکان مبتلا به ADHD نسبت به افراد غیر ADHD نیاز به مشوق‌های نیرومندتری برای تعدیل رفتارشان نیاز دارند (کالینز307، لان308 و شاپیرو309، 1997) و همچنین در به تأخیر انداختن دریافت تقویت‌های کوچک برای رسیدن به تقویت‌های بهتر در آینده نسبت به افراد گروه کنترل ضعیف‌تر هستند (مارکس310، هورنر311، هرپرتز312، برگر313، روتر314 و کرچر315، 2009). نیگ (2006) مبتنی بر مدل گری بیان می‌کند که سیستم پاداش بسیار نیرومند و پرفعالیت در افراد ADHD منجر به پاسخ‌گویی مفرط در حضور علائم پاداش می‌شود. در رابطه با نقش خود نظم‌جویی هیجانی نیز یافته‌های این پژوهش همسو با یافته‌های بارکلی (2015) است که بیان می‌کند، صرف‌نظر از همبودی اختلال‌های اضطرابی و افسردگی با ADHD ، مهار ناکامی، نابردباری، خشم، خصومت، واکنش‌های پرخاشگرانه‌ی اجتماعی همچنین برانگیختگی هیجانی کلی و هیجان پذیری به‌طور تنگاتنگی با نارسایی نظم‌جویی هیجانی در ADHD ارتباط دارد. در همین راستا رمینهر316، مارچانت317، استرانگ318، هدگس319، آدلر320، اسپنسر321 و همکاران (2005) نیز نشان دادند که بزرگ‌سالان مبتلا به ADHD حتی در غیاب اختلال‌های اضطرابی و افسردگی دچار نارسایی در نظم‌جویی هیجان هستند، آن‌ها همچنین نشان دادند افرادی که ملاک‌های کامل تشخیص ADHD را ندارند نیز دچار مشکل در نظم‌جویی هیجان هستند. براون (2014) بیان می‌کند بسیاری از افراد مبتلا به ADHD به‌آسانی غرق در ناکامی، اشتیاق، خشم، عاطفه، ملال، یاس و دیگر هیجان‌ها می‌شوند، علاوه بر این آن‌ها به این هیجان‌ها پاسخ سازگارانه‌ای نمی‌دهند و این هیجان‌ها را با شدت زیادی بر روی یکی از اعضای خانواده یا دوستان خالی می‌کنند. پژوهشگران همچنین در مطالعه‌ای طولی که کودکان مبتلا به ADHD را که بزرگ‌شده بودند را بررسی می‌کرد، نشان دادند کسانی که علائم ADHD آن‌ها در بزرگ‌سالی ادامه یافته بود، نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری بیشتر دچار تحمل ناکامی ضعیف، نابردباری، تحریک‌پذیری و شدت هیجانی می‌شدند (بارکلی و فیشر، 2010).
یافته‌های پژوهش حاضر همچنین نشان داد که نارسایی درکنش اجرایی خودسازمان‌دهی/ حل مسئله به‌طور معناداری پیش‌بینی کننده علائم ADHD بزرگ‌سال است. کنش اجرایی خودسازمان‌دهی/ حل مسئله در نظریه‌ی گفتار درونی ویگوتسکی ریشه دارد و می‌توان آن را با حافظه‌ی کاری کلامی مشابه دانست که شامل توانایی‌های دقت و سرعت پردازش اطلاعات، یادگیری و حل مسئله می‌شود (بارکلی، 2011). همسو با یافته‌های این پژوهش وینسلر322، دیاز323، آتنسیو324، مک کارتی325 و چابی326 (2000) نیز بیان می‌کنند که تأخیر در درونی سازی گفتار منجر به صحبت کردن بیش‌ازحد، واکنش کلامی کمتر قبل از عمل، گفتار شخصی معطوف به‌قاعده کمتر، گفتار شخصی معطوف به سازمان‌دهی رفتار کمتر و دشواری در پیروی از قواعد و دستورالعمل‌ها می‌شود. در پژوهشی مروری نیز نشان داد شد که افراد ADHD علاوه بر نارسایی در حافظه‌ی دیداری-کلامی، در حافظه‌ی کاری کلامی نیز نسبت به گروه کنترل نارسایی‌های معناداری دارند (ویلکات327، دویل328، نیگ، فارون و پنینگتون329، 2005). فریزر330 و دماری331 و یانگ استورم332 (2004) نیز نشان دادند که افراد مبتلا به ADHD دشواری‌هایی را در تکالیف مرتبط با حافظه‌ی کاری کلامی مانند حافظه‌ی عددی وارونه، محاسبات ذهنی، یادگیری تداعی‌های زوجی و دیگر تکالیف مرتبط با حافظه‌ی کاری کلامی دارا می باشند.
همسو با یافته‌های این پژوهش مبنی بر نقش مهار خود در تبیین علائم ADHD ، بکر333، اورتوم334، کویج، بویتلار335، وربیتن336 و کنمانس337 (2005) نشان داد که نشانه‌های زودانگیختگی با نارسایی در بازداری رفتاری مرتبط است. داده‌های حاصل از مطالعات عصب روان‌شناختی و تصویربرداری مغزی نیز بر کنترل رفتاری مختل به‌عنوان عامل زیربنایی علائم ADHD تأکید می‌کنند. آرون338 و پولدراک339 (2005) نیز بیان می‌کنند که نارسایی در بازداری رفتاری مشکل مرکزی افراد مبتلا به ADHD است. در مطالعه‌ی دیگری که فیشر340، آهارون-پرتز341 و پرات342 (2011) با استفاده از ابزار پتانسیل‌های مربوط به رویداد در بزرگ‌سالان مبتلا به ADHD انجام دادند نیز نشان داد شد که ADHD شامل بازداری رفتار مختل در شرایطی که نیاز به فرونشانی پاسخ می‌باشد است.
ADHD چیزی فراتر از صرف علائم تشخیصی اولیه‌ی بی‌توجهی، زودانگیختگی و فزون‌کنشی است. براون (2009) بحثی را در رابطه با این‌که علائم نارسایی کنش‌های اجرایی نیز بایستی در نشانه‌شناسی ADHD در نظر گرفته شوند، مطرح می‌کند. او همچنین ADHD را به‌عنوان اختلال بد تنظیمی کنش‌های اجرایی می‌داند. همسو با یافته‌های این پژوهش آدلر، کلمو343، ویلیامز344 و دورل345 (2014) نشان داد که نارسایی در کنش‌های اجرایی با علائم مرکزیADHD مرتبط است. آن‌ها 6 دسته کنش‌های اجرایی را با علائم ADHD مرتبط می‌دانند: کنش اجرایی فعال‌سازی (که با سازمان‌دهی وظایف و اولویت‌بندی کردن کارها در طول زمان مرتبط است)، کنش اجرایی تمرکز (که با نگه‌داری و تغییر تمرکز مرتبط است)، کنش اجرایی کوشش (که با تنظیم کردن آگاهی، تداوم کوشش و سرعت پردازش مرتبط است)، هیجان (که با مدیریت و کنترل ناکامی و هیجان مرتبط است)، حافظه (که با به‌کارگیری حافظه‌ی فعال و دستیابی به یادآوری مرتبط است) و عمل (که با تشخیص رفتار متناسب به موقعیت و خودسازمان‌دهی اعمال و زودانگیختگی مرتبط است). براون، هولدناک346، سیلور347، آدلر، اسپنسر، ولیامز و همکاران (2009) نشان دادند که هنگامی‌که کودکان رشد می‌کنند به دلیل افزایش یافتن توانایی آن‌ها برای مدیریت رفتار خود، نقش کنش‌های اجرایی نیز به‌موازات آن افزایش می‌یابد. در نظریه بازداری رفتاری بارکلی (2014) خودکنترلی و کنش‌های اجرایی توانایی‌های انسانی هستند که باهم همپوشی و تعامل‌هایی دارند. در این نظریه کنش‌هایی اجرایی خودنظم ده هستند و بازداری رفتاری ضروری‌ترین مؤلفه برای کارکرد این کنش‌ها محسوب می‌شود. دلیل این امر آن است که بازداری رفتاری فراهم‌کننده‌ی درنگ در پاسخگویی خود آیند می‌باشد و این درنگ به کنش‌های اجرایی اجازه می‌دهد تا رفتار را در جهت هدف هدایت کنند (بارکلی، 2011).
با توجه به یافتههای این پژوهش، نشان داده شد که نارسایی کنشهای اجرایی می توانند فارغ از عوامل دیگر 69 درصد از واریانس علائم ADHD بزرگسال را تبیین کنند. یافتههای این پژوهش از نقش نارسایی کنشهای اجرایی مبتنی بر زندگی روزمره حمایت می کنند. اگر نگاهی به علائم ADHD در DSM 5 انداخته شود و سپس تعریف کنشهای اجرایی مد نظر قرار گیرد، میتوان مشاهده کرد که بیشتر این علائم با نارسایی در کنشهای اجرایی خاص مرتبط است. هر چند که نارسایی کنشهای اجرایی در DSM 5 برای تشخیص ADHD لحاظ نشده است، اما این پژوهش و دیگر پژوهشهای همسو با آن پیشنهاد می کنند که با توجه به نقش عمده ی نارسایی کنشهای اجرایی در علائم ADHD، بهتر است مشکلات مرتبط با نارسایی کنشهای اجرایی در تشخیص و درمان ADHD لحاظ گردد.

راهبردهای نظمجویی شناختی هیجان و علائم ADHD بزرگ‌سال
در پژوهش حاضر نقش راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان در پیش‌بینی علائم ADHD بزرگ‌سال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان و علائم ADHD بزرگ‌سال رابطه وجود دارد؛ راهبردهای سازش نایافته‌ی فاجعه سازی، خودسرزنش گری و دیگر سرزنش گری علائم ADHD را به‌طور مستقیم پیش‌بینی می‌کنند. همچنین راهبردهای سازش یافته‌ی تمرکز مجدد بر برنامه‌ریزی و ارزیابی مجدد مثبت به‌صورت معکوس علائم ADHD بزرگ‌سال را پیش‌بینی می‌کنند. در این پژوهش همچنین نشان داده شد که تمرکز مجدد مثبت نیز مانند راهبردهای سازش نایافته علائم ADHD بزرگ‌سال را به‌طور مستقیم پیش‌بینی می‌کند. به‌جز مورد آخر این یافته‌ها با فرمول‌بندی عمومی راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان مطابقت دارد (گارنفسکی و کراج، 2009). در این مفهوم‌سازی راهبردهای نظم‌جویی سازش نایافته (سرزنش گری، نشخوارگری، فاجعه سازی و ملامت دیگران) زمینه‌ساز ظهور و تداوم اشکال مختلف آسیب‌شناسی روانی‌اند اما راهبردهای نظم‌جویی سازش یافته به‌عنوان عوامل محافظت‌کننده عمل می‌کنند. نتایج پژوهش‌ها در این قلمرو نشان داده‌اند که راهبردهای سازش نایافته‌ی نظم‌جویی هیجان با طیف گسترده‌ای از علائم اختلال‌ها روان‌شناختی رابطه مستقیم دارند. برای مثال آلدائو و همکاران (2009) در فرا تحلیلی نشان دادند که راهبردهای نظم‌جویی هیجان می‌توانند علائم اختلال‌ها اضطرابی، افسردگی، خوردن و مصرف مواد را پیش‌بینی کنند. علی‌رغم مطالعات بسیار زیادی که در زمینه‌ی نقش راهبردهای نظم‌جویی هیجان در اختلال‌ها درونی سازی (افسردگی، اضطراب) انجام‌شده‌اند تاکنون هیچ مطالعه‌ای به نقش این راهبردها در اختلال‌ها برونی‌سازی (فزون‌کنشی، پرخاشگری) نپرداخته است ( گارنفسکی، کرایج و ون اتن348، 2005؛ آلدائو و همکاران، 2009). صرف‌نظر از همبودی علائم افسردگی و اضطراب با ADHD بزرگ‌سال، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که بزرگ‌سالان دارای علائم ADHD از سبک‌های اسنادی مشابهی با افراد افسرده استفاده می‌کنند و اسنادشان خارج از کنترل، پایدار و کلی است ( روکلیج349 و کاپلان350، 2000). روشتین351 و رمزی (2006) نیز نشان دادند علی‌رغم این‌که ADHD نتیجه افکار تحریف‌شده یا ناکارآمد نیست، اما تجربه‌ی بزرگ شدن

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع نظم‌جویی، رگرسیون، ضریب همبستگی، هوش هیجانی Next Entries منابع پایان نامه با موضوع افراد مبتلا، نظم‌جویی، کنشهای اجرایی، کودکان مبتلا