منابع پایان نامه با موضوع نظم‌جویی، هوش هیجانی، تعریف مفهومی، مهارت اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

می‌آورد. بارکلی (2008؛ ترجمه‌ی مشهدی و پری‌زاده، 1391) نشان داد که افراد مبتلابه ADHD دارای مشکلات زیادی درزمینه‌های مختلف ازجمله سلامت (بیماری قلبی، کلسترول، استفاده از داروهای غیرپزشکی، مشکلات خواب، مشکلات دندان‌پزشکی)، مشکلات ارتباطی (طلاق، کیفیت ضعیف روابط، روابط خارج از ازدواج، تنیدگی مرتبط با نقش والدینی)، پیشرفت تحصیلی (مردود شدن، تعلیق از مدرسه، دشواری در فراغت از تحصیلی)، اشتغال (اخراج از کار، مشکلات انضباطی، تغیر شغل، غیبت و کاهش نقش عملکردی، متوسط درامد ماهیانه‌ی کمتر)، مدیریت پول (پس‌انداز کمتر، خرید کردن تکانشی) و رانندگی ایمن دارند. در رابطه با بررسی اختلال در دانشجویان، پژوهشگران نشان دادند كه 2 تا 8 درصد جمعیت کالج‌ها سطوح باليني معناداري از نشانه‌های ADHD را گزارش می‌کنند و حداقل 25 درصد از دانش آموزان كالج كه داراي ناتوانایی‌هایی هستند مبتلابه ADHD تشخيص داده می‌شوند (دي پاول205 ویانت206، اودل207 و وارجو208، 2009). در مطالعه‌ی دیگری که باهدف مطالعه‌ی ارتباط بین سازگاری تحصیلی، مهارت اجتماعی و عزت‌نفس در دانشجویان کالج انجام شد، نشان داده شد که دانشجویان دارای نشانه‌های ADHD سطوح پایین‌تری از سازگاری تحصیلی، مهارت اجتماعی و عزت‌نفس را در مقایسه با دیگر گروه دانشجویان که ازلحاظ سن، جنسیت و خودسنجی GPA همتاشده بودند نشان دادند. (شاوزیرت209 و همکاران، 2005)؛ اما مسئله‌ی دیگری که باید موردتوجه قرار گیرد مسئله‌ی همبودی این اختلال است در همین رابطه، پژوهشی که به بررسی همبودها و میزان مراجعه‌ی بیماران برای درمان می‌پرداخت، نشان داد که ADHD بزرگ‌سال همبودی بالایی با دیگر اختلال‌های DSM-4 موردسنجش در زمینه‌یابی را داشت و همچنین با آسیب نقش بارز، ارتباط داشت. در ادامه نشان داه شد که بیشتر افراد برای دیگر اختلال‌های روانی همبود و اختلال‌های مرتبط بارز درمان شده بودند ولی اکثر افراد برای ADHD درمان نشده بودند؛ بنابراین تلاش‌هایی برای افزایش ِپیدا کردن و درمان بیماران مبتلابه ADHD بزرگ‌سال نیاز است (کسلر و همکاران، 2010). در رابطه با مطالعات انجام‌شده در ایران می‌توان مشاهده کرد که پژوهش ها اندکی در زمینه‌ی ADHD بزرگ‌سال انجام‌شده و همین تعداد اندک (امیری، قریشی زاده، جنگ گو و صفی خانلو، 1389؛ بخشانی، رقیبی و بابایی، 1389؛ گنجی، عسگری و ترک، 1390؛ پرورش، ضیاالدینی، عرفانی و شکوهی، 1393) بیشتر به شیوع شناسی این اختلال مربوط بودند. دیگر مطالعه‌ی انجام‌شده روی بزرگ‌سالان شامل مقایسه‌ی نشانگان ADHD در دانشجویان سیگاری و غیر سیگاری بود که توسط بیرامی، هاشمی و علیزاده (1391) انجام شد. از این‌رو ضرورت انجام پژوهش‌های بیشتر با رویکرد چند متغیری در این زمینه احساس می‌شود.
تعریف نظری و عملیاتی متغیرهای پژوهش
علائم نارسایی توجه/فزون‌کنشی
تعریف مفهومی: اختلال ADHD يك نشانگان عصب تحولی است که ریشه در دوران کودکی دارد، این نشانگان شامل نارسایی توجه، فزون‌کنشی و زودانگیختگی می‌باشد که نامناسب با سطح تحولی فرد است (میلر و هینشاو، 2014)
تعریف عملیاتی: در این پژوهش علائم نارسایی توجه/فزون‌کنشی عبارت است از نمره‌ای که آزمودنی در مقیاس درجه‌بندی ADHD بزرگ‌سالان بارکلی (2011) کسب می‌کند.
کنش‌های اجرایی
تعریف مفهومی: اصطلاح کنش اجرایی مانند چتری است که برای فرایندهای شناختی گوناگونی مانند برنامه‌ریزی، حافظه فعال، توجه، بازداری، خودپایی و خود نظم‌جویی به کار می‌رود (گلدشتاین، نگلیری، پرینکیوتا و اوترا، 2014)
تعریف عملیاتی: در این پژوهش کنش‌های اجرایی عبارت است از نمره‌ای که آزمودنی در مقیاس نارسایی کنش‌های اجرایی بارکلی (2011) کسب می‌کند.
نظم‌جویی شناختی هیجان
تعریف مفهومی: افکار و راهبردهایی که افراد به‌طور ذهنی برای نظم‌جویی هیجان‌هایشان به کار می‌برند ( گارنفسکی210، کرایج211 و اسپینهون212، 2001)
تعریف عملیاتی: در پژوهش حاضر راهبردهای نظم‌جویی شناختی هیجان نمره‌ی آزمودنی در فرم کوتاه پرسشنامه‌ی نظم‌جویی شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (2002) می باشد.
هوش هیجانی
تعریف مفهومی: هوش هیجانی نیز به توانایی فرد برای ادراک، استفاده، فهم و نظم‌جویی هیجان‌ها اطلاق می‌شود (مایر و سالووی، 1997).
تعریف عملیاتی: در این پژوهش هوش هیجانی عبارت است از نمره‌ای که آزمودنی ها در مقیاس هوش هیجانی شاته (2004) کسب می‌کنند.

فصل دوم
گستره‌ی نظری و پیشینه‌ی پژوهش

تاریخچه‌ی اختلال نارسایی توجه همراه با فزون‌کنشی
ADHD از جهت این‌که گسترده‌ترین اختلال روانی مطالعه شده در کودکان و موضوعی بحث‌برانگیز بوده از دیگر اختلال‌ها متمایز است. در سال‌های اخیر بافهم این‌که این اختلال، اختلالی مربوط به تمام طول عمر است علاقه به آن در همه‌ی گروه‌های سنی افزایش پیداکرده است. این فهم منجر به یک گسترش در محدوده‌های سنی بالاتر و پایین‌تر از کودکان مدرسه رو که قبلاً در نظر گرفته می‌شد شده است، بنابراین نوعی علاقه برای پیگیری تشخیصی و درمانی مسئله در بزرگ‌سالان و در کودکان کمتر از 5 سال وجود دارد. برای فهم جایگاه ADHD در رابطه با کودکان دانستن تاریخچه و جایگاه کنونی آن مهم است. اگرچه که تشخیص ADHD به خاطر تغییر نام آن در طی زمان، موقعیت جدیدی به نظر می‌رسد اما ADHD درواقع دارای تاریخچه‌ای طولانی است. در میانه‌های قرن 19، ویژگی‌های ADHD توسط پزشک آلمانی هنریچ هافمن توصیف شد و به‌وسیله‌ی 2 ویژگی بی‌قراری و آزارگری که در محیط مشاهده می‌شد گزارش شد. (هافمن، 1848 به نقل از ولریچ، 2006). در 1992 دریکی از جلسات پزشکان کالج رویال، جرج استیل بیماری را توصیف کرد و آن را ناشی از نارسایی در ویژگی اخلاقی دانست (استیل، 1902، به نقل از ولریچ، 2006). او ذکر کرد که مشکل ناشی از ناتوانی کودک برای درونی کردن قواعد و محدودیت‌ها و علاوه بر آن آشکار کردن آن‌ها به شکل الگوهایی از بی‌قراری213، بی‌توجهی214 و رفتارهای بیش برانگیخته است. او پیشنهاد کرد که این کودکان، احتمالاً آسیب مغزی را تجربه کرده‌اند اما این رفتارها همچنین می‌تواند براثر عوامل محیطی و ژنتیکی برانگیخته شوند. در سال‌های 1917 و 1918 در پی آنفلوانزا با اِنسفالی مسری گسترده که در بعضی از کودکان بهبودیافته منجر به نشانه‌های بی‌قراری، بی‌توجهی، زودانگیختگی، زود برانگیختگی و فزون‌کنشی می‌شد این عقیده‌ی ارتباط با آسیب مغزی افزایش پیدا کرد (ایباگ،1923 و هافمن،1922 به نقل از ولریچ، 2006)
زمانی که موارد زیادی با تظاهرات رفتاری مشابه مورد بررسی قرار گرفت اما هیچ مدرک آشکاری برای آسیب مغزی یافت نشد، نام این اختلال به آسیب/نارسایی خفیف قشری/مغزی215 تغییر یافت (MBD، کلمنتس، 1966 به نقل از ولریچ، 2006) هنگامی‌که اطمینان آن‌ها در رابطه با آسیب مغزی کاهش یافت این نام به توصیف رفتاری‌تری تغییر یافت. این تغییر در نظام طبقه‌بندی روان‌پزشکی انعکاس یافت، در ویرایش دوم راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی این اختلال به‌عنوان اختلال کودکی واکنش فزون جنبشی216 نامیده شد (انجمن روان‌پزشکی امریکا، 1967 به نقل از ولریچ، 2006). در 1980 به دلیل مطالعات ویرجینیا داگلاس217 و دیگران بار دیگر کانون نگاه‌ها از فزون‌کنشی در نظر گرفتن مشکل اولیه به در نظر گرفتن بی‌توجهی به‌عنوان مشکل اولیه تغییر یافت و این تغییر، تغییر در برچسب تشخیصی با نام اختلال نارسایی توجه در DSM-III (APA، 1987) و جدیداً به اختلال نارسایی توجه/فزون‌کنشی در DSM-III.TR و DSM-IV را منعکس می‌کند. فرضیه‌های جدید مانند بارکلی (1997، به نقل از ولریچ،2006) تغییر بعدی را به کنترل تکانه به‌عنوان نارسایی اولیه‌ی این اختلال منعکس می کنند.
نشانه‌های اصلی اختلال نارسایی توجه /فزون‌کنشی
برای ایجاد درک بهتر از اختلال نارسایی توجه/ فزون‌کنشی بهتر است ابتدا سیر علائم آن از کودکی تا بزرگسالی مورد بررسی قرار گیرد.
در ابتدا مشکلات این افراد در زمینهی نارسایی توجه مورد توجه قرار داده می شود.
دوران کودکی
بچه‌های مبتلا این‌گونه توصیف می‌شوند: دامنه توجهی کوتاهی دارند، کارها را ادامه نمی‌دهند و به‌راحتی حواسشان پرت می‌شود. والدین بیان می‌کنند که فرزندانشان هرگز برای مدت طولانی یک بازی را ادامه نمی‌دهند و پیوسته از یک فعالیت سراغ دیگری می‌رود. کودکان نوپا، اسباب‌بازی‌ها را از کمد بیرون می‌ریزند، با هرکدامشان کمی بازی می‌کنند و سپس به نظر می‌رسد به دنبال کار دیگری می‌گردند که انجام بدهند. ممکن است والدین پی به مشکلات توجهی کودکانشان ببرند، اما این مشکل تا زمانی که طفل وارد مدرسه شود، نهفته می‌ماند. در مدرسه معلم‌ها مرتب از نارسایی توجه او شکایت می‌کنند: «او نمی‌تواند مدت زیادی به یک کار بچسبد»، «دائماً مشغول خیال‌بافی است و در فکر و رؤیا فرو می‌رود»، «بی‌انگیزه است» یا «پشتکار ندارد» و «دستورهایی که به او می‌دهیم، فراموش می‌کند».
در خانه مادرش متوجه می‌شود: «او نمی‌تواند مدت زیادی به حرف‌ها گوش بدهد…سهل‌انگار است…فراموش‌کار است.» والدین ناچارند مرتب دور او بچرخند تا بتوانند او را مجبور کنند کاری را که از وی خواسته‌اند، انجام دهد؛ مثلاً به او می‌گویند غذایش را با چنگال بخورد نه با دست و او اطاعت می‌کند، اما چند ثانیه بعد مجدداً با دست غذا می‌خورد. وقتی از او می‌خواهند تکالیف مدرسه‌اش را انجام بدهد، کودک شروع به انجام این کار می‌کند، اما این کار را کامل انجام نمی‌دهد، مگر این‌که والدین مرتباً به او نق بزنند. ممکن است بچه به‌عمد از انجام دستورات سرکشی نکند، اما در اواسط انجام دادن یک تکلیف، شروع به انجام دادن کارهای دیگر کند. نکته‌ی مهم دیگری که باید به آن توجه شود، این است که نارسایی توجه همچون فزون‌کنشی، دائمی نیست. بیشتر اوقات وقتی‌که به طفل توجه شود، او می‌تواند تا مدتی توجهش را حفظ کند. ممکن است معلم او ذکر کند: «در مواقعی که رودررو به او توجه می‌شود، عملکردش خوب است.» ممکن است روانشناس متوجه شود هنگام یک معاینه‌ی کوتاه در مطب، طفل با توجه است. همه‌ی این مشاهدات درست هستند، اما وقتی‌که یک فرد بزرگ‌سال حداکثر تلاشش را برای جلب‌توجه بچه به کار می‌گیرد و یا وقتی‌که بچه در یک موقعیت جدید که در آن احساس راحتی نمی‌کند، قرار می‌گیرد، توجه کردن کودک، چندان مهم نیست. اگر فرد درمانگر این تغییرپذیری بالقوه در این رفتارها را درک نکند، ممکن است به‌غلط نتیجه بگیرد که طفل کاملاً طبیعی است و والدین و معلم‌هایش بیش‌ازحد سخت می‌گیرند.
دوران بزرگ‌سالی
در بزرگ‌سالی، تنها در صد کمی از این بیماران، مشکلات توجه را بدون پیشینه‌ی قبلی ذکر می‌کنند. به‌طور خاص دلیل اصلی برای این مسئله آن است که بیماران، دیگر در مدرسه‌یا مشاغلی که نیازمند تمرکز و توجه طولانی‌مدت باشد، نیستند؛ اما به‌هرحال افراد بزرگ‌سال مبتلا به ADHD هنوز هم هرزمانی که نیاز به توجه و تمرکز باشد، توانایی کمتری برای این کار دارند. ازاینجاکه خیلی از افراد بزرگ‌سال مبتلا، خودشان متوجه شده‌اند که در موقعیت‌هایی که نیازمند توجه دقیق و دائم به جزئیات می‌باشد، عملکرد ضعیفی دارند، لذا شغل‌هایی را انتخاب کرده‌اند که به توانایی‌هایی از آن قبیل نیاز نداشته باشند; از قبیل کارهای غیرارادی تا به این وسیله از فشاری که به آنان تحمیل می‌شود بکاهند. یک فرد بزرگ‌سال مبتلا که در مدرسه‌ی فنی یا دانشکده حضور دارد، ممکن است مشکلات توجهش ادامه داشته باشد و این امر همچنان در نحوه‌ی عملکرد او اختلال ایجاد کند و او در 30 سالگی هم مشابه همان وضعیتی که در 7 سالگی داشته است، یک فرد ناکام باشد. یک چنین فردی معمولاً اظهار می‌دارد که در حین مطالعه‌ی مطلبی که برایش جالب نیست و یا در حین انجام دادن تکالیف ضروری خسته‌کننده، جمع‌کردن حواس برایش مشکل می‌شود. او بیان خواهد کرد که اگر به‌زور مجبور شود که پشت میزتحریر بنشیند، در این وضعیت فقط 5 یا 10 دقیقه می‌تواند بماند اما بعدازاین مدت باید

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع نظم‌جویی، هوش هیجانی، گروه کنترل، افراد مبتلا Next Entries منابع پایان نامه با موضوع کودکان مبتلا، رژیم غذایی، مهارت اجتماعی، سازگاری تحصیلی