منابع پایان نامه با موضوع كاهش اضطراب، ترکیب بدنی، تصویر سازی

دانلود پایان نامه ارشد

و فرد را وادار می کند که کار خود را با سرعتی بیشتر انجام دهد و سعی کند که در زندگی از دیگران عقب نماند(31).
به عنوان یک علامت هشدار، اضطراب را میتوان اساساً هیجانی نظیر ترس شمرد. اضطراب در مورد یک تهدید درونی یا برونی هشدار میدهد و ویژگی نجات دهندهی زندگی دارد. در سطحی پایینتر، اضطراب از تهدیدهای آسیب جسمی، درد، درماندگی130، تنبیه احتمالی و ناکامی131 در نیازهای اجتماعی یا جسمی هشدار میدهد، یا از جدایی افراد مورد علاقه، از تهدید موفقیت یا موقعیت و سرانجام تهدید تمامیت و کمال، خبر میدهد. به این طریق اضطراب، ارگانیسم را به اتخاذ تدابیر ضروری برای مقابله باتهدید یا حداقل کاستن از نتایج آن برمیانگیزد. اضطراب با آگاهی دادن به شخص برای انجام اعمال خاص به منظور رفع خطر، از آسیب جلوگیری میکند. چون در بعضی مواقع تهدیدآمیز، واکنش دادن با اضطراب به وضوح به نفع شخص است، میتوان از اضطراب طبیعی در مقابل اضطراب غیرطبیعی یا بیمارگونه سخن گفت. اضطراب، برای بچهای شیرخوار که جدایی از والدین یا از دست دادن محبت او را تهدید میکند، برای کودک در روز اول مدرسه، برای بالغ موقع اندیشیدن به پیری، مرگ و برای هر کس که مواجه با بیماری است، طبیعی شمرده میشود. اضطراب از همراهان طبیعی رشد، تغییر، تجربه به چیزی تازه و تجربه نشده و یافتن هویت شخصی و معنی زندگی است(25). علاوه براین، هر فردی به طرق مختلف از خودش در مقابل اضطراب محافظت میکند. مانند گریختن از موقعیت تهدید کننده، جلوگیری از نیاز تکانشی که علت خطر است، یا اطاعتکردن از احکام وجدان و اگر هیچ یک از این روشهای منطقی مؤثر نباشد فرد ممکن است به مکانیزمهای دفاعی که راهبردهای غیرمنطقی برای دفاع کردن از خود است روی آورد(27).

2-2-9. اضطراب دوران نوجوانی
دوران نوجوانی به جهت ویژگیها و مسایل دوران بلوغ از مهمترین و در عین حال پیچیدهترین
مراحل حیات است که با آرزوی عدم وابستگی، جستجوی هویت، و در عین حال دوره ای مناسب برای تجربه آموزی و کسب مهارت های گوناگون مشخص می شود. اکثر نوجوانان نیز هنگام روبرو شدن با موقعیت های تهدیدآمیز یا فشار، احساس اضطراب و تنش دارند. چنین احساساتی با واکنش های نابهنجار و با فشار روانی مانند عدم اطمینان، درماندگی، برانگیختگی فیزیولوژیکی و تحریک پذیری توأم میگردد(6). با این وجود، فقدان مهارتها و نیز موقعیتهای زندگی و تحصیلی فشارزا عمدتاً منجر به بروز اضطراب در نوجوانان میگردد. مسألهی اضطراب در دانش آموزان تا آن حد جدّی است كه تحمّل آن براي بسياري از افراد دشوار مي باشد و حتي برخي از آنان، ممکن است اقدام به خودكشي کنند(13). اضطراب در دوران نوجوانی همچنین، منجر به اختلال در عملکرد و تواناییهای یادگیری، کاهش تفکر انتزاعی، و عدم موفقیت تحصیلی میشود(13). تحقیقات انجام شده در این زمینه حاکی از آن است که در عصر تغییرات همه جانبه، اضطراب عامل عمدهای در بروز مشکلات برای دانش آموزان است. به ویژه که در حین تحصیل دانشآموزان رخ میدهد و سلامتروان دانشآموزان را تهدید کرده و بر کارآمدی و شکوفایی استعدادها، شکلگیری شخصیت و هویت اجتماعی آنان تأثیر سوء میگذارد.
با وجود این، از نظر صاحبنظران، اضطراب به عنوان یکی از مؤلفه های تشکیل دهندهی ساختار شخصیت فرد شناخته میشود. پارهای از اضطرابهای افراد را می توان بهنجار تلقی کرد و تأثیر مثبت آنها را بر فرایند تحول پذیرفت. زیرا این فرصت را برای افراد فراهم می آورد که مکانیزمهای سازشی خود را در جهت مواجهه با منابع اضطرابآور گسترش دهند. به رغم این موارد، ساراسون132(1988) طرّاح تست اضطراب امتحان، معتقد است که اضطراب با كاهش مهارت و كارآمدي تحصيلي همراه است. اضطراب اگر بهینه نباشد، تجربهاي ناخوشايند است كه حيطههاي شناختي، فيزيولوژيكي و عاطفي دانشآموزان را تحت تأثير قرار داده و نوعي احساس است كه فرد در باره توانايي خود ترديد داشته و منجر به ارزيابي منفي، عدم تمركز حواس، واكنشهاي فيزيولوژيكي نامطلوب و افت تحصيلي آنها ميشود(26، 94). تحقیقات اخیر نیز حاکی از آن است که داشتن اضطراب یکی از فاکتورهای پیشبین در افت فعالیتهای یادگیری و موفقیت تحصیلی دانشآموزان بوده و در واقع نوعی اضطراب عملکردی در دوران نوجوانی است(71).
از نظر محققان، ترکیبی از عوامل فردی، آموزشگاهی، خانوادگی و فرهنگی در بروز اضطراب دانش آموزان می تواند نقش داشته باشد. در تبيين و ارايه ی راهكارهاي درماني براي اضطراب نیز معمولاً بر عوامل فردي، خانوادگي، آموزشگاهي، و محيطي تکیه می شود. نتايج برخي پژوهش ها نشان ميدهند كه از بين عوامل چهارگانه ی بالا عوامل فردي تأثير بيشتري دارند. در ميان عوامل فردي نیز ويژگي هاي شناختي و شخصيتي زيادي از جمله جنسيت (مؤنث بودن)، عزت نفس پايين، خودكارآمدي پايين، منبع كنترل بيروني، حواس پرتي، انتظارات نامعقول شخصي، و احساس درماندگي به عنوان علل اضطراب گزارش شده اند. (46، 39).
از نظر سبب شناسی، زمینه های بروز اضطراب دانش آموزان متعدد و متنوّع هستند مثلاً برخی افراد استعداد بیشتری برای اضطراب نشان می دهند، درحالی که منشأ اضطراب در افراد دیگر ممکن است محیطی و بیرونی باشد. از این جهت اضطراب یک پدیده ی چند عاملی است و عوامل شخصیتی، خانوادگی، و غیره می تواند درآن تأثیرگذار باشد. از نظر غالب کارشناسان برخی عوامل مانند عدم آمادگی جسمی و روانی، عوامل شخصیتی و به ویژه عامل رشد نقش مهم تری دارند. بخصوص رشد در سنین نوجوانی و بلوغ با اضطراب ارتباط تنگاتنگی دارد. همچنین، ترشح غدد جنسی در دوران رشد جنسی در نوجوانی و آغاز دوران بلوغ، زمینه ساز تحول و دگرگونی ها در رفتار ها و فعالیت های فرد و بروز اضطراب می گردد.

2-2-10. شیوههای مقابله با اضطراب
با توجه به شيوع اضطراب در نوجوانان، تاکنون مداخله های گوناگونی در کنترل و كاهش آن صورت گرفته است. برای نمونه، در ميانه هاي دههی شصت، پژوهشگران براي درمان اضطراب دانشآموزان از روش هاي تنآرامي استفاده ميكردند. در دو دههی اخير از روشهاي شناختي در كاهش اضطراب بيشتر استفاده میشود. اخيراً مداخله هاي شناختي– رفتاري در كاهش اضطراب بسيار مؤثر واقع شدهاند. چندين مطالعه كه با روش فراتحليل انجام شدهاند، نشان مي دهند كه روشهاي شناختي– رفتاري در كاهش اضطراب و افزايش عملكرد دانش آموزان مؤثرترند(5). از جمله روش های درمانی متعددی که برای درمان اختلالا ت اضطرابی بکار میروند، عبارت از: دارودرمانی133، روانتحلیلگری134، رفتاردرمانی135، شناختدرمانی136، درمان مراجعمحوری137 می باشد. برای نمونه، در دیدگاه روان تحلیلی، به فرد مضطرب کمک می شود تا با تجزیه و تحلیل رفتار خود و عوامل درونی آن بپردازد و با شناخت چهره ی حقیقی خود، به سمت اصلاح پیش برود(32). یا در شناخت درمانی، با استفاده از فنون بازسازی شناختی بر اصلاح تفکر و تعبیر و تفسیر رفتار از طریق ایجاد تفکر عقلانی و استدلال های منطقی اقدام می شود. همچنین، در رفتاردرمانی با شیوه های مواجهه و حساسیت زدایی و غیره، در پی ایجاد عادات و یادگیری های جدید و در مراجع محوری بر تجزیه و تحلیل تجارب گذشته و درک و مسایل ایجاد کننده ی اضطراب تأکید می گردد(6).
از روش های جسمانی کنترل اضطراب، آرام سازی تدریجی، کنترل تنفس و بازخورد زیستی است. از روش های عمده ی شناختی اضطراب نیز تصویر سازی، هدف گزینی و زمان بندی، گفتگوی درونی، مراقبه یا مدیتیشن، پاسخ آرمیدگی و تمرینات خودزا است(53).
به رغم روش های درمانی، غالب روان شناسان برای مقابله و کاستن از اضطراب توصیه می کنند که آگاهی از روش های مقابله و کنترل اضطراب مانند مکانیسمهای خودآگاه و دفاعی و ناخوآگاه برای همه ی افراد ضروری است. در این زمینه، عده ای زیادی به منظور موفقیت بیشتر در سازگاری و تطابق، به فعالیت های جسمی و ورزش روی می آورند. از نظر صاحب نظران و درمانگران، برای کنترل تنش های فکری و حل مشکلات اضطرابی، لازم است موارد زیر مورد توجه قرار گیرد:
– ضربه زدن بر افکار منفی یک مبارزه ی مثبت است. بنابراین، از موقعیت های نگران کننده دوری و همیشه با آن مقابله کنید.
– به جای ترس بر روی حقایق تمرکز داشته باشید. نگرانی فقط یک احساس است. آنچه مهم است حقیقت و واقعیت است.
– وقتی با یک موقعیت نگران کننده روبرو هستید، آنقدر مقاومت کنید تا برآن غلبه کنید.
– از تصویر سازی در مقابله با موقعیتهای اضطراب زا بروید. و در صورت موفقیت به خود پاداش بدهید.
– اهداف بزرگ را به اهداف کوچکتر و واقعی تبدیل کنید.
– مهارت های زندگی اجتماعی را یادبگیرید و اعتماد به نفس خود را تقویت کنید(27).

2-2-11. نقش ورزش در پیشگیری از اضطراب
تحقیقات بسیاری نشان دادهاند كه ورزش علاوه بر اینكه ابزار ارزشمندی برای حفظ سلامت جسمانی است، رابطهی نزدیكی با سلامت روانی و به ویژه پیشگیری از بروز ناهنجاری‌های روانی مانند اضطراب و افسردگی دارد. براساس نتايج این مطالعات هيجانات خوشايند و مثبت،كاهش اضطراب و سطوح خوش بيني بالاتر، از منافع هيجاني فعاليت جسماني منظم است(61). در این رابطه، اسکات و همکارانش138(2007) دریافتند که دانش آموزاني كه به فعاليت جسماني منظم ميپردازند، كيفيت زندگي مرتبط با سلامتي عمومي و وضعيت سلامتي بهتري دارند. همچنين، افراد فعال، ميزان كمتري ترس و اضطراب داشته و خيال پردازي منفي می کنند(95). در همین راستا، آمادگی جسمانی که دستاورد فعالیت بدنی و ورزش است به عنوان زمینه ای برای دستیابی به شرایط روانی مناسب مورد تأکید قرار گرفته است. یافته های مشابه دیگر نیز نشان میدهند که تمرینات ورزشی در بهبود شرایط روانی از جمله حالت افسردگی، اضطراب و اعتماد بنفس موثر است(16). ورزش، از اینکه اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد و خودپنداره را تقویت می‌كند، به ویژه در سنین كودكی و نوجوانی مفرّ سالمی برای آرامش بخشی و آزاد كردن انرژی‌های اندوخته شده است. ضمن اینکه، شركت در فعالیت‌های ورزشی به اجتماعی شدن و كسب مهارت و كفایت و همچنین دوست‌یابی و ارتباط سالم با همسالان كمك می‌كند. در این رابطه، نتیجهی تحقیقات نشان می دهد که سازگاری بهتر با محیط نیاز به تعادل آمادگی جسمانی و ترکیب بدنی مناسب در فرد دارد، چنانچه افراد از نظروضعیت جسمانی و ترکیب بدنی شرایط مطلوبی نداشته باشند، معمولأ گوشه گیر، بدبین و منزوی شده و از تعادل روانی مناسبی برخوردار نخواهند بود(75).
از نظر سازمان بهداشت جهانی، تندرستی صرفاً نداشتن بیماری و ضعف نیست؛ بلکه منظور از آن، سلامتی کامل جسمی، ذهنی، اجتماعی و روحی است(44). روانشناسان و صاحب نظران علوم ورزشی نیز امروزه، معتقدند سلامت جسمی فرد با عوامل روانی و محیط اجتماعی وی در ارتباط است. به عبارت دیگر، تن و روان با یکدیگر در تعاملاند و هر دو در سلامت و بیماری دخالت دارند(11). یافتههای تحقیقی فراوانی نشان دادهاند که ورزش موجب افزایش میزان ترشح آندورفین‌ها وایجاد احساس لذت و آرامش و نیز باعث شادی و نشاط و بالا بردن اعتماد به نفس میگردد و احساس رضایت باطنی شخص را بالا برده و فرد حس میکند که به موقعیت هایی دست یافته است(39). براساس گزارش پایگاه اینترنتی مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس، بررسی روان پزشکان نشان داد که روزانه ۳۰ تا ۳۵ دقیقه ورزش میتواند آثار و عوارض روانی مانند اضطراب و افسردگی را تا نصف کاهش دهد و این کار برابر با تأثیر روشهای درمانی متداول و مصرف برخی داروها می باشد.
با توجه به اینکه ورزش از اضطراب و استرس جلوگیری میکند، مطالعهی جدید محققان دانشگاه کلرادو بولدر، نشان داد که حتی اجبار به ورزش کردن به ویژه در گروه های دانشآموزی، میتواند به اندازهی ورزش داوطلبانه، اضطراب و افسردگی را کاهش دهد. در همین رابطه، تأثیر فعالیت‌های ورزشی و کسب مهارت‌های حسی ـ حرکتی بر کنش‌های ذهنی و تحول روانی، به گونه‌ای است که بسیاری از روان‌شناسان و کارشناسان تعلیم و تربیت عقیده دارند این قبیل فعالیت‌ها در درجه اول، می‌بایست جزو برنامه‌های موظف آموزشی قرار داده شود.

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع اختلالات اضطرابی، فشار روانی، رفتارگرایی Next Entries منابع پایان نامه با موضوع آمادگی جسمانی، سلامت عمومی، ترکیب بدنی