منابع پایان نامه با موضوع زنجیره تأمین، مدیریت ریسک، عدم قطعیت، مکان یابی

دانلود پایان نامه ارشد

به شرح زیر می‌باشد :
یک زنجیره تأمین، شامل دو یا چند سازمان است که از نظر قانونی از هم جدا بوده و توسط جریان‌های مواد، اطلاعاتی و مالی به هم مرتبط می‌شوند. این سازمان‌ها می‌توانند شرکت‌هایی باشند که قطعات، اجزای تشکیل دهنده و محصولات نهایی تولید می‌کنند و حتی فراهم کنندگان خدمات لجستیک و خود مشتری را نیز دربرمیگیرند. (عسگری و زنجیرانی ، 1383:32)
زنجیره تأمین را یک سیستم یکپارچه با هدف هماهنگ سازی یکسری فرایندهایی با ارتباط درونی به منظور حصول به موارد زیر می‌دانند :
بدست آوردن محصولات و قطعات اولیه
تبدیل این مواد و قطعات به محصولات نهایی
توزیع این محصولات به فروشندگان یا مشتریان
تسهیل تبادل اطلاعات بین نهادهای مختلف زنجیره (برای مثال تأمین کنندگان، تولید کنندگان، توزیع کنندگان و فروشندگان) )مین4 و ملاکرینودیس5، 75:1999)
زنجیره تأمین را یکسری از فعالیت‌ها می‌دانند که مواد ملموس و غیر ملموس از تأمین کنندگان اولیه تا مشتریان نهایی در آن جریان دارند. (واترز6,2003:66)
مدیریت زنجیره تأمین
مدیریت زنجیره تأمین نیز داراي تعاریف مختلفی می‌باشد. که در زیر به اهم آن‌ها پرداخته می‌شود.
مدیریت زنجیره تأمین مجموعه اي از رویکردهایی است که براي یکپارچه سازی موثر تأمین کنندگان، تولیدکنندگان، انبارها و فروشگاه‌ها به کارمیرود بدین جهت که کالا به میزان مناسب تولید شده و به مقدار مناسب در زمان و مکان مناسب توزیع گردد تا هزینه سیستم کمینه شود و همچنین نیازمندی‌های سطح سرویس برآورده شود. (سیمچی7 و همکاران،2003: 100)
مدیریت زنجیره تأمین، مدیریت جریان مواد، جریان اطلاعات و جریان مالی از طریق شبکه اي از سازمان‌ها نظیر تأمین کنندگان، تولیدکنندگان، تهیه کنندگان، لجستیک، توزیع کنندگان و خرده فروشان با هدف تولید و تحویل محصولات یا خدمات به مشتریان، می‌باشد. مدیریت زنجیره تأمین فعالیت‌ها و فرآیندهاي واحدهایی نظیر بازاریابی، فروش، تولید، طراحی محصول، خرید، لجستیک، مالی و تکنولوژي اطلاعات درون شبکه اي از سازمان‌ها را هماهنگ می‌کند. (تانگ 8و همکاران، 2006:451)
هدف زنجیره تأمین
هدف هر زنجیره تأمین افزایش ارزش تولید شده و رضایت مشتریان براي پیروزي در عرصه رقابت جهانی می‌باشد. مفهوم ارزش تولیدي در یک زنجیره تأمین اختلاف بین میزان ارزش محصول نهایی تولید شده توسط این زنجیره براي مشتري و میزان تلاش و فعالیت انجام شده در درون زنجیره به منظور ایجاد این ارزش براي مشتري می‌باشد. رویکرد مالی و تجاری مفهوم ارزش تولیدي در یک زنجیره تأمین را همان میزان سوددهی این زنجیره می‌داند که می‌توان آن را اختلاف بین میزان درآمد ایجاد شده از فروش محصولات نهایی به مشتریان و هزینه تولید این محصولات در درون زنجیره دانست. سود حاصله از یک زنجیره تأمین بیانگر کل میزان سودي است که باید بین اجزاي مختلف زنجیره تأمین تقسیم گردد. هرچه یک زنجیره تأمین سودآورتر باشد می‌توان آن را زنجیره تأمین موفق‌تری دانست. از نکات مهم در مفهوم زنجیره تأمین این است که سوددهی هر زنجیره تأمین باید در قالب کل زنجیره سنجیده شود و نه در قالب سوددهی هر یک از اجزای این زنجیره به صورت جدا از هم و مستقل چرا که سودآور بودن هر یک از اجزاي زنجیره به صورت مستقل لزوماً بیانگر سوددهی کل زنجیره نیست و براي بدست آوردن میزان سوددهی کل زنجیره، شناخت منابع درآمد و هزینه هاي کل لازم می‌باشد. (چپرا و میندل، 383:2003)
تصمیمات در زنجیره تأمین
مدیریت موفق زنجیره تأمین به تصمیمات مختلف مرتبط با جریان اطلاعات، کالا و پول نیاز دارد. این تصمیمات به سه دسته یا مرحله با توجه به دوره زمانی تقسیم بندی می‌شود.
تصمیمات استراتژیک
تصمیمات این سطح معمولاً به طراحی و ساختار یک زنجیره تأمین مربوط می‌باشد و شامل مکان یابی، ظرفیت محصول و انبار تسهیلات می‌باشد. در چه مکانی محصولات تولید یا ذخیره شوند و از چه سیستم اطلاعاتی باید استفاده شود.
تصمیمات تاکتیکی
افق زمانی این تصمیمات 6 تا 24 ماه است که پیکربندی زنجیره تأمین در مرحله تصمیمات استراتژیک را معین می‌کند. این تصمیمات بهینه سازی جریان محصولات را مشخص می‌کند.
تصمیمات عملیاتی
افق برنامه ریزی این تصمیمات بین چند روز تا سه ماه است. تصمیمات کوتاه مدت از نظر ساختار و مقادیر به تصمیمات سطوح بالاتر محدود می‌شود. تصمیمات کوتاه مدت به بالاترین درجه از جزئیات و دقت نیاز دارند زیرا این تصمیمات تأثیر مهمی بر عملکرد واقعی زنجیره تأمین مثل مدت‌های تحویل، تأخیر‌ها، خدمات مشتری و دیگر موارد استراتژیک مربوطه دارد. (عسگری و زنجیرانی، 1383:27)
طراحی زنجیره تأمین
طراحی یا پیکربندی، یکی از مهم‌ترین مسائل استراتژیک در زنجیره تأمین است. طراحی زنجیره تأمین
می‌تواند شامل طراحی و اصلاح سیستم‌های ساختاری، کنترلی، اطلاعاتی و سازمانی زنجیره تأمین باشد. پیکر بندی یعنی یک ترتیب مناسب از قطعات یا اجزایی که به سیستم، شکل کلی آن‌را می‌دهد. این تعریف به این واقعیت اشاره دارد که پیکربندی از طریق جابجایی قاعده مند عناصر یک سیستم به منظور رسیدن به یک مجموعه نیازمندی‌های عملکردی و اهداف از پیش تعیین شده صورت می‌گیرد. در نتیجه طراحی شبکه زنجیره تأمین گاهی اوقات به معنی برنامه ریزی زنجیره تأمین استراتژیک بکار گرفته می‌شود. پیکر بندی زنجیره تأمین عمدتاً در دسته تصمیمات استراتژیک مدیریت زنجیره تأمین قرار گرفته و تأثیر آن بر روی سود شرکت تا میلیون‌ها دلار گزارش شده است (گانشن9 و هریسون10، 133:1997)
پیکر بندی مناسب زنجیره تأمین، از مزایای رقابتی برجسته، برای مقابله با سایر مسائل و مشکلات پیش روی سازمان است. امروزه تشدید فضای رقابتی در بازارهای جهانی، سازمان‌ها را مجبور به تمرکز بر زنجیره تأمین و لجستیک یکپارچه کرده است. طراحی استراتژیک زنجیره تأمین می‌تواند موارد زیر را تعیین کند:
تعداد، مکان، ظرفیت و نوع کارخانه‌ها، انبارها، مراکز توزیع و دیگر تسهیلات مورد نیاز در شبکه لجستیک
انتخاب مجموعه تأمین کنندگان
میزان مواد اولیه خریداری شده از تأمین کنندگان برای تولید محصولات
میزان محصولات تولیدی منتقل شده بین کارخانه‌ها، مراکز توزیع، تسهیلات برگشتی و مشتریان
میزان محصولات نگهداری شده در انبارهای تسهیلات زنجیره برای پاسخگویی به مشتریان در دوره های زمانی آتی(فلاح، 1393 :25)
عوامل مختلفی بر طراحی زنجیره تأمین اثر می‌گذارند. بر اساس معیارهایی که در ادامه معرفی می‌گردند،
طراحی شبکه زنجیره تأمین متفاوت خواهد بود .
تسهیلات
تسهيلات در يك زنجيره تامين، مکان‌هایی است که در آن محصولات ذخیره، مونتاژ یا تولید می‌شوند. دو نوع اصلی از تسهیلات، تسهیلات تولیدی و تسهیلات انبار است. تصمیم گیری در مورد مکان یابی، ظرفیت و انعطاف پذیری تسهیلات تأثیر مهمی بر عملکرد زنجیره تأمین دارد. به عنوان مثال یک توزیع کننده برای پاسخگویی به نیاز مشتری، تسهیلات را نزدیک به مشتری مکان یابی می‌کند، حتی اگر کارایی کاهش یابد. یک تصمیم گیری درست در مورد تسهیلات می‌تواند به پاسخگویی زنجیره تأمین با پایین نگه داشتن هزینه کمک کند. (گانگ11، 15:2005)
تک دوره ای / چند دوره ای
بر اساس ثابت یا پویا بودن مقادیر تقاضا، مدل‌های شبکه زنجیره تأمین به دو دسته تقسیم می‌شوند. در تقاضای ثابت مقادیر تقاضا در طول دوره برنامه ریزی تغییر نمی‌کند و برنامه ریزی به صورت تعیین اندازه انباشته انجام می‌شود. اما در حالت تقاضای پویا مقادیر تقاضا در پریودهای زمانی مختلف ، متفاوت است. مسائل مکان یابی چند پریودی برای مواجهه با موقعیت‌هایی پیشنهاد می‌شوند که پارامترها در دوره زمان از طریق راه قابل پیش بینی تغییر می‌کند. هدف تطبیق دادن وضعیت تسهیلات به این پارامترها می‌باشد. در نتیجه تصمیم دوره برنامه ریزی به چندین پریود زمانی معمولأ در نظر گرفته می‌شود. اگر پیش بینی ها برای پارامترهای نامعلوم مشخص شود، آن‌ها می‌توانند برای بدست آوردن پیکربندی شبکه در مدل وارد شوند. مدل‌های تک دوره ای عامل زمان را در خود لحاظ ننموده و بسیار ساده تر از مدل‌های پویا که به بررسی پیکربندی زنجیره تأمین در طول
یک دوره زمانی خاص می پردازند، هستند. ( اوون 12و داسکین13 ، 1998:423)
توسعه ظرفیت
یکی دیگر از شاخصه ها در طراحی زنجیره تأمین، توسعه ظرفیت است. این مشخصه معمولاً در مدل‌های چند دوره ای در نظر گرفته می‌شوند به طوری که در هردوره، این تصمیم گرفته می‌شود که آیا تسهیل موجود یا استقرار یافته در دوره های قبل نیازی به تعدیل ظرفیت خود دارد یا خیر و اینکه مقدار تعدیل در ظرفیت چه مقدار می‌باشد.
تهیه و تدارکات
تهیه و تدارکات به دو دسته طبقه بندی می‌شوند: تدارکاتی که به مواد اولیه اشاره دارد. این مواد اولیه در داخل کارخانه به محصول نهایی تبدیل شده و به مراکز توزیع فرستاده می‌شودو دسته دوم شامل تأمین محصولات نهایی از تأمین کنندگان بیرونی است.
موجودي‌ها
موجوديها شامل مواد اوليه، كالاهای در جريان ساخت و محصولات نهایی ساخته شده در درون زنجيره می‌باشد. وجود موجودی کالا به علت عدم تطابق عرضه و تقاضاست. موجودی یک محرک مهم در زنجیره تأمین می‌باشد زیرا تغيير در سياستهاي موجودي مي‌تواند به صورت باورنكردني بر روي كارايي و پاسخگويي زنجيره تامين اثرگذار باشد. مثلأ یک زنجیره تأمین با نگهداری حجم بالایی از موجودی کالا قدرت پاسخگویی خود را افزایش می‌دهد. موجودی کالای بالا همچنین موجب افزایش هزینه زنجیره تأمین خواهد شد. ( گانشن و هریسون، 144:1997)
هنگامی که مجموعه ای از تسهیلات تاسیس می‌شوند، یک یا تعدادی از آن‌ها به دلایلی مانند آب و هوای نامناسب کاری، فاجعه های طبیعی و یا تغییر در مالکیت ممکن است طی دوره ای از زمان، دیگر غیرقابل دسترس باشند. این خرابی در تسهیلات ممکن است منجر به هزینه های حمل و نقل بسیار زیادی شود زیرا مشتریانی که قبلا توسط این تسهیل پاسخ دهی می‌شدند، الان باید توسط تسهیلاتی که در فاصله‌ی دورتری قرار دارند سرویس دهی شوند. از این‌رو محققان بسیاری از این جنبه به مدل سازی و مینیمم کردن هزینه های موجود با در نظر گرفتن قابلیت اطمینان در طراحی زنجیره تأمین پرداختند. (وانانی 14و همکاران، 2009: 25).
پارامترهای قطعی/احتمالی
از سوی دیگر، در نظر گرفتن پارامترها در شرایط عدم قطعیت یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های طراحی زنجیره تأمین است که بر عملکرد کل شبکه تأثیر می‌گذارد. عدم قطعیت را می‌توان تفاوت بین مقدار اطلاعاتی که لازم است تا یک فعالیت را انجام دهیم و مقدار اطلاعاتی که در واقع در دسترس ما می‌باشد، تعریف کرد.
به دلیل افزایش عدم قطعیت در زنجیره تأمین، سازمان‌ها براي کاهش آسیب پذیري و افزایش قابلیت تحمل زنجیره تأمین خود مجبور به صرف منابعی براي پیش بینی تقاضا، تأمین کنندگان وعدم قطعیت‌های داخلی سازمان شده‌اند. توجه به این عدم قطعیت‌ها و عوامل ایجادکننده ریسک موجب شده تا مساله مدیریت ریسک در زنجیره تأمین مطرح شود(وانانی و همکاران، 2009: 16).
مدیریت ریسک :
براي مقابله با ریسکها و کاهش احتمال وقوع و یا کم کردن پیامدهاي آن‌ها، مدیریت ریسک ضرورت می‌یابد. تعاریف مختلفی براي مدیریت ریسک ارائه شده است که از میان آن‌ها می‌توان به تعریف زیر اشاره نمود:
مدیریت ریسک یک رویکرد علمی براي مقابله با ریسک های خالص(ریسک‌هایی که تنها شامل احتمال وقوع وعدم وقوع ضرر می‌باشد) است که افراد یا واحدهاي تجاري با آن مواجه می‌شوند. فرآیند مدیریت ریسک شامل شش مرحله‌ی زیر است(واگان 15و همکاران، 1999):
تعیین اهداف
شناسایی ریسک‌ها
ارزیابی ریسک‌ها
بررسی گزینه‌ها و انتخاب بهترین روش برخورد با ریسک
پیاده سازي تصمیمات
ارزیابی و بازنگري
تعریف مدیریت ریسک زنجیره تأمین:
بروز عواملی که منجر به ایجاد عدم قطعیت در زنجیره تأمین شده، موجب کاهش قابلیت تحمل زنجیره و افزایش آسیب پذیري آ

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع زنجیره تأمین، ریسک مالی، مدیریت ریسک، مدل پیشنهادی Next Entries منابع پایان نامه با موضوع زنجیره تأمین، مدیریت ریسک، عدم قطعیت، شبکه زنجیره