منابع پایان نامه با موضوع رشد اقتصادی، اکوتوریسم، صنعت گردشگری

دانلود پایان نامه ارشد

، رودخانههای بزرگی چون سیروان، مراکز عقیدتی و زیارتی، غارهای سنگی چون کنده کاریهای عموحسین، روستای زیبا و پلکانی و ظرفیت های گردشگری این شهرستان که هریک میتواند بعنوان جاذبه هایی در خدمت رشد و توسعه گردشگری قرار گیرد و در طی دهه اخیر پذیرای هزاران مسافری باشد که از اقصی نقاط کشور و برخی کشورهای همسایه برای گذراندن اوقات فراغت خود در فصل بهار و تابستان به این منطقه مسافرت میکنند. جدای از این ویژگیها، آداب و رسوم، نوع پوشش و دیگر شاخصه های فرهنگی به عنوان یکی از اقوام اصیل ایران زمین، باعث ورود گردشگران به این منطقه است. که توانسته است تأثیرات مثبت و منفی زیادی را از توسعه گردشگری پذیرفته و با مسایل مثبت و منفی زیادی همچون ایجاد اشتغال و افزایش درآمد، ارتقای استاندارد زندگی ساکنان منطقه، آلودگیهای زیست محیطی، ترافیک شهری و بین شهری … مواجه بوده و همچنین مرزی بودن، نبود توسعه زیرساخت های گردشگری از قبیل راهها و جاده های مناسب، هتلها و سایر تسهیلات گردشگری که بخش تفکیک ناپذیری از بافت شهری هستند و به مسافران تجاری و تفریحی خدمات می دهند. و همچنین ضعف فعالیت های بازاریابی، ضعف سرمایه گذاری، ناکافی بودن اطلاع رسانی در زمینه پتانسیل های گردشگری از طریق سیستم های نوین، توجه آنچنانی به صنعت گردشگری در این شهرستان نشده است لذا این پروژه برای بررسی و ارزیابی پتانسیل ها و نقش گردشگری در بهبود اوضاع اقتصادی شهرستان پاوه با استفاده از مدل” swot” می باشد.
1-3 اهمیت و ضرورت انجام تحقيق
بر اساس پیش بینی کارشناسان، صنعت توریسم در سالهای آغازین هزاره سوم میلادی حرف اول را در اقتصاد جهان خواهد زد. امروزه این صنعت به عنوان یک مقوله مهم و تاثیر گذار در اقتصاد جهانی پذیرفته شده و کشورهای مختلف دنیا برای رسیدن به توسعهای پایدار دراین راستا تلاش مینمایند. در حالیکه کشور ایران به لحاظ داشتن جاذبههای توریستی، طبیعی و تاریخی جزء 10 کشور برتر جهان محسوب میشود(پیر موذن،1380: 74).
اهمیت و عظمت گردشگری به ایجاد فرصتهای شغلی و درآمد محدود نمیگردد. در صورت برنامه ریزی و توسعه از پیش اندیشیده شده، گردشگری قادر است منافع مستقیم اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، محیطی و سیاسی را ایجاد و سهم قابل توجهی را در توسعه ملی ایفا نماید. به عبارتی به بهبود شاخصهای عدالت اجتماعی، ارتقاء سطح زندگی، رفاه عمومی و تعادل و توازن منطقهای منجر میگردد. در مواردی کارشناسان اقتصاد منطقهای، گردشگری را بعنوان تنها عامل استقرار منابع و توسعه مناطق کمتر توسعه یافته پنداشتهاند(معصومی، 1384: 10).
صنعت گردشگري نقش مهمی در ترغیب سرمایه گذاري در زیرساختها، ایجاد درآمد براي دولت و اشتغالزایی مستقیم و غیرمستقیم در سراسر دنیا داشته است. امروزه جذب گردشگران خارجی به رقابتی فزآینده در بین نهادهاي درگیر در صنعت گردشگري تبدیل شده است. زیرا این صنعت، نه تنها در پیشبرد اقتصاد ملی و درآمدهاي ارزي نقش دارد، بلکه صنعتی است پاکیزه و عاري از آلودگی و در عین حال ایجادکننده مشاغل جدید گردشگري براي کشورهاي داراي جاذبه هاي جهانگردي نظیر ایران می تواند به مهم ترین منبع کسب درآمد ارزي تبدیل شود. مشروط بر اینکه برنامه ریزي صحیح و همه جانبه توأم با آینده نگري براي آن تنظیم و اجرا شود. این صنعت همچنین می تواند جایگزین اقتصاد تک محصولی، یعنی درآمد نفتی گردد(پور محمدی،58: 1390).
گردشگری در تقویت بنیه اقتصادی، کاهش بی تعادلی های منطقه ای و ارتقای شاخص های توسعه در مناطق غیر برخوردار، توسعه اقتصادی در سطوح محلی، ملی و منطقهای، ایجاد تنوع و دگرگونی در ساختار اقتصادی مناطق در سطوح منطقهای و بویژه محلی و ثبات اقتصادی در سطح کلان نقش مؤثری ایفا می کند(تولایی، 61:1385).
گردشگری بیش از هر صنعت دیگری، حرکت سرمایه و انتقال پول و ارز را در مقیاس محلی، منطقهای، ملی و بین المللی را سبب گردیده به طوری که هزینههای جهانگردی به مراتب بیش از تولید ناخالص ملی و صادرات جهانی میباشد(تولایی، 1386). در این اثنا، مهمترین فضاهایی که مورد بازدید و اقامت گردشگران قرار میگیرد، فضاهای شهری هستند که از دیرباز جذابترین فضاها را تشکیل میدادند. گردشگری در شهرهای کوچک و بزرگ متداول است. این شهرها غالبا گستره وسیعی از جاذبهها را ارائه میدهند. بسیاری از جاذبهها و تسهیلات رفاهی، اساساً برای خدمت به شهروندان توسعه یافتهاند، ولی استفاده از این تسهیلات میتواند به تداوم آنها کمک کند. از این گذشته، شهرها ممکن است مبادی ورود وخروج گردشگران به کشور یا منطقه باشد، و به عنوان پایگاهی برای گردشگران درآیند که به نواحی آن شهر مسافرت میکنند. هتلها و سایر تسهیلات گردشگری، بخشی تفکیک ناپذیر از بافت شهری هستند و به مسافران تجاری و تفریحی خدمات میدهند. به عبارت بهتر، گردشگر شهری کسی است که یا با هدف مسافرت و گردشگری، اقدام به اقامت در شهر نموده و یا آنکه برای بازدید از مناطق اطراف شهر، از آن به عنوان یک مبدأ استفاده میکند(کردی، 1381). هم اکنون گردشگری بزرگترین صنعت در جهان محسوب میشود و قابلیتهای باور نکردی برای رشد اقتصادی دارد. این صنعت آثار منفی اجتماعی و محیطی را به دنبال دارد، هنر مدیریت، ایجاد توازن بین هزینهها و مزایای جوامع است.(Jamieson and Sunalai, 2002)
سازمان گردشگری در بیانیهی مانیل، گردشگری را نیاز اساسی در هزاره سوم معرفی کرده است. شهرها یکی از پر بینندهترین مقاصد گردشگری جهان به شمار میآیند که هر ساله پذیرای میلیونها نفر گردشگرند. مدیریت گردشگری اکنون به فعالیتی مهم بدل گشته است که جریان کارها، اقدامهای اجتماعی و تغییرات فضایی فراوانی را به ویژه در کشورهای اروپایی شکل میدهد(کازس، 1382: 10). لزوم توجه به مقوله سیر و سیاحت و گردشگری، به عنوان پدیدههای جدید در زندگی ماشینی قرن بیست و یکم بسیار احساس میشود و اهمیت این فعالیت روز به روز در دنیا افزایش مییابد، زیرا با روند رو به افزایش فناوری و ماشینی شدن زندگی جوامع و گسترش اختراعات و اکتشافات جدید، که انسان را به شهرها(به عنوان محورهای تحول) وابسته میکند، شهرا با مشکلات بیشماری مواجه شدهاند. توجه به مقوله گردشگری زمانی مهمتر جلوه میکند که بر اساس آخرین آمارهای سازمان جهانی گردشگری در سال 2007 تعداد 898 میلیون مسافرت بین المللی صورت گرفته است و درآمد حاصل از توریسم بین المللی بالغ بر 732 مبیلیارد دلار (روزانه 2 میلیون دلار) بوده است. پیش بینی میشود تا سال 2020 آمار گردشگری بین المللی به 6/1 میلیارد دلار برسد. گردشگری به عنوان بزرگترین بخش تجاری جهان برای بیش از 200 میلیون نفر اشتغال ایجاده نموده است و یکی از هر 12 شغل از آن گردشگری است، به عبارتی دیگر در مجموع 8 درصد مشاغل دنیا به گردشگری اختصاص دارد که از نظر تولید ارز خارجی در کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه گردشگری یکی از پنج منبع اصلی درآمد خارجی است و در 60 کشور، گردشگری به عنوان اولین منبع درآمد به شمار میآید. گردشگری به عنوان منبع اولیه تولید ارز خارجی بیش از 83درصد کشورهای در حال توسعه و به عنوان منبع اصلی ارز برای 3/1 فقیرترین کشورها به حساب میآیند(نیازمند، 1387: 106).
گردشگري در قرن بيست و يكم در چارچوب نوآوري هاي فناوري، كاركردهاي جديد مديريتي و سيطره همه جانبه سرمايه داري، همراه با شكل گيري اقتصاد جهاني وكم رنگ شدن مرزهاي سياسي، تحولات بسياري را در فضاهاي جغرافيايي سبب شده است(ضرغام، 390:1376).
1-4 پیشینه تحقیق
سابقه گردشگری به قدمت بشر باز میگردد گردشگری واژهای است فرانسوی که از ریشه «تور» گرفته شده است این واژه نخستین بار در سال 1811 در مجله انگلیسی به نام اسپورت ماگزین (مجله ورزشی) آمده است در آن زمان این لغت به معنای مسافرت به منظور تماشای آثار تاریخی و بازدید از مناظر طبیعی برای کسب لذت به کار می رفت(محلاتی، 1380: 2-3). گردشگری یا صنعت گردشگری از سال 1950 میلادی دچار تحولات عظیمی شد که برخی آن را انقلاب گردشگری نام نهادند، ابن تحول منجر به بروز و بلوغ گردشگری انبوه شده و در آینده نزدیک به گردشگری کیفی تبدیل خواهد شد. در قرن بیست و یکم آن بخش از گردشگری توسعه یافته است که با استاندردهای سازمان جهانی گردشگری سازگاری بیشتر داشته و به حفظ محیط زیست کمک میکند و اهمیت و جایگاه آن به حدی است که همه کشورها به ویژه کشورهای توسعه یافته از آن به عنوان واقعیت قرن بیست و یکم یاد میکنند این صنعت نوظهور طبیعتگردی یا اکوتوریسم نام دارد. در رابطه با لغت اکوتوریسم و استفاده از آن برای اولین بار منبع دقیقی در دسرس نیست، اما اوراستار (1955) و مون گارد (1994) معتقدند که ریشه لغت اکوتوریسم به دهه 1980 بر میگردد، در حالی که افراد دیگر اظهار داشتند که ریشه این لغت به زمان هیلر (1960) باز میگردد.
در ارتباط با موضوع پژوهش مطالعات پژوهشی گوناگونی انجام شده که به اختصار به برخی از آنها اشاره
میشود.
زیفر، در سال 1989که بیشتر در اجزای حفاظتی و بر پایه طبیعت، اقتصاد و فرهنگی تاکید دارد اکو توریسم را به شرح زیر تعریف می کند:
شکلی از توریسم که ابتدا از تاریخ طبیعی یک منطقه که شامل فرهنگ های بومی آن است الهام میگیرد پس مناطق حفاظت شده را بخاطر تحسین، شرکت پذیری، مشاهده و پرورش احساسات مورد بازدید قرار می دهد.
اوه (2005)، بحث می کند که در مطالعهی بالاگوئر و کانتاولا، تأیید این فرضیه که گردشگری در اسپانیا به رشد اقتصادی آن منجر میشود، ممکن است به این واقعیت مربوط باشد که این کشور یکی از برترین کشورها در کسب درآمد از گردشگری بین المللی است. تحلیل هم جمعی در مطالعه وی، مشخص می کند که رابطه بلند مدتی بین درآمدهای گردشگری و رشد اقتصادی در کشور کره جنوبی طی دورهی 1975 تا 2001 وجود ندارد. نتایج وی نشان میدهد که تنها یک رابطه از سوی رشد اقتصادی به سوی رشد گردشگری وجود دارد. از این رو در کشور کره جنوبی، بیشتر رشد اقتصادی به گسترش گردشگری منجر میشود تا این که توسعهی گردشگری به رشد اقتصادی کمک میکند. اوه همچنین اشاره میکند که جهت علیت بین گسترش گردشگری و رشد اقتصاد ملی و درجه باز بودن اقتصاد همانند میزان محدودیتهای سفر به عنوان عوامل فیزیکی، سبب تفاوتهایی بین تایوان و کره جنوبی شده است. علاوه بر این عوامل، ممکن است درجه وابستگی به گردشگری، دورهی زندگی مقصد گردشگری و سطح توسعهی اقتصادی، از دیگر عوامل تعیین کنندهی جهت بین این دو متغییر باشد.
زیواس و همکارانش(1999) نیز در مقالهای با عنوان ” اشتغال گردشگری در طول تحول اقتصادی” به بررسی اشتغال در صنعت گردشگری پرداختهاند و بر این عقیدهاند که صنعت گردشگری به عنوان پناهگاهی برای شاغلین سایر صنایع محسوب میشوند و کارگران این بخش معمولا از طیف وسیعی از صنایع دیگر آمدهاند. آنان همچنین معتقدند که اشتغال این صنعت به عنوان شغلی جاذب و قابل دسرس برای افرادی با موجودی مختلف سرمایه انسانی ظاهر میشود.(Szivas et al. , 1999)
دخیلی کهنموئی در پایان نامه کارشناسی ارشد خود تحت عنوان بررسی راهکارهای توسعه توریسم در آذربایجان شرقی به بررسی و شناخت قابلیت‌های توریستی استان آذربایجان شرقی، وضعیت فعلی امکانات و تسهیلات توریستی در سطح استان، ارائه پیشنهادات برای استفاده بهینه از قابلیت‌ها و امکانات موجود گردشگری و ارائه راهکارهایی برای توسعه پایدار گردشگری در استان پرداخته است. مهم‌ترین نتایج این پژوهش عبارتند از: 1- میزان تبلیغات نقش موثری در ورود و جذب تعداد گردشگرانی که به استان وارد می‌شوند، داشته است.2- رفتار شهروندان با گردشگران تأثیر مثبتی در مقدار هزینه کردن توریست‌ها داشته است.3- محل سکونت افراد (شهر یا روستا) در میزان علاقه‌مندی آن‌ها به اکوتوریسم نقش موثری داشته است.
در ایران نیز صباغ کرمانی و امیریان(1379) به بررسی اثرات اقتصادی گردشگری در ایران با استفاده از جدول داده_ستانده پرداختهاند. در این مقاله، اثر مخارج گردشگران خارجی بر تولید درآمد، اشتغال، عواید دولت، توزیع درآمد و واردات محاسبه شده است. نتایج آنها

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع شهرستان پاوه، فرصتهای شغلی، توسعه گردشگری Next Entries منابع پایان نامه با موضوع توسعه گردشگری، شهرستان پاوه، گردشگری شهری